پرش به محتوای اصلی

بی شرم در جدول

۶ دقیقه مطالعه

پاسخ اصلی «بی‌شرم» در جدول: وقیح یا پررو؛ هر دو ۴ حرفی‌اند و حروف تقاطعی انتخاب نهایی را روشن می‌کند.

برای سرنخ «بی شرم در جدول»، دو جواب از بقیه دقیق‌تر و کاربردی‌ترند: وقیح در بیان رسمی و واژه‌نامه‌ای، و پررو در بیان رایج و گفتاری. چون هر دو چهار حرف دارند، صرفِ تعداد خانه‌ها کافی نیست؛ باید جای حروفِ به‌دست‌آمده از پاسخ‌های عمودی و افقی را هم بررسی کرد.

دو پاسخ قطعی و رایج

وقیح ۴ حرف

دقیق‌ترین معادل رسمی برای کسی است که شرم و حیا را رعایت نمی‌کند. در جدول‌هایی با لحن ادبی، رسمی یا واژه‌نامه‌ای، «وقیح» معمولاً انتخاب نخست است.

وقیح
پررو ۴ حرف

معادل محاوره‌ای و بسیار رایج است. وقتی لحن سرنخ ساده، روزمره یا عامیانه باشد، «پررو» به‌اندازه «وقیح» محتمل و گاهی طبیعی‌تر است.

پررو

چطور بین «وقیح» و «پررو» انتخاب کنیم؟

  • اگر حرف اول خانه‌ها و است، پاسخ به‌احتمال بسیار زیاد وقیح خواهد بود.
  • اگر حرف اول پ یا حرف دوم و سوم هر دو ر باشند، پررو درست است.
  • اگر حرف آخر ح باشد، «وقیح» می‌نشیند؛ اگر حرف آخر و باشد، «پررو» مناسب است.
  • در سرنخ‌های رسمی مانند «بی‌شرم و بی‌حیا»، «وقیح» اولویت دارد؛ در سرنخ‌های خودمانی مانند «خیلی بی‌شرم»، «پررو» روان‌تر است.

الگوی مناسب برای وقیح

وجود «ق» یا «ح» در پاسخ‌های تقاطعی تقریباً تکلیف را مشخص می‌کند.

و ـ ی ح

الگوی مناسب برای پررو

دو «ر» پیاپی مهم‌ترین نشانه این پاسخ چهارحرفی است.

پ ر ر و

تفاوت معنایی ظریف دو جواب

«وقیح» صفتی صریح‌تر و رسمی‌تر است و معمولاً رفتار یا سخنی را توصیف می‌کند که آشکارا از مرز شرم، نزاکت یا پسند اجتماعی عبور کرده باشد. «پررو» در گفت‌وگوی روزمره کاربرد بیشتری دارد و می‌تواند علاوه بر بی‌شرمی، بر سماجت، جسارت نابجا یا عقب‌ننشستن فرد نیز دلالت کند.

بنابراین اگر طراح جدول فقط یک مترادف دقیق و فرهنگ‌نامه‌ای خواسته باشد، وقیح انتخاب تمیزتری است. اگر سرنخ حال‌وهوای محاوره‌ای داشته باشد یا پاسخ‌های اطراف از واژه‌های ساده و روزمره ساخته شده باشند، پررو احتمال بیشتری پیدا می‌کند.

۴ خانهلحن رسمیوقیح ۴ خانهلحن گفتاریپررو

گزینه‌های دیگر بر اساس تعداد حروف

گاهی سرنخ همان «بی‌شرم» است، اما طول پاسخ چهار حرف نیست. در این حالت باید سراغ مترادف‌های نزدیک‌تر رفت؛ با این حال همه گزینه‌ها از نظر دقت یکسان نیستند.

بی‌حیا ۵ حرف

معادل مستقیم و روشن «بی‌شرم» است. در شمارش خانه‌های جدول، نیم‌فاصله حساب نمی‌شود و حروف آن «ب، ی، ح، ی، ا» هستند.

گستاخ ۵ حرف

پاسخی نزدیک است، اما معنای آن گسترده‌تر از بی‌شرم است و می‌تواند «جسور، بی‌پروا یا بی‌ادب» هم معنی بدهد. تنها با تأیید حروف تقاطعی انتخاب شود.

بی‌آزرم ۶ حرف

معادلی فارسی و ادبی برای «بی‌شرم» است. «آزرم» به معنای شرم و حیاست و پیشوند «بی‌» نبودن آن را می‌رساند.

چشم‌سفید ۷ حرف

تعبیری کنایی برای فرد پررو، حرف‌نشنو و بی‌حیاست. از نظر معنایی قابل قبول است، اما معمولاً وقتی تعداد خانه‌ها دقیقاً هفت باشد مطرح می‌شود.

