عنوان ثبتشدهٔ «بجا اوردن عهد در جدول» به احتمال زیاد شکل سادهشدهٔ «بهجا آوردن عهد» است. پاسخ دقیق و سهحرفی آن وفا است؛ یعنی پایبندی به قول و پیمان و عملیکردن عهدی که بسته شده است. ترکیب رایج این معنا «وفای به عهد» است.
چرا جواب «وفا» است؟
وفا یعنی عهد و پیمان را نگهداشتن و به آن عملکردن. وقتی کسی قولی میدهد و بعد به وعدهٔ خود پایبند میماند، میگوییم به عهدش وفا کرد. بنابراین سرنخ «بهجا آوردن عهد» مستقیماً به وفا یا وفای به عهد اشاره دارد.
در جدول کلمات، پاسخ کوتاه «وفا» به جای عبارت بلند «وفای به عهد» میآید. این واژه سه حرف دارد و در ادبیات فارسی، اخلاق، روابط انسانی و متنهای دینی کاربرد فراوانی پیدا کرده است. اگر حروف و، ف و ا در خانهها دیده شوند، پاسخ کامل میشود.
معنی دقیق وفا
وفا در فرهنگ فارسی به معنای بهجا آوردن عهد و پیمان، نگهداری قول و پایداری در دوستی آمده است. این واژه هم برای تعهدهای رسمی و هم برای روابط عاطفی و اخلاقی به کار میرود. وفا فقط گفتنِ «قول میدهم» نیست؛ انجامدادن مسئولیتی است که از آن قول به وجود میآید.
در «وفای به عهد»، عهد یا پیمان از پیش وجود دارد و وفا عملِ نگهداشتن آن است. در «وفا در دوستی»، منظور استمرار محبت، اعتماد و پایبندی در رابطه است. این دو کاربرد با هم ارتباط دارند، اما یکی بیشتر تعهد مشخص و دیگری پیوند عاطفی را برجسته میکند.
املای درست «بهجا آوردن عهد»
عبارت ثبتشدهٔ «بجا اوردن» در نگارش معیار بهتر است به صورت بهجا آوردن نوشته شود. «بهجا» با نیمفاصله به معنی درست و کامل انجامدادن است و «آوردن» با آ نوشته میشود. در عنوان جدول ممکن است فاصلهها، نیمفاصله و نشانهٔ آ حذف شده باشند.
پاسخ وفا نیازی به این فاصلهها ندارد و یک واژهٔ مستقل سهحرفی است. بنابراین برای حل جدول، شکل عنوان را اصلاح ذهنی کنید، اما پاسخ را کوتاه و به صورت «وفا» وارد کنید.
تفاوت وفا و وفاداری
وفا بیشتر به عملِ بهجا آوردن قول یا پیمان اشاره دارد؛ وفاداری ویژگی و حالت پایدارِ شخصی است که به فرد، رابطه، آرمان یا تعهد خود پایبند میماند. کسی میتواند در یک موقعیت به عهدی وفا کند و فرد وفادار معمولاً این پایبندی را در طول زمان نشان میدهد.
وفاداری هفت حرف دارد: و، ف، ا، د، ا، ر، ی. در جدول، اگر سرنخ «پایبندی» یا «ثبات در دوستی» باشد، وفاداری ممکن است پاسخ باشد؛ اگر «بهجا آوردن عهد» و سه خانه باشد، وفا دقیقتر است.
تفاوت وفا با عهد و پیمان
عهد و پیمان خودِ قول، قرارداد یا توافق میان افراد هستند. وفا عملی است که پس از بستن عهد انجام میشود و آن را به نتیجه میرساند. سادهتر بگوییم: عهد قول است و وفا عملکردن به قول.
مثلاً دو نفر ممکن است عهد کنند در کاری همکاری کنند. اگر هر دو مسئولیت خود را انجام دهند، به عهدشان وفا کردهاند. اگر یکی از طرفین تعهد را بشکند، از بیوفایی یا عهدشکنی سخن میگوییم. در جدول، «پیمان» پاسخ سرنخ «قول و قرارداد» است، نه الزاماً «بهجا آوردن عهد».
تفاوت وفا و ایفا
ایفا به معنای انجامدادن، پرداختن یا به پایان رساندن وظیفه و تعهد است. «ایفای نقش»، «ایفای تعهد» و «ایفای دین» نمونههای آن هستند. وفا نیز با انجام تعهد ارتباط دارد، اما بار اخلاقی و عاطفیِ پایبندی به عهد در آن پررنگتر است.
در بعضی جملهها این دو به هم نزدیک میشوند: «ایفای تعهد» بر انجام کامل تعهد تأکید دارد و «وفای به عهد» بر پایبندی و نگهداشتن قول. ایفا چهار حرف و وفا سه حرف دارد؛ در جدول تعداد خانهها راهنمای خوبی است.
وفا در اخلاق و روابط اجتماعی
وفای به عهد یکی از پایههای اعتماد اجتماعی است. وقتی افراد به قولهای خود عمل میکنند، همکاری، معامله و دوستی پایدارتر میشود. برعکس، وعدههای تکراریِ بدون عمل اعتماد را کاهش میدهد و به رابطه آسیب میزند.
وفا به این معنا نیست که انسان در هر شرایطی بدون توجه به تغییرات، وعدهای غیرممکن را اجرا کند. تعهد باید روشن، اخلاقی و شدنی باشد و اگر شرایط تغییر کرد، گفتوگوی صادقانه با طرف مقابل اهمیت دارد. در زبان اخلاقی، اصل وفا با مسئولیتپذیری، صداقت و احترام به حق دیگران همراه است.
