پرش به محتوای اصلی

امر به نوشتن در جدول

۶ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم جدولامر به نوشتن: نویس
«نویس» صورت کوتاهِ امرِ فعل نوشتن است؛ یعنی همان «بنویس».

برای سرنخ «امر به نوشتن» در جدول، پاسخ درست نویس است. این واژه از بن مضارعِ «نوشتن» می‌آید و در زبان فارسی، به‌ویژه در سبک ادبی و جدول‌های کلمات متقاطع، می‌تواند نقش فعل امر داشته باشد. معنای آن ساده است: «بنویس».

چرا جواب «نویس» است؟

فعل «نوشتن» در فارسی بن مضارع «نویس» دارد. در ساخت معمول فعل امر برای دوم شخص مفرد، پیشوند «بـ» به این بن افزوده می‌شود و «بنویس» ساخته می‌شود. با این حال، شکل کوتاه «نویس» هم در زبان ادبی و در کاربردهای فشرده به عنوان امر دیده می‌شود. طراح جدول به دلیل کوتاهی و تناسب با چهار خانه، همین شکل را می‌خواهد.

پس میان «نویس» و «بنویس» تفاوت معنایی اصلی وجود ندارد؛ تفاوت در صورت و سبک است. «بنویس» شکل رایج‌تر در گفتار امروز است و «نویس» شکل کوتاه‌تر و ادبی‌تر. در جدول، هرجا سرنخ مستقیم «امر به نوشتن» باشد و چهار خانه در اختیار دارید، «نویس» پاسخ طبیعی است.

نکته حل جدول: نویس چهار حرف دارد: ن، و، ی، س. اگر خانه‌ها چهارگانه‌اند و سرنخ به دستور نوشتن اشاره دارد، آن را با «بنویس» اشتباه نگیرید؛ شکل کوتاهِ جدول «نویس» است.

امر در زبان فارسی چگونه ساخته می‌شود؟

فعل امر معمولاً برای خطاب قرار دادن «تو» یا «شما» به کار می‌رود. برای نمونه می‌گوییم «برو»، «بخوان»، «بگو» و «بنویس». در بسیاری از فعل‌ها، شکل امر از بن مضارع ساخته می‌شود و پیشوند «بـ» دارد. در نوشتن، بن مضارع «نویس» است و شکل معمول امر «بنویس» خواهد بود.

مصدر: نوشتن
بن مضارع: نویس
امر مفرد رایج: بنویس
امر کوتاه و ادبی: نویس
امر جمع و محترمانه: بنویسید

در گفتار روزمره، حذف «بـ» از ابتدای امر همه فعل‌ها یکسان و همیشگی نیست؛ اما در شعر، نثر کهن، شعارها و عبارت‌های کوتاه بیشتر دیده می‌شود. جدول نیز به علت محدودیت فضا، از چنین صورت‌های موجز استقبال می‌کند. به همین دلیل شناخت بن مضارع در حل سرنخ‌های دستوری مفید است.

نویس فقط فعل امر نیست

«نویس» در ترکیب‌های فراوانی به عنوان جزء دوم واژه دیده می‌شود. «داستان‌نویس»، «تاریخ‌نویس» و «روزنامه‌نویس» به کسی اشاره دارند که در آن زمینه می‌نویسد. در این کاربرد، نویس با فعل امر فرق دارد و بخشی از یک اسم مرکب یا صفتِ سازنده است.

واژه‌هایی مانند «خوش‌نویس»، «بدنویس»، «تندنویس» و «دیرنویس» نیز همین الگو را دارند. «خوش‌نویس» کسی است که زیبا می‌نویسد و «تندنویس» کسی است که سریع می‌نویسد. بنابراین هنگام دیدن واژه نویس، باید به بافت جمله یا سرنخ توجه کرد تا نقش آن را درست تشخیص دهید.

  • امر به نوشتن: نویس
  • کسی که داستان می‌نویسد: داستان‌نویس
  • کسی که خوش‌خط می‌نویسد: خوش‌نویس
  • نسخه اولیه متن: پیش‌نویس
  • متن نهایی و پاکیزه: پاک‌نویس

فرق نویس، بنویس و بنویسید

«نویس» شکل فشرده و کوتاه است. «بنویس» شکل کامل و رایج امر برای یک مخاطب است. «بنویسید» برای خطاب محترمانه یا چند نفر به کار می‌رود. در معنی کلی، هر سه دستور انجام نوشتن را می‌رسانند، اما از نظر طول، لحن و مخاطب تفاوت دارند.

