پرش به محتوای اصلی

گوشه در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم: کنج — واژه‌ای ۳ حرفی به معنی گوشه و زاویه.

برای سرنخ «گوشه» در جدول، پاسخ ذخیره‌شده یعنی کنج انتخاب درست و رایج است؛ به‌ویژه وقتی جای پاسخ سه خانه دارد. این واژه هم از نظر معنایی دقیق است، هم املای کوتاه و روشنی دارد و هم بدون افزودن یا حذف حرف در خانه‌های جدول می‌نشیند. بااین‌حال، تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی همچنان تعیین می‌کنند که آیا طراح دقیقاً «کنج» را خواسته یا یکی از هم‌معناهای نزدیک را.

چرا «کنج» دقیق‌ترین جواب است؟

هم‌معنایی مستقیم، بدون نیاز به تفسیر دور

«کنج» در فارسی به محل گوشه‌دار، زاویه یا بخش کنارافتاده‌ای گفته می‌شود که معمولاً از رسیدن دو سطح، دو دیوار یا دو خط به یکدیگر پدید می‌آید. بنابراین در یک سرنخ کوتاه و بی‌قید مانند «گوشه»، رابطه میان پرسش و پاسخ کاملاً مستقیم است.

  • تعداد حروف: سه حرف؛ ک، ن، ج.
  • املای معیار: «کنج»؛ یک‌کلمه‌ای و بدون نیم‌فاصله.
  • خوانش رایج: کُنج، نزدیک به «konj».
  • کاربرد طبیعی: کنج اتاق، کنج دیوار، کنج خانه و کنج خلوت.
پاسخ اصلی ۳ حرفی اسم معادل مستقیم گوشه
ک ن ج

تعداد خانه‌ها چه چیزی را تغییر می‌دهد؟

سه خانه۳

کنج اولویت روشن است. «نبش» نیز سه حرف دارد، اما بیشتر برای گوشه خیابان، ساختمان یا محل برخورد دو گذر به کار می‌رود و برای سرنخ ساده «گوشه» انتخاب دوم است.

چهار خانه۴

گزینه‌هایی مانند کنار یا در بافت ادبی کران ممکن‌اند، ولی معنای آن‌ها بیشتر «حاشیه، پهلو یا مرز» است؛ نه لزوماً نقطه زاویه‌دار.

پنج خانه۵

زاویه و خود واژه گوشه هر دو پنج حرف دارند. «زاویه» در سرنخ‌های هندسی دقیق‌تر است و «گوشه» معمولاً در جدول‌های تعریفی یا سرنخ‌های وارونه دیده می‌شود.

نکته مهم شمارش: «زاویه» چهارحرفی نیست؛ از پنج حرف «ز + ا + و + ی + ه» ساخته شده است. «کرانه» نیز شش حرف دارد، نه چهار حرف. شمردن درست حروف از وارد کردن پاسخ ظاهراً مناسب اما ناسازگار جلوگیری می‌کند.

گزینه‌های نزدیک و میزان اعتبار هرکدام

کنج۳ حرف

بهترین پاسخ برای سرنخ ساده

هم‌معنای مستقیم «گوشه» است و محدودیت معنایی خاصی ندارد. تا وقتی حروف تقاطعی خلاف آن را نشان نداده‌اند، انتخاب نخست همین واژه است.

نبش۳ حرف

در بافت شهری و ساختمانی

برای گوشه کوچه، خیابان، مغازه یا ساختمان مناسب است؛ مانند «مغازه نبش». در معنای گوشه اتاق، «کنج» طبیعی‌تر است.

لبه۳ حرف

نزدیک، اما نه کاملاً یکسان

لبه امتداد کناری یک سطح یا جسم است، در حالی که گوشه معمولاً نقطه یا ناحیه برخورد دو لبه است. تنها با کمک تقاطع‌ها آن را جایگزین کنید.

