پاسخ واژه و بررسی تعداد خانهها
شرم آور در جدول؛ پاسخ اصلی و گزینههای وابسته به تعداد حروف
برای سرنخ «شرم آور» در بیشتر جدولهای فارسی، نخستین پاسخی که باید امتحان شود ننگین است. این واژه از نظر معنی، نقش دستوری و طول پاسخ با صورت رایج این پرسش سازگاری مستقیم دارد؛ با این حال، تعداد خانههای جدول ممکن است طراح را به واژهای نزدیک اما نه کاملاً همارز هدایت کند.
چرا «ننگین» پاسخ اصلی است؟
«شرمآور» صفتی برای کار، رفتار، رویداد، تصمیم یا وضعیتی است که ننگ، خجالت یا سرافکندگی به همراه میآورد. «ننگین» نیز دقیقاً همین نقش را دارد: چیزی که به ننگ آلوده است یا سبب بدنامی و شرمساری میشود. به همین دلیل ترکیبهایی مانند «رفتار ننگین»، «شکست ننگین»، «معامله ننگین» و «اقدام ننگین» از نظر کاربرد، با «رفتار شرمآور» یا «اقدام شرمآور» همپوشانی روشنی دارند.
مزیت دیگر «ننگین» این است که برای فهم آن نیازی به جمله یا قرینه اضافی نیست. برخی گزینهها مانند «رسوا» ممکن است بسته به جمله، وضعیت یک فرد را توصیف کنند؛ برخی مانند «شرمسار» بیشتر احساس شخص را میرسانند؛ اما «ننگین» بهطور طبیعی همان چیزی را وصف میکند که سزاوار نکوهش و مایه شرم است.
تعداد حروف «ننگین» در جدول
«ننگین» پنج حرف دارد و در جدول به این شکل خانهبندی میشود:
در شمارش جدول، هر حرف یک خانه است؛ نشانههای فاصله و نیمفاصله خانه جداگانه نمیگیرند. بنابراین تعداد خانههای پاسخ را باید از روی حروف واقعی واژه سنجید، نه شکل تایپی آن.
وجود دو «ن» در آغاز و پایان واژه نیز میتواند برای کنترل تقاطعها مفید باشد. الگوی حرفی پاسخ از راست به چپ چنین است: ن ـ ن ـ گ ـ ی ـ ن. اگر مثلاً حرف سوم در تقاطع «گ» یا حرف چهارم «ی» باشد، احتمال درست بودن «ننگین» بسیار بالا میرود.
گزینههای نزدیک؛ کدامیک واقعاً ممکن است؟
همه واژههای نزدیک به «شرمآور» ارزش یکسانی ندارند. بعضی مترادف مستقیماند، بعضی فقط در بافت خاص جایگزین میشوند و بعضی دیگر شخصِ شرمنده را توصیف میکنند، نه عاملِ شرم را. مقایسه زیر برای انتخاب بر اساس تعداد خانهها کاربردیتر است.
دقیقترین پاسخ عمومی. صفتی برای عمل، رویداد یا وضعیتی که موجب ننگ و شرم است. اولویت نخست در پاسخگویی.
به معنی زشت و ناپسند است و در بسیاری از بافتها به «شرمآور» نزدیک میشود، اما دامنه معنایی آن گستردهتر است.
برای رفتار یا جرمی بسیار زشت و نفرتانگیز به کار میرود. شدت نکوهش در آن معمولاً از «شرمآور» بیشتر است.
معنای رسواکننده، بسیار زشت یا مایه افتضاح دارد و از گزینههای جدولی معتبر برای چهار خانه است.
ممکن است «بدنام» یا «بیآبرو» معنا دهد. گاهی پاسخ مناسبی است، ولی بیشتر نتیجه رسوایی را میرساند تا ویژگیِ شرمآور بودن را.
پنج حرف دارد، نه شش حرف. به معنی رسوا، بدنام یا بسیار فضاحتبار است و با کمک حروف متقاطع میتواند رقیب «ننگین» باشد.
معمولاً شخصی را وصف میکند که احساس شرم دارد. برای سرنخی مانند «خجل» یا «شرمنده» دقیقتر از «شرمآور» است.
بدون نیمفاصله «خفتبار» شش حرف میشود. از نظر معنا نزدیک است، اما در جدولهای عمومی کمتر از «ننگین» دیده میشود.
هممعنای بسیار مستقیم «شرمآور» است. بدون نیمفاصله از شش حرف «ن، ن، گ، آ، و، ر» ساخته میشود.
بدون نیمفاصله هشت حرف دارد و از نظر معنا روشن است، ولی به دلیل طول بیشتر معمولاً در سرنخهای ساده پاسخ اول نیست.
