برای سرنخ «آخر و عاقبت»، دقیقترین پاسخ در بیشتر جدولهای فارسی فرجام است. این واژه از نظر معنی با هر دو جزء سرنخ هماهنگ است و با پنج حرف، ساختی مناسب برای خانههای متقاطع دارد. بااینحال، چند مترادف پنجحرفی دیگر نیز وجود دارند و حروف تقاطعی باید انتخاب نهایی را تأیید کنند.
پاسخ دقیق و معنی واژه
- تعداد حروف:
- ۵ حرف
- نقش واژه:
- اسم
- معنی اصلی:
- پایان و عاقبت کار
- متضاد نزدیک:
- آغاز
- املای درست:
- فرجام
«فرجام» به پایان، سرانجام یا نتیجه نهایی یک رویداد، تصمیم، داستان یا مسیر گفته میشود. در ترکیبهایی مانند «فرجام کار»، «فرجام ماجرا» و «نیکفرجام»، این واژه فقط تمامشدن زمانی را نشان نمیدهد؛ بلکه میتواند کیفیت نتیجه و سرنوشت نهایی را نیز برساند. همین گستره معنایی سبب میشود برای سرنخی که «آخر» و «عاقبت» را کنار هم آورده، انتخابی دقیق و طبیعی باشد.
چرا «فرجام» انتخاب نخست است؟
گزینههای نزدیک و میزان اعتبارشان
در جدول، مترادف بودن همیشه به معنای قابلجایگزین بودن نیست. تعداد خانهها، حرف آغازین، حرف پایانی و لحن طراح مشخص میکنند کدام جواب درست است.
دقیقترین پاسخ؛ هم پایان را میرساند و هم نتیجه و سرنوشت نهایی را.
برای «آخر» بسیار مناسب است، اما بار عاقبت و حاصل نهایی را کمتر از فرجام نشان میدهد.
مترادف مستقیم است، ولی چون عین آن در سرنخ آمده، معمولاً طراح واژه دیگری میخواهد.
به معنی پایان و انتهای کار است و با حرف نخست «ا» میتواند گزینه جدی باشد.
معادل حد پایانی و آخر است؛ تقاطع آغازشونده با «ن» آن را تقویت میکند.
پایان و تمامشدن را میرساند، اما رسمیتر و کمتر ناظر به سرنوشت نهایی است.
در معنی انتها و آخر کاربرد دارد، ولی پاسخ نخست این عبارت نیست.
حاصل نهایی را بیان میکند و برای سرنخهایی مانند «برآیند» طبیعیتر است.
به معنی نهایت است و برای چهار خانه، بهویژه در جدول ادبی، احتمال دارد.
از نظر معنا بسیار نزدیک است، اما هفت حرف دارد؛ نه شش حرف.
هممعنی مستقیم عاقبت نیست و بیشتر «ازپیآینده» یا «جانشین» معنی میدهد.
به آنچه بر کسی گذشته اشاره دارد، نه صرفاً پایان کار؛ تنها با قرینه خاص مناسب است.
املا و شمارش حروف
املای پاسخ
شکل معیار واژه فرجام است: ف، ر، ج، ا، م. صورتهایی مانند «فرگام»، «فرجامه» یا خوانش «فِرجام» پاسخ معیار این سرنخ نیستند.
املای سرنخ
در نوشتار درست، «آخر» با «آ» نوشته میشود. دیدهشدن شکل «اخر» در عنوان یا جستوجوی کاربران، پاسخ جدول را تغییر نمیدهد.
در جدول، هر نویسه یک خانه میگیرد؛ پس فرجام پنج خانه دارد. حرکتهای آوایی، کشیده و شکل نمایشی حروف شمرده نمیشوند. نیمفاصله نیز خانه جداگانه نیست، ولی همه حروف دو جزء یک ترکیب باید حساب شوند.
تفاوت فرجام، پایان و سرانجام
پایان بیشتر نقطه تمامشدن را نشان میدهد؛ مانند پایان کتاب یا جلسه. فرجام افزون بر پایان، میتواند کیفیت نتیجه را نیز برساند؛ مانند فرجام یک تصمیم یا نبرد. سرانجام هم اسم است و هم ممکن است نقش قیدی داشته باشد؛ مانند «سرانجام پذیرفت» که در آن معنی «بالاخره» میدهد.
بررسی با حروف تقاطعی
ابتدا خانهها را بشمارید و سپس حرفهای قطعی را روی الگو بگذارید. نشانههای پاسخ اصلی اینها هستند:
کاربردهای واژه
ترکیبهای «فرجام کار»، «فرجام ماجرا»، «فرجام زندگی»، «فرجام جنگ»، «نیکفرجام» و «بدفرجام» نشان میدهند این واژه درباره آخرین وضعیت یا حاصل نهایی به کار میرود. فرجام همیشه بار منفی ندارد؛ مثبت یا منفی بودن آن را بافت جمله مشخص میکند.
«فرجام» در زبان حقوقی نیز در ترکیبهایی مانند «فرجامخواهی» دیده میشود، اما در سرنخ ساده «آخر و عاقبت» منظور همان معنی عمومی پایان و سرانجام است، نه اصطلاح تخصصی. طراح برای معنی حقوقی معمولاً سرنخی مرتبط با رسیدگی قضایی میآورد.
دامهای رایج
سرانجام را ششحرفی نشمارید
این واژه از هفت حرف س، ر، ا، ن، ج، ا و م ساخته شده است.
همریشه بودن کافی نیست
عاقب و عاقبت ظاهر نزدیک دارند، اما معنی و کاربرد یکسانی ندارند.
تکرار واژه سرنخ معمولاً اولویت ندارد
عاقبت پنج حرف دارد، ولی تکرار عین واژه سؤال معمولاً انتخاب دوم است؛ مگر حروف تقاطعی آن را تحمیل کنند.
فرجام الزاماً پایان بد نیست
واژه خنثی است و میتواند در نیکفرجام و بدفرجام هر دو به کار رود.
واژهای پنجحرفی با ترتیب «ف ـ ر