رکن۳ حرف

وابسته به تعبیر و بافت

«رکن» گاهی مفهوم گوشه، پایه یا بخش اساسی می‌دهد، اما در فارسی امروز برای سرنخ بی‌قید «گوشه» پاسخ معمول‌تری از «کنج» نیست.

کنار۴ حرف

بیشتر به معنی پهلو و حاشیه

وقتی شرح به «سمت»، «حاشیه» یا «پهلوی چیزی» اشاره دارد، کنار می‌تواند درست باشد. برای زاویه داخلی اتاق، دقت «کنج» بیشتر است.

کران۴ حرف

گزینه‌ای ادبی‌تر

«کران» بیشتر مرز، انتها و کناره را می‌رساند. در جدول‌هایی با واژگان ادبی ممکن است دیده شود، اما مترادف نخست گوشه نیست.

زاویه۵ حرف

مناسب سرنخ‌های هندسی

اگر شرح «گوشه هندسی»، «شکل حاصل از دو نیم‌خط» یا تعبیری مشابه باشد، زاویه گزینه‌ای بسیار قوی است. برای سه خانه قابل استفاده نیست.

گوشه۵ حرف

تکرار خود واژه در بعضی الگوها

در جدول‌های شرح‌دار، واژه‌سازی، مترادف معکوس یا پرسش‌هایی که تعریف دیگری از گوشه داده‌اند، خود «گوشه» ممکن است پاسخ باشد؛ اما نه وقتی سرنخ و پاسخ قرار است مترادف متفاوت باشند.

تفاوت «کنج»، «زاویه»، «لبه» و «کنار»

کنج: ناحیه گوشه‌دار

هم برای یک گوشه فیزیکی و هم برای جایی دنج و کنارافتاده به کار می‌رود: «کنج اتاق» یا «کنج خلوت». بار معنایی آن می‌تواند مکانی و ملموس باشد.

زاویه: رابطه هندسی

بیشتر بر شکل یا اندازه بازشدگی میان دو خط و سطح تأکید دارد. در متن ریاضی، معماری و هندسه از «کنج» دقیق‌تر و تخصصی‌تر است.

لبه و کنار: امتداد پیرامونی

لبه و کنار معمولاً طول یا سمت پیرامونی یک چیز را می‌رسانند، نه الزاماً محل شکست یا برخورد. هر گوشه به لبه‌ها مربوط است، اما هر لبه گوشه نیست.

دام‌های معنایی و املایی سرنخ «گوشه»

۱. گوشه موسیقی با گوشه مکانی یکی نیست

در موسیقی دستگاهی ایران، «گوشه» نام بخش یا ملودی مشخصی در ساختار ردیف است. اگر سرنخ عباراتی مانند «گوشه موسیقی»، «از گوشه‌های شور» یا نام دستگاهی خاص داشته باشد، پاسخ باید از واژگان موسیقی انتخاب شود و «کنج» مناسب نیست.

۲. «گنج» اشتباه دیداری رایج است

پاسخ درست با حرف ک آغاز می‌شود: «کنج». «گنج» به معنی مال یا چیز ارزشمند پنهان است و تنها یک نقطه تفاوت نوشتاری، معنی را کاملاً عوض می‌کند. در خانه‌های ریز جدول، حرف آغازین را با تقاطع عمودی کنترل کنید.

۳. گوشه همیشه زاویه نود درجه نیست

در زبان روزمره ممکن است هر بخش کناری یا فرورفته را گوشه بنامیم؛ بنابراین «کنج» الزاماً ادعای اندازه دقیق نود درجه ندارد. وقتی اندازه یا ساختار هندسی مطرح است، متن سرنخ باید ملاک قرار گیرد.

۴. معنی کنایی می‌تواند پاسخ را عوض کند

در ترکیب‌هایی مانند «گوشه و کنایه»، «گوشه‌زدن» یا «از گوشه چشم نگاه‌کردن»، واژه «گوشه» نقش معنایی دیگری پیدا می‌کند. سرنخِ تنها و مستقل «گوشه» به کنج نزدیک است، اما وجود یک قید می‌تواند مسیر پاسخ را تغییر دهد.

