پرش به محتوای اصلی

انگشت بزرگ دست در جدول

۷ دقیقه مطالعه

پاسخ مستقیم «انگشت بزرگ دست در جدول» معمولاً شست است. اگر جدول پاسخ چهارحرفی بخواهد، گزینه مهم و جدولی آن ابهام است. دقت کنید املای انگشت دست شست است، نه «شصت» که عدد ۶۰ را نشان می‌دهد.

سرنخ «انگشت بزرگ دست» از آن پرسش‌های ساده‌ای است که به خاطر شباهت املایی و چند نام قدیمی، گاهی حل‌کننده را مکث می‌دهد. در زبان روزمره، جواب روشن آن «شست» است؛ همان انگشتی که روبه‌روی چهار انگشت دیگر قرار می‌گیرد و در گرفتن، فشار دادن، نوشتن، باز کردن در، استفاده از موبایل و بسیاری از کارهای ظریف دست نقش اصلی دارد. اما در جدول‌های لغت‌نامه‌ای، ادبی یا کمی دشوارتر، ممکن است طراح به جای شست، «ابهام» را بخواهد.

پاسخ اصلی: شست گزینه ۴ حرفی: ابهام املای درست: شست شصت = عدد ۶۰

جواب انگشت بزرگ دست در جدول چیست؟

اگر جدول شما سه خانه دارد، پاسخ «شست» است. این رایج‌ترین و طبیعی‌ترین جواب برای عبارت «انگشت بزرگ دست» به شمار می‌آید. اگر چهار خانه دارید یا حروف متقاطع با شست هماهنگ نیست، «ابهام» را بررسی کنید. ابهام نام عربی و اصطلاحی انگشت شست است و در جدول‌ها به دلیل کوتاهی و حالت لغت‌نامه‌ای زیاد استفاده می‌شود.

شست۳ حرفی

پاسخ روزمره و مستقیم. برای بیشتر جدول‌های عمومی، همین واژه جواب درست است.

ابهام۴ حرفی

پاسخ جدولی و لغت‌نامه‌ای. وقتی جدول چهار خانه دارد یا لحن عربی و ادبی دارد، این گزینه را امتحان کنید.

انگشت نرترکیبی

نام کمتر رایج برای شست که در برخی فرهنگ‌ها و متن‌های قدیمی‌تر دیده می‌شود.

انگشت سترگتوصیفی

ترکیبی فارسی و توصیفی برای انگشت بزرگ؛ بیشتر برای توضیح معنی کاربرد دارد تا جواب کوتاه جدول.

نکته املایی بسیار مهم: «شست» با سین برای انگشت بزرگ دست یا پا نوشته می‌شود. «شصت» با صاد عدد ۶۰ است. در جدول، اگر سرنخ درباره انگشت باشد، تقریباً همیشه با «س» می‌نویسیم.

چرا گاهی جواب «ابهام» است؟

در زبان فارسی، بسیاری از نام‌های مربوط به بدن هم شکل رایج فارسی دارند و هم شکل عربی یا علمی‌تر. «شست» نام آشنای مردم است، اما «ابهام» نامی است که در فرهنگ‌ها و اصطلاحات مربوط به انگشتان دست برای همین انگشت به کار می‌رود. طراح جدول وقتی می‌خواهد پاسخ کمی سخت‌تر باشد یا خانه‌های بیشتری در اختیار دارد، از «ابهام» استفاده می‌کند.

برای حل جدول، این تفاوت خیلی کاربردی است. اگر سرنخ دقیقاً «انگشت بزرگ دست» باشد و تعداد خانه‌ها سه تا باشد، لازم نیست دنبال واژه پیچیده بگردید؛ پاسخ شست است. اما اگر تعداد خانه‌ها چهار تاست، جواب «ابهام» نه‌تنها ممکن، بلکه بسیار محتمل است. این همان جایی است که شمارش خانه‌ها از حفظ کردن معنی مهم‌تر می‌شود.

شست یا شصت؛ کدام درست است؟

اشتباه رایج در این سرنخ، نوشتن «شصت» به جای «شست» است. در فارسی امروز، «شست» نام انگشت بزرگ دست یا پا است؛ مثل «انگشت شست»، «اثر شست» یا «درد شست». اما «شصت» عدد شصت را نشان می‌دهد. این دو واژه از نظر آوا شبیه‌اند، اما از نظر معنی و کاربرد یکی نیستند.

شست
نام انگشت بزرگ دست یا پا. در جدول «انگشت بزرگ دست» همین گزینه پاسخ اصلی است.
شصت
عدد ۶۰. اگر سرنخ درباره عدد، شمارش، سن یا مقدار باشد، آن‌وقت شصت درست است.
ابهام
نام چهارحرفی و جدولی برای انگشت شست؛ بیشتر در جدول‌های لغوی و دشوارتر می‌آید.

نام‌های دیگر انگشتان دست در جدول

شناخت نام‌های دیگر انگشتان دست کمک می‌کند اگر در جدول‌های بعدی با سرنخ‌های مشابه روبه‌رو شدید، سریع‌تر پاسخ را پیدا کنید. طراحان جدول فقط از شست استفاده نمی‌کنند؛ گاهی سرنخ «انگشت اشاره»، «انگشت کوچک»، «انگشت وسط»، «انگشت انگشتری» یا «انگشتان دست» را هم می‌آورند.

انگشت اشاره: در جدول ممکن است «سبابه»، «مسبحه»، «نشانه» یا «شهادت» باشد.
انگشت میانی: پاسخ‌های رایج آن «وسطی» یا «میانه» است.
انگشت حلقه: در کاربرد عمومی همان انگشت حلقه است و در برخی جدول‌ها نام عربی «بنصر» هم دیده می‌شود.
انگشت کوچک: گزینه جدولی مشهور آن «خنصر» است؛ واژه‌ای که در جدول‌ها بسیار کاربرد دارد.
انگشت به طور کلی: اگر سرنخ فقط «انگشت» باشد، «بنان» و «اصبع» از پاسخ‌های ادبی و عربی‌اند.

چطور با تعداد خانه‌ها سریع‌تر تصمیم بگیریم؟

در جدول کلمات، تعداد خانه‌ها مانند چراغ راهنما عمل می‌کند. برای این سرنخ، اگر سه خانه خالی دارید، «شست» را بنویسید. اگر چهار خانه دارید و حروف متقاطع با آن می‌خواند، «ابهام» را امتحان کنید. اگر جواب بیشتر از چهار خانه بود، احتمالاً سرنخ دقیق شما کمی متفاوت است؛ شاید «انگشت بزرگ پا»، «نام علمی انگشت شست» یا «انگشت برجسته» مطرح شده باشد.

راهنمای حل سریع: سه خانه = شست. چهار خانه = ابهام. اگر سرنخ درباره عدد بود، تازه آن‌وقت «شصت» را در نظر بگیرید؛ اما برای انگشت، شصت جواب درست نیست.

نقش شست در دست و دلیل نام‌گذاری آن

شست از نظر کارکرد با انگشت‌های دیگر فرق دارد. این انگشت در کنار دست قرار گرفته و می‌تواند در برابر انگشت‌های دیگر حرکت کند. همین ویژگی باعث می‌شود انسان بتواند اشیا را محکم بگیرد، ابزار را کنترل کند و کارهای ظریف انجام دهد. به همین دلیل، در تعریف‌های ساده هم معمولاً گفته می‌شود شست «انگشت بزرگ دست» است، نه فقط یکی از پنج انگشت.

در کاربردهای فرهنگی و روزمره هم شست جایگاه خاصی دارد. علامت شست رو به بالا معمولاً نشانه تأیید یا رضایت است. اثر شست برای اشاره به اثر انگشت یا نشان هویت به کار می‌رود. حتی در پزشکی و ورزش هم آسیب شست اهمیت زیادی دارد، چون کاهش توان آن می‌تواند گرفتن اشیا را دشوار کند. همین اهمیت روزمره باعث شده این واژه برای بیشتر حل‌کنندگان آشنا باشد و در جدول‌ها زیاد تکرار شود.

اشتباه‌های رایج هنگام حل این سرنخ

اولین اشتباه، همان جابه‌جا نوشتن شست و شصت است. دومین اشتباه این است که حل‌کننده فقط یک جواب را بلد باشد و وقتی خانه‌ها چهار تاست، گیر کند؛ در حالی که «ابهام» دقیقاً برای همین موقع به کار می‌آید. سومین اشتباه هم بی‌توجهی به حروف متقاطع است. اگر حرف اول جواب «ا» باشد و چهار خانه داشته باشید، دیگر شست نمی‌نشیند و باید به ابهام فکر کنید.

اگر سرنخ نوشته «انگشت بزرگ دست»: اول شست را امتحان کنید.
اگر سرنخ نوشته «نام دیگر شست»: ابهام پاسخ قوی‌تری است.
اگر سرنخ نوشته «عدد ۶۰»: جواب شصت است، نه شست.
اگر سرنخ نوشته «انگشت کوچک»: پاسخ احتمالاً خنصر است و ربطی به شست ندارد.

پاسخ نهایی برای حل‌کننده جدول

در نهایت، برای عنوان «انگشت بزرگ دست در جدول» پاسخ اصلی و مستقیم «شست» است. اگر با جدول سه‌حرفی روبه‌رو هستید، همین جواب را وارد کنید. اگر تعداد خانه‌ها چهار تاست یا جدول از واژه‌های عربی و قدیمی زیاد استفاده می‌کند، «ابهام» را هم به عنوان پاسخ جایگزین و بسیار محتمل در نظر بگیرید.

جمع‌بندی: جواب رایج «انگشت بزرگ دست در جدول» = شست.

گزینه چهارحرفی و جدولی: ابهام. املای درست انگشت، «شست» با سین است؛ «شصت» با صاد فقط عدد ۶۰ را نشان می‌دهد.

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.