در جدول کلمات، سرنخ «دیالوگ و نحوه بازی بازیگر در آن نوشته شده» به نوشته ای اشاره دارد که پیش از ساخت یا اجرای یک اثر نمایشی آماده می شود. در این نوشته، حرف های شخصیت ها، صحنه ها، کنش ها و گاهی توضیح های مربوط به بازی بازیگر مشخص می شود.
پاسخ اصلی این سرنخ فیلم نامه است. شکل پیوسته آن یعنی فیلمنامه هم در نوشتار امروز بسیار رایج است. اگر جدول فاصله یا نیم فاصله را حساب نکند، هر دو شکل از نظر تعداد حروف یکسان اند و ۸ خانه را پر می کنند.
چرا جواب «فیلم نامه» است؟
فیلم نامه یا فیلمنامه متن پایه یک فیلم، سریال یا اثر تصویری است. در آن فقط دیالوگ نوشته نمی شود؛ بلکه موقعیت صحنه، ورود و خروج شخصیت ها، کنش های مهم، زمان و مکان رخدادها و گاهی شیوه واکنش یا حالت بازیگر هم می آید. به همین دلیل سرنخی که می گوید «دیالوگ و نحوه بازی بازیگر در آن نوشته شده»، از نظر معنایی به فیلم نامه نزدیک است.
اگر در جدول تعداد خانه ها هشت باشد، «فیلمنامه» مستقیم ترین گزینه است. اگر جدول ساز واژه را جدا نوشته باشد، «فیلم نامه» دیده می شود، اما در شمارش معمول جدول فاصله حساب نمی شود و باز هم همان هشت حرف است: ف، ی، ل، م، ن، ا، م، ه.
سناریو، نمایشنامه یا فیلم نامه؟
چند واژه نزدیک در این حوزه وجود دارد و همین موضوع باعث اشتباه در جدول می شود. «سناریو» در گفتار عمومی اغلب به معنی طرح یا متن فیلم به کار می رود و در جدول های شش خانه ای می تواند گزینه جایگزین باشد. اما وقتی سرنخ به دیالوگ و نحوه بازی اشاره می کند، «فیلم نامه» دقیق تر است، چون این متن جزئیات اجرایی بیشتری را هم پوشش می دهد.
«نمایشنامه» بیشتر برای تئاتر و اجرای صحنه ای به کار می رود. در نمایشنامه هم دیالوگ و حرکت شخصیت ها نوشته می شود، اما اگر سرنخ از فیلم، بازیگر، صحنه تصویری یا واژه های سینمایی تأثیر گرفته باشد، جواب «فیلمنامه» محتمل تر است. با این حال اگر خانه های جدول ۹ تاست، «نمایشنامه» را هم باید بررسی کرد.
فیلمنامه چه چیزهایی دارد؟
در فیلمنامه، دیالوگ ها معمولا زیر نام شخصیت ها نوشته می شوند تا مشخص باشد هر جمله را چه کسی می گوید. کنار دیالوگ ها، توضیح هایی درباره فضای صحنه، رفتار شخصیت، سکوت، مکث، حرکت، نگاه، ورود، خروج و رخدادهای مهم هم می آید. این توضیح ها به کارگردان، بازیگر، فیلمبردار و گروه تولید کمک می کند تصویر مشترکی از صحنه داشته باشند.
مثلا ممکن است در متن نوشته شود شخصیت با تردید وارد اتاق می شود، به پنجره نگاه می کند و بعد جمله ای کوتاه می گوید. همین جمله ساده فقط دیالوگ نیست؛ نحوه بازی و کنش بازیگر را هم مشخص می کند. بنابراین سرنخ جدول به جای یک کلمه مثل «دیالوگ»، به کل متن اجرایی یعنی «فیلمنامه» اشاره دارد.
نشانه هایی که جواب را به «فیلمنامه» نزدیک می کنند
- سرنخ به دیالوگ و رفتار بازیگر با هم اشاره کند.
- تعداد خانه ها ۸ باشد یا فاصله در پاسخ حساب نشود.
- در جدول واژه های سینمایی مثل فیلم، صحنه، نقش، بازیگر یا کارگردان دیده شود.
- سرنخ از «در آن نوشته شده» استفاده کند؛ یعنی دنبال یک متن یا سند باشد.
- حروف تقاطعی با «ف»، «ی»، «ل»، «م»، «ن»، «ا»، «م»، «ه» جور شود.
تعداد حروف و شکل نوشتاری
«فیلم نامه» در نوشتار جدا دو بخش دارد، اما در جدول معمولا فاصله ها خانه جداگانه نمی گیرند. بنابراین «فیلم نامه» و «فیلمنامه» هر دو ۸ حرفی حساب می شوند. اگر با نیم فاصله نوشته شود، یعنی «فیلمنامه»، باز هم نیم فاصله حرف نیست و در شمارش خانه های جدول وارد نمی شود.
گاهی ممکن است جدول ساز به جای شکل معیار، واژه را با املای پیوسته بخواهد. در چنین حالتی بهتر است به خانه های تقاطعی توجه کنید. اگر پاسخ از حرف اول «ف» شروع می شود و آخر آن «ه» است، و تعداد خانه ها هشت تاست، فیلمنامه بهترین انتخاب است. اگر پاسخ شش خانه ای باشد، احتمال «سناریو» بیشتر می شود.
چرا «متن» جواب ضعیف تری است؟
«متن» واژه ای بسیار کلی است. درست است که دیالوگ و توضیح بازیگر در یک متن نوشته می شود، اما سرنخ جدول معمولا به دنبال نام خاص آن متن است. در سینما، این متن «فیلمنامه» نام دارد. به همین دلیل «متن» فقط وقتی قابل بررسی است که جدول سه خانه داشته باشد و سرنخ خیلی عمومی طرح شده باشد.
از طرف دیگر، «دیالوگ» هم فقط بخشی از فیلمنامه است. دیالوگ یعنی جمله هایی که شخصیت ها می گویند، در حالی که فیلمنامه علاوه بر دیالوگ، موقعیت، کنش و مسیر رخدادها را هم ثبت می کند. برای همین پاسخ «فیلم نامه» از نظر معنایی کامل تر و دقیق تر است.
روش سریع برای انتخاب جواب درست
اول تعداد خانه ها را بررسی کنید. اگر ۸ خانه دارید، «فیلمنامه» یا «فیلم نامه» را وارد کنید. اگر ۶ خانه دارید، «سناریو» را بسنجید. اگر ۹ خانه دارید و سرنخ حالت تئاتری دارد، «نمایشنامه» می تواند جواب باشد. سپس به حروف تقاطعی نگاه کنید؛ وجود ترکیب «فیلم» در آغاز یا حرف «ه» در پایان، مسیر را روشن می کند.
در سرنخ هایی که به بازیگر اشاره دارند، ممکن است ذهن به سمت واژه هایی مثل «نقش»، «بازی» یا «دیالوگ» برود. اما عبارت «در آن نوشته شده» یعنی جواب باید چیزی باشد که نوشته ها درون آن قرار می گیرند. این نشانه کوچک معمولا پاسخ را از خود دیالوگ به سمت فیلمنامه می برد.