پرش به محتوای اصلی

کی داده کی گرفته در جدول

۹ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم: مهریه — پاسخ ۵ حرفیِ سرنخ «کی داده کی گرفته» در جدول.

این سرنخ از آن تعریف‌های مستقیمِ فرهنگ لغت نیست؛ طراح با حذف واژه اصلی از یک عبارت بسیار شناخته‌شده، از حل‌کننده می‌خواهد بخشِ پنهان را بازیابی کند. صورت کاملِ ذهنیِ جمله همان تعبیر عامیانه «مهریه را کی داده، کی گرفته؟» است. به همین دلیل، وقتی تعداد خانه‌ها پنج باشد، مهریه دقیق‌ترین و طبیعی‌ترین پاسخ است.

چرا «مهریه» از خودِ عبارت به دست می‌آید؟

در فارسی محاوره‌ای، «کی» در این جمله به معنای «چه کسی» است، نه «چه زمانی». بنابراین سرنخ را باید چنین بازخوانی کرد: «چه کسی آن را داده و چه کسی آن را گرفته؟» این قالبِ پرسشی در گفت‌وگوهای مربوط به ازدواج، معمولاً با واژه مهریه شناخته می‌شود و همین پیوند ثابتِ زبانی، کلید حل را می‌سازد.

طراح جدول عمداً بخش «مهریه را» را کنار می‌گذارد و فقط نیمه دوم عبارت را می‌آورد. اگر حل‌کننده سراغ معنای تحت‌اللفظیِ «دادن» و «گرفتن» برود، گزینه‌های مالی زیادی مثل قرض، وام، بدهی یا حتی رشوه به ذهن می‌رسد؛ اما هیچ‌کدام به اندازه مهریه با ترکیب کاملِ «کی داده، کی گرفته» پیوند اصطلاحی و فرهنگی ندارند.

نشانه تعیین‌کننده: اینجا «داده» و «گرفته» دو فعل عمومی نیستند؛ کنار هم آمدنشان در این قالب پرسشی، یک یادآوریِ کنایی از عبارت رایج درباره مهریه است.

املای درست و تعداد حروف پاسخ

صورت معیار برای نوشتن پاسخ مهریه است. این واژه بدون فاصله و نیم‌فاصله نوشته می‌شود و در جدول پنج خانه می‌گیرد:

مهریه

در متن‌های معمول فارسی، افزودن حرکت یا تشدید لازم نیست. اگر بخواهیم تلفظ را روشن کنیم، «مَهریه» خوانده می‌شود؛ اما برای جدول همان شکل ساده و استانداردِ «مهریه» مناسب است. نوشتن شکل‌های تزئینی یا اعراب‌گذاری‌شده ممکن است هنگام شمارش خانه‌ها گیج‌کننده باشد و مزیتی برای حل جدول ندارد.

پاسخ اصلی

مهریه — ۵ حرف

بهترین انتخاب وقتی خود سرنخ دقیقاً «کی داده کی گرفته» است و پنج خانه در اختیار دارید.

صورت کوتاه‌تر

مهر — ۳ حرف

هم‌معنای معتبرِ مهریه است و در جدول‌های سه‌خانه‌ای می‌تواند پاسخ موردنظر طراح باشد.

اگر تعداد خانه‌ها پنج نباشد، چه گزینه‌هایی واقعی‌اند؟

اصلِ سرنخ به «مهریه» اشاره می‌کند، ولی در جدول کلمات متقاطع طول پاسخ اهمیت زیادی دارد. گاهی طراح به جای واژه رایج‌تر، مترادفی با طول مناسب می‌خواهد. در این حالت باید میان مترادف‌های واقعی و حدس‌های صرفاً مالی فرق گذاشت.

۳ حرف
مهر

کوتاه‌ترین جایگزین مهم است. «مهر» در بافت ازدواج به مالی گفته می‌شود که برای زن در عقد مقرر می‌شود. این معنا را نباید با «مِهر» به معنای محبت اشتباه گرفت؛ در جدول، بافت جمله است که معنای درست را مشخص می‌کند.

۴ حرف
صداق

واژه‌ای رسمی‌تر و ادبی‌تر برای مهر و مهریه است. اگر چهار خانه دارید و حروف تقاطعی سازگارند، «صداق» بسیار محتمل‌تر از واژه‌هایی مانند «وام» یا «قرض» است.

