پرش به محتوای اصلی

تعاون در جدول

۶ دقیقه مطالعه
پاسخ: همکاری
«تعاون» یعنی با هم کار کردن و یکدیگر را یاری رساندن.

برای سرنخ کوتاه «تعاون»، واژهٔ «همکاری» مستقیم‌ترین برگردان فارسی است. این پاسخ هفت حرف دارد و مفهوم دوسویهٔ واژه را نیز حفظ می‌کند: چند نفر توان یا کوشش خود را کنار هم می‌گذارند تا کاری پیش برود. به همین دلیل، اگر تعداد خانه‌ها با هفت حرف سازگار باشد، «همکاری» انتخاب نخست و مطمئن است.

هستهٔ معنایی

در تعاون فقط کمک‌کردن مطرح نیست؛ جزء مهم آن عمل متقابل است. هر طرف در کاری سهم می‌گیرد و نتیجه از پیوند کوشش‌ها به دست می‌آید. «همکاری» همین رابطه را بی‌واسطه و به زبان رایج فارسی بیان می‌کند.

ساخت پاسخ در خانه‌ها

پاسخ بدون فاصله نوشته می‌شود:

همکاری

«همکاری» شش نویسه و در شمارش رایج جدول شش خانه دارد؛ کشیده و نیم‌فاصله‌ای در آن نیست.

نکتهٔ مهم دربارهٔ شمارش: گاهی در گفتار، پاسخ را هفت «حرف» می‌پندارند، اما در نوشتار فارسی «همکاری» از شش نویسهٔ ه، م، ک، ا، ر، ی ساخته شده است. ملاک جدول همان شش خانه است.

چرا «همکاری» دقیقاً با تعاون جور است؟

«تعاون» از واژه‌های عربی رایج در فارسی است و معنای آن به یکدیگر یاری رساندن یا در انجام کاری همراه شدن است. نشانهٔ «با هم» در تعریف آن تعیین‌کننده است. اگر کسی به تنهایی لطفی به دیگری کند، بیشتر از «کمک» یا «اعانت» سخن می‌گوییم؛ اما وقتی دو یا چند طرف برای هدفی مشترک دست به کار می‌شوند، «تعاون» و «همکاری» بر یک مفهوم منطبق می‌شوند.

این برابری را در ترکیب‌های روزمره نیز می‌توان دید. «روحیهٔ تعاون» همان آمادگی برای همکاری است؛ «دعوت به تعاون» یعنی درخواست همراهی در یک کار؛ و «تعاون میان اعضا» به همکاری متقابل اعضای یک جمع اشاره دارد. پس پاسخ تنها یک مترادف فرهنگ‌نامه‌ای نیست و در جمله نیز به‌درستی جای واژهٔ سرنخ می‌نشیند.

پاسخ‌های نزدیک و مرز معنایی آن‌ها

در جدول، تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی ممکن است طراح را به مترادفی دیگر هدایت کند. این گزینه‌ها نزدیک‌اند، اما هر کدام سایهٔ معنایی ویژه‌ای دارند و نباید بی‌دلیل جای پاسخ اصلی بنشینند.

پاسخ اصلی

همکاری

رایج، روشن و بی‌نیاز از توضیح است. هم بر عمل مشترک و هم بر کمک متقابل دلالت می‌کند؛ ازاین‌رو بهترین معادل برای سرنخ سادهٔ «تعاون» است.

جایگزین نزدیک

همیاری

بر یاری‌رساندن دوطرفه تأکید بیشتری دارد. اگر شش خانه و حروف متقاطع با «همیاری» سازگار باشند، می‌تواند پاسخ پذیرفتنی دیگری باشد.

وابسته به بافت

مشارکت

بیشتر به سهم داشتن در کار، تصمیم یا سرمایه اشاره می‌کند. هر مشارکتی می‌تواند همکاری باشد، ولی سرنخ «تعاون» بدون قرینه معمولاً مستقیم‌تر به «همکاری» می‌رسد.

ادبی و کم‌کاربرد

تعاضد

معنای پشتیبانی و یاری متقابل دارد و در متن رسمی یا قدیمی دیده می‌شود. برای جدول‌های دشوار مناسب است، اما در زبان امروز از «همکاری» کم‌کاربردتر است.

یک‌سویه‌تر

اعانت

به کمک‌رسانی اشاره می‌کند و الزاماً عمل مشترکِ برابر را نمی‌رساند. این تفاوت کوچک سبب می‌شود برای «کمک» مناسب‌تر از «تعاون» باشد.

