اگر در جدول به سرنخ «حقوق ماهانه» رسیدهاید، پاسخ اصلی و بسیار محتمل «مواجب» است. این انتخاب از نظر معنی کاملاً با سرنخ هماهنگ است: «مواجب» در فارسی برای حقوق و مستمری به کار رفته و در کاربردهای قدیمیتر به وجهی گفته میشده که برای معاش فرد مقرر بوده و به صورت منظم، از جمله ماهانه، پرداخت میشده است.
چرا «مواجب» بهترین جواب است؟
در فارسی امروز «حقوق» واژه رایجتری است، اما جدول کلمات متقاطع معمولاً از معادلهای کوتاه، ادبی و قدیمی هم استفاده میکند. «مواجب» دقیقاً یکی از همین واژههاست. این کلمه هم مفهوم حقوق یا مزد مقرر را میرساند و هم با پرداخت دورهای ارتباط دارد؛ بنابراین اضافه شدن واژه «ماهانه» در سرنخ، تناسب آن را بیشتر میکند.
در توضیحهای لغوی قدیمی، «مواجب» برای وجهی به کار رفته که به کارکنان، خدمتگزاران یا افراد دارای مقرری داده میشده و پرداخت آن میتوانسته ماهانه یا سالانه باشد. پس اگر طراح جدول سرنخ را «حقوق ماهانه» نوشته و پاسخ پنج خانه دارد، «مواجب» انتخابی بسیار قوی و طبیعی است.
املا و تعداد حروف مواجب
املای درست پاسخ مواجب است. برای شمردن خانهها، این واژه دقیقاً پنج حرف دارد:
پس اگر الگوی جدول شما چیزی شبیه «م و ـ ج ب» باشد، تکمیل طبیعی آن «مواجب» است. وجود حرف «ا» بعد از «و» نیز در تشخیص املای درست اهمیت دارد.
معنی دقیق «مواجب» چیست؟
«مواجب» در فارسی به حقوق، مزد، مقرری یا مستمری گفته میشود. در بافت تاریخی، واژه برای وجه نقدی یا مبلغی که برای شخص تعیین شده بود نیز کاربرد داشته است. ترکیبهایی مانند «مواجب گرفتن» یا «مواجب کارکنان» هم همین معنای دریافت حقوق و مستمری را نشان میدهند.
در توضیح ریشه واژه، فرهنگهای قدیمی آن را با «موجب» در معنای مقرر و لازمشده پیوند دادهاند؛ یعنی چیزی که پرداخت آن برای فرد تعیین شده است. از همین زاویه، ارتباط «مواجب» با «حقوق ماهانه» روشنتر میشود: صحبت از پولی است که بنا بر یک قرار یا وظیفه، به شکل منظم پرداخت میشود.
گزینههای دیگر بر اساس تعداد خانهها
اگر تعداد خانههای پاسخ با پنج حرف سازگار نیست، یا حروف تقاطعی «مواجب» را رد میکنند، چند مترادف واقعی دیگر ارزش بررسی دارند. مهم است که فقط به معنی کلی اکتفا نکنید؛ طول پاسخ و حروف تقاطع باید همزمان تأیید شوند.
واژهای قدیمی برای مقرری یا حقوق ثابت؛ برای پاسخ چهارخانهای گزینهای جدی است.
میتواند معنای سهم یا مقرری منظم بدهد، اما گاهی به آذوقه و سهم غیرنقدی اشاره میکند؛ پس از «راتب» عمومیتر و مبهمتر است.
از نزدیکترین رقیبان «مواجب»؛ مبلغی که برای پرداخت منظم مقرر شده است.
معادل قدیمی مقرری و مستمری؛ در جدول ممکن است با کمک تقاطعها ظاهر شود.
امروز بیشتر پول آموزش را تداعی میکند، اما در کاربرد قدیمی معنای اجرت و حقوق ماهیانه نیز داشته است.
در فارسی قدیم یکی از معانی آن مقرری و مستمری بوده؛ بدون تقاطع از «مواجب» کماحتمالتر است.
در متون قدیمی میتواند به راتبه، مقرری و مواجب اشاره کند؛ گزینهای فرعی و کهن است.
پرداخت مستمر و منظم، بهویژه در بافت بازنشستگی؛ برای پاسخ ششخانهای بسیار محتمل است.
واژهای کهن و دقیق برای ماهیانه یا مواجبی که ماهبهماه داده میشود.
