پیکر و جسم در جدول
در جدول کلمات متقاطع، سرنخ «پیکر و جسم» معمولاً یک واژه هممعنی کوتاه میخواهد. پاسخ ثبتشده این سرنخ هیکل است؛ کلمهای که برای بدن، پیکر، تنه و شکل ظاهری انسان یا حیوان به کار میرود.
«هیکل» به معنی پیکر و جسم، تنه یا اندام است و گاهی برای انسان یا حیوان درشت و تنومند نیز گفته میشود.
چرا جواب پیکر و جسم «هیکل» است؟
«هیکل» در فارسی به پیکر انسان، حیوان یا حتی شکل مجسم یک چیز گفته میشود. این واژه میتواند به تنه و اندام اشاره کند و در بعضی کاربردها، بزرگی و تنومندی بدن را هم در خود دارد. بنابراین سرنخ ترکیبی «پیکر و جسم» با معنی اصلی هیکل تطابق مستقیم دارد.
هیکل چهار حرف دارد: ه، ی، ک، ل. این کوتاهی باعث میشود برای جدول مناسب باشد. اگر حروف تقاطعی ه و ک یا ل پایانی را نشان دادند، پاسخ بهسرعت قابل تشخیص است. گزینههایی مانند «بدن»، «تن»، «جسد»، «جسم» و «پیکر» هم نزدیکاند، اما طول خانهها و نوع سرنخ انتخاب نهایی را مشخص میکند.
معنیهای مختلف هیکل
در فرهنگ فارسی، هیکل چند معنی دارد. معنای نخست آن پیکر انسان، مجسمه یا حیوان و بهطور کلی تنه و جسم است. در کاربرد مجازی، به فرد یا حیوان درشت و تنومند نیز هیکل گفته میشود؛ مثلاً «هیکل ورزیده» به شکل و ساختار بدنی نیرومند اشاره دارد.
هیکل در متون قدیمیتر معنای معبد یا بتخانه و گاهی تصویر و تندیس هم داشته است. این معناها امروزه در گفتار روزمره کمتر شنیده میشوند، اما در شعر، تاریخ و جدولهای ادبی ممکن است دیده شوند. عنوان حاضر با ذکر «پیکر و جسم» معنای بدنی واژه را روشن کرده است.
تفاوت هیکل با بدن، تن و پیکر
این واژهها در بسیاری از جملهها جای یکدیگر مینشینند، اما لحن و دامنه معنایی آنها یکسان نیست. «بدن» واژهای روزمره و عمومی است. «تن» کوتاه و ادبی است و گاهی در برابر جان قرار میگیرد. «پیکر» حالوهوای رسمی یا ادبی دارد و میتواند برای بدن، جسد یا مجسمه نیز به کار برود. «هیکل» بیشتر بر شکل، حجم و قامت جسم تأکید میکند.
شکل و پیکر جسم، اغلب با تأکید بر تنه یا تنومندی؛ پاسخ چهارحرفی سرنخ حاضر.
واژه عمومی برای مجموعه اندامهای جسمانی موجود زنده.
بدن، بهویژه در زبان ادبی و در برابر جان یا روان.
بدن، جسد، جسم یا شکل ظاهری؛ واژهای ادبی و چندمعنا.
اندازه و حجم بدن، مانند جثه بزرگ یا جثه کوچک.
هیکل در توصیف ظاهر انسان
وقتی هیکل برای توصیف یک انسان به کار میرود، معمولاً تصویر کلی بدن و فرم آن را نشان میدهد، نه یک عضو خاص. میگوییم فردی هیکل درشت، هیکل لاغر، هیکل ورزیده یا هیکل ظریف دارد. این کاربرد با «اندام» نزدیک است، اما هیکل بیشتر در گفتوگوهای روزمره به شکل و اندازه کلی بدن اشاره میکند.
توصیف هیکل میتواند خنثی، مثبت یا حتی منفی باشد و به صفت همراه آن بستگی دارد. «هیکل تنومند» تحسینآمیز است، «هیکل بزرگ» توصیفی است و «هیکل نامتناسب» قضاوتی درباره فرم بدن ایجاد میکند. برای پاسخ جدول، فقط معنای پایه پیکر و جسم اهمیت دارد و لازم نیست صفتی همراه آن باشد.
هیکل در هنر و معماری
در کاربردهای تاریخی، هیکل گاهی به معبد، بتخانه یا بنایی با شکوه گفته میشده است. همچنین ممکن است به تندیس، مجسمه یا صورت ظاهری یک موجود اشاره کند. این کاربرد از معنای «پیکر و شکل» فاصله زیادی ندارد؛ چون بنا یا تندیس نیز قالب و صورت مشخصی دارد.
در هنر، ساختن هیکل به معنی ایجاد فرم و پیکره یک اثر است. در معماری یا متون دینی، «هیکل» ممکن است نام بنایی مقدس یا معبد باشد. اگر جدول سرنخ «معبد»، «بتخانه» یا «تندیس» بدهد، هیکل هنوز میتواند پاسخ باشد؛ اما عنوان این مقاله با عبارت پیکر و جسم، معنای بدن را در اولویت قرار میدهد.
