زخم به آسیب، پارگی، خراش، بریدگی یا جراحتی گفته می شود که بر پوست، بافت بدن یا حتی در معنای مجازی بر دل و احساس وارد می شود. در جدول های فارسی، پاسخ های مهم و ذخیره شده برای این سرنخ ریش، جراحت و جریحه هستند.
چرا پاسخ «ریش، جراحت، جریحه» است؟
در فارسی امروز، ریش بیشتر به موی صورت گفته می شود، اما در لغت و ادبیات فارسی، «ریش» معنای زخم هم دارد. به همین دلیل در جدول ها، ریش یکی از پاسخ های کوتاه و محبوب برای زخم است.
جراحت واژه ای رایج و روشن برای زخم بدنی است. جریحه نیز هم خانواده جراحت است و در متن های ادبی و رسمی، هم برای زخم جسمی و هم برای زخم روحی به کار می رود. بنابراین هر سه پاسخ ذخیره شده برای عنوان حاضر درست و کاربردی هستند.
معنی زخم چیست؟
زخم در معنای ساده، آسیب دیدن پوست یا بافت بدن است؛ مثل بریدگی با چاقو، خراش روی دست، پارگی پوست، کوفتگی شدید یا آسیب عمیق تر. در پزشکی، زخم می تواند سطحی یا عمیق، باز یا بسته، تازه یا مزمن باشد.
در زبان ادبی و روزمره، زخم معنای مجازی هم دارد. وقتی می گوییم «دلش زخم برداشت» یا «حرف او جریحه دارش کرد»، منظور زخم جسمی نیست؛ بلکه آسیب روحی و عاطفی است.
پاسخ سه حرفی و قدیمی برای زخم؛ در ترکیب هایی مثل دل ریش هم دیده می شود.
واژه رایج برای زخم جسمی، آسیب بدنی، بریدگی یا پارگی بافت.
واژه رسمی و ادبی؛ در تعبیرهایی مانند جریحه دار شدن احساسات بسیار رایج است.
زخم عمیق، چرکی، کهنه یا زخم داخلی مانند زخم معده در کاربردهای پزشکی و قدیمی.
تفاوت ریش، جراحت و جریحه
ریش در جدول بیشتر به خاطر کوتاهی و معنای کهن آن مهم است. اگر جدول سه خانه داشته باشد، ریش را جدی بررسی کنید. جراحت واژه عمومی تر و امروزی تر است و به آسیب جسمی، بریدگی، پارگی یا زخم بدن اشاره دارد.
جریحه از نظر معنایی به جراحت نزدیک است، اما در فارسی امروز بیشتر رنگ ادبی و رسمی دارد. برای مثال، «جریحه دار شدن احساسات» یعنی آسیب دیدن احساسات یا آزرده شدن عمیق. پس اگر سرنخ ادبی باشد، جریحه گزینه قوی است.
گزینه های نزدیک در جدول
زخم در جدول فقط یک پاسخ ندارد. طراح ممکن است با توجه به تعداد خانه ها، نوع زخم یا لحن سرنخ از واژه های دیگری هم استفاده کند.
قرحه
قرحه معمولاً به زخمی گفته می شود که عمیق تر، کهنه تر، چرکی یا ناشی از بیماری باشد. زخم معده و زخم های مزمن در زبان قدیمی یا پزشکی می توانند با قرحه نزدیک باشند.
بریدگی و خراش
بریدگی معمولاً بر اثر جسم تیز ایجاد می شود و لبه های مشخص دارد. خراش سطحی تر است و بیشتر به ساییده شدن یا خراشیدن پوست اشاره می کند. هر دو نوعی زخم هستند، اما مترادف کامل زخم در همه بافت ها نیستند.
ناسور و افگار
ناسور معمولاً برای زخم کهنه، چرکی یا دیر درمان به کار می رود. افگار واژه ای ادبی تر برای زخمی، آزرده یا مجروح است و در جدول های دشوارتر ممکن است دیده شود.
زخم باز و زخم بسته چه فرقی دارند؟
زخم باز زخمی است که در آن پوست یا بافت رویی باز شده و بخش آسیب دیده با محیط بیرون ارتباط دارد؛ مثل بریدگی، پارگی یا خراش عمیق. این نوع زخم معمولاً خطر آلودگی و عفونت بیشتری دارد.
زخم بسته در ظاهر ممکن است پوست را پاره نکرده باشد، اما زیر پوست آسیب دیده باشد؛ مثل کبودی، کوفتگی یا خونریزی داخلی ناشی از ضربه. این توضیح برای فهم معنی زخم مفید است، اما در جدول معمولاً پاسخ های کوتاه و لغوی مثل ریش، جراحت و جریحه خواسته می شود.
چطور جواب درست را تشخیص بدهیم؟
ریش پاسخ کوتاه و رایج است، به ویژه در جدول های کلاسیک و لغوی.
قرحه می تواند گزینه مهم باشد، مخصوصاً اگر سرنخ به زخم چرکی یا کهنه اشاره کند.
جراحت و جریحه هر دو پنج حرفی و بسیار رایج اند؛ حروف تقاطعی تعیین کننده است.
اگر سرنخ به دل، احساس، رنج یا آزردگی اشاره کند، جریحه یا افگار را بررسی کنید.
جمع بندی پاسخ
جواب «زخم در جدول» برابر با ریش، جراحت، جریحه است. ریش پاسخ کوتاه و کهن، جراحت پاسخ عمومی برای زخم بدنی و جریحه پاسخ رسمی تر و ادبی تر است. گزینه هایی مانند قرحه، خراش، بریدگی، ناسور و افگار هم بسته به تعداد خانه ها و لحن سرنخ قابل بررسی هستند.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!