پرش به محتوای اصلی

تباه ساختن در جدول

۶ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم:تضییع— ۵ حرف، به معنی ضایع و تباه ساختن

برای سرنخ «تباه ساختن» در جدول، پاسخ دقیق و رایج تضییع است. این واژه هم از نظر معنی با سرنخ انطباق مستقیم دارد و هم از نظر شکل، یک پاسخ پنج‌خانه‌ای روشن می‌سازد: ت، ض، ی، ی، ع. «اتلاف»، «افساد» و «تخریب» واژه‌های نزدیک‌اند، اما هرکدام دامنه معنایی محدودتر یا متفاوتی دارند.

پاسخ منتخب
تضییع

خوانش رایج: تَضییع؛ در نوشتار فارسی با حرف «ض» و دو «ی» پیاپی.

تضییع

شمارش جدول: پنج حرف و پنج خانه؛ هر یک از دو «ی» میانی یک خانه جدا می‌گیرد.

شناسه واژه

معنی: ضایع کردن، تلف کردن، هدر دادن یا بی‌ثمر ساختن

ساخت: مصدر عربیِ فعل «ضیّع»

ریشه: ض، ی، ع

ترکیب‌های رایج: تضییع حق، وقت، عمر، مال و فرصت

چرا «تضییع» بهترین تطابق است؟

سرنخ «تباه ساختن» یک عمل را بیان می‌کند، نه صرفاً حالت «تباه» یا مفهوم اسمیِ «تباهی» را. «تضییع» نیز نامِ عملِ ضایع و تباه کردن است؛ یعنی فاعلی باعث می‌شود حق، مال، زمان، فرصت یا توانایی از بین برود، پایمال شود یا بی‌نتیجه بماند. به همین دلیل این پاسخ از یک مترادف دور یا مجازی به دست نمی‌آید، بلکه مستقیماً همان معنای سرنخ را فشرده می‌کند.

معنای مستقیم

برای ضایع و تباه کردن به کار می‌رود و نیاز به قرینه تخصصی ندارد.

قالب مناسب

یک واژه مستقل پنج‌حرفی است و در خانه‌های متقاطع به‌سادگی کنترل می‌شود.

کاربرد آشنا

عبارت‌هایی مانند «تضییع حق» و «تضییع وقت» معنای آن را روشن می‌کنند.

نکته دستوری: «تباه ساختن» متعدی و سببی است؛ «تضییع» نیز بر انجام دادن کاری دلالت دارد که نتیجه‌اش ضایع یا بی‌اثر شدن چیزی است.

دامنه معنی و کاربرد

«تضییع» فقط برای نابودی فیزیکی به کار نمی‌رود. این واژه هنگامی مناسب است که چیزی ارزشمند بر اثر عمل، کوتاهی یا استفاده نادرست از دست برود. در «تضییع حق»، حق شخص پایمال یا نادیده گرفته می‌شود؛ در «تضییع وقت»، زمان بدون نتیجه می‌گذرد؛ در «تضییع مال»، دارایی تلف یا هدر می‌رود؛ و در «تضییع استعداد»، توان بالقوه باقی می‌ماند اما فرصت شکوفایی آن از بین می‌رود.

حق و منفعت

پایمال کردن یا از میان بردن چیزی که باید برای فرد حفظ شود.

زمان و فرصت

مصرف بیهوده یا از دست دادن امکانی که می‌توانست نتیجه سودمند داشته باشد.

مال و منابع

تلف، هدر یا بی‌استفاده کردن دارایی و امکانات.

توان و ظرفیت

بی‌ثمر گذاشتن استعداد، دانش یا قابلیتی که امکان بهره‌برداری از آن وجود داشته است.

املای درست و شمارش خانه‌ها

بخش دشوار پاسخ، نه معنی آن، بلکه شکل املایی آن است. خط فارسی چند حرف هم‌آوا دارد و دو «ی» پشت سر هم نیز ممکن است هنگام نوشتن یا شمردن نادیده گرفته شود. برای قرار دادن واژه در جدول، ترتیب حروف را مرحله‌به‌مرحله بررسی کنید.

  1. حرف نخست «ت» است.
  2. حرف دوم «ض» است؛ پیوند آن با واژه «ضایع» راهنمای خوبی برای یادسپاری است.
  3. در میانه دو حرف «ی» نوشته می‌شود: «ضیی».
  4. حرف آخر «ع» است و آخرین خانه را پر می‌کند.
الگوی نهایی پاسخ چنین است: ت + ض + ی + ی + ع. شکل پیوسته خط نباید باعث شود دو «ی» را یک حرف حساب کنید.