- در دوستی: کنار دوست ماندن و فراموشنکردن محبت در زمان دشواری.
- در خانواده: احترام به وعدهها و مسئولیتهای مشترک.
- در کار: انجام تعهدات حرفهای و تحویلدادن مسئولیت در زمان توافقشده.
- در معامله: رعایت قرارداد، پرداخت و تحویل مطابق قول.
- در جامعه: احترام به قانون و پیمانهای عمومی و پرهیز از فریب.
وفا در ادبیات فارسی
وفا از واژههای پرکاربرد شعر فارسی است و اغلب در برابر «جفا» میآید. شاعر با وفا از ماندگاری عشق، نگهداشتن قول و پایداری یار سخن میگوید و با جفا بیمهری، پیمانشکنی و رنج را توصیف میکند. همین تقابل باعث شده «وفا» بار عاطفی و شاعرانهٔ ویژهای داشته باشد.
در غزل، وفا ممکن است به وعدهٔ معشوق، دوستی، عهد عاشقانه یا لطف الهی اشاره کند. در نثر حماسی و تاریخی نیز «وفاداری به پادشاه»، «وفای به پیمان» و «عهد و وفا» از ترکیبهای آشنا هستند. این گستردگی کاربرد، وفا را به پاسخ محبوب جدولهای ادبی تبدیل کرده است.
وفا در متنهای دینی و رسمی
در متون دینی و اخلاقی، وفای به عهد نشانهٔ مسئولیت و درستکاری دانسته میشود. در متنهای حقوقی و رسمی نیز حفظ تعهد و اجرای پیمان اهمیت دارد، هرچند در زبان حقوقی از اصطلاحهایی مانند اجرای قرارداد، ایفای تعهد و پایبندی به توافق هم استفاده میشود.
در چنین متنهایی، وفا میتواند هم جنبهٔ فردی و اخلاقی داشته باشد و هم جنبهٔ اجتماعی و قراردادی. هدف مقالهٔ جدول، توضیح معنای عمومی واژه است: بهجا آوردن عهد و پیمان، نه بررسی یک حکم یا قرارداد خاص.
تعداد حروف «وفا»
واژهٔ وفا در جدول کلمات، ۳ حرف دارد:
- و؛ حرف اول
- ف؛ حرف دوم
- ا؛ حرف سوم
در تلفظ، «وفا» معمولاً «وَفا» خوانده میشود. حرکتها در جدول نوشته نمیشوند و شکل املایی سادهٔ وفا کافی است.
پاسخهای جایگزین برای «بهجا آوردن عهد»
پاسخ اصلی این job «وفا» است، اما در سرنخهای مشابه و با تعداد خانههای متفاوت، واژههای زیر ممکن است مطرح شوند:
- ایفا: چهار حرف؛ انجامدادن و به پایان رساندن تعهد یا وظیفه.
- عمل: چهار حرف؛ انجامدادن یا رفتارکردن، با معنایی عمومیتر.
- پیمان: پنج حرف؛ خودِ قول و توافق، نه عملِ نگهداشتن آن.
- وفاداری: هفت حرف؛ ویژگی پایبندی مستمر به شخص، آرمان یا عهد.
- پایبندی: هفت حرف؛ ثابتقدمبودن و رعایت تعهد.
- عهدداری: هفت حرف؛ نگهداشتن عهد و پیمان.
- اداکردن: هفت حرف؛ بهجا آوردن حق، دین یا وظیفه.
اگر سرنخ دقیقاً «بهجا آوردن عهد» باشد و سه خانه داشته باشد، وفا بهترین پاسخ است. اگر «انجام تعهد» و چهار خانه باشد، ایفا؛ اگر «پایبندی» باشد، وفاداری یا عهدداری؛ و اگر «قول و قرارداد» باشد، پیمان مناسبتر است.
چطور پاسخ را در جدول پیدا کنیم؟
ابتدا خانهها را بشمارید. برای وفا سه خانه لازم است. سپس حروف تقاطعی را بررسی کنید: و در آغاز، ف در وسط و ا در پایان. عنوان بدون فاصلهٔ «بجا اوردن عهد» را به صورت معیار «بهجا آوردن عهد» در نظر بگیرید تا معنی سرنخ روشن شود.
با «وفا» و «وفاداری» اشتباه نکنید. اولی عملِ به عهد و سهحرفی است؛ دومی ویژگی پایدار و هفتحرفی. همچنین «ایفا» از نظر شکل نزدیک است و معنای انجامدادن دارد، اما برای سرنخ دقیق حاضر پاسخ ذخیرهشده وفاست.
پرسشهای متداول
بجا آوردن عهد در جدول چه جوابی دارد؟
پاسخ رایج و ذخیرهشدهٔ این سرنخ «وفا» است.
وفا چند حرف دارد؟
سه حرف: و، ف و ا.
وفا با وفاداری چه تفاوتی دارد؟
وفا عملِ بهجا آوردن قول یا عهد است؛ وفاداری ویژگی و حالت پایدارِ پایبندی به شخص، رابطه یا آرمان.
ایفا و وفا یکی هستند؟
نزدیکاند، اما ایفا یعنی انجامدادن وظیفه یا تعهد و وفا بیشتر بر پایبندی اخلاقی و عاطفی به عهد تأکید دارد.
در نتیجه، برای سرنخ «بجا اوردن عهد در جدول» پاسخ وفا را وارد کنید. این واژهٔ سهحرفی به عملکردن به عهد و پیمان اشاره دارد و در کنار وفاداری، ایفا، پیمان و پایبندی از واژههای نزدیک این مفهوم است.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!