معنای عمومی

یاری

کوتاه و بسیار نزدیک است، ولی عنصر تقابل و باهم‌بودن را صریح نشان نمی‌دهد. تنها هنگامی برگزیده می‌شود که چهار خانه یا تقاطع‌ها آن را تحمیل کنند.

تعاون در جمله چه تصویری می‌سازد؟

دیدن واژه در جمله، علت انتخاب «همکاری» را ملموس‌تر می‌کند:

  • «با تعاون ساکنان، حیاط محله بازسازی شد»؛ یعنی ساکنان با یکدیگر همکاری کردند.
  • «تعاون اعضای گروه، زمان انجام پروژه را کاهش داد»؛ یعنی کوشش‌های جداگانه هماهنگ شد.
  • «کار تعاونی بر مسئولیت و همکاری اعضا استوار است»؛ در اینجا تعاون از یک رفتار فردی فراتر رفته و شکل سازمان‌یافته پیدا کرده است.
  • «کودکان در بازی گروهی تعاون را تجربه کردند»؛ یعنی برای رسیدن به نتیجه‌ای مشترک نقش‌های خود را کنار هم گذاشتند.

در همهٔ این نمونه‌ها اگر «همکاری» را به جای «تعاون» بگذاریم، ساختمان اصلی معنا حفظ می‌شود. اما جایگزینی با «بخشش» یا «دلسوزی» معنا را تغییر می‌دهد، زیرا آن واژه‌ها وجود هدف و عمل مشترک را تضمین نمی‌کنند.

املای درست و خانوادهٔ واژه

صورت درست سرنخ «تعاون» است: ت، ع، ا، و، ن. نوشتن «تعائون» نادرست است و همزه‌ای در این واژه وجود ندارد. در خوانش معیار نیز می‌توان آن را «تَعاوُن» تلفظ کرد.

  • تعاونی: صفتی برای کاری مبتنی بر تعاون، یا نام نوعی سازمان اقتصادی متعلق به اعضا.
  • متعاون: کسی که همکاری می‌کند؛ واژه‌ای رسمی و کم‌تکرار در گفتار روزانه.
  • همکار: شخصی که همراه دیگری کاری را انجام می‌دهد.
  • همکاری: خودِ عمل مشترک و پاسخ مناسب این سرنخ.

ترکیب «شرکت تعاونی» ممکن است ذهن را تنها به اقتصاد ببرد، اما معنای بنیادی واژه گسترده‌تر است. همکاری در خانواده، مدرسه، گروه ورزشی، محله یا یک طرح علمی همگی نمونه‌هایی از تعاون‌اند. وجه مشترکشان این است که نتیجه به سهم و همراهی بیش از یک نفر وابسته است.

تشخیص پاسخ از روی حروف تقاطعی

اگر پاسخ شش‌خانه‌ای باشد و الگوی آن با «ه م ک ا ر ی» جور درآید، پاسخ قطعی «همکاری» است. در همین تعداد خانه، «همیاری» نیز شش نویسه دارد، اما جای حروف میانی متفاوت است: همیاری با «ی» در جای سوم ادامه پیدا می‌کند، درحالی‌که همکاری در جای سوم «ک» دارد. تنها یک تقاطع در این خانه می‌تواند میان دو گزینه داوری کند.

برای پاسخ چهارخانه‌ای، «یاری» محتمل است؛ برای واژه‌ای هفت‌نویسه‌ای ممکن است طراح «مشارکت» را در نظر گرفته باشد؛ و «تعاضد» پنج نویسه دارد. البته تعداد خانه به‌تنهایی کافی نیست: عبارت دقیق سرنخ و حروف به‌دست‌آمده از واژه‌های عمودی یا افقی باید با معنای گزینه نیز هماهنگ باشند. در سرنخی که هیچ توضیح افزوده‌ای ندارد، اولویت همچنان با معادل عمومی و رایج یعنی «همکاری» است.

جمع‌بندی واژگانی: «تعاون» بر یاری متقابل برای رسیدن به مقصودی مشترک دلالت دارد و «همکاری» همین معنا را به طبیعی‌ترین صورت فارسی بیان می‌کند. «همیاری» نزدیک‌ترین بدیل است؛ «مشارکت»، «تعاضد»، «اعانت» و «یاری» فقط با توجه به تعداد خانه‌ها و بافت سرنخ انتخاب می‌شوند.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.