پرش به محتوای اصلی

مردمی در جدول

۶ دقیقه مطالعه
پاسخ: «ملی»
واژه‌ای سه‌حرفی به معنی وابسته به ملت و مردم.

در این سرنخ، صفت «مردمی» نه به معنای خوش‌برخورد و خاکی، بلکه به معنای «وابسته به ملت» در نظر گرفته شده است. از همین پیوند معنایی، جواب کوتاه ملی به دست می‌آید. این انتخاب با پاسخ ذخیره‌شده نیز هماهنگ است و سه خانه را با حروف «م»، «ل» و «ی» پر می‌کند.

هستهٔ معنایی جواب

«ملی» صفتی نسبی از «ملت» است؛ یعنی چیزی که به یک ملت تعلق دارد، از کلیت آن سخن می‌گوید یا در مقیاس سراسر کشور مطرح است. چون ملت از مردم یک سرزمین ساخته می‌شود، فرهنگ‌ها در شمار معنی‌ها و مترادف‌های این واژه به «مردمی» نیز اشاره می‌کنند.

پس رابطهٔ دو واژه در این سرنخ، رابطهٔ «مردم ← ملت ← ملی» است.

املای خانه‌های جدول

ملی

پاسخ بدون فاصله و تنها با سه حرف نوشته می‌شود. در متن آوانویسی آن «مِلّی» است، اما تشدید و حرکت در خانه‌های جدول جایی ندارند.

چرا «ملی» با سرنخ جور درمی‌آید؟

در فارسی، «مردمی» چند چهره دارد. گاهی دربارهٔ شخصی ساده، صمیمی و نزدیک به مردم به کار می‌رود؛ مانند «هنرمند مردمی». گاهی نیز مالکیت یا وابستگی به عموم ملت را می‌رساند. طراح جدول از چهرهٔ دوم استفاده کرده است. تعبیرهایی مانند «ارادهٔ ملی» و «ارادهٔ مردم» یا «سرمایهٔ ملی» و «دارایی متعلق به مردم» همین ناحیهٔ مشترک را نشان می‌دهند.

کوتاهی جواب هم نشانهٔ مهمی است. «همگانی» و «عمومی» می‌توانند در جمله‌هایی نزدیک به مردمی باشند، ولی به‌ترتیب هفت و پنج حرف دارند. وقتی جای پاسخ سه خانه است و تقاطع‌ها با م، ل و ی سازگارند، «ملی» روشن‌ترین انتخاب است.

فرهنگ ملیمنافع ملیسرمایهٔ ملیارادهٔ ملیهویت ملیتیم ملی

از «ملت» تا «ملی»: یک نسبت زبانی

یای پایانی در «ملی» نقش نسبت‌ساز دارد. همان‌طور که «ایران» با افزودن ی به «ایرانی» تبدیل می‌شود، «ملت» نیز در ساخت تاریخی و رایج واژه به صفت «ملی» می‌رسد. در نوشتار امروز، شکل معیار پاسخ «ملی» است؛ نه «ملّی» با علامت تشدید اجباری و نه صورت جداشدهٔ «مل ی». تشدید فقط تلفظ دوگانهٔ صامت ل را نشان می‌دهد و معمولاً در خط فارسی نوشته نمی‌شود.

رابطه معنایی مردم، ملت و ملیمردم در کنار هم ملت را می‌سازند و صفت وابسته به ملت، ملی است. مردم ملت ملی صفتِ وابسته به ملت

مرز ظریف «ملی» و «مردمی» در جمله

این دو واژه در جدول می‌توانند معادل باشند، اما در هر جمله‌ای جانشین کامل یکدیگر نیستند. «ملی» معمولاً نگاه را به ملت، کشور یا مقیاس سراسری می‌برد؛ در مقابل، «مردمی» می‌تواند بر حضور مستقیم مردم، محبوبیت میان آنان یا غیررسمی و خودجوش بودن تأکید کند. برای نمونه، «تیم ملی» یک ترکیب تثبیت‌شده است و «تیم مردمی» معنای دیگری می‌دهد: تیمی محبوب یا برخاسته از مردم.

نکتهٔ معنایی: در «قهرمان ملی»، فرد نماد یا افتخار یک ملت است؛ در «قهرمان مردمی»، نزد مردم محبوبیت و پایگاه اجتماعی دارد. هم‌پوشانی این دو معنا دلیل مناسبی برای سرنخ جدول است، اما تفاوت کاربردی‌شان در نثر عادی باید حفظ شود.

جایگزین‌ها چه زمانی ممکن‌اند؟

اگر تعداد خانه‌ها با سه حرف هماهنگ نباشد، باید به معنای مورد نظر طراح دوباره نگاه کرد. چند پاسخ نزدیک وجود دارد، ولی هر کدام رنگ معنایی ویژه‌ای دارند و نمی‌توان آن‌ها را بدون توجه به طول و تقاطع‌ها به جای «ملی» نشاند.

