پرش به محتوای اصلی

به کار گرفتن در جدول

۶ دقیقه مطالعه
پاسخ رایج: «استفاده»؛ اگر جواب هفت‌حرفی باشد. برای نیروی انسانی «استخدام» و برای قانون، قدرت یا نفوذ «اعمال» دقیق‌تر است.
راهنمای دقیق انتخاب واژه

به کار گرفتن در جدول؛ پاسخ اصلی و گزینه‌های وابسته به قرینه

سرنخ «به کار گرفتن» یک جواب کاملاً یگانه ندارد، زیرا ممکن است دربارهٔ ابزار، روش، فرصت، توانایی، قانون، سرمایه یا یک انسان باشد. بااین‌حال، وقتی تعداد خانه‌ها و جملهٔ کمکی مشخص نیست، «استفاده» عمومی‌ترین و محتمل‌ترین پاسخ است. این واژه وارد کردن چیزی به چرخهٔ عمل و بهره بردن از آن را می‌رساند و با بخش بزرگی از کاربردهای این سرنخ سازگار است.

انتخاب نخست برای سرنخ بدون توضیح

استفاده۷ حرف

در زبان رایج، «به کار گرفتن ابزار، روش، فرصت یا امکان» غالباً همان «استفاده کردن از آن» است. بنابراین در جدولی که فقط همین عبارت کوتاه را آورده و اشاره‌ای به شخص، قانون یا مادهٔ مصرفی ندارد، «استفاده» از گزینه‌های تخصصی‌تر منطقی‌تر است.

در شمارش جدول، فاصله، نیم‌فاصله و اعراب معمولاً خانهٔ جداگانه نمی‌گیرند.

۱

گزینه‌ها بر اساس تعداد حروف

مصرف۴ حرف

برای به کار گرفتن مواد، سوخت، انرژی، پول یا منابع؛ یعنی چیزی که خرج یا استفاده می‌شود.

اعمال۵ حرف

برای به اجرا گذاشتن فشار، نفوذ، قدرت، قانون، اختیار یا محدودیت.

کاربست۶ حرف

برای وارد کردن نظریه، دانش، روش یا الگو به مرحلهٔ عمل؛ واژه‌ای رسمی و دقیق.

کاربرد۶ حرف

بیشتر به مورد یا شیوهٔ استفاده اشاره دارد، ولی در جدول گاهی برابر «به کار گرفتن» می‌آید.

استفاده۷ حرف

گسترده‌ترین جواب برای ابزار، روش، فرصت، امکان و توانایی؛ انتخاب اصلی در نبود قرینه.

استخدام۷ حرف

ویژهٔ به کار گرفتن انسان برای شغل، مأموریت یا همکاری.

استعمال۷ حرف

برای به کار بردن واژه، اصطلاح، دارو، وسیله یا شیوه؛ رسمی‌تر و محدودتر از استفاده.

گماشتن۷ حرف

سپردن کار یا مأموریت به شخص؛ از نظر مصدری به شکل سرنخ نزدیک است.

بهره‌گیری۸ حرف

استفادهٔ هدفمند از دانش، امکان یا ظرفیت؛ نیم‌فاصله در تعداد خانه‌ها شمرده نمی‌شود.

۲

مفعول جمله، معنای درست را آشکار می‌کند

مهم‌ترین راه تشخیص، دیدن چیزی است که «به کار گرفته» می‌شود. خود فعل دامنهٔ وسیعی دارد، اما مفعول آن پاسخ را محدود می‌کند.

ابزار، روش، فرصت یا توانایی

«استفاده»، «کاربرد» و «کاربست» محتمل‌اند؛ در سرنخ عمومی، استفاده اولویت دارد.

انسان، کارمند یا نیروی متخصص

«استخدام» روشن‌ترین پاسخ اسمی است؛ «گماشتن» برای صورت فعلی یا مصدری مناسب‌تر است.

قانون، زور، نفوذ یا اختیار

«اعمال» دقیق‌تر است، چون معنای اثر دادن یا به اجرا گذاشتن قدرت انتزاعی را دارد.

دارو، سوخت، مواد و منابع

«مصرف» بر خرج شدن منبع و «استعمال» بر شیوهٔ به کار بردن تأکید می‌کند.

پس «استفاده» پاسخ نادرستی نیست؛ پاسخی عام است. گزینه‌های دیگر وقتی بر آن برتری دارند که تعداد خانه‌ها یا قرینهٔ معنایی، حوزه‌ای خاص را نشان دهد.
۳

تفاوت واژه‌های نزدیک

استفاده یا کاربرد؟

استفاده خودِ عمل بهره بردن است؛ کاربرد می‌تواند مورد، فایده یا شیوهٔ استفاده باشد. برای مصدر «به کار گرفتن»، استفاده مستقیم‌تر است.

