پرش به محتوای اصلی

تیز و برنده در جدول

۹ دقیقه مطالعه
پاسخ مستقیم: تند — واژه‌ای سه‌حرفی به معنی «تیز و برنده».

برای سرنخ «تیز و برنده» پاسخ مورد نظر تند است. این انتخاب فقط از معنای رایج «سریع» نمی‌آید؛ «تند» در فارسی قدیم و معیار، درباره تیغ، شمشیر، خنجر و هر لبه‌ای که خوب می‌بُرد نیز به کار رفته است. بنابراین ترکیب‌هایی مانند «تیغ تند» و «شمشیر تند» معنای «تیغ یا شمشیر تیز و بُرنده» می‌دهند. در جدول، سه خانه را به‌ترتیب با حروف ت، ن، د پر کنید.

پاسخ و شمارش خانه‌ها

چرا «تند» با این سرنخ جور است؟

واژه «تند» چندمعناست: می‌تواند شتاب، شدت، مزه سوزان، خشم یا رنگ پرقدرت را نشان دهد؛ اما یکی از معناهای ریشه‌دار آن «تیز و بُرنده» است. وقتی این صفت کنار نام ابزار برش می‌آید، معنای سرعت یا عصبانیت کنار می‌رود و ویژگی لبه را بیان می‌کند. «خنجر تند» یعنی خنجری که لبه‌اش برّاست و به‌آسانی می‌بُرد.

همین چندمعنایی برای طراح جدول ارزشمند است؛ چون حل‌کننده معمولاً ابتدا به «سریع» فکر می‌کند، درحالی‌که تقاطع‌ها او را به معنای کمتر روزمره اما کاملاً درستِ «بُرنده» می‌رسانند.

تند
۳ حرف اصلی
تند
نکته کلیدی: در این سرنخ «تیز» و «برنده» دو ویژگی جداگانه نیستند؛ عبارت با هم یک تعریف کوتاه برای صفت «تند» می‌سازد. پس نباید به‌دنبال نام یک وسیله مانند تیغ یا کارد رفت.

معنای دقیق «تند» در اینجا

در گفت‌وگوی امروز، شنیدن «تند» بیشتر ما را به یاد حرکت سریع، غذای پرادویه یا لحن خشن می‌اندازد. بااین‌حال، این واژه برای توصیف قدرت بریدن نیز سابقه روشن دارد. در این کاربرد، «تند» مقابل «کند» قرار می‌گیرد: همان‌طور که کارد کند به‌سختی می‌بُرد، کارد تند لبه‌ای تیز و کارآمد دارد.

تیغ تندتیغ تیز و آماده برش؛ کاربرد کاملاً فیزیکی.
زبان تندزبانی گزنده و بی‌پرده؛ گسترش مجازی مفهوم برندگی.
نگاه تندنگاهی شدید یا نافذ؛ نه لزوماً سریع.

پیوند معنایی این کاربردها روشن است: چیزی که «تند» است، اثر خود را بی‌درنگ و با شدت می‌گذارد. درباره تیغ، این اثر بریدن است؛ درباره زبان، آزردن یا نفوذ کلام؛ و درباره بو یا مزه، تحریک شدید حواس. سرنخ حاضر بر شاخه نخست، یعنی برندگیِ لبه، تکیه دارد.

آیا «برا» هم می‌تواند درست باشد؟

برا، که در نوشتار دقیق‌تر می‌تواند به صورت «بُرّا» دیده شود، واقعاً به معنی بسیار تیز، کاری و بُرنده است و آن هم سه حرف اصلی دارد: ب، ر، ا. از نظر معنایی، «برا» حتی مستقیماً بر توان بریدن تأکید می‌کند. بااین‌حال پاسخ هر جدول را فقط معنی تعیین نمی‌کند؛ تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی نیز بخشی از خود سؤال‌اند.

پاسخ این مدخل

تند — ۳ حرف

هم‌معنی معتبر «تیز و برنده» و پاسخ مورد نظر این سرنخ. اگر تقاطع‌ها با «ت» آغاز، «ن» در میانه و «د» در پایان سازگارند، انتخاب قطعی است.

جایگزین محتمل

برا / بُرّا — ۳ حرف

از نظر معنایی بسیار نزدیک و در بعضی جدول‌ها پاسخ درست است. تشدید روی «ر» خانه جدا نمی‌گیرد؛ پس شکل جدولی آن معمولاً «برا» نوشته می‌شود.