ترتیب منطقی انتخاب پاسخ
تفاوت «شرمآور»، «شرمسار» و «شرمنده»
این سه واژه در جدولها بهسادگی با هم اشتباه میشوند، اما نقش آنها یکی نیست. «شرمآور» چیزی است که شرم ایجاد میکند؛ «شرمسار» و «شرمنده» کسی است که شرم را احساس میکند. برای نمونه، در جمله «رفتار او شرمآور بود»، رفتار عامل شرم است؛ اما در جمله «او از رفتارش شرمسار بود»، شخص احساس شرم دارد.
پس اگر طراح جدول سرنخ را دقیق نوشته باشد، «شرمسار» برای «شرمآور» پاسخ درجه اول نیست. تنها زمانی باید آن را پذیرفت که تعداد خانهها و تقاطعها بهوضوح همان واژه را تحمیل کنند یا سرنخ با تسامح معنایی طراحی شده باشد.
املای درست «شرمآور» و اثر آن در جدول
در نگارش معیار، صورت درست ترکیب با نیمفاصله نوشته میشود: شرمآور. «آور» در این ترکیب معنای «آورنده» دارد؛ یعنی چیزی که شرم میآورد. در عنوانها، جستوجوها و بعضی جدولهای چاپی ممکن است صورت «شرم آور» با فاصله کامل یا «شرمآور» بدون فاصله دیده شود، اما این تفاوت تایپی معنای واژه را عوض نمیکند.
در خانههای جدول، نیمفاصله و فاصله شمرده نمیشوند. برای مثال «خجالتآور» هشت حرف و «ننگآور» شش حرف دارد. همچنین «آ» یک حرف مستقل است و معمولاً در یک خانه قرار میگیرد. توجه به همین نکته از خطا در شمارش پاسخهای ترکیبی جلوگیری میکند.
آیا «افتضاح» هم میتواند پاسخ باشد؟
«افتضاح» شش حرف دارد و در گفتار امروز گاهی به صورت صفت استفاده میشود؛ مانند «وضعیت افتضاح بود». با این حال، معنای اصلی و نقش رایج آن بیشتر به رسوایی، آبروریزی یا وضع بسیار بد نزدیک است. بنابراین برای سرنخ دقیق «شرمآور»، گزینهای ثانویه است و تنها وقتی مناسب میشود که تعداد خانهها و حروف تقاطعی آن را تأیید کنند.
همین احتیاط درباره «رسوا» نیز لازم است. «رسوا» میتواند کسی یا چیزی را وصف کند که بدنام شده است، اما «شرمآور» الزاماً به معنای رسواشده نیست؛ ممکن است عملی شرمآور باشد، حتی اگر هنوز کسی از آن آگاه نشده باشد. «ننگین» این وابستگی به آشکار شدن و بدنامی بیرونی را کمتر دارد و به همین علت معادل دقیقتری است.
نمونههای کاربردی برای تشخیص سریع
جایگزینی در جمله، راه سادهای برای سنجش کیفیت پاسخ است. در «این اقدام شرمآور بود» میتوان بیدردسر گفت «این اقدام ننگین بود». در «او از اشتباهش شرمسار بود» نمیتوان «ننگین» را بدون تغییر ساختار جایگزین کرد، زیرا در اینجا سخن از احساس شخص است. در «جنایتی شنیع رخ داد»، واژه «شنیع» علاوه بر شرمآور بودن، سنگینی و نفرتانگیزی عمل را نیز برجسته میکند.
برای سرنخهای کوتاه جدول، طراح معمولاً عمومیترین معادل را میخواهد، نه واژهای که فقط در یک بافت محدود درست باشد. از این منظر نیز «ننگین» نسبت به گزینههایی مانند «شنیع»، «رسوا» یا «شرمسار» امتیاز بیشتری دارد.
پرسشهای کوتاه درباره پاسخ
پاسخ پنج حرفی شرم آور چیست؟
پاسخ اصلی «ننگین» است. «مفتضح» نیز پنج حرف دارد، اما بدون قرینه اضافی، «ننگین» انتخاب طبیعیتر و رایجتری است.
پاسخ چهار حرفی شرم آور چه میشود؟
بسته به حروف تقاطعی، «قبیح»، «شنیع»، «فضیح» یا «رسوا» ممکن است مد نظر باشد. از میان آنها «قبیح» و «فضیح» از نظر نقش وصفی نزدیکترند.
آیا شرمسار همان شرمآور است؟
نه دقیقاً. «شرمسار» به فردی گفته میشود که شرمنده است، اما «شرمآور» چیزی را توصیف میکند که شرم ایجاد میکند.
ننگین چند حرف دارد؟
پنج حرف: ن، ن، گ، ی، ن.
املای معیار شرم آور چگونه است؟
در متن معیار بهتر است «شرمآور» با نیمفاصله نوشته شود. صورت جدا نیز در جستوجوها و عنوانهای جدولی دیده میشود.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!