دام‌های املایی و واژه‌های شبیه

تضیع

برای این معنا املای پاسخ نیست. «تضییع» باید با دو «ی» نوشته شود. افزون بر این، «تضیع» در بعضی منابع کهن مدخلی مستقل با معنایی دیگر است، پس حذف یک «ی» فقط ساده‌نویسی محسوب نمی‌شود.

تزییع

نوشتن «ز» به جای «ض» غلط است. خانواده معناییِ «ضایع» حرف درست را نشان می‌دهد.

تظییع

«ظ» در این واژه وجود ندارد؛ یکسانی تلفظ «ز، ض، ظ و ذ» در فارسی دلیل یکسانی املا نیست.

تشییع

این واژه با «ش» به معنی همراهی و بدرقه است و بیشتر در «تشییع جنازه» دیده می‌شود.

تضعیف

یعنی ضعیف و ناتوان کردن؛ ممکن است به آسیب بینجامد، اما معادل مستقیم «تباه ساختن» نیست.

گزینه‌های رقیب و تفاوت دقیق آن‌ها

وجود چند مترادف پنج‌حرفی می‌تواند حل‌کننده را مردد کند. انتخاب نهایی باید با معنای دقیق و حروف متقاطع سنجیده شود. بدون قرینه اضافی، «تضییع» اولویت دارد؛ اما دانستن مرز واژه‌های نزدیک از انتخاب شتاب‌زده جلوگیری می‌کند.

تضییعانتخاب اصلی

۵ حرف؛ عمومی‌ترین معادل برای ضایع و تباه ساختن، مخصوصاً درباره حق، وقت، عمر، مال و فرصت.

اتلافرقیب نزدیک

۵ حرف؛ بیشتر بر تلف یا نابود کردن مال، انرژی و منابع و نیز هدر دادن تأکید دارد.

افسادوابسته به بافت

۵ حرف؛ معنای اصلی آن فاسد کردن و ایجاد فساد است و برای سرنخ «فاسد ساختن» مناسب‌تر است.

تخریبفیزیکی‌تر

۵ حرف؛ بیشتر به ویران کردن بنا، ساختار، چهره یا اعتبار اشاره می‌کند.

اضاعهکم‌کاربردتر

۵ حرف و از نظر لغوی نزدیک به ضایع و تباه کردن است، اما در فارسی امروز و جدول‌های عمومی کمتر از «تضییع» دیده می‌شود.

هدر دادندوواژه‌ای

از نظر معنی نزدیک است، ولی یک پاسخ یک‌کلمه‌ای پنج‌خانه‌ای نیست.

تأیید با حروف متقاطع

دو جایگاه بیش از همه تشخیص‌دهنده‌اند: حرف دوم «ض» و حرف آخر «ع». اگر الگوی ناقص شما «ت ض _ _ ع» باشد، دو خانه خالی هر دو «ی» هستند. اگر فقط پایان «ع» مشخص باشد، هنوز چند احتمال نظری وجود دارد، اما با اضافه شدن «ض» در خانه دوم، پاسخ تقریباً قطعی می‌شود. الگوی کامل باید دقیقاً «ت ـ ض ـ ی ـ ی ـ ع» باشد.

سرنخ هم‌معنی

«پایمال کردن حق»، «ضایع کردن» و «به هدر دادن» نیز می‌توانند به همین پاسخ راه بدهند.

کنترل نهایی

اگر یکی از حروف متقاطع با دو «ی» یا «ع» پایانی ناسازگار است، ابتدا پاسخ متقاطع را دوباره بررسی کنید.

پرسش‌های کوتاه

«تضییع» چند حرف دارد؟

پنج حرف: ت، ض، ی، ی، ع. دو «ی» در دو خانه جدا قرار می‌گیرند.

آیا «اتلاف» هم جواب قابل‌قبولی است؟

از نظر معنی نزدیک و پنج‌حرفی است، اما بیشتر درباره تلف کردن مال و منابع به کار می‌رود. برای سرنخ عمومی «تباه ساختن»، «تضییع» دقیق‌تر است؛ مگر اینکه حروف متقاطع خلاف آن را ثابت کنند.

فرق «تضییع» و «تشییع» چیست؟

«تضییع» با «ض» یعنی ضایع و تباه کردن؛ «تشییع» با «ش» یعنی همراهی و بدرقه کردن.

آیا «تضیع» شکل کوتاه واژه است؟

خیر. پاسخ این سرنخ در فارسی معیار «تضییع» است و حذف یکی از دو «ی» املای واژه را نادرست می‌کند.

پاسخ نهایی جدول: تضییع

واژه را در پنج خانه با ترتیب «ت، ض، ی، ی، ع» بنویسید. نزدیک‌ترین رقیب «اتلاف» است، اما برای عبارت دقیق «تباه ساختن»، انتخاب اصلی و معتبرتر همان «تضییع» است.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.