پرش به محتوای اصلی

جنازه در جدول

۶ دقیقه مطالعه

جنازه در جدول

اگر سرنخ جدول «جنازه» است، پاسخ ثبت‌شده و رایج آن نعش است. برای اطمینان، تعداد خانه‌ها و حروفی را که از پاسخ‌های دیگر دارید هم بررسی کنید.

پاسخ ثبت‌شده جواب اصلی «جنازه در جدول»: نعش است. این واژه در فارسیِ رسمی و ادبی به پیکرِ بی‌جان یا جنازه، و در کاربرد کهن‌تر به تابوت یا تختِ حملِ جنازه نیز گفته می‌شود.

سرنخ‌های کوتاه جدول معمولاً از واژه‌های فشرده و ادبی استفاده می‌کنند. «نعش» یکی از همان واژه‌هاست: کوتاه است، در متون فارسی سابقه دارد و برای مفهوم جنازه به‌خوبی شناخته می‌شود. با این حال، معنی دقیق آن در هر جمله به بافت بستگی دارد؛ دانستن تفاوتش با «جسد»، «میت» و «تابوت» کمک می‌کند در جدول‌های دشوار اشتباه نکنید.

سه خانهن ع شواژهٔ ادبیپاسخ رایج جدول

چرا پاسخ «نعش» درست است؟

در زبان فارسی، نعش غالباً برای جنازه یا پیکر بی‌جانِ انسان به کار می‌رود؛ به‌ویژه در زبان رسمی، ادبی و گزارش‌های قدیمی‌تر. طراح جدول از این هم‌معنایی استفاده می‌کند تا با سرنخی بسیار کوتاه، پاسخ سه‌خانه‌ای بسازد. بنابراین اگر جدول سه خانه دارد و حروف تقاطعی با «ن»، «ع» و «ش» سازگارند، نعش پاسخ اول شماست.

نکتهٔ کاربردی: «نعش» با حرف «ع» نوشته می‌شود. شکل‌هایی مانند «ناش» یا «نحش» پاسخ درست این سرنخ نیستند. در جدول هم حرکت‌گذاری لازم نیست؛ فقط ن، ع و ش را وارد کنید.

نعش، جنازه، جسد و میت چه تفاوتی دارند؟

این واژه‌ها در گفت‌وگوی روزمره گاهی به جای هم می‌آیند، اما سایهٔ معنایی یکسانی ندارند. «جنازه» اغلب پیکر فردِ درگذشته را در موقعیت تشییع، کفن یا آماده‌سازی برای دفن به ذهن می‌آورد. «جسد» واژه‌ای خنثی‌تر برای بدن یا پیکر است. «میت» بیشتر در زبان دینی، حقوقی و رسمی شنیده می‌شود. «نعش» رنگ ادبی و کهن‌تری دارد و در حل جدول، به دلیل کوتاهی‌اش بسیار محبوب است.

۱نعش: پاسخ سه‌خانه‌ایِ این سرنخ؛ در کاربرد رایج، جنازه یا پیکر بی‌جان.
۲جسد: پیکر و بدن؛ ممکن است برای انسان و در بعضی کاربردها برای موجود دیگر هم استفاده شود.
۳میت: فردِ درگذشته؛ واژه‌ای آشناتر در متن‌های دینی و رسمی.
۴تابوت: وسیلهٔ حمل یا نگهداری پیکر، نه خودِ پیکر در همهٔ کاربردها.

تفاوت مهم نعش و تابوت

یکی از ظرافت‌های این واژه آن است که در معنای کهن، «نعش» می‌تواند به تابوت یا تختی اشاره کند که مرده را بر آن حمل می‌کنند؛ اما در فارسی امروز و در بسیاری از سرنخ‌های جدول، آن را معادل جنازه می‌گیرند. پس اگر سرنخ «تابوت» بود، بی‌درنگ نعش را وارد نکنید؛ طول خانه‌ها و حروف متقاطع را بسنجید. اما برای سرنخ مشخصِ «جنازه»، پاسخ ثبت‌شده همین نعش است.

راه‌حل هنگام تردید: معنی سرنخ را با شمار خانه‌ها کنار هم بگذارید. «نعش»، «جسد» و «میت» هر سه سه حرف دارند، اما حروفشان کاملاً متفاوت است؛ پاسخ‌های عمودی و افقی معمولاً انتخاب درست را روشن می‌کنند.

روش سریع حل این نوع سرنخ

۱اول طول پاسخ را ببینید. نعش سه خانه دارد؛ اگر جای خالی بلندتر یا کوتاه‌تر است، پاسخ دیگری لازم دارید.
۲به لحن سرنخ دقت کنید. سرنخ کوتاه و ادبیِ «جنازه» با نعش هم‌خوان است؛ سرنخ «پیکر» یا «بدن» ممکن است جسد بخواهد.
۳حروف مشترک را معیار نهایی بدانید. حتی یک حرف قطعی، میان نعش، میت و جسد فرق می‌گذارد.

