پرش به محتوای اصلی

فرومایه در جدول

۶ دقیقه مطالعه

پاسخ رایج فرومایه در جدول: پست؛ جواب قطعی را تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی مشخص می‌کند.

برای سرنخ «فرومایه»، یک پاسخ یگانه و همیشگی وجود ندارد؛ بااین‌حال پست طبیعی‌ترین و رایج‌ترین انتخاب است. معنای مستقیم آن با سرنخ هماهنگ است و سه حرف دارد. اگر الگوی خانه‌ها با «پست» نمی‌خواند، باید میان مترادف‌های دقیق‌تر و گاه ادبی‌تر انتخاب کرد؛ نه اینکه هر واژه منفی را به‌عنوان پاسخ پذیرفت.

پیشنهاد نخست با اطمینان بالا

پست هم در فارسی امروز به معنای «دارای منش پایین و ناپسند» به کار می‌رود و هم در فرهنگ‌های فارسی از برابرهای روشن «فرومایه» است. به همین دلیل، برای پاسخ سه‌خانه‌ای نخست همین واژه را امتحان کنید.

گزینه‌های معتبر دیگر عبارت‌اند از: خس، دنی، دون، رذل، لئیم، ناکس، حقیر، سفله، رذیل، وضیع و سافل. میزان مناسب‌بودن هرکدام به تعداد حروف، حروف معلوم و لحن جدول بستگی دارد.

پاسخ‌ها بر پایه تعداد خانه‌ها

در شمارش خانه‌های جدول، هر حرف فارسی یک خانه است. فاصله و نیم‌فاصله معمولاً خانه جداگانه نمی‌گیرند، اما «ئ» در واژه «لئیم» یک حرف مستقل به شمار می‌آید. فهرست زیر فقط گزینه‌هایی را نگه می‌دارد که از نظر معنی واقعاً به «فرومایه» نزدیک‌اند.

۲ حرفی
خس
«خس» در کاربرد ادبی و قدیمی می‌تواند به انسان پست و فرومایه گفته شود؛ ولی چون معنای مشهورترش خاشاک است، بدون حروف تقاطعی انتخاب اول نیست.
۳ حرفی
پست دنی دون رذل
این گروه مهم‌ترین مجموعه برای سرنخ است. «پست» عمومی‌تر است؛ «دنی» و «دون» لحن کتابی‌تری دارند و «رذل» بر پستی اخلاقی تأکید می‌کند.
۴ حرفی
لئیم ناکس حقیر سفله رذیل وضیع سافل خسیس
برخلاف بعضی فهرست‌های نادقیق، «سفله» و «رذیل» هر دو چهار حرف دارند، نه پنج حرف. «خسیس» نیز چهار حرف است، اما معنای امروزی آن بیشتر «بخیل» است.
۵ حرفی و بیشتر
بداصل کمینه بدذات نانجیب
این پاسخ‌ها از نظر تعداد و بافت متغیرند و نسبت به گزینه‌های کوتاه‌تر کمتر محتمل‌اند. «بداصل» به معنای کهنِ فرومایه نزدیک است؛ «کمینه» بیشتر بر فروتری و کوچکی مرتبه دلالت دارد.

تفاوت دقیق گزینه‌های اصلی

همه این واژه‌ها در یک میدان معنایی قرار می‌گیرند، اما کاملاً هم‌ارز نیستند. توجه به سایه معنایی سرنخ، احتمال انتخاب درست را بیشتر می‌کند.

پست: روشن‌ترین برابر عمومی «فرومایه» است؛ هم برای پایین‌بودن ارزش و هم برای ناپسندی منش به کار می‌رود. اگر سرنخ هیچ قید دیگری ندارد و جواب سه حرفی است، این گزینه اولویت دارد.

دنی و دون: هر دو معنای «پایین، فروتر و فرومایه» دارند. «دنی» غالباً ادبی‌تر و عربی‌مآب است؛ «دون» در ترکیب‌هایی مانند «دون‌همت» نیز دیده می‌شود و گاهی معنای «کمتر و فروتر» می‌دهد.

رذل و رذیل: بیش از «حقیر» بر بدی و پستی اخلاقی دلالت دارند. اگر سرنخ در کنار واژه‌هایی مثل «ناکس»، «بدسرشت» یا «نابکار» آمده باشد، این دو گزینه بسیار مناسب‌اند.

لئیم: واژه‌ای کتابی برای فرد پست و فرومایه است و در بعضی بافت‌ها معنای بخیل و دون‌طبع نیز دارد. برای جواب چهارخانه‌ای از محتمل‌ترین انتخاب‌هاست.

ناکس: به شخص نااهل، نالایق، بدسرشت و فرومایه گفته می‌شود. از نظر کاربرد امروزی آشناتر از «وضیع» و «سافل» است و در جدول‌های عمومی احتمال بالایی دارد.