چطور با حروف تقاطعی پاسخ را قطعی کنیم؟

اگر پاسخ سه‌خانه‌ای است، سه الگوی زیر به‌سرعت «کنج» را تأیید می‌کنند. خط زیر نماینده خانه نامعلوم است:

ک _ _ _ ن _ _ _ ج ک ن _ _ ن ج

ابتدا تعداد خانه‌ها را بشمارید. اگر سه خانه است، «کنج» را به‌عنوان فرض اصلی بنویسید.

حرف میانی را بررسی کنید. وجود «ن» در خانه دوم احتمال «کنج» را بسیار بالا می‌برد.

اگر حرف نخست «ن» باشد، «نبش» را با بافت شهری یا ساختمانی مقایسه کنید؛ اگر حرف نخست «ک» باشد، مسیر «کنج» روشن‌تر است.

در صورت ناسازگاری، فقط همان پاسخ را عوض نکنید؛ ممکن است یکی از واژه‌های متقاطع قبلی اشتباه وارد شده باشد.

کاربرد واژه «کنج» در جمله

کنج اتاق: صندلی را در کنج اتاق گذاشت.

کنج دیوار: ترک باریکی در کنج دیوار دیده می‌شد.

کنج خلوت: برای مطالعه، کنجی خلوت پیدا کرد.

کنج دل: در کاربرد ادبی و استعاری، کنج می‌تواند بخش نهفته و درونی را برساند؛ مانند چیزی که در کنج دل مانده است.

این نمونه‌ها نشان می‌دهند که «کنج» فقط یک اصطلاح هندسی خشک نیست؛ هم برای گوشه واقعی مکان و هم برای فضای دنج، دور یا استعاری به‌کار می‌رود. همین گستره معنایی باعث می‌شود برای سرنخ کوتاه «گوشه» پاسخ مناسبی باشد.

پرسش‌های دقیق درباره این پاسخ

آیا پاسخ قطعی «کنج» است؟

برای سرنخ مستقل «گوشه» و پاسخ سه‌حرفی، بله؛ «کنج» دقیق‌ترین و محتمل‌ترین انتخاب است. قطعیت نهایی همیشه با تعداد خانه‌ها و حروف متقاطع سنجیده می‌شود.

«کنج» چند حرف دارد؟

سه حرف: ک، ن و ج. حرکت کوتاه «ـُ» در نوشتار معمول فارسی حرف جداگانه محسوب نمی‌شود و خانه‌ای در جدول نمی‌گیرد.

آیا «زاویه» پاسخ جایگزین است؟

بله، از نظر معنی نزدیک است؛ اما پنج حرف دارد و بیشتر در بافت هندسی مناسب است. در جدول سه‌خانه‌ای نمی‌تواند جای «کنج» بنشیند.

فرق «نبش» و «کنج» چیست؟

«نبش» معمولاً گوشه بیرونی بنا یا محل تقاطع خیابان و کوچه را تداعی می‌کند. «کنج» عمومی‌تر است و برای گوشه داخلی اتاق، دیوار یا فضای دنج نیز طبیعی به نظر می‌رسد.

آیا «گوشه» می‌تواند پاسخ موسیقایی داشته باشد؟

بله. وقتی در شرح به دستگاه، آواز، ردیف یا موسیقی ایرانی اشاره شده باشد، باید نام یک گوشه موسیقی را جست‌وجو کرد؛ در آن حالت «کنج» پاسخ این سرنخ نیست.

جمع‌بندی کاربردی: برای «گوشه» در جدول سه‌خانه‌ای، «کنج» را وارد کنید. اگر تعداد خانه‌ها متفاوت است، به‌ترتیب معنای سرنخ و تقاطع‌ها را بسنجید: «کنار» و «کران» چهارحرفی‌اند؛ «زاویه» و «گوشه» پنج‌حرفی‌اند؛ و «نبش» تنها زمانی هم‌سنگ «کنج» می‌شود که بافت شهری یا ساختمانی وجود داشته باشد.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.