اگر پاسخ با حروف جدول جور درنیامد

پیش از آن‌که نعش را کنار بگذارید، دوباره جهت خانه‌ها و املای پاسخ‌های متقاطع را کنترل کنید. گاهی اشتباه از واژهٔ دیگری است که یک حرف نادرست به این خانه‌ها داده است. اگر پس از کنترل همچنان ناسازگاری وجود داشت، ممکن است طراح به واژه‌ای نزدیک با سرنخی اندکی متفاوت اشاره کرده باشد؛ برای نمونه «مرده» بیشتر به «میت» نزدیک می‌شود و «پیکر» به «جسد».

  • نعش: برای سرنخ «جنازه» و فضای ادبی، گزینهٔ اصلی است.
  • جسد: برای «بدن» یا «پیکر بی‌جان» می‌تواند مناسب‌تر باشد.
  • میت: برای «مرده» یا عبارت‌های مذهبی و رسمی محتمل است.
  • لاشه: معمولاً لحن دیگری دارد و می‌تواند دربارهٔ جانور هم به کار برود؛ بدون نشانهٔ کافی جایگزین نعش نیست.

املای درست و تلفظ

واژه به صورت «نعش» نوشته می‌شود و سه حرف دارد: ن، ع، ش. حرف عین در نوشتار دیده می‌شود، هرچند در تلفظ فارسی ممکن است به‌روشنی شنیده نشود. در جدول‌های فارسی همین سه نویسه مهم‌اند. اگر حرف میانی از پاسخ متقاطع «ع» درآمده باشد، سرنخ جنازه تقریباً به‌طور کامل به نعش اشاره می‌کند.

یادآوری: پاسخ جدول را با فاصله، علامت یا حرکت اضافه ننویسید. شکل سادهٔ «نعش» هم از نظر املا درست است و هم دقیقاً در سه خانه جای می‌گیرد.

کاربرد ادبی واژهٔ نعش

نعش در شعر، نثر ادبی و روایت‌های تاریخی زیاد دیده می‌شود؛ همین پیشینه باعث شده است برای جدول‌نویسی انتخابی طبیعی باشد. این واژه می‌تواند لحنی رسمی‌تر از «جنازه» داشته باشد و در ترکیب‌هایی مانند حمل نعش یا تشییع نعش به کار رود. شناخت این لحن به حل سرنخ‌های مشابه، مانند «پیکر مرده»، «جسد» یا «تابوت در زبان قدیم» کمک می‌کند.

با این همه، هنگام حل جدول لازم نیست وارد بحث پیچیدهٔ واژه‌شناسی شوید. وظیفهٔ شما پیدا کردن واژه‌ای است که هم با تعریف طراح سازگار باشد و هم در خانه‌ها بنشیند. در عنوان حاضر، پاسخ ذخیره‌شده و اولویت‌دار «نعش» است؛ توضیح تفاوت‌ها فقط برای جلوگیری از خطا در جدول‌های دیگر است.

دام‌های رایج

  • نوشتن «ناش» به جای نعش؛ این شکل پاسخ درست نیست.
  • یکی دانستن همیشگیِ نعش و تابوت؛ بافت سرنخ را در نظر بگیرید.
  • انتخاب جسد یا میت فقط به دلیل سه‌حرفی بودن؛ حروف متقاطع را نادیده نگیرید.
  • فراموش‌کردن حرف «ع» در خانهٔ میانی.

جمع‌بندی

جواب اصلی «جنازه در جدول» نعش است. آن را به صورت ن، ع، ش در سه خانه بنویسید. اگر طول پاسخ یا حروف تقاطعی ناسازگار بود، سرنخ دقیق‌تر و گزینه‌های نزدیک مانند جسد و میت را بررسی کنید؛ اما برای این عنوان، پاسخ پایه همان نعش است.

پرسش‌های کوتاه

جواب جنازه در جدول چیست؟

پاسخ اصلی و ثبت‌شده «نعش» است.

نعش چند حرف دارد؟

سه حرف: ن، ع، ش.

آیا نعش همان تابوت است؟

در کاربرد کهن می‌تواند به تابوت یا تخت حمل جنازه هم اشاره کند، اما برای سرنخ حاضر به معنای جنازه به کار رفته است.

فرق نعش با جسد چیست؟

هر دو به پیکر بی‌جان نزدیک‌اند، اما نعش لحن ادبی‌تر و کاربرد جدول‌پسندتری دارد؛ جسد خنثی‌تر است.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.