عمومی — پنج حرفبرای چیزی که در دسترس یا مربوط به عموم است مناسب‌تر است؛ مانند «خدمات عمومی». این واژه لزوماً وابستگی ملی یا کشوری را نمی‌رساند.
همگانی — هفت حرفبر شمول همه تأکید دارد؛ مانند «آموزش همگانی». اگر سرنخ معنای «برای همه» بدهد و خانه‌ها کافی باشند، این گزینه قوت می‌گیرد.
عامی — چهار حرفبیشتر در برابر رسمی، ادبی یا فاضلانه می‌آید؛ مانند «زبان عامی». بار آن با «وابسته به ملت» یکسان نیست.
خلقی — چهار حرفمعادل سیاسی یا ادبیِ وابسته به خلق است و در نام برخی جریان‌ها و آثار دیده می‌شود. کاربردش محدودتر و بافت‌مندتر از «ملی» است.
توده‌ای — شش حرف نوشتاریبه تودهٔ مردم یا گاه به یک مفهوم تاریخی و سیاسی اشاره دارد. نیم‌فاصله خانه‌ای مستقل نمی‌گیرد، اما خود حروف از پاسخ اصلی بیشترند.
بومی — چهار حرفمعنای محلی و برخاسته از یک ناحیه دارد. هر امر بومی می‌تواند مردمی باشد، ولی الزاماً ملی و سراسری نیست.

کاربرد جواب در ترکیب‌های واقعی

دیدن «ملی» در ترکیب‌های جاافتاده، دامنهٔ معنای آن را روشن‌تر می‌کند. این صفت گاهی تعلق فرهنگی، گاهی گسترهٔ کشوری و گاهی منفعت مشترک مردم را بیان می‌کند:

زبان ملی: زبانی که در هویت یا ارتباط عمومی یک ملت جایگاهی فراگیر دارد.
میراث ملی: اثر، رسم یا دارایی ارزشمندی که حفاظت از آن فقط مسئلهٔ یک فرد یا خانواده نیست و به حافظهٔ جمعی ملت پیوند دارد.
منافع ملی: سودها و مصلحت‌های کلانی که به کشور و مجموعهٔ مردم آن مربوط می‌شود.
تولید ملی: تولیدی که به اقتصاد و توان درون کشور نسبت داده می‌شود؛ اینجا «ملی» بیشتر معنای کشوری دارد تا صرفاً محبوبِ مردم.

خوانش درست سرنخ کوتاه

سرنخ‌های تک‌واژه‌ای معمولاً یکی از معنی‌های فرهنگ‌نامه‌ای را هدف می‌گیرند، نه تمام کاربردهای روزمرهٔ کلمه را. «مردمی» ممکن است در گفت‌وگو وصف اخلاق و رفتار یک نفر باشد، اما کنار پاسخ سه‌حرفی «ملی» باید آن را «متعلق به ملت» خواند. همین تغییر زاویه، ابهام ظاهری سرنخ را برطرف می‌کند.

از سوی دیگر، حرف نخست «م» و پایان «ی» در هر دو واژه، نوعی نزدیکی ظاهری ایجاد می‌کند، ولی پاسخ صرفاً بازی با حروف نیست. پشت آن یک ارتباط واقعی واژگانی قرار دارد: «ملت» به یک جمع انسانی اشاره می‌کند و «ملی» صفت چیزی است که به آن جمع تعلق دارد. بنابراین جواب هم از نظر شمار خانه و هم از نظر معنا استوار است.

اگر تقاطع‌ها ناسازگار بودند: نخست شمار دقیق خانه‌ها را بررسی کنید. برای سه خانه «ملی» اولویت دارد؛ برای چهار خانه بسته به حروف متقاطع «عامی» یا «خلقی»، برای پنج خانه «عمومی» و برای هفت خانه «همگانی» ممکن است مطرح شود. این گزینه‌ها تنها با معنای فرعی مناسب‌اند و پاسخ قطعی این عنوان را تغییر نمی‌دهند.

جمع‌بندی معنایی واژه

«ملی» در این پاسخ، پلی میان مردم و ملت است. معنای اصلی آن «منسوب یا متعلق به ملت» است و از همین راه می‌تواند در فرهنگ واژگان برابرِ کوتاه «مردمی» قرار گیرد. با این حال، در نوشته‌های دقیق بهتر است فرق میان امر ملی، امر عمومی و رفتار مردمی را نادیده نگیریم: اولی به ملت یا کشور، دومی به دسترسی و شمول عموم، و سومی اغلب به رابطهٔ مستقیم با مردم اشاره می‌کند.

پس برای سرنخ حاضر، سه خانه را به ترتیب با م، ل، ی پر کنید؛ پاسخ نهایی و معیار همان ملی است.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.