هیکل، جثه و اندام چه تفاوتی دارند؟
«اندام» میتواند به هر بخش بدن یا مجموعه بدن و تناسب آن اشاره کند. «جثه» بیشتر اندازه و حجم جسم را بیان میکند. «هیکل» شکل کلی و فرم پیکر را نشان میدهد و وقتی با صفت درشت یا تنومند همراه شود، به جثه نزدیک میشود. «قامت» نیز بیشتر قد و حالت ایستادن را میرساند، نه کل جسم.
عضو بدن یا شکل و تناسب بدن؛ در «اندام زیبا» معنای کلی پیکر دارد.
حجم و اندازه بدن، با توجه به درشت یا ریز بودن آن.
قد، بلندی و حالت بدن؛ بخشی از توصیف پیکر.
صورت و چارچوب کلی جسم، تنه یا پیکر.
تفاوت پیکر زنده، جسد و جسم
«پیکر» میتواند برای بدن زنده به کار رود، اما در زبان ادبی و خبری گاهی به جسد نیز گفته میشود. «جسد» معمولاً بدن بیجان انسان است و معنای محدودتری دارد. «جسم» دامنهای گستردهتر دارد و هم درباره بدن جانداران و هم درباره اشیای دارای جرم و حجم به کار میرود. هیکل در این میان بیشتر تصویر و فرم قابل مشاهده پیکر را برجسته میکند.
این تفاوتها برای حل جدول مهماند. اگر سرنخ «بدن بیجان» باشد، جسد یا لاشه محتملتر است. اگر سرنخ «جرم و حجم» باشد، جسم پاسخ دقیقتری است. اگر سرنخ «پیکر و جسم» یا «اندام و تنه» باشد، هیکل میتواند گزینه اصلی باشد؛ بهخصوص وقتی چهار خانه وجود دارد.
چطور جواب را از روی شبکه جدول پیدا کنیم؟
ابتدا تعداد خانهها را بشمارید و سپس حروف تقاطعی را بنویسید. سرنخ حاضر پاسخ چهارحرفی میخواهد و «هیکل» دقیقاً با معنی پیکر و جسم جور است. اگر خانه اول ه، خانه دوم ی یا خانه چهارم ل باشد، پاسخ تقریباً قطعی خواهد بود.
- چهار خانه و سرنخ «پیکر و جسم»: هیکل.
- چهار خانه و سرنخ «بدن»: بدن یا هیکل، با توجه به حروف.
- سه خانه و سرنخ «جسم و بدن»: تن.
- چهار خانه و سرنخ «اندازه بدن»: جثه.
- پنج حرف و سرنخ «پیکر یا جسم»: پیکر، با بررسی حروف متقاطع.
در جدولهای فارسی، حرکات کوتاه نوشته نمیشوند؛ بنابراین «هیکل» را بدون علامت تلفظ وارد کنید. اگر پاسخ دیگری از حروف تقاطعی به دست آمد، ابتدا بررسی کنید که سرنخ دقیقاً «پیکر و جسم» بوده باشد، نه «بدن بیجان» یا «معبد»؛ زیرا هیکل چند معنی دارد.
کاربرد هیکل در زبان روزمره
در گفتوگوهای روزمره، هیکل معمولاً به فرم و اندازه بدن اشاره دارد. عبارتهایی مانند «هیکل ورزشکاری»، «هیکل تنومند» و «هیکل لاغر» تصویر کلی بدن را منتقل میکنند. این واژه ممکن است در توصیف ظاهری صمیمی، طنزآمیز یا توصیفی به کار رود و بهتر است هنگام استفاده از آن به لحن و احساس مخاطب توجه شود.
در زبان رسمیتر، «پیکر»، «بدن» یا «اندام» ممکن است خنثیتر به نظر برسند. در شعر و نثر، «هیکل» گاهی برای ایجاد تصویر واضح از بزرگی یا شکل بدن استفاده میشود. همین تنوع کاربردی، آن را به واژهای مناسب برای سرنخهای جدول تبدیل کرده است.
- جواب «پیکر و جسم در جدول»: هیکل.
- هیکل یعنی پیکر، جسم، تنه، جثه یا صورت ظاهری انسان و حیوان.
- بدن واژه عمومی، تن واژه ادبی، جثه اندازه بدن و پیکر شکل جسم است؛ هیکل بر فرم و تنه تأکید دارد.
- هیکل در متون قدیمی میتواند معبد، بتخانه یا تندیس نیز معنی بدهد؛ متن سرنخ معنای درست را مشخص میکند.
پس اگر در جدول با سرنخ «پیکر و جسم» روبهرو شدید و چهار خانه خالی دارید، پاسخ درست را بنویسید: هیکل.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!