پرش به محتوای اصلی

به جا آوردن عهد در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم:وفا۳ حرف؛ برای پاسخ ۴ خانه‌ای: «ایفا»

سرنخ «به جا آوردن عهد» یک تعریف واژه‌نامه‌ای روشن دارد، اما یک ظرافت جدولی هم در آن پنهان است: وفا دقیق‌ترین پاسخ کوتاه و پاسخ اصلی است، در حالی که ایفا نیز از نظر لغوی درست است و وقتی شبکه چهار خانه دارد، انتخاب مناسب‌تری می‌شود. بنابراین ایراد پاسخ قبلی در اصلِ «وفا» نبود؛ مشکل این بود که گزینه معتبر «ایفا» و تفاوت تعیین‌کننده تعداد حروف به‌قدر کافی و دقیق بررسی نشده بود.

نتیجه دقیق سرنخ

انتخاب نخستوفا — ۳ حرف

«وفا» به معنای به جا آوردن عهد و پیمان، نگه داشتن قول و پایدار ماندن بر دوستی است. خودِ عبارت سرنخ تقریباً تعریف مستقیم همین واژه است؛ به همین دلیل، اگر تعداد خانه‌ها ذکر نشده باشد، «وفا» طبیعی‌ترین و کم‌ریسک‌ترین پاسخ است.

انتخاب وابسته به شبکهایفا — ۴ حرف

«ایفا» نیز به معنای وفا کردن به عهد و تمام به جا آوردن حق یا تعهد است. این پاسخ رسمی‌تر است و با چهار خانه یا الگوی «ا ی ف ا» سازگار می‌شود.

وفا یا ایفا؛ کدام‌یک باید در خانه‌ها نوشته شود؟

پاسخ اصلیوفا
اسم‌مصدر عربی در فارسی • ۳ حرف

در این واژه، خودِ مفهوم پایبندی و به سر بردن عهد برجسته است. «وفا» هم در زبان عمومی و ادبی رایج است و هم در جدول‌ها به عنوان پاسخ کوتاه برای «به جا آوردن عهد»، «پایبندی به پیمان» یا «ضد جفا» می‌آید.

گزینه معتبرایفا
مصدر عربیِ فارسی‌شده • ۴ حرف

«ایفا» بیشتر بر انجام کامل یک تعهد، حق، وظیفه یا نقش دلالت دارد. در ترکیب‌هایی مانند «ایفای تعهد» و «ایفای دین» رسمی و رایج است؛ بنابراین از نظر معنا غلط نیست، اما یک حرف از «وفا» بلندتر است.

تفاوت این دو پاسخ فقط سبکی نیست. «وفا» با سه خانه و «ایفا» با چهار خانه نوشته می‌شود و جای حروف مشترکشان نیز یکسان نیست. هر دو به «الف» ختم می‌شوند، اما آغاز و ترتیب میانی متفاوت است؛ پس حتی یک حرف تقاطعی درست می‌تواند انتخاب را قطعی کند.

وفا۳ خانه
وفا
ایفا۴ خانه
ایفا
راهنمای تقاطع: اگر حرف نخست «و» باشد یا حرف دوم «ف» دربیاید، پاسخ «وفا» است. اگر حرف نخست «ا»، حرف دوم «ی» یا حرف سوم «ف» باشد، «ایفا» درست‌تر است. دانستن تنها حرف پایانی «ا» برای تشخیص کافی نیست، چون هر دو واژه با «ا» تمام می‌شوند.

چرا «وفا» اولویت دارد؟

۱
هم‌پوشانی مستقیم با تعریفدر تعریف رایج «وفا»، عبارت «به جا آوردن عهد و پیمان» به صورت صریح آمده است. سرنخ نیز دقیقاً همین هسته معنایی را بازگو می‌کند، بدون آنکه مفعولی مانند «حق»، «دین»، «وظیفه» یا «نقش» داشته باشد.
۲
ایجاز مناسب جدولجدول‌سازان معمولاً وقتی یک مفهوم با واژه‌ای سه‌حرفی و شناخته‌شده بیان می‌شود، همان شکل کوتاه را ترجیح می‌دهند. «وفا» در مقایسه با عبارت‌هایی مانند «وفای به عهد» یا «پیمان‌داری» فشرده‌تر است.
۳
کاربرد مستقل«وفا» به تنهایی یک واژه کامل و روشن است: «وفا به قول»، «اهل وفا» و «وفا کردن». «ایفا» نیز مستقل است، اما در فارسی امروز بیشتر در پیوند با متمم یا ترکیب اضافی، مانند «ایفای تعهد»، دیده می‌شود.
حکم نهایی بدون دیدن شبکه: پاسخ اصلی «وفا» است. فقط زمانی «ایفا» را جایگزین کنید که جدول چهار خانه داشته باشد یا حروف تقاطعی به‌روشنی الگوی آن را بسازند.

نکات املایی که در شمارش خانه‌ها اثر می‌گذارند

وفا، نه «وفاء»

در نگارش معیار فارسی، شکل رایج و مناسب جدول «وفا» است. «وفاء» صورت عربی یا کهن‌نمای واژه است و همزه پایانی آن در املای معمول فارسی نوشته نمی‌شود. وارد کردن «ء» یک خانه اضافی و ناموجه می‌سازد.