۵ حرف
کابین

در معنای سنتیِ فارسی، «کابین» نیز به مهر یا مهریه گفته می‌شود. با این حال برای همین سرنخ، «مهریه» برتری دارد؛ چون عبارت «کی داده کی گرفته» مستقیماً با خود واژه مهریه در ذهن فارسی‌زبانان شناخته می‌شود. «کابین» بیشتر زمانی جدی می‌شود که حروف تقاطعی، مهریه را رد کنند.

۶ حرف
صداقیه

این صورت نیز برای مفهوم مهر به کار رفته است، اما در فارسی امروز از «مهریه»، «مهر» و «صداق» کم‌کاربردتر است. بنابراین آن را باید گزینه درجه دوم دانست: فقط وقتی شش خانه دارید و تقاطع‌ها آن را تأیید می‌کنند.

قاعده کاربردی: هم‌معنا بودن کافی نیست. اگر پنج خانه دارید، «کابین» و «مهریه» هر دو از نظر طول جور درمی‌آیند، اما قرینه عبارتیِ این سرنخ به‌وضوح به نفع «مهریه» است.

مقایسه احتمال‌ها: چرا قرض، وام، دیه یا رشوه جواب نیستند؟

عبارت «کی داده، کی گرفته» اگر بدون پیش‌زمینه دیده شود، می‌تواند درباره هر چیزی که میان دو نفر ردوبدل می‌شود به کار برود. همین موضوع دام اصلیِ سرنخ است. برای حل درست باید به «هم‌نشینی زبانی» توجه کرد؛ یعنی ببینیم این ترکیب در حافظه جمعی فارسی معمولاً کنار چه واژه‌ای شنیده می‌شود.

قرض / وام

دادن و گرفتن دارند، اما قالب مشهور «کی داده کی گرفته» به طور مشخص نام آنها را به ذهن متبادر نمی‌کند.

رشوه

از نظر فعل‌ها ممکن است وسوسه‌کننده باشد، ولی نه تعداد حروف و نه پیوند اصطلاحی، آن را به پاسخ اصلی نزدیک نمی‌کند.

دیه

یک مفهوم مالی و حقوقی است، اما عبارت موردنظر نشانه شناخته‌شده‌ای برای دیه نیست و از فضای ازدواج فاصله دارد.

در مقابل، با افزودن تنها یک واژه به ابتدای سرنخ، جمله بلافاصله آشنا می‌شود: «مهریه را کی داده، کی گرفته؟» همین قابلیتِ کامل‌شدنِ طبیعی، قوی‌ترین شاهد زبانی برای انتخاب «مهریه» است.

معنای مهریه در این سرنخ چیست؟

«مهریه» در بافت ازدواج، همان مالی است که در پیوند نکاح برای زن در نظر گرفته می‌شود و در زبان فارسی با واژه‌های «مهر»، «صداق» و «کابین» نیز بیان شده است. بنابراین سرنخ جدول بر یک مفهوم مشخصِ مربوط به ازدواج تکیه دارد، نه بر معنای کلیِ پول یا بدهی.

نکته مهم این است که جمله عامیانه «کی داده، کی گرفته» را نباید به عنوان تعریف حقوقی مهریه فهمید. این عبارت بیشتر یک تلقی یا شوخی رایج درباره پرداخت‌نشدنِ آن را بازتاب می‌دهد. در واقعیت حقوقی، مهر یک حق مالیِ ناشی از عقد است؛ پس کارکرد این عبارت در جدول صرفاً کنایه و تداعی زبانی است، نه توضیح وضعیت قانونی.

برای حل جدول، دانستن همین تفاوت کافی است: سرنخ از یک عبارت عامیانه استفاده می‌کند، اما پاسخ آن نام یک مفهوم واقعی و مشخص، یعنی «مهریه»، است.

روش سریع تشخیص پاسخ از روی خانه‌های جدول

اول عبارت را کامل کنید. در ذهن بپرسید چه واژه‌ای طبیعی است قبل از «را کی داده کی گرفته» بیاید. پاسخ فوری «مهریه» است.
بعد تعداد خانه‌ها را بشمارید. پنج خانه، مهریه را مستقیماً تأیید می‌کند؛ سه خانه احتمال «مهر» و چهار خانه احتمال «صداق» را بالا می‌برد.
حروف تقاطعی را کنترل کنید. اگر پاسخ پنج‌حرفی است و مثلاً حرف اول «م» یا حرف سوم «ر» درآمده، «مهریه» از «کابین» قوی‌تر می‌شود.
از حدس‌های موضوعی فاصله بگیرید. صرف اینکه واژه‌ای مالی باشد، برای این سرنخ کافی نیست؛ باید با عبارت ثابت و فضای ازدواج هم جور باشد.

