پرش به محتوای اصلی

به دنیا امدن در جدول

۶ دقیقه مطالعه
پاسخ: ولادت
«ولادت» یعنی زاده شدن و پا به دنیا گذاشتن.

در این سرنخ، عبارت فعلی «به دنیا آمدن» باید به یک اسم هم‌معنا تبدیل شود. واژهٔ ولادت دقیقاً همین مفهوم را می‌رساند: آغاز زندگی پس از زاده شدن. این واژه در فرهنگ‌های فارسی با معنی‌های «زایش»، «زاییده شدن» و «زمان به دنیا آمدن» ثبت شده است؛ بنابراین پیوند معنایی آن با صورت سؤال مستقیم است، نه حدسی یا دور.

چرا «ولادت» با سرنخ جور درمی‌آید؟

«به دنیا آمدن» رخدادی را از دید فردی بیان می‌کند که زاده می‌شود؛ «ولادت» نام همان رخداد است. برای نمونه، جملهٔ «ولادت او در بهار بود» را می‌توان به «او در بهار به دنیا آمد» برگرداند، بی‌آنکه هستهٔ معنی تغییر کند. همین امکان جایگزینی، علت اصلی مناسب بودن پاسخ است.

زاده شدنآغاز زندگیزمان تولداسمِ رخداد

این پاسخ شش حرف دارد و به ترتیب با «و، ل، ا، د، ت» نوشته می‌شود. شکل «ولادت» در فارسی معیار تثبیت شده و نوشتن آن به صورت «ولاده» برای پاسخ فارسی جدول درست نیست.

ولادت

یک واژه، دو زاویهٔ معنایی نزدیک

ولادت گاهی خودِ زاییده شدن را نام می‌برد و گاهی به زمان وقوع آن اشاره می‌کند. در «خبر ولادت کودک خانواده را شاد کرد»، منظور رویداد زاده شدن است؛ اما در «تاریخ ولادت شاعر در تذکره آمده»، واژه به زمان آن رویداد اشاره دارد. سرنخ جدول هر دو ظرفیت را پوشش می‌دهد، زیرا «به دنیا آمدن» نیز هم می‌تواند رخداد باشد و هم در قالب تاریخ و زمان بیان شود.

رابطه معنایی ولادت با به دنیا آمدننموداری که نشان می‌دهد ولادت نام رخداد به دنیا آمدن است و می‌تواند بر خود زایش یا زمان آن دلالت کند. ولادتنامِ رخدادِ به دنیا آمدن خودِ زایشوقوع یک تولد زمان زاده شدنتاریخ ولادت عبارت فعلی در سرنخ ← اسم هم‌معنا در پاسخ

مرز «ولادت» با پاسخ‌های نزدیک

چند واژه در میدان معنایی تولد قرار می‌گیرند، اما نقش دستوری و فضای کاربردشان یکسان نیست. شناخت این تفاوت‌ها کمک می‌کند روشن شود چرا پاسخ ذخیره‌شده هم درست است و هم چه زمانی گزینه‌ای دیگر ممکن است در جدول دیگری ظاهر شود.

ولادت

اسمِ زاده شدن یا زمان زاده شدن است. در نثر رسمی، تاریخی و مذهبی بسامد بیشتری دارد و پاسخ اصلی همین سرنخ است.

تولد

نزدیک‌ترین مترادف و در گفت‌وگوی روزمره رایج‌تر است. همچنین معنای مجازی «پدید آمدن» دارد؛ مانند تولد یک اندیشه.

زایش

بیشتر بر عمل یا فرایند زاییدن تأکید می‌کند. واژه‌ای فارسی و چهارحرفی است و اگر خانه‌ها چهار تا باشند می‌تواند گزینه‌ای محتمل باشد.

میلاد

علاوه بر تولد، اغلب زمان، روز یا سالروز ولادت را تداعی می‌کند؛ کاربرد آن در ترکیب‌هایی مانند «عید میلاد» روشن‌تر است.

زادن

مصدر است و از زاویهٔ به دنیا آوردن یا زاییدن بیان می‌شود. از نظر ساخت دستوری به فعل نزدیک‌تر از «ولادت» است.

متولد شدن

عبارت فعلی و بازنویسی مستقیم «به دنیا آمدن» است، اما برای خانه‌های یک پاسخ تک‌واژه‌ای معمولاً طولانی است.

نکتهٔ دقیق: «زادروز» نام روز یا سالگرد تولد است، نه خودِ عمل به دنیا آمدن. به همین سبب آن را نباید بدون توجه به صورت سرنخ، جانشین قطعی «ولادت» دانست.