استخدام یا انتصاب؟

استخدام یعنی وارد کردن فرد به رابطهٔ کاری؛ انتصاب یعنی قرار دادن او در یک سمت. هر انتصابی استخدام تازه نیست.

اعمال یا اجرا؟

قانون را می‌توان اجرا کرد، اما فشار، نفوذ، قدرت و اختیار را بیشتر اعمال می‌کنند.

مصرف یا استعمال؟

مصرف بر خرج شدن و کاهش منبع تأکید دارد؛ استعمال بر به کار بردن آن در عمل.

کاربست یا کاربرد؟

کاربست فرایند عملی کردن دانش و نظریه است؛ کاربرد می‌تواند قابلیت یا مورد استفاده باشد.

گماشتن یا استخدام؟

گماشتن بر سپردن کار تمرکز دارد؛ استخدام بر پذیرفتن فرد در جایگاه شغلی.

۴

نمونه‌های تبدیل سرنخ به پاسخ

به کار گرفتن روش تازه برای حل مسئله

استفاده / کاربست

به کار گرفتن نیروی ماهر در کارگاه

استخدام

به کار گرفتن نفوذ برای تغییر تصمیم

اعمال

به کار گرفتن دارو طبق دستور

استعمال / مصرف

به کار گرفتن واژه‌ای کهن در متن

استعمال

به کار گرفتن فرد برای مأموریت

گماشتن / استخدام
۵

املای عبارت و شیوهٔ شمارش

در نوشتار روشن و معیار، صورت «به کار گرفتن» با جدانویسی اجزا خواناتر است. شکل چسبیدهٔ «بکار گرفتن» در نوشته‌های غیررسمی و برخی متن‌های قدیمی دیده می‌شود، اما برای متن ویراسته انتخاب مناسبی نیست. در ترکیب اسمی «به‌کارگیری» نیز نیم‌فاصله بسیار رایج است.

این تفاوت املایی در جدول تعداد خانه‌ها را تغییر نمی‌دهد، چون فاصله و نیم‌فاصله حرف محسوب نمی‌شوند. بنابراین هنگام سنجش «بهره‌گیری» یا «به‌کارگیری»، فقط حروف را بشمارید.

۶

دام‌های رایج

شمارش نادرست

«کاربرد» شش حرف، «اعمال» پنج حرف و «استخدام» هفت حرف دارد. تعداد بخش‌های آوایی معیار نیست.

یکسان گرفتن شخص و شیء

از ابزار استفاده می‌کنند، اما برای به کار گرفتن کارمند، استخدام دقیق‌تر است.

انتخاب واژهٔ بیش از حد تخصصی

کاربست درست است، ولی در جدول عمومی و بدون قرینه، استفاده احتمال بیشتری دارد.

تکیه بر معنای قدیمی

بعضی واژه‌ها معنای کهنِ «به کار گرفتن» دارند، اما بدون پشتیبانی حروف متقاطع انتخاب امنی نیستند.

۷

مسیر سریع انتخاب پاسخ

هفت خانه

بدون قرینه، ابتدا «استفاده» را امتحان کنید؛ برای انسان «استخدام» یا «گماشتن» را بسنجید.

پنج خانه

در کنار قانون، قدرت، فشار، زور، نفوذ یا اختیار، «اعمال» بسیار محتمل است.

شش خانه

برای نظریه و روش «کاربست»؛ برای مورد استفاده یا فایدهٔ عملی «کاربرد» را بررسی کنید.

چهار خانه

برای ماده، سوخت، پول یا انرژی، «مصرف» گزینهٔ طبیعی‌تری است.

حروف تقاطعی

وقتی دو جواب هم‌طول‌اند، حرف آغاز، میانی و پایان را با پاسخ‌های دیگر تطبیق دهید.

نتیجهٔ دقیق برای همین سرنخ

برای «به کار گرفتن در جدول»، پاسخ پایه و پیشنهادی استفاده است؛ چون هفت حرف دارد و در نبود قرینه، گسترده‌ترین پوشش معنایی را ارائه می‌دهد. بااین‌حال، پاسخ نهایی باید با تعداد خانه‌ها و موضوع سرنخ هماهنگ شود.

استفاده: ابزار، روش، فرصت، امکان و توانایی.

استخدام یا گماشتن: فرد و نیروی انسانی.

اعمال: قدرت، قانون، نفوذ، فشار و اختیار.

مصرف یا استعمال: مواد، دارو، منابع و وسایل.

کاربست یا کاربرد: نظریه، دانش، روش و مورد استفاده.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.