جایگزین محتمل

حاد — ۳ حرف

به معنی تیز و شدید است، اما در فارسی امروز بیشتر با زاویه، درد، بحران یا بیماری می‌آید. برای ابزار بُرنده، از «تند» و «برا» کم‌کاربردتر است.

پاسخ چهارحرفی

بران — ۴ حرف

صفتی روشن به معنی تیز، بُرنده و قطع‌کننده؛ در ترکیب «تیغ بران» بسیار طبیعی است. تنها وقتی چهار خانه دارید باید جدی بررسی شود.

بنابراین وجود «برا» یا «بران» به معنی نادرست بودن «تند» نیست. سرنخ‌های کوتاه جدول ممکن است چند هم‌معنی داشته باشند و پاسخ نهایی با الگوی خانه‌ها مشخص می‌شود. در این مدخل، پاسخ تثبیت‌شده و سازگار با تعریف، «تند» است.

مقایسه گزینه‌های نزدیک بر پایه تعداد حروف

۳

تند، برا، حاد

هر سه سه‌حرفی‌اند، اما بار معنایی یکسان ندارند. «تند» می‌تواند دقیقاً وصف تیغ و شمشیر باشد؛ «برا» بر کاراییِ بریدن تأکید دارد؛ «حاد» بیشتر معنای تیزی، شدت یا بحرانی بودن را می‌رساند.

۴

بران، قاطع، صارم، باتک

«بران» طبیعی‌ترین گزینه چهارحرفی است. «قاطع» هم بُرنده و هم پایان‌دهنده تردید است. «صارم» واژه‌ای عربی و ادبی برای شمشیر تیز یا صفت بُرنده است. «باتک» نیز واژه‌ای کم‌کاربرد و لغت‌نامه‌ای به معنی بران و تیز است و معمولاً تنها در جدول‌های دشوار دیده می‌شود.

۵

مسنون

واژه‌ای عربی به معنی تیزشده، صیقل‌خورده یا آراسته‌شده است؛ مانند نیزه یا کاردِ تیزشده. این واژه از نظر تعداد حروف و لحن، با پاسخ سه‌حرفی حاضر رقابت مستقیم ندارد.

«بران» را با «برا» یکی نگیرید. برا سه حرف دارد و معمولاً تلفظ بُرّا را بدون نشانه‌های اعرابی نشان می‌دهد؛ بران چهار حرف دارد و «ن» پایانی آن بخشی از واژه است.

چرا «تیز» خودش پاسخ نیست؟

گاهی حل‌کننده همان واژه اول سرنخ را در خانه‌ها می‌نویسد، اما ساخت «تیز و برنده» نشان می‌دهد طراح در حال تعریف واژه دیگری است. اگر پاسخ «تیز» بود، سرنخ باید چیزی مانند «برنده»، «مقابل کند» یا «دارای نوک باریک» می‌بود. اینجا کنار هم آمدن دو صفت نزدیک، نقش توضیحی دارد و به واژه هم‌معنی دیگری اشاره می‌کند.

افزون بر این، «تیز» چهار حرف است؛ درحالی‌که پاسخ «تند» سه حرف دارد. پس شمارش خانه‌ها بلافاصله این دو را از هم جدا می‌کند. اشتباه رایج دیگر آن است که «تیغ» نوشته شود؛ تیغ نام ابزار یا لبه بُرنده است، نه صفتی به معنی «تیز و برنده».

روش تشخیص میان «تند»، «برا» و «حاد»

۱حرف اول را ببینید: تـ به «تند»، بـ به «برا» و حـ به «حاد» اشاره می‌کند. یک تقاطع درست معمولاً ابهام را فوراً از بین می‌برد.
۲بافت سرنخ را بسنجید: اگر کنار شمشیر، تیغ، کارد یا خنجر آمده باشد، «تند»، «برا» و «بران» طبیعی‌اند. اگر کنار زاویه، درد یا بیماری آمده باشد، «حاد» محتمل‌تر است.
۳تعداد خانه‌ها را قطعی بشمارید: سه خانه برای «تند»، «برا» یا «حاد» و چهار خانه برای «بران»، «قاطع»، «صارم» یا «باتک» است.
۴نشانه‌های تلفظی را خانه حساب نکنید: فتحه، ضمه و تشدید حرف مستقل نیستند. «بُرّا» در شبکه همان سه حرف «برا» است.

تفاوت «تند» و «کند» در این سرنخ

مقابل مستقیم این معنای «تند»، واژه کند است. هر دو سه‌حرفی‌اند و تنها حرف نخستشان تفاوت دارد؛ به همین دلیل در شبکه‌هایی که حرف اول هنوز از تقاطع به دست نیامده، خطای دیداری رایجی رخ می‌دهد. «تیغ کند» خوب نمی‌بُرد، اما «تیغ تند» تیز و بُرنده است.