ایفا، نه «ایفاء»

برای متن فارسی و جدول فارسی، «ایفا» شکل امروزی و متداول است. صورت ایفاء در منابع قدیمی یا رسم‌الخط عربی دیده می‌شود، اما در شبکه معمولاً پاسخ چهارحرفی «ایفا» منظور است.

«وفای» واژه پایه نیست

در «وفای به عهد» یا «وفای عهد»، حرف «ی» نقش رابط عهد» یا «وفای عهد»، حرف «ی» نقش رابط اضافه دارد. اگر سرنخ فقط یک واژه می‌خواهد، پاسخ «وفا» است، نه «وفای». «وفای» تنها وقتی وارد شبکه می‌شود که خودِ ساخت اضافی مورد نظر باشد.

«ایفای» نیز شکل اضافی است

در عبارت «ایفای تعهد»، واژه پایه «ایفا» است و «ی» برای اتصال به «تعهد» افزوده می‌شود. پس پاسخ چهارخانه‌ای «ایفا» با پاسخ پنج‌حرفی «ایفای» یکی نیست.

در شمارش حروف جدول، فاصله و نیم‌فاصله معمولاً خانه مستقل ندارند، اما هر حرف نوشته‌شده یک خانه می‌گیرد. از این رو «وفا» سه خانه و «ایفا» چهار خانه می‌خواهد. تفاوت یک‌خانه‌ای این دو پاسخ، مهم‌ترین داده عملی برای حل این سرنخ است.

گزینه‌های نزدیک و دلیل رد یا پذیرش آن‌ها

دام رایج: شباهت معنایی به تنهایی کافی نیست. «ادا» و «ایفا» هر دو می‌توانند «به جا آوردن» را برسانند، اما حضور واژه «عهد» سرنخ را به حوزه «وفا» نزدیک‌تر می‌کند. شبکه فقط میان گزینه‌های واقعاً هم‌معنا داوری نهایی را انجام می‌دهد.

تفاوت کاربردی در جمله

او به عهد خود وفا کرد.طبیعی، عمومی و دقیق؛ تمرکز بر پایبندی به پیمان است.
او تعهد خود را ایفا کرد.رسمی‌تر؛ تمرکز بر انجام کامل تعهد یا تکلیف است.
وفا نشانه استواری در دوستی است.«وفا» می‌تواند مستقل و به عنوان یک مفهوم اخلاقی به کار رود.
ایفای تعهدات قراردادی الزامی است.«ایفا» در زبان حقوقی و اداری، به‌ویژه در ساخت اضافی، بسیار رایج است.

همین تفاوت کاربرد نشان می‌دهد چرا هر دو پاسخ از نظر لغوی قابل دفاع‌اند، اما وزن آن‌ها یکسان نیست. عبارت سرنخ نه درباره نقش، وظیفه، دین یا تعهد قراردادی، بلکه مشخصاً درباره «عهد» است؛ بنابراین «وفا» از نظر انتخاب واژه طبیعی‌تر است. «ایفا» هنگامی برنده می‌شود که اطلاعات فیزیکی شبکه ــ چهار خانه یا حروف تقاطعی ــ آن را تأیید کند.

تطبیق سریع با الگوی جدول

برای پاسخ سه‌خانه‌ای، الگوهای «و ـ ا»، «ـ ف ا» یا «و ف ـ» همگی به «وفا» می‌رسند. برای پاسخ چهارخانه‌ای، الگوهای «ا ـ ف ا»، «ـ ی ف ا» یا «ا ی ـ ا» با «ایفا» سازگارند. اگر تعداد خانه‌ها معلوم نیست و فقط پایان «ا» را دارید، هنوز نمی‌توان میان دو گزینه تصمیم گرفت؛ نخستین یا دومین تقاطع تعیین‌کننده‌تر است.

همچنین باید جهت نوشتن پاسخ را درست بخوانید. در جدول‌های راست‌به‌چپ، ترتیب دیداری خانه‌ها ممکن است در پاسخ افقی با انتظار ذهنی شما متفاوت به نظر برسد، اما ترتیب واژه همچنان «و، ف، ا» یا «ا، ی، ف، ا» است. جابه‌جا دیدن «ی» و «ف» در «ایفا» یکی از خطاهای ساده‌ای است که با خواندن جهت شماره‌گذاری برطرف می‌شود.

پاسخ نهایی مقاله: «وفا»

برای سرنخ «به جا آوردن عهد در جدول»، پاسخ پیش‌فرض و دقیق وفا است. این واژه سه حرف دارد و تعریف سرنخ را مستقیم پوشش می‌دهد. ایفا پاسخ چهارحرفیِ معتبر و مهمی است که باید بر اساس تعداد خانه‌ها و تقاطع‌ها در نظر گرفته شود؛ نه به عنوان غلط‌گیری «وفا»، بلکه به عنوان گزینه‌ای هم‌معنا با طول متفاوت.

۳ خانه: وفا۴ خانه: ایفااملای معیار: بدون همزه پایانیمعیار نهایی: حروف تقاطعی

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.