پرش به محتوای اصلی

پیشکش در جدول

۴ دقیقه مطالعه

پیشکش در جدول

«پیشکش» به چیزی گفته می‌شود که با احترام، محبت یا نیتِ بخشش به دیگری تقدیم می‌کنیم. در جدول‌های فارسی، این سرنخ می‌تواند دو پاسخ اصلی داشته باشد و حروف تقاطعی انتخاب نهایی را روشن می‌کنند.

پاسخ‌های اصلی «پیشکش» در جدول: هدیه و نثار. هر دو چهار حرف دارند؛ «هدیه» برای بخششِ معمول و «نثار» برای پیشکشِ رسمی‌تر یا آیینی‌تر به کار می‌رود.

هدیه: ۴ حرفنثار: ۴ حرفمعنی: پیشکشپاسخ‌های معتبر

پیشکش می‌تواند یک شیء، یادگاری، کمک یا حتی مفهومی مانند احترام و محبت باشد. همین گستردگی باعث می‌شود جدول تنها یک جواب نداشته باشد. پاسخ ذخیره‌شده دو مسیر اصلی را نگه می‌دارد: هدیه در زبان روزمره و نثار در زبان ادبی، آیینی یا پررنگ‌تر.

هدیه یا نثار؛ کدام را بنویسیم؟

هر دو پاسخ از نظر طول برابرند، پس شمارش خانه‌ها به‌تنهایی کافی نیست. باید به حروف تقاطعی و لحن سرنخ توجه کنید. اگر فضای سرنخ عمومی، دوستانه یا مربوط به کادو است، هدیه محتمل‌تر است. اگر سرنخ به تقدیم، فدا کردن، مراسم یا زبان ادبی نزدیک باشد، نثار گزینهٔ قوی‌تری می‌شود.

هدیه

بخشش یا چیزی که برای شادی و احترام به دیگری داده می‌شود؛ کاربردی عام و روزمره.

نثار

پیشکش یا تقدیم با لحن رسمی‌تر، ادبی یا آیینی؛ گاهی به فدا کردن نیز نزدیک می‌شود.

تحفه

هدیه‌ای ارزشمند یا یادگاری؛ گزینهٔ نزدیک در سرنخ‌ها و طول‌های مناسب دیگر.

تقدیم

عملِ پیشکش کردن یا ارائه دادن؛ پنج حرف و برای خانه‌های چهارگانه مناسب نیست.

روش انتخاب با تقاطع‌ها

۱

چهار خانه را تأیید کنید

هدیه و نثار هر دو چهار حرف دارند؛ پس بعد از طول، به حروف تقاطعی نیاز دارید.

۲

حرف آغاز را نگاه کنید

ه در هدیه و ن در نثار، سریع‌ترین نشانه برای جدا کردن دو پاسخ است.

۳

حرف‌های میانی را جدی بگیرید

ی در هدیه و ث در نثار حروف شاخص‌اند. ث به‌ویژه پاسخ نثار را بسیار مشخص می‌کند.

۴

لحن سرنخ را بخوانید

کادو، سوغات و بخشش به هدیه نزدیک‌اند؛ فدا، تقدیم و آیین معمولاً نثار را تقویت می‌کنند.

نمونهٔ معنایی: «برای تولدش یک هدیه برد» لحن روزمره دارد. «گل را نثارِ راهش کردند» حال‌وهوای ادبی یا آیینی دارد. هر دو در هستهٔ معناییِ پیشکش مشترک‌اند.

تفاوت‌های معنایی مهم

هدیه به خودِ چیزِ بخشیده‌شده اشاره می‌کند و در گفتار روزانه بسیار طبیعی است. نثار می‌تواند هم اسمِ پیشکش باشد و هم مفهوم بخشیدن با سخاوت یا فداکاری را برساند. در شعر و نثر رسمی، نثار معمولاً بار احساسی بیشتری دارد. این تفاوت به معنی نادرست بودن هیچ‌کدام نیست؛ فقط به حل‌کننده کمک می‌کند بافت را بهتر بخواند.

هدیه: چیزی که برای محبت، احترام یا شادی به کسی می‌دهند.
نثار: پیشکش، تقدیم یا بخشش با رنگ ادبی و آیینی.
تحفه: هدیه‌ای نفیس، خاص یا یادگاری.
ارمغان: سوغات یا چیزی که از سفر یا جایی آورده می‌شود.
تقدیم: عمل ارائه یا پیشکش کردن، نه لزوماً خودِ شیء.

املای درست پاسخ‌ها

هدیه با ه، د، ی، ه نوشته می‌شود. نثار با ن، ث، ا، ر نوشته می‌شود. در نثار، حرف دوم «ث» است؛ نوشتن آن با س یا ص پاسخ را تغییر می‌دهد. در جدول، همین حرف کم‌تکرار می‌تواند یک تقاطع ارزشمند برای تشخیص جواب باشد.

اگر حروف تقاطعی تنها یک الف یا ر را نشان می‌دهند، هنوز ممکن است چند گزینه در ذهن بماند. در این وضعیت پاسخ را موقت نگه دارید و به سرنخ‌های عمودی و افقی دیگر بروید. یک ه یا ن در آغاز، ابهام را سریع از بین می‌برد.

نکتهٔ حل جدول: چون هر دو جواب چهارحرفی‌اند، انتخاب از روی سلیقه اشتباه است. ابتدا پاسخ ذخیره‌شده را با حروف تقاطعی بسنجید؛ اگر ن و ث به دست آمد، نثار و اگر ه و ی تأیید شد، هدیه بنویسید.

اشتباه‌های رایج

اشتباه نخست، نوشتن «کادو» بدون توجه به پاسخ‌های ذخیره‌شده و لحن سرنخ است. خطای دوم، غلط نوشتن نثار با س یا ص است. اشتباه سوم، یکی گرفتن نثار با تقدیم: تقدیم بیشتر عملِ دادن را می‌رساند، در حالی که نثار می‌تواند خودِ پیشکش نیز باشد. در جدول، طول و حروف تعیین‌کننده‌اند.

جمع‌بندی پاسخ

برای «پیشکش در جدول»، پاسخ‌های اصلی هدیه و نثار هستند. هر دو چهار حرف دارند. هدیه برای بخششِ عادی و روزمره مناسب‌تر است؛ نثار لحن رسمی‌تر، ادبی‌تر یا آیینی‌تر دارد. با حروف ه ـ د ـ ی ـ ه یا ن ـ ث ـ ا ـ ر، پاسخ درست را تأیید کنید.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.