برای ۳ خانه شرب و برای ۶ خانه، بر پایه تقاطعها نوشیدن یا لوغیدن را بنویسید.
سرنخ «اشامیدن در جدول» یک پاسخ یگانه برای همه شبکهها ندارد. پاسخهای ذخیرهشده آن نوشیدن، شرب و لوغیدن هستند. تعداد خانهها نخستین معیار انتخاب است: شرب سه حرف دارد؛ نوشیدن و لوغیدن هر دو شش حرف دارند و حرف آغازین تقاطع، گزینه درست را مشخص میکند.
پاسخ بر اساس تعداد خانهها
سه خانه: شرب
«شرب» واژهای عربی به معنی نوشیدن است و در ترکیبهایی مانند شرب آب و شرب خمر دیده میشود. اگر مسیر پاسخ سه خانه دارد، ترتیب حروف ش، ر، ب است. این گزینه به دلیل کوتاهی در جدولها بسیار رایج است.
شش خانه با ن آغازین: نوشیدن
«نوشیدن» مترادف روشن و رایج آشامیدن در فارسی امروز است. شش حرف آن به ترتیب ن، و، ش، ی، د، ن هستند. اگر حرف نخست از تقاطع «ن» یا حرف سوم «ش» باشد، این پاسخ تقویت میشود.
شش خانه با ل آغازین: لوغیدن
«لوغیدن» فعلی کهن و کمکاربرد به معنی نوشیدن و آشامیدن است. ترتیب حروف آن ل، و، غ، ی، د، ن است. این پاسخ در جدولهای دشوار برای آزمودن دایره واژگان حلکننده میآید.
چگونه بین نوشیدن و لوغیدن انتخاب کنیم؟
هر دو شش حرف دارند و چهار حرف پایانی آنها نزدیک است، اما سه خانه نخست متفاوتاند. نوشیدن با «نوش» آغاز میشود و لوغیدن با «لوغ». بهترین روش این است که دستکم یکی از سه تقاطع نخست را حل کنید.
- اگر خانه اول «ن» است: نوشیدن
- اگر خانه اول «ل» است: لوغیدن
- اگر خانه سوم «ش» است: نوشیدن
- اگر خانه سوم «غ» است: لوغیدن
- هر دو در خانههای چهارم تا ششم «ی، د، ن» دارند
حرف دوم هر دو «و» است و به تنهایی کمکی به تمایز نمیکند. سه حرف پایانی مشترک نیز ممکن است حلکننده را گمراه کند. پس خانه نخست یا سوم ارزش تشخیصی بیشتری دارد.
معنی دقیق آشامیدن
آشامیدن یعنی فروبردن آب یا مایع دیگری از راه دهان؛ به زبان ساده، نوشیدن. این فعل در فارسی رسمی و ادبی زنده است، هرچند در گفتوگوی روزانه «نوشیدن» و گاهی «خوردن» بیشتر شنیده میشوند. «آشامیدنی» نیز چیزی است که قابلیت یا مصرف نوشیدن دارد.
بن مضارع فعل «آشام» است: میآشامم، بیاشام و آشامنده. بن ماضی «آشامید» است: آشامیدم و آشامیده. این صرفها ممکن است خود به صورت سرنخ مستقل در جدول ظاهر شوند، اما پاسخ عنوان حاضر مصدرهای هممعنی را میخواهد.
شرب؛ پاسخ سهحرفی
«شُرب» یا در برخی بافتها «شَرب»، واژهای عربی مربوط به نوشیدن است. در فارسی بیشتر در زبان رسمی، حقوقی، پزشکی و ترکیبهای ثابت دیده میشود. برای خانههای جدول اعراب نوشته نمیشود و شکل پاسخ فقط «شرب» است.
«شربت» و «مشروب» از همین خانواده واژگانیاند، اما پاسخهای متفاوتی دارند. شرب عمل نوشیدن را میرساند؛ شربت نام نوشیدنی یا فرآورده مایع شیرین و مشروب در معنای لغوی چیزی نوشیدنی است. طراح با سرنخ «آشامیدن» و سه خانه معمولاً خود «شرب» را میخواهد.
نوشیدن؛ پاسخ رایج ششحرفی
نوشیدن طبیعیترین مترادف امروزی آشامیدن است و برای آب، چای، قهوه و دیگر مایعات به کار میرود. این فعل را نباید با «نوشانیدن» اشتباه گرفت. نوشیدن یعنی خود فرد مایع را مصرف کند؛ نوشانیدن یعنی کسی سبب شود فرد دیگری بنوشد یا مایع را به او بدهد.