همین تفاوت‌ها برای حل جدول مهم‌اند. اگر طراح سرنخ «امر به نوشتن» داده و چهار خانه ساخته، «نویس» لازم است. اگر هفت خانه داشته باشید، ممکن است «بنویس» مدنظر باشد. برای خطاب جمع نیز تعداد خانه‌ها و ساخت سرنخ باید با «بنویسید» سازگار باشد. تعداد حروف را همیشه پیش از انتخاب بشمارید.

نقش بن مضارع در فعل‌ها

بن مضارع بخش اصلی ساخت بسیاری از صورت‌های فعل در زمان حال است. از «نویس» می‌توان شکل‌هایی مانند «می‌نویسم»، «می‌نویسی»، «می‌نویسد» و «بنویسم» ساخت. به همین علت، یاد گرفتن بن مضارع برای فهم صرف فعل در فارسی اهمیت دارد.

در حل جدول، سرنخ‌هایی مانند «امر به خواندن»، «امر به گفتن» یا «امر به دیدن» شما را به بن‌های «خوان»، «گو» و «بین» راهنمایی می‌کنند. این الگو کمک می‌کند حتی اگر پاسخ را از پیش حفظ نباشید، با تحلیل ساخت فعل به آن برسید.

نمونه‌های مشابه برای تمرین

اگر سرنخ «امر به خواندن» باشد، پاسخ کوتاه «خوان» می‌تواند باشد؛ اگر «امر به گفتن» باشد، «گو» به ذهن می‌رسد؛ و برای «امر به دیدن»، «بین» کاربرد دارد. در هر مورد، شکل رایج گفتاری ممکن است با «بـ» آغاز شود، اما جدول گاهی بن کوتاه را انتخاب می‌کند.

این روش یک میان‌بُر مفید است: ابتدا مصدر را پیدا کنید، سپس بن مضارع آن را به خاطر آورید و در پایان طول خانه‌ها را کنترل کنید. پاسخ «نویس» دقیقاً با این روش به دست می‌آید: نوشتن ← نویس ← امر کوتاه.

املای درست در جدول

«نویس» با نون، واو، یاء و سین نوشته می‌شود. نباید آن را با «نویسنده» یا «نویسه» اشتباه گرفت. «نویسنده» نام شخصی است که می‌نویسد و طول بیشتری دارد؛ «نویس» در این سرنخ فعل امر است. همچنین نیم‌فاصله یا نشانه اضافی نیاز ندارد؛ چهار حرف را پیوسته وارد کنید.

اگر حروف تقاطعی «ن» در آغاز و «س» در پایان را تأیید می‌کنند، پاسخ بسیار محتمل است. اگر طول پاسخ بیشتر از چهار خانه باشد، سرنخ را دوباره بخوانید؛ شاید منظور شکل کامل‌تر امر یا یک واژه مرکب باشد. اما برای ساخت چهارخانه‌ای این صفحه، پاسخ روشن «نویس» است.

جمع‌بندی: امر به نوشتن در جدول «نویس» است. این واژه بن مضارعِ نوشتن و صورت کوتاهِ «بنویس» به شمار می‌رود. چهار حرف دارد و در جدول برای سرنخ‌های دستوری رایج است.

پرسش‌های متداول

امر به نوشتن در جدول چیست؟

پاسخ «نویس» است.

چرا بنویس نیست؟

بنویس هم فعل امر است، اما شش حرف دارد؛ جدولِ چهارخانه شکل کوتاه «نویس» را می‌خواهد.

نویس چند حرف دارد؟

چهار حرف: ن، و، ی، س.

آیا نویسنده با نویس مرتبط است؟

بله، هر دو از فعل نوشتن می‌آیند، اما نویسنده اسم شخص است و نویس در این سرنخ فعل امر است.

برای تکمیل پاسخ، بنویسید: نویس. این واژه کوتاه، دقیق و هماهنگ با سرنخ «امر به نوشتن» است.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.