پرش به محتوای اصلی

داروی ضد درد در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم: مسکن

برای سرنخ «داروی ضد درد» در جدول، جواب دقیق و رایج «مسکن» است. این پاسخ هم از نظر معنی با سرنخ جور درمی‌آید و هم یک واژهٔ کوتاه و جاافتاده برای دارویی است که درد را کاهش یا تسکین می‌دهد. در نوشتار معمول جدول نیز اعراب و تشدید نوشته نمی‌شود، بنابراین شکل قابل‌درج همان مسکن است.

چرا «مسکن» بهترین پاسخ این سرنخ است؟

واژهٔ «مسکن» در کاربرد دارویی به چیزی گفته می‌شود که درد را آرام می‌کند یا شدت احساس درد را پایین می‌آورد. خود عبارت «داروی ضد درد» نیز دقیقاً به همین حوزهٔ معنایی اشاره دارد. به همین دلیل، وقتی سرنخ نه نام یک داروی مشخص، بلکه نام عمومیِ این گروه را می‌خواهد، «مسکن» طبیعی‌ترین پاسخ است؛ یعنی به‌جای نام‌هایی مانند استامینوفن، ایبوپروفن یا داروهای دیگر، باید عنوان عمومی دسته را پیدا کرد.

نکتهٔ مهم این است که سرنخ از ما یک نمونه از داروهای ضد درد نمی‌خواهد. اگر نوشته بود «داروی ضد درد معروف» یا با تعداد خانه‌های بیشتری به نام یک داروی مشخص اشاره می‌کرد، گزینه‌های دیگری وارد رقابت می‌شدند. اما صورت ساده و عمومیِ «داروی ضد درد» معمولاً به واژه‌ای هم‌معنی با «داروی تسکین‌دهندهٔ درد» نیاز دارد و «مسکن» این نقش را مستقیم و بدون توضیح اضافه انجام می‌دهد.

جواب پیشنهادی مسکن
تعداد حروف ۴ حرف
درجهٔ تطابق با سرنخ بسیار بالا

تعداد حروف «مسکن» در جدول

در جدول کلمات، «مسکن» چهار حرف دارد و هر حرف در یک خانه قرار می‌گیرد:

م س ک ن

حرکات کوتاه، تشدید و نشانه‌های آوایی جزو خانه‌های جداگانهٔ جدول حساب نمی‌شوند. بنابراین حتی اگر واژه در متن دقیق‌تر به‌شکل «مُسَکِّن» نمایش داده شود، پاسخ جدولی همچنان چهار خانه دارد.

املای درست؛ «مسکن» یا «مُسَکِّن»؟

هر دو نمایش به یک واژه اشاره می‌کنند، اما کاربردشان متفاوت است. مسکن شکل بی‌اعراب و معمول در فارسی امروز است و همان شکلی است که در جدول نوشته می‌شود. مُسَکِّن شکل اعراب‌گذاری‌شده است که تلفظ را روشن می‌کند: واژه از «تسکین» می‌آید و معنای «تسکین‌دهنده، آرام‌کننده» دارد.

اگر پاسخ چهارخانه‌ای دارید، تشدید روی «ک» یک حرف اضافه ایجاد نمی‌کند. در خانه‌های جدول «م ـ س ـ ک ـ ن» نوشته می‌شود، نه اینکه برای تشدید خانهٔ جداگانه در نظر گرفته شود.

این توضیح از آن جهت مهم است که نوشتار «مسکن» بدون اعراب یک ابهام مشهور هم دارد: همین چهار حرف می‌تواند برای واژهٔ «مَسکَن» به معنی محل سکونت و خانه نیز به‌کار رود. تفاوت از بافت و تلفظ فهمیده می‌شود. در سرنخ «داروی ضد درد»، معنای موردنظر بی‌تردید «مُسَکِّن» است، نه «مَسکَن».

دو معنی متفاوت با یک نوشتار

مُسَکِّن؛ آرام‌کنندهٔ درد

در بافت پزشکی و دارویی، «مسکن» یعنی دارو یا ماده‌ای با کارکرد تسکین درد. ترکیب‌هایی مانند «قرص مسکن»، «داروی مسکن» و «مسکن درد» همین معنی را فعال می‌کنند.