چشم‌دریده ۸ حرف

کنایه‌ای شناخته‌شده برای آدم بی‌حیا و پررو است. در جدول‌های دشوارتر یا سرنخ‌های کنایی احتمال آن بیشتر از جدول‌های ساده است.

صفیق ۴ حرف، کم‌کاربرد

واژه‌ای ادبی و عربی‌تبار با معنای سخت‌رو و بی‌شرم است. پاسخ دقیقی است، ولی در جدول‌های امروزی بسیار کمتر از «وقیح» و «پررو» دیده می‌شود.

واژه‌های نزدیک که همیشه جواب درست نیستند

هتاک چهار حرف دارد، اما معنای اصلی آن «بدزبان، پرده‌در یا رسواکننده» است. ممکن است فرد هتاک بی‌شرم هم باشد، ولی این دو واژه کاملاً هم‌معنی نیستند. اگر سرنخ «بدزبان»، «پرده‌در» یا «فحاش» باشد، هتاک جواب خوبی است؛ برای سرنخ خالص «بی‌شرم»، وقیح و پررو دقیق‌ترند.

سرکش نیز چهار حرفی است، اما بیشتر به فرد نافرمان، رام‌نشدنی یا طغیانگر اشاره دارد. سرکشی الزاماً به معنای بی‌شرمی نیست؛ بنابراین بدون حروف تقاطعی قوی نباید آن را جایگزین پاسخ اصلی کرد.

صلف سه حرف دارد، اما در کاربرد معتبر بیشتر به لاف‌زنی، خودستایی، تکبر و گزافه‌گویی مربوط است. این واژه را نباید پاسخ استاندارد سه‌حرفی «بی‌شرم» دانست، مگر آنکه ساختار خاص جدول یا قرینه‌ای روشن در میان حروف وجود داشته باشد.

دام پاسخ‌های نامرتبط: واژه‌هایی که صرفاً در فهرست‌های پراکنده کنار «وقاحت» دیده می‌شوند، لزوماً مترادف نیستند. برای نمونه «شیاف» هیچ تناسب معنایی با «بی‌شرم» ندارد و پاسخ قابل دفاعی برای این سرنخ نیست.

املای درست و شیوه شمارش حروف

در متن معیار، شکل درست این صفت بی‌شرم است؛ یعنی پیشوند «بی‌» با نیم‌فاصله به «شرم» متصل می‌شود. در خود خانه‌های جدول، فاصله و نیم‌فاصله خانه جداگانه نمی‌گیرند، پس «بی‌شرم» پنج حرف دارد: ب، ی، ش، ر، م.

پررو به‌صورت یک واژه نوشته می‌شود. جدا نوشتن آن به شکل «پر رو» برای متن ویراسته مناسب نیست و ممکن است شمارش را گمراه‌کننده کند. در جدول، چهار حرف آن به ترتیب پ، ر، ر، و است.

وقیح با «ق» و در پایان با «ح» نوشته می‌شود: و، ق، ی، ح. اشتباه گرفتن «ق» با «غ» یا حذف «ی» از خطاهای رایج هنگام پر کردن سریع جدول است.

ملاک شمارش در جدول، حرف‌های نوشتاری است؛ نه تعداد بخش‌های آوایی و نه فاصله‌های میان اجزای یک ترکیب. نیم‌فاصله، فاصله کامل و نشانه‌های نگارشی خانه‌ای اشغال نمی‌کنند.

سه نمونه برای تشخیص سریع

نمونه اول: سرنخ «بی‌شرم» و پاسخ چهار خانه است؛ حرف دوم از تقاطع «ق» درآمده.

پاسخ بدون تردید وقیح است، چون الگوی «و ق ی ح» با خانه دوم سازگار می‌شود.

نمونه دوم: سرنخ «بی‌شرم» و پاسخ چهار خانه است؛ دو خانه میانی هر دو «ر» هستند.

پاسخ پررو است؛ تکرار «ر» نشانه‌ای بسیار مشخص و کم‌ابهام به شمار می‌آید.

نمونه سوم: سرنخ «بی‌شرم» پنج خانه دارد و حرف آخر «ا» است.

پاسخ مناسب بی‌حیا خواهد بود، نه «وقیح» یا «پررو» که هر دو چهارحرفی‌اند.

پاسخ نهایی برای ثبت

برای عنوان «بی شرم در جدول»، پاسخ‌های اصلی و معتبر پررو، وقیح هستند. هر دو چهار حرف دارند؛ «وقیح» رسمی‌تر و دقیق‌تر است و «پررو» لحن محاوره‌ای‌تری دارد.

پس ابتدا حروف تقاطعی را ببینید: و ـ ی ح به «وقیح» می‌رسد و پ ر ر و به «پررو». اگر طول جواب متفاوت بود، «بی‌حیا»، «بی‌آزرم»، «چشم‌سفید» یا «چشم‌دریده» را فقط متناسب با تعداد خانه‌ها بررسی کنید.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.