سفله: صفتی صریح و نسبتاً ادبی برای شخص پست و فرومایه است. این واژه چهار حرف دارد: س، ف، ل، ه. نباید آن را در گروه پنج‌حرفی قرار داد.

حقیر: افزون بر «فرومایه»، معنای «کوچک، بی‌مقدار، خوار یا ناچیز» هم دارد. بنابراین وقتی سرنخ بر بی‌قدری یا خواری تأکید دارد مناسب‌تر از زمانی است که مقصود فقط بدسرشتی باشد.

وضیع و سافل: هر دو واژه‌هایی ادبی و کم‌کاربردتر در گفتار امروزند. «وضیع» مستقیماً به معنای فرومایه و ناکس آمده است؛ «سافل» علاوه بر «پایین و فرود»، معنای «پست و فرومایه» نیز دارد.

املای درست و خطاهای رایج

رذل با «ذ» نوشته می‌شود، نه «رزل». شکل سه‌حرفی آن ر + ذ + ل است.

رذیل نیز با «ذ» نوشته می‌شود و چهار حرف دارد: ر + ذ + ی + ل. نوشتن «رزیل» در فارسی معیار توصیه نمی‌شود.

لئیم املای معیار است: ل + ئ + ی + م. حذف همزه و نوشتن «لییم» برای پاسخ جدول انتخاب مطمئنی نیست، مگر آنکه خود جدول بر املای غیراستاندارد بنا شده باشد.

دنی سه حرف دارد و با «دانی» یا «ادنی» یکی نیست. «دانی» و «ادنی» نیز در متون ممکن است معنای فروتر بدهند، اما از نظر تعداد حروف و صورت واژه پاسخ دیگری محسوب می‌شوند.

چطور از حروف معلوم به جواب برسیم؟

تعداد خانه‌ها نخستین فیلتر است، اما الگوی حروف تعیین‌کننده‌تر است. در نمونه‌های زیر، نقطه فقط جای حرف نامعلوم را نشان می‌دهد:

پ · ت به احتمال بسیار زیاد: پست
د · ی گزینه مناسب: دنی
د · ن گزینه مناسب: دون
ر · ل گزینه سه‌حرفی: رذل
ل · ی م گزینه چهارحرفی: لئیم
ن ا · س گزینه چهارحرفی: ناکس
س · ل ه گزینه چهارحرفی: سفله
و · ی ع گزینه ادبی: وضیع

کدام پاسخ‌ها فقط در بعضی بافت‌ها مناسب‌اند؟

خسیس در فرهنگ‌ها می‌تواند با «فرومایه» هم‌معنی شود، اما در فارسی امروز معمولاً «بخیل و تنگ‌چشم» فهمیده می‌شود. پس فقط وقتی حروف تقاطعی آن را تأیید می‌کنند انتخابش کنید.

حقیر، ذلیل و زبون گاهی به حوزه معنایی فرومایگی نزدیک می‌شوند، ولی بیشتر بر کوچکی، خواری یا ناتوانی دلالت دارند. این‌ها جایگزین‌های درجه دوم‌اند، نه پاسخ نخست.

سبک‌سر پاسخ دقیقی برای «فرومایه» نیست؛ معنای اصلی آن کم‌خرد، شتاب‌زده یا بی‌ثبات است. همچنین عبارت‌هایی مانند «بی‌اصل‌ونسب» ممکن است بخشی از معنای تاریخی واژه را برسانند، اما برای یک سرنخ کوتاه معمولاً از مترادف‌های مستقیم ضعیف‌ترند.

انتخاب نهایی بر اساس طول جواب

  • دو خانه: «خس» ممکن است، اما ادبی و چندمعناست.
  • سه خانه: ابتدا «پست»؛ سپس با توجه به حروف، «دنی»، «دون» یا «رذل».
  • چهار خانه: «لئیم»، «ناکس»، «سفله»، «رذیل»، «وضیع» و «سافل» مستقیم‌ترند؛ «حقیر» و «خسیس» به بافت وابسته‌اند.
  • پنج خانه یا بیشتر: پاسخ‌های ترکیبی یا ادبی مانند «بداصل» فقط در صورت انطباق کامل با خانه‌ها و حروف پذیرفتنی‌اند.

نتیجه دقیق: جواب رایج «فرومایه در جدول» پست است. برای سه خانه، «دنی»، «دون» و «رذل» نیز جدی‌اند؛ برای چهار خانه، «لئیم»، «ناکس»، «سفله»، «رذیل»، «وضیع» و «سافل» از گزینه‌های معتبرند. دو واژه «سفله» و «رذیل» چهارحرفی‌اند و قرار دادن آن‌ها در گروه پنج‌حرفی نادرست است.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.