البته «کند» نیز مانند «تند» چندمعناست: هم می‌تواند درباره سرعت حرکت باشد و هم درباره لبه ابزار. این تقارن معنایی نشان می‌دهد چرا «تند» برای تعریف «تیز و برنده» انتخاب طبیعی‌ای است. در هر دو جفت، زمینه جمله تعیین می‌کند صحبت از شتاب است یا از کیفیت برش.

کاربرد حقیقی و مجازی برندگی

سرنخ «تیز و برنده» در درجه نخست یک ویژگی فیزیکی را توصیف می‌کند، اما واژه‌های این میدان معنایی به‌آسانی وارد زبان مجازی می‌شوند. «زبان برنده» چیزی را واقعاً نمی‌بُرد، ولی اثر کلام را مانند تیغ نشان می‌دهد. «ذهن تیز» به سرعت فهم اشاره دارد و «پاسخ قاطع» تردید را پایان می‌دهد. همین جابه‌جایی میان کاربرد حقیقی و مجازی، دام‌های ظریف جدول را می‌سازد.

برای ابزار

تند، تیز، برا و بران طبیعی‌ترند: تیغ تند، کارد تیز، شمشیر برا، خنجر بران.

برای سخن

تند، گزنده، برنده و قاطع طبیعی‌ترند: زبان تند، کنایه گزنده، سخن برنده، پاسخ قاطع.

برای ادراک

تیز و نافذ بهتر می‌نشینند: هوش تیز، گوش تیز، نگاه نافذ.

برای شدت

حاد و تند کاربرد بیشتری دارند: درد حاد، بحران حاد، بوی تند، رنگ تند.

املای درست و نکات نوشتاری

تند بدون نیم‌فاصله، اعراب یا تشدید نوشته می‌شود.
ترتیب حروف پاسخ دقیقاً ت ـ ن ـ د است؛ «تند» را با «کند» یا «تنب» اشتباه نکنید.
در متن معیار، «بُرنده» با ضمه برای راهنمای تلفظ دیده می‌شود، اما در جدول فقط حروف اصلی اهمیت دارند.
شکل «بُرّا» دارای تشدید است، ولی در شبکه معمولاً «برا» نوشته می‌شود و سه خانه می‌گیرد.
«بران» نه شکل جمع «برا» است و نه املای دیگر آن؛ واژه‌ای مستقل و چهارحرفی است.

جمع‌بندی انتخاب پاسخ

انتخاب نهایی: تند

برای عنوان «تیز و برنده در جدول»، پاسخ این مدخل تند است. واژه سه حرف دارد و در معنای وصفِ لبه، هم‌ارز تیز، بران و بُرنده به کار می‌رود. اگر شبکه شما سه خانه با الگوی «ت‌ـ‌ن‌ـ‌د» دارد، پاسخ بدون ابهام کامل می‌شود.

در جدولی دیگر ممکن است با همان سرنخ، بسته به تقاطع‌ها، «برا»، «حاد» یا «بران» خواسته شده باشد؛ اما این احتمال‌های عمومی جای پاسخ مشخص این صفحه را نمی‌گیرند. معیار نهایی همیشه ترکیبِ معنی، تعداد خانه‌ها و حروف مشترک است.

پرسش‌های کوتاه مرتبط

«تند» چند حرف دارد؟

سه حرف: ت، ن و د.

آیا «تند» واقعاً معنی برنده می‌دهد؟

بله. در توصیف تیغ، شمشیر، خنجر و مانند آن، «تند» به معنی تیز، بران و بُرنده است و مقابل «کند» قرار می‌گیرد.

سه‌حرفی دیگر برای «تیز و برنده» چیست؟

«برا» و «حاد» دو احتمال سه‌حرفی دیگرند. «برا» از نظر برندگی مستقیم‌تر است و «حاد» بیشتر در بافت شدت، زاویه یا بیماری دیده می‌شود.

چهارحرفیِ «تیز و برنده» چیست؟

رایج‌ترین گزینه «بران» است. «قاطع»، «صارم» و «باتک» نیز با توجه به حروف تقاطعی ممکن‌اند، ولی کاربرد و لحنشان متفاوت است.

آیا تشدید در «بُرّا» یک خانه حساب می‌شود؟

خیر. تشدید نشانه تلفظ است، نه حرف مستقل؛ بنابراین «برا» سه خانه می‌گیرد.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.