تفاوت «مهریه»، «مهر»، «صداق» و «کابین» در حل جدول

این چهار واژه از نظر معنا به یک حوزه تعلق دارند، اما از نظر لحن و احتمالِ حضور در جدول یکسان نیستند. «مهریه» در فارسی امروز روشن‌ترین و روزمره‌ترین صورت است و دقیقاً همان واژه‌ای است که عبارت کناییِ مورد بحث را کامل می‌کند. «مهر» کوتاه‌تر و بسیار رایج است و به دلیل سه‌حرفی بودن در جدول‌ها محبوبیت زیادی دارد. «صداق» رسمی‌تر و ادبی‌تر است و بیشتر در سرنخ‌هایی مانند «کابین زن»، «مهر زن» یا «مهریه» دیده می‌شود. «کابین» واژه‌ای فارسی با معنای سنتیِ مهر است، ولی چون در فارسی معاصر معنای دیگری نیز از آن شناخته می‌شود، بدون کمک حروف تقاطعی می‌تواند ابهام ایجاد کند.

به همین دلیل، انتخاب میان این واژه‌ها باید بر پایه دو معیار باشد: قرینه معنایی سرنخ و تعداد خانه‌ها. در عنوان حاضر، قرینه معنایی آن‌قدر قوی است که اگر طول پاسخ پنج حرف باشد، «مهریه» بر هر گزینه پنج‌حرفی دیگری مقدم است.

چند شکل احتمالیِ همین سرنخ در جدول‌ها

«کی داده کی گرفته؟»

پاسخ ترجیحی: مهریه. این همان صورت کنایی و حذف‌شده عبارت معروف است.

«کی داده، کی گرفته» — ۳ خانه

اگر طول پاسخ قطعاً سه حرف باشد، مهر بهترین تطبیق است.

«کابین زن» — ۴ خانه

در چنین سرنخی، صداق می‌تواند پاسخ بسیار مناسب‌تری باشد.

«مهر زن» — ۵ خانه

بسته به تقاطع‌ها، مهریه یا کابین قابل بررسی‌اند؛ ولی برای «کی داده کی گرفته» مهریه اولویت دارد.

اگر یکی از حروف با «مهریه» جور درنیامد

پیش از عوض‌کردن پاسخ، اول پاسخ‌های عمودی و افقیِ متقاطع را دوباره بررسی کنید. سرنخ‌های کنایی معمولاً احتمال خطا را در خانه‌های اطراف بالا می‌برند. اگر پنج خانه دارید و چهار حرفِ تقاطعی با «م ـ ه ـ ر ـ ی ـ ه» همخوان است، معمولاً ایراد از همان حرف ناسازگارِ تقاطعی است، نه از پاسخ «مهریه».

اما اگر چند تقاطع معتبر به‌طور مستقل الگویی مانند «ک ا ب ی ن» بسازند، آن وقت «کابین» به عنوان مترادف پنج‌حرفی جدی می‌شود. این سناریو ممکن است، ولی برای عنوان دقیقِ «کی داده کی گرفته» انتخاب دوم است. در جدول خوب، تقاطع‌ها باید میان «پاسخِ از نظر معنا ممکن» و «پاسخِ از نظر عبارت دقیق‌تر» داوری کنند.

جمع‌بندی خودِ سرنخ، بدون حاشیه

سرنخ «کی داده کی گرفته» یک پرسش مستقل درباره پول نیست؛ نیمه حذف‌شده یک تعبیر شناخته‌شده درباره مهریه است. پاسخ پایه و دقیق آن مهریه با پنج حرف است. اگر اندازه جدول متفاوت باشد، «مهر» برای سه خانه و «صداق» برای چهار خانه معتبرترین جایگزین‌های کوتاه‌ترند؛ «کابین» نیز پنج حرف دارد اما برای این عبارت خاص از مهریه ضعیف‌تر است و «صداقیه» فقط در صورت شش‌خانه‌ای بودن و تأیید تقاطع‌ها ارزش بررسی دارد.

پاسخ نهایی برای «کی داده کی گرفته در جدول»: مهریه — حروف: م، ه، ر، ی، ه.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.