مَسکَن؛ محل زندگی

در بافت‌هایی مانند «مسکن شهری»، «خرید مسکن» یا «تأمین مسکن»، این کلمه به خانه و محل سکونت اشاره دارد. نوشتار معمول هر دو یکی است، اما معنی و تلفظ آنها یکی نیست.

برای حل همین سرنخ، خود عبارت «داروی ضد درد» ابهام را کامل برطرف می‌کند؛ بنابراین معنی مربوط به خانه هیچ نقشی در انتخاب پاسخ ندارد.

گزینه‌های نزدیک چه هستند و چرا انتخاب اول نیستند؟

چند واژه ممکن است از نظر معنایی به «داروی ضد درد» نزدیک باشند، اما همهٔ آنها به یک اندازه برای این سرنخ مناسب نیستند. تفاوت اصلی در عمومی‌بودن واژه، دقت معنایی و تعداد حروف است.

مسکن بهترین تطابق

چهار حرف دارد و در فارسی رایج، نام عمومی داروی کاهش‌دهندهٔ درد است. از نظر کوتاهی، آشنایی و رابطهٔ مستقیم با سرنخ، از گزینه‌های دیگر مناسب‌تر است.

دردزدا گزینهٔ تخصصی‌تر

«دردزدا» واژه‌ای دقیق برای مفهوم analgesic است و از نظر علمی به حوزهٔ درست اشاره می‌کند، اما شش حرف دارد و در زبان روزمره و پاسخ‌های کوتاه جدولی به اندازهٔ «مسکن» رایج نیست. اگر خانه‌ها شش‌تایی باشند یا حروف متقاطع به «دردزدا» برسند، آن‌وقت این گزینه ارزش بررسی جدی دارد.

ضددرد توصیف مستقیم

«ضددرد» از نظر معنی بسیار نزدیک است، اما پنج حرف اصلی دارد: ض، د، د، ر، د. این واژه بیشتر نقش صفت یا عنوان توصیفی را دارد؛ مثلاً «داروی ضددرد». وقتی خود سرنخ «داروی ضد درد» است، پاسخ «مسکن» طبیعی‌تر از تکرار بخش وصفیِ سرنخ است.

آرام‌بخش هم‌معنی کامل نیست

آرام‌بخش می‌تواند اضطراب، تنش یا برانگیختگی را کاهش دهد، اما هر آرام‌بخشی لزوماً داروی ضد درد نیست و هر مسکنی نیز لزوماً اثر آرام‌بخشی به معنای خواب‌آور یا ضداضطراب ندارد. پس برای این سرنخ، «آرام‌بخش» بیش از حد کلی و از نظر پزشکی متفاوت است.

مرهم معنای متفاوت

«مرهم» چهار حرف دارد و ممکن است به‌خاطر تعداد خانه‌ها وسوسه‌کننده باشد، اما معمولاً به ماده یا پمادی برای استعمال موضعی، یا در زبان مجازی به چیزی تسلی‌بخش گفته می‌شود. این واژه معادل عمومی «داروی ضد درد» نیست؛ بنابراین صرف چهارحرفی‌بودن آن دلیل کافی برای انتخابش نیست.

چه زمانی ممکن است پاسخ دیگری درست باشد؟

اگر صورت سرنخ دقیقاً همین عبارت باشد و چهار خانه در اختیار داشته باشید، «مسکن» انتخاب بسیار مطمئنی است. بااین‌حال، جدول ممکن است با تعداد خانه‌ها یا حروف متقاطع، منظور محدودتری داشته باشد. در چنین حالتی باید بین «نام عمومی گروه» و «نام یک داروی مشخص» فرق گذاشت.

  • چهار خانه و سرنخ عمومی: «مسکن» بیشترین تطابق را دارد.
  • شش خانه و تأکید بر اصطلاح تخصصی: «دردزدا» می‌تواند مطرح شود.
  • پنج خانه و سرنخی مثل «ضدِ درد» یا «خاصیت دارو»: «ضددرد» از نظر تعداد حروف ممکن است بررسی شود.
  • سرنخی که نام داروی معین می‌خواهد: دیگر نباید به پاسخ عمومی «مسکن» بسنده کرد و تعداد خانه‌ها و تقاطع‌ها تعیین‌کننده می‌شوند.

