صندلی سنگی در جدول

اگر در جدول کلمات متقاطع با سرنخ «صندلی سنگی» روبه‌رو شده‌اید، پاسخ کوتاه و رایج آن «سکو» است. این واژه در فارسی هم به سطحی بلندتر از زمین گفته می‌شود و هم به جایگاهی برای نشستن، ایستادن یا قرار گرفتن افراد و وسایل. در ادامه معنی دقیق سکو، شمارش حروف، کاربردهای قدیمی و امروزی و روش انتخاب جواب از روی خانه‌های جدول را می‌خوانید.

جواب صندلی سنگی در جدول چیست؟

پاسخ ثبت‌شده برای تعریف «صندلی سنگی» واژهٔ «سکو» است. سکو معمولاً یک سطح صاف و کمی بلند از زمین است که می‌تواند از سنگ، آجر، بتن، چوب یا مصالح دیگر ساخته شود. در کاربرد سنتی، سکوی سنگی کنار خانه یا در باغ، جایی برای نشستن و استراحت بوده است.

معنی سکو در فرهنگ فارسی

در فرهنگ‌های فارسی، سکو به بلندی یا تختگاهی گفته می‌شود که از سنگ، آجر یا مصالح دیگر ساخته شده و از سطح زمین بالاتر است. نمونهٔ سنتی آن سکویی است که کنار در خانه، میان باغ یا پای درختان ساخته می‌شد. چنین سکویی ممکن بود نقش صندلی سنگی، محل استراحت رهگذران یا جای نشستن اعضای خانه را داشته باشد.

امروزه معنی سکو گسترده‌تر شده است. سکوی قطار جایی است که مسافران کنار قطار می‌ایستند، سکوی سخنرانی محل قرار گرفتن سخنران است و سکوی قهرمانی جایگاه ایستادن ورزشکاران برتر. در همهٔ این کاربردها، عنصر مشترک سطحی است که برای هدفی مشخص کمی بالاتر از محیط اطراف قرار گرفته است.

شمارش حروف سکو

سکو یک واژهٔ سه‌حرفی است. برای ورود درست آن در جدول، حروف را به ترتیب زیر بررسی کنید:

ترتیب کامل حروف «س ـ ک ـ و» است. اگر ردیف سه خانه دارد و حرف اول یا آخر از تقاطع‌ها به دست آمده، سکو را با همان ترتیب امتحان کنید. شکل درست نوشتاری «سکو» است و نیازی به فاصله، نیم‌فاصله یا علامت اضافی ندارد.

چرا سکو می‌تواند صندلی سنگی باشد؟

در معماری سنتی ایران، سکوهای کوتاه در کنار ورودی خانه‌ها، دیوار باغ‌ها، حیاط‌ها و فضاهای عمومی ساخته می‌شدند. این سکوها معمولاً از سنگ یا آجر بودند، سطحی صاف داشتند و ارتفاعشان برای نشستن مناسب بود. به همین دلیل، در متن‌های واژگانی و جدول‌ها ممکن است از آن‌ها با تعبیر «صندلی سنگی»، «تختگاه سنگی» یا «محل نشستن کنار خانه» یاد شود.

سکو برخلاف صندلی معمولی، اغلب پشتی، دسته یا پایهٔ جداگانه ندارد. بخشی از بنا یا زمین است و وزن و دوام بیشتری دارد. یک سکوی سنگی می‌تواند هم‌زمان چند نفر را در خود جا دهد و علاوه بر نشستن، برای گذاشتن گلدان، وسیله یا بار نیز استفاده شود.

تفاوت سکو با تخت و نیمکت

واژه‌های «تخت»، «نیمکت» و «سکو» همگی می‌توانند با نشستن ارتباط داشته باشند، اما در جدول مترادف کامل یکدیگر نیستند. توجه به جنس، ثابت یا متحرک بودن و شکل استفاده، تفاوت را روشن می‌کند.

• سکو: سطحی بلند و معمولاً ثابت، از سنگ، آجر، بتن یا چوب؛ بیشتر برای نشستن یا ایستادن.
• تخت: وسیله‌ای معمولاً پایه‌دار برای دراز کشیدن یا استراحت؛ ممکن است چوبی یا فلزی و قابل جابه‌جایی باشد.
• نیمکت: نشیمنی پایه‌دار، اغلب از چوب یا فلز، که در پارک‌ها و فضاهای عمومی قرار می‌گیرد و گاهی پشتی دارد.
• تختگاه: واژه‌ای رسمی‌تر برای جای بلند یا سطحی که برای نشستن، ایستادن یا قرار گرفتن چیزی ساخته شده است.

کاربردهای امروزی واژهٔ سکو

سکو فقط به صندلی سنگی کنار خانه محدود نیست. این واژه در موقعیت‌های گوناگون به کار می‌رود و شناخت این کاربردها باعث می‌شود تعریف‌های متفاوت جدول را بهتر بفهمید:

با وجود این تنوع، معنای اصلی در همهٔ آن‌ها «سطح یا جایگاه بلند» است. در سرنخ «صندلی سنگی»، ویژگی نشستن و جنس سنگی برجسته شده، اما جواب همان واژهٔ عمومی و سه‌حرفی سکو باقی می‌ماند.

روش پیدا کردن پاسخ در جدول

در جدول‌های سخت، گاهی یک حرف تقاطعی کافی است. برای نمونه، اگر خانهٔ آخر «و» باشد و تعریف به جایگاه سنگی برای نشستن اشاره کند، احتمال سکو بسیار زیاد است. اگر تعداد خانه‌ها بیشتر از سه باشد، باید سراغ مترادف‌ها و ترکیب‌های بلندتر بروید.

اشتباه‌های رایج در نوشتن سکو

سکو واژه‌ای کوتاه است، اما در جدول‌های فشرده ممکن است با پاسخ‌های دیگر اشتباه شود. چند خطای رایج را در نظر داشته باشید:

• نوشتن «سکّو» با نشانهٔ تشدید؛ در پاسخ معمول جدول همان «سکو» کافی است.
• اشتباه گرفتن سکو با «تخت» به دلیل شباهت کاربرد نشستن، در حالی که تعداد حروف و مفهوم ساختاری فرق دارند.
• نوشتن «سک» و حذف واو پایانی؛ پاسخ کامل سه حرف دارد.
• توجه نکردن به جایگاه ثابت سکو و انتخاب «نیمکت» که معمولاً وسیله‌ای مستقل و پایه‌دار است.
• فراموش کردن اینکه تعریف «صندلی سنگی» می‌تواند به معنای قدیمی «سکو» اشاره کند، نه صندلی امروزی.

جمع‌بندی پاسخ صندلی سنگی در جدول