کاربرد طبیعی واژه در جمله

معنای پاسخ وقتی بهتر دیده می‌شود که در جمله‌های واقعی قرار گیرد. در هر نمونه، می‌توان «ولادت» را با ساختی از «به دنیا آمدن» توضیح داد، اما آهنگ و سطح رسمی جمله تغییر می‌کند.

کاربرد زمانی

تاریخ ولادت دانشمند در شرح حال او ثبت شده است.

نام رویداد

خانواده خبر ولادت نوزاد را با شادی شنیدند.

کاربرد رسمی

در متن زندگی‌نامه، محل ولادت و سال درگذشت ذکر می‌شود.

در نمونهٔ اول، «تاریخ ولادت» برابر با تاریخی است که شخص در آن به دنیا آمده؛ در دومی، خود رخداد زاده شدن موضوع جمله است؛ و در سومی، واژه یکی از داده‌های معمول زندگی‌نامه‌ای را می‌سازد. پس پاسخ تنها به مناسبت‌های مذهبی محدود نیست، هرچند در عبارت‌هایی مانند «سالروز ولادت» بسیار شناخته‌شده است.

ریشه و خانوادهٔ واژه

«ولادت» واژه‌ای عربی‌تبار از ریشهٔ «و ل د» است و در فارسی مدت‌هاست به صورت یک اسم مستقل به کار می‌رود. واژه‌های «والد»، «والده»، «مولود» و «تولد» نیز با همین خانوادهٔ ریشه‌ای پیوند دارند. این خویشاوندی به فهم پاسخ کمک می‌کند: «مولود» به آن‌که زاده شده اشاره دارد، «والد» به پدر یا زاینده، و «ولادت» به رخداد زاده شدن.

ولادت یافتن: ترکیبی ادبی‌تر و کم‌کاربردتر با معنی متولد شدن؛ مانند «در آن شهر ولادت یافت».
سالروز ولادت: روزی که هر سال یادآور تاریخ به دنیا آمدن یک شخص است.
محل ولادت: مکان زاده شدن فرد؛ ترکیبی رایج در اسناد و زندگی‌نامه‌ها.

املای سرنخ و املای پاسخ

عنوان جدول به صورت «به دنیا امدن» آمده و باید همان عنوان بدون بازنویسی حفظ شود. در نوشتار معیار فارسی، صورت درست فعل «آمدن» با «آ» است: «به دنیا آمدن». این تفاوت املایی هیچ تغییری در جواب ایجاد نمی‌کند و پاسخ همچنان «ولادت» است. خود پاسخ نیز با «ت» پایانی نوشته می‌شود و شش نویسه دارد.

خوانش رایج واژه نزدیک به «وِلادَت» است. در جدول‌های فارسی معمولاً حرکت‌های کوتاه نوشته نمی‌شوند، پس شکل سادهٔ «ولادت» همان صورتی است که باید در خانه‌ها قرار گیرد. اگر جهت جدول افقی یا عمودی باشد، ترتیب حروف تغییر نمی‌کند و فقط مسیر درج آن‌ها تابع چینش خانه‌هاست.

اگر تعداد خانه‌ها متفاوت بود

پاسخ قطعی این صفحه «ولادت» است؛ با این حال، در معماهای دیگر ممکن است همین عبارت با تعداد خانه‌های متفاوت طرح شود. «تولد» چهار حرف، «زایش» چهار حرف و «زادن» نیز چهار حرف دارد. «میلاد» پنج حرف است و بیشتر هنگامی می‌نشیند که سرنخ به روز یا هنگام زاده شدن گرایش داشته باشد. این گزینه‌ها مترادف‌های نسبی‌اند، نه مجوزی برای کنار گذاشتن پاسخ اصلی این عنوان.

تفاوت مهم دیگر، زاویهٔ بیان است: «زادن» می‌تواند عمل زاینده را برجسته کند؛ «زایش» نام فرایند است؛ «تولد» هم برای انسان و هم برای پدید آمدن مفاهیم به شکل مجازی کاربرد فراوان دارد؛ اما «ولادت» در پیوند مستقیم با زاده شدن شخص، به‌ویژه در بیان رسمی، بسیار روشن و بی‌ابهام است.

جمع‌بندی معنایی: برای سرنخ «به دنیا آمدن»، واژهٔ شش‌حرفی «ولادت» پاسخ مستقیم است. «تولد» نزدیک‌ترین هم‌معنا، «زایش» نام فرایند، «زادن» صورت مصدری و «میلاد» واژه‌ای متمایل به زمان یا سالروز تولد است. این تمایزها هم درستی جواب را تأیید می‌کنند و هم مانع یکی گرفتن همهٔ واژه‌های نزدیک می‌شوند.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.