تیزی و چالاکی در جدول

به معنای چابکی، سرعت، زبردستی و هوشیاری است. برای سرنخ‌هایی مانند «چابکی و زبردستی» بسیار مناسب است، اما پیوندش با «تیزی» به صراحتِ تندی نیست.

چالاکی و تند و تیز بودن را می‌رساند و در زبان محاوره نیز آشناست. اگر حرف نخست «ف» باشد می‌تواند مطرح شود، ولی برای صورت دقیقِ این سرنخ معمولاً انتخاب دوم است.

در معنای سرعت و چالاکی به کار می‌رود، هرچند امروز کمتر از «تندی» و «چستی» رایج است. این واژه بیشتر بخشِ چالاکی را پوشش می‌دهد.

مترادف روشنِ چالاکی است، اما تنها پنج‌خانه‌ای بودن کافی نیست؛ از نظر معنایی نیز بخشِ «تیزی» را به اندازهٔ تندی دربر نمی‌گیرد.

بیشتر به هوش، نکته‌سنجی و سرعتِ ذهن مربوط است. برای چالاکیِ جسمی یا تیزیِ لبه، پاسخ دقیقی نیست.

واژه‌ای گسترده برای هوشیاری، مهارت و کاربلدی است. ممکن است در بعضی جدول‌ها کنار چابکی بیاید، اما معادل مستقیمِ «تیزی و چالاکی» نیست.

بر سرعتِ حرکت، دویدن یا سبک‌پایی تأکید دارد. این واژه هفت حرف دارد، نه شش حرف، و برای سرنخ حاضر هم طولانی‌تر و محدودتر است.