از نظر کلی نزدیک است، اما الزاماً ماهانه نیست و میتواند روزانه، ساعتی یا پروژهای باشد.
کدام پنجحرفی را انتخاب کنیم؟
اگر پاسخ دقیقاً پنج خانه دارد، رقابت اصلی میان «مواجب»، «مقرری»، «راتبه»، «شهریه» و «وظیفه» است. در نبود هر حرف تقاطعی، مواجب اولویت اول است؛ چون خودِ واژه مستقیماً به حقوق و مستمری اشاره میکند و برای عبارت «حقوق ماهانه» پاسخ شناختهشدهتری است.
- الگوی م و ا ج ب → مواجب.
- الگوی م ق ر ر ی → مقرری.
- الگوی ر ا ت ب ه → راتبه.
- الگوی ش ه ر ی ه → شهریه، با معنای قدیمی حقوق ماهیانه.
- الگوی و ظ ی ف ه → وظیفه، در معنای کهن مقرری و مستمری.
تفاوت مواجب با دستمزد، مستمری و مقرری
مواجب و دستمزد
«دستمزد» واژهای عام برای عوض کار است و لزوماً دوره پرداخت را مشخص نمیکند. ممکن است دستمزد ساعتی، روزانه یا پروژهای باشد. «مواجب» بیشتر حس حقوق مقرر و دورهای دارد؛ بنابراین با قید «ماهانه» هماهنگتر است.
مواجب و مستمری
«مستمری» بر استمرار پرداخت تأکید دارد و در زبان امروز غالباً با بازنشستگی یا پرداختهای حمایتی همراه است. «مواجب» میتواند حقوق کارکنان در برابر خدمت را هم در بر بگیرد. در جدول هر دو ممکناند، اما طول واژه تفاوت روشنی ایجاد میکند: مواجب پنج حرف و مستمری شش حرف است.
مواجب و مقرری
«مقرری» از نظر مفهوم بسیار نزدیک است و بر مبلغی دلالت میکند که پرداختش مقرر شده است. اگر تقاطعها با «مواجب» نخوانند و الگوی «مقرری» را بسازند، این جایگزین کاملاً معتبر است؛ ولی برای سرنخ دقیق «حقوق ماهانه» بدون قرینه دیگر، «مواجب» انتخاب نخست باقی میماند.
«شهریه» چرا گاهی در چنین جدولهایی دیده میشود؟
ذهن امروزی با شنیدن «شهریه» معمولاً به هزینه مدرسه یا دانشگاه میرود، اما این تنها معنای تاریخی واژه نیست. در فارسی قدیم «شهریه» برای اجرت و حقوق ماهیانه نیز به کار رفته است. به همین دلیل اگر تقاطعها پنج حرف «ش ه ر ی ه» را تحمیل کنند، پاسخ از نظر لغوی قابل دفاع است.
چند پرسش کوتاه درباره جواب
حقوق ماهانه در جدول پنج حرفی چیست؟
محتملترین پاسخ «مواجب» است. اگر حروف تقاطعی ناسازگار باشند، «مقرری»، «راتبه»، «شهریه» یا «وظیفه» را بررسی کنید.
مواجب چند حرف دارد؟
پنج حرف: م، و، ا، ج، ب.
آیا مستمری هم جواب درستی است؟
از نظر معنی نزدیک است، اما شش حرف دارد. وقتی خانه پاسخ ششتایی باشد یا تقاطعها آن را تأیید کنند، میتواند جواب باشد.
برای پاسخ چهارحرفی چه گزینهای مناسبتر است؟
«راتب» گزینهای قوی است. «جیره» نیز چهار حرف دارد، ولی معنای آن همیشه حقوق نقدی نیست.
چرا مواجب در گفتوگوی روزمره کمتر شنیده میشود؟
این واژه نسبت به «حقوق» رنگوبوی قدیمیتر و ادبیتری دارد. همین ویژگی باعث شده در جدولها همچنان کاربرد خوبی داشته باشد.
پاسخ پیشنهادی و اصلی «مواجب» است. واژه پنج حرف دارد، املای درست آن «مواجب» است و به حقوق، مزد یا مستمریِ مقرر و منظم اشاره میکند. فقط اگر تعداد خانهها یا حروف تقاطعی با آن ناسازگار باشند، سراغ گزینههای جایگزین بروید.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!