همین تمایز کمک می‌کند از یک خطای رایج دور بمانیم: گاهی پاسخ‌دهنده به‌جای «نام دسته»، یک نمونه از آن دسته را می‌نویسد. «داروی ضد درد» به‌صورت عمومی بیشتر به مسکن اشاره می‌کند؛ اما «یک مسکن شش‌حرفی» یا «مسکن و تب‌بر» می‌تواند سرنخی برای نام دارویی مشخص باشد.

کاربرد واژه در جمله و سرنخ‌های هم‌خانواده

برای تشخیص معنای درست، می‌توان واژه را در ترکیب‌های طبیعی فارسی دید: «مسکن درد»، «داروی مسکن»، «قرص مسکن» و «مصرف مسکن» همگی به معنای دارویی مربوط‌اند. در مقابل، «بازار مسکن» یا «هزینهٔ مسکن» کاملاً به معنای خانه و سکونت مربوط است.

بنابراین سرنخ‌های نزدیک مانند «تسکین‌دهندهٔ درد»، «داروی درد»، «داروی آرام‌کنندهٔ درد» یا «دردنشان» نیز ممکن است به همین پاسخ برسند، به‌ویژه وقتی تعداد خانه‌ها چهار باشد. با این حال، «خواب‌آور»، «آرام‌بخش» و «بی‌حس‌کننده» را نباید بی‌دلیل معادل آن گرفت؛ این واژه‌ها حوزه‌های اثر متفاوتی دارند و تنها در بعضی کاربردها با تسکین درد هم‌پوشانی پیدا می‌کنند.

نکتهٔ زبانی مهم دربارهٔ «تسکین»

معنای «مسکن» را می‌توان از خانوادهٔ واژگانی آن هم فهمید. «تسکین» یعنی آرام‌کردن یا فرو نشاندن؛ «مسکن» در معنای دارویی چیزی است که این اثر را بر درد اعمال می‌کند. به همین دلیل تعابیری مثل «تسکین درد» و «داروی مسکن» از نظر معنایی بسیار نزدیک‌اند.

در جدول، دانستن این پیوند واژگانی مفید است چون ممکن است سرنخ دقیقاً واژهٔ «درد» را نیاورد و به‌جایش از عبارت‌هایی مثل «تسکین‌دهنده»، «دردنشان» یا «آرام‌کنندهٔ درد» استفاده کند. در چنین حالت‌هایی نیز، اگر تعداد خانه‌ها چهار باشد، «مسکن» همچنان یکی از نخستین پاسخ‌های قابل‌بررسی است.

مرزبندی با «بی‌حس‌کننده» و «آرام‌بخش»

«مسکن» را بهتر است صرفاً هر دارویی که باعث احساس آرامش می‌شود ندانیم. یک بی‌حس‌کننده با کاهش یا قطع حس در ناحیه‌ای از بدن عمل می‌کند و یک آرام‌بخش بیشتر با کاهش اضطراب یا برانگیختگی شناخته می‌شود. داروی ضد درد، در معنای اصلی، برای کم‌کردن احساس درد به‌کار می‌رود. این تمایز باعث می‌شود پاسخ «مسکن» از واژه‌های ظاهراً نزدیک اما کم‌دقت‌تر جدا شود.

این صفحه دربارهٔ معنی واژه و پاسخ جدول است، نه انتخاب یا مصرف دارو. برای مصرف هر داروی ضد درد، نوع دارو، مقدار مصرف و شرایط فردی موضوع جداگانه‌ای است.
اگر سرنخ شما دقیقاً «داروی ضد درد» است، پاسخ پیشنهادی «مسکن» است: چهار حرف، با نوشتار جدولی م ـ س ـ ک ـ ن. «دردزدا» از نظر تخصصی نزدیک است اما شش حرف دارد، «ضددرد» پنج حرف است، و «آرام‌بخش» یا «مرهم» از نظر معنایی معادل دقیق این سرنخ نیستند.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.