صورتهای صرفی نوشیدن شامل نوش، نوشید، مینوشد و نوشیده است. در جدول، اگر سرنخ «بن مضارع نوشیدن» باشد پاسخ «نوش» چهار حرف است، نه مصدر ششحرفی نوشیدن.
لوغیدن؛ پاسخ کهن ششحرفی
لوغیدن در فرهنگهای فارسی به نوشیدن و آشامیدن مربوط است و صورتهای «لوغیده» و «لوغیده شدن» نیز برای آن ثبت شدهاند. این واژه در فارسی معیار روزمره رایج نیست؛ همین ناآشنایی سبب شده به پاسخ محبوب جدولهای لغوی تبدیل شود.
تلفظ آن را میتوان «لوغیدن» با غ دانست و نباید غ را با ق یا گ عوض کرد. حرف سوم دقیقاً «غ» است. صورت مصدر پیوسته نوشته میشود و نیمفاصله ندارد.
تفاوت آشامیدن با خوردن
«خوردن» فعل عامتری است و در فارسی برای غذا، دارو و حتی مایعات به کار میرود: آب خوردن، چای خوردن، غذا خوردن. «آشامیدن» و «نوشیدن» تمرکز روشنتری بر مایع دارند. بنابراین خوردن از نظر کاربرد میتواند نزدیک باشد، اما مترادف دقیق و همیشگی نیست.
خوردن شش حرف دارد و اگر بانک پاسخ یک جدول آن را پذیرفته باشد، تقاطعها تعیینکنندهاند؛ با این حال پاسخهای ذخیرهشده این عنوان نوشیدن، شرب و لوغیدناند و باید اولویت داشته باشند.
تفاوت نوشیدن، نوشانیدن و بلعیدن
نوشیدن
مصرف مایع توسط فاعل است: کودک آب نوشید.
نوشانیدن
فعل سببی است: پرستار به بیمار آب نوشاند. یعنی شخصی دیگری را به نوشیدن واداشته یا کمک کرده است.
بلعیدن
بر عبور دادن و فروبردن چیزی از گلو تأکید دارد و هم برای جامد و هم مایع ممکن است به کار رود. در آن لزوماً مفهوم نوشیدن آرام و معمول وجود ندارد.
این تمایزها در جدول مهماند. سرنخ «آشاماندن» یا «آب دادن به دیگری» با نوشانیدن مرتبط است، ولی «آشامیدن» خود عمل نوشیدن را میخواهد.
املای درست آشامیدن
واژه معیار با آ مددار آغاز میشود: «آشامیدن». در جستوجوی اینترنتی و عنوان برخی جدولها «اشامیدن» بدون مد دیده میشود. این شکل برای بازتاب عنوان حفظ میشود، اما در توضیح زبانی بهتر است صورت درست «آشامیدن» نوشته شود.
«آ» در خود سرنخ یک حرف محسوب میشود، ولی چون پاسخها مترادفاند، تعداد حروف سرنخ نقشی در طول جواب ندارد. نباید تصور کرد پاسخ باید دقیقاً به اندازه واژه آشامیدن باشد.
راهنمای مرحلهبهمرحله حل
نخست خانههای مسیر را بشمارید. اگر سه خانه است، شرب را امتحان کنید. اگر شش خانه است، به حرف اول نگاه کنید: ن برای نوشیدن و ل برای لوغیدن. اگر حرف اول هنوز معلوم نیست، خانه سوم را حل کنید: ش در نوشیدن و غ در لوغیدن.
سپس سه حرف پایانی را کنترل کنید که در هر دو پاسخ ششحرفی ی، د، ن است. اگر تقاطع پایانی چیز دیگری نشان داد، احتمالاً یکی از پاسخهای متقاطع یا جهت ورود واژه اشتباه است.
- ۳ خانه: ش ر ب
- ۶ خانه با ن: ن و ش ی د ن
- ۶ خانه با ل: ل و غ ی د ن
- اعراب در خانه نوشته نمیشود
- همه پاسخها پیوستهاند
پرسشهای رایج
جواب اشامیدن در جدول چیست؟
نوشیدن، شرب یا لوغیدن؛ انتخاب بر اساس طول و تقاطع است.
پاسخ سهحرفی آشامیدن چیست؟
شرب.
پاسخ ششحرفی چیست؟
نوشیدن یا لوغیدن. حرف اول و سوم آنها را از تقاطع مشخص کنید.
لوغیدن یعنی چه؟
واژهای کهن و کمکاربرد به معنی نوشیدن و آشامیدن است.
نوشیدن چند حرف دارد؟
شش حرف: ن، و، ش، ی، د، ن.
املای اشامیدن درست است؟
صورت معیار «آشامیدن» با آ است؛ عنوان بدون مد شکل سادهشده جستوجویی است.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!