پرش به محتوای اصلی

دلیل اشکار در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم:بینه۴ حرف؛ به معنی «دلیل آشکار» و «برهان واضح».

برای سرنخ «دلیل اشکار در جدول»، دقیق‌ترین پاسخ بینه است. صورت معیارِ خودِ سرنخ در فارسی «دلیل آشکار» نوشته می‌شود، اما افتادن «آ» و تایپ «اشکار» در جست‌وجوهای اینترنتی و پرس‌وجوهای مربوط به جدول رایج است و تغییری در پاسخ ایجاد نمی‌کند.

چرا «بینه» پاسخ دقیق این سرنخ است؟

«بینه» در فارسی واژه‌ای جاافتاده با خاستگاه عربی است و معنای لغوی آن دقیقاً به حوزه‌ای می‌رسد که سرنخ می‌خواهد: دلیل روشن، حجت واضح و برهان آشکار. در نتیجه، اینجا با یک مترادف دور یا حدسی روبه‌رو نیستیم؛ رابطه میان سرنخ و پاسخ مستقیم و فرهنگ‌نامه‌ای است.

در جدول کلمات، دو معیار معمولاً هم‌زمان اهمیت دارند: نخست تطابق معنایی و دوم تعداد خانه‌ها. «بینه» هر دو شرط را خوب برآورده می‌کند. اگر پاسخ چهار خانه داشته باشد، این واژه از گزینه‌هایی مانند «برهان» و «فرنود» مناسب‌تر است، چون آن دو پنج حرف دارند.

معنی محوریدلیل آشکار، حجت روشن، برهان واضح
تعداد حروف۴ حرف در نگارش فارسی: ب + ی + ن + ه
نقش واژهاسم؛ بنابراین از نظر دستوری نیز با «دلیل» هم‌خوان است.
بینه

تشدید در صورت آوانویسی‌شده یا عربیِ واژه، حرف تازه‌ای برای خانه‌های جدول به شمار نمی‌آید. بنابراین حتی اگر واژه را در توضیحات زبانی به صورت «بَیِّنه» ببینید، جواب جدول همچنان چهار خانه دارد.

املای درست: «بینه»، «بیّنه» یا «بینة»؟

در متن فارسیِ معمول و به‌ویژه در جدول، شکل ساده و استانداردِ قابل‌استفاده «بینه» است. در متون آموزشی یا هنگام نشان دادن تلفظ، ممکن است «بیّنه» با تشدید دیده شود. در نگارش عربی نیز صورت «بَيِّنَة» با «ة» در پایان به کار می‌رود. این تفاوت‌های نوشتاری نباید باعث شوند یک خانه اضافه برای تشدید در نظر گرفته شود یا پاسخ فارسی به شکل نامأنوس عربی وارد جدول شود.

نکتهٔ کاربردی: اگر جدول فارسی است و چهار خانه دارد، «بینه» را بنویسید. علامت تشدید، حرکت‌های کوتاه و نشانه‌های تلفظی در شمارش خانه‌های جدول لحاظ نمی‌شوند.

تلفظ واژه به صورت تقریبی «بَیِّنِه / بَیِّنه» شنیده می‌شود. علت وجود «ی» و تشدید در تلفظ، ساختمان عربی واژه است؛ اما در فارسی روزمره معمولاً بدون اعراب و تشدید نوشته می‌شود.

گزینه‌های نزدیک؛ کدام‌یک واقعاً رقیب «بینه» هستند؟

چند واژه از نظر معنایی به «دلیل» یا «آشکار» نزدیک‌اند، اما همه آن‌ها پاسخ هم‌ارز این سرنخ نیستند. مقایسهٔ زیر کمک می‌کند وقتی حروف تقاطعی یا تعداد خانه‌ها متفاوت بود، انتخاب دقیق‌تری داشته باشید.

بینه۴ حرف بهترین تطابق. هم اسم است و هم معنای مستقیم «دلیل آشکار / برهان واضح» دارد.
برهان۵ حرف معنای «دلیل و حجت» دارد و گزینه‌ای معتبر است، اما خودِ قید «آشکار» را به اندازه «بینه» در تعریف واژه حمل نمی‌کند و یک حرف بلندتر است.
فرنود۵ حرف واژه‌ای فارسی به معنای دلیل و برهان است. برای سرنخ‌های «برهان» یا «دلیل» مناسب است، ولی اگر چهار خانه داشته باشیم کنار می‌رود.
حجت۳ حرف از نظر معنا نزدیک است، اما فقط سه حرف دارد و برای پاسخ چهارخانه مناسب نیست.
مبرهن۵ حرف بیشتر صفت است: «روشن، اثبات‌شده یا دارای برهان». پس از نظر نقش دستوری، جانشین مستقیمی برای اسم «دلیل» نیست.
بدیهی۵ حرف به معنی روشن و بی‌نیاز از استدلال است؛ خودش «دلیل» معنی نمی‌دهد، بنابراین برای این سرنخ انتخاب درجه‌اول نیست.
جمع‌بندی مقایسه: اگر سرنخ دقیقاً «دلیل آشکار» باشد و چهار خانه در اختیار داشته باشید، «بینه» از نظر معنی، طول و نقش دستوری روشن‌ترین انتخاب است. «برهان» و «فرنود» بیشتر زمانی مطرح می‌شوند که تعداد خانه‌ها پنج باشد یا سرنخ فقط «دلیل / برهان» نوشته شده باشد.

معنای «بینه» فقط به جدول محدود نیست

شناخت کاربردهای دیگر واژه کمک می‌کند پاسخ در ذهن ماندگار شود و با واژه‌های هم‌شکل اشتباه نشود. «بینه» در زبان رسمی و متون دینی و حقوقی سابقه دارد، اما معنای آن در هر بافت دقیقاً یکسان نیست.

کاربرد لغوی

در معنای عمومی، «بینه» همان دلیل روشن، حجت آشکار یا چیزی است که ادعا را به‌طور واضح نشان می‌دهد. این همان معنایی است که سرنخ جدول بر پایه آن ساخته شده است.

کاربرد فقهی و حقوقی

در متون فقهی، «بینه» می‌تواند معنایی اصطلاحی پیدا کند و به شهادتِ معتبر با شرایط معین اشاره داشته باشد. بنابراین در یک متن حقوقی، همیشه نباید آن را صرفاً معادل هر نوع «مدرک روشن» دانست.

نام سوره

«بینه» نام سورهٔ ۹۸ قرآن نیز هست. همین کاربرد شناخته‌شده باعث شده صورت واژه برای بسیاری از فارسی‌زبانان آشنا باشد.

معنای هم‌شکلِ نامرتبط

در برخی مدخل‌های قدیمی فارسی، «بینه» برای فضای رخت‌کنِ حمام نیز دیده می‌شود. این معنای هم‌شکل هیچ ارتباطی با سرنخ «دلیل آشکار» ندارد و از بافت به‌سادگی قابل تشخیص است.

تفاوت «بینه» با «برهان»، «حجت» و «دلیل»

این چهار واژه در بسیاری از جمله‌ها به هم نزدیک می‌شوند، اما دقیقاً مترادف مطلق نیستند. «دلیل» واژه‌ای بسیار عام است و هر چیزی را که برای اثبات یا راهنمایی به کار رود می‌تواند در بر بگیرد. «حجت» معمولاً بارِ اثباتی و استدلالی قوی‌تری دارد. «برهان» اغلب به استدلال محکم و سامان‌یافته اشاره می‌کند. «بینه» در معنای لغوی بر روشنی و آشکاربودنِ دلیل تأکید دارد؛ همین مؤلفه است که آن را برای سرنخ «دلیل آشکار» بسیار دقیق می‌کند.

در طراحی سرنخ‌های کوتاه جدول، معمولاً تعریف فرهنگ‌نامه‌ای فشرده می‌شود. بنابراین وقتی سازنده می‌نویسد «دلیل آشکار»، به احتمال زیاد دنبال واژه‌ای است که این دو جزءِ معنا را یک‌جا داشته باشد، نه صرفاً هر مترادف «دلیل».

دلیل روشن حجت واضح برهان آشکار گواه روشن

اگر حروف تقاطعی دارید، این الگو را بررسی کنید

برای پاسخ چهارحرفی، الگوی «ب ـ ی ـ ن ـ ه» باید با خانه‌های تقاطعی سازگار باشد. اگر مثلاً حرف دوم «ی» یا حرف آخر «ه» از جواب‌های قطعی دیگر به دست آمده باشد، احتمال «بینه» بسیار بالا می‌رود.

  • خانهٔ اول: ب
  • خانهٔ دوم: ی
  • خانهٔ سوم: ن
  • خانهٔ چهارم: ه

الگوی چهارخانه‌ای: ب ی ن ه ← «دلیل آشکار»

اگر تعداد خانه‌ها پنج است، نباید «بینه» را با کشیدن یا افزودن نشانه‌های اعرابی به پنج خانه تبدیل کرد. در آن حالت باید سراغ واژهٔ دیگری رفت و حروف تقاطعی را ملاک قرار داد؛ «برهان» یا «فرنود» بسته به سرنخ و تقاطع‌ها می‌توانند بررسی شوند.

یک دام املایی در خودِ سرنخ

در عنوان جست‌وجوشده عبارت «دلیل اشکار» آمده است. املای معیار این واژه «آشکار» با «آ» است. این خطای تایپی در اصل پاسخ اثری ندارد؛ یعنی چه سرنخ را «دلیل اشکار» ببینید و چه «دلیل آشکار»، پاسخ چهارحرفی همان «بینه» خواهد بود.

اشتباه رایج: «اشکار» شکل معیار نیست. در نوشتار درست فارسی «آشکار» بنویسید. با این حال، برای جست‌وجوی پاسخ جدول هر دو صورت معمولاً به یک منظور اشاره می‌کنند.

آیا «بینه» همان «شهادت دو شاهد عادل» است؟

در معنای لغوی، نه؛ «بینه» گسترده‌تر و به معنی دلیل یا حجت روشن است. در سنت فقهی، این واژه در بسیاری از بحث‌ها به صورت اصطلاحی برای شهادت معتبر به کار رفته و در برخی تقریرها مصداق مشهور آن شهادت دو شاهد عادل دانسته شده است. از این رو بهتر است میان معنای لغوی و کاربرد اصطلاحی فقهی فرق بگذاریم.

برای حل این جدول، معنای لغوی ملاک است. سرنخ درباره قالب اثبات دعوا در فقه سؤال نمی‌کند؛ فقط یک تعریف واژگانی کوتاه داده است: «دلیل آشکار».

پرسش‌های کوتاه پیرامون این پاسخ

«دلیل آشکار» در جدول چهار حرفی چیست؟

«بینه». این واژه چهار حرف دارد و معنای آن با «دلیل آشکار» و «برهان واضح» تطابق مستقیم دارد.

آیا «بیّنه» پنج حرف حساب می‌شود؟

خیر. تشدید یک نشانهٔ تلفظی است، نه یک حرف مستقل برای خانهٔ جدول. در فارسی، پاسخ به صورت «بینه» و در چهار خانه نوشته می‌شود.

اگر جدول پنج خانه داشت چه کنم؟

حروف تقاطعی را بررسی کنید. «برهان» و «فرنود» هر دو پنج حرف دارند و از نظر معنایی به حوزهٔ دلیل و حجت نزدیک‌اند، اما انتخاب نهایی باید با متن دقیق سرنخ و تقاطع‌ها سازگار باشد.

«مبرهن» چند حرف است؟

در نگارش فارسی «مبرهن» پنج حرف دارد: م، ب، ر، ه، ن. علاوه بر این، بیشتر صفت است و برای سرنخی که خودِ «دلیل» را می‌خواهد، از «بینه» کم‌دقت‌تر است.

آیا «بدیهی» پاسخ مناسبی برای «دلیل آشکار» است؟

معمولاً نه. «بدیهی» یعنی روشن و بی‌نیاز از استدلال و نقش صفت دارد؛ معنای مستقیم «دلیل» را نمی‌رساند.

پاسخ نهایی سرنخ: بینه

اگر چهار خانه پیش روی شماست، ترتیب حروف را «ب، ی، ن، ه» وارد کنید. دلیل انتخاب روشن است: این واژه دقیقاً «دلیل آشکار» و «برهان واضح» معنی می‌دهد و از گزینه‌های نزدیک، هم از نظر طول و هم از نظر نقش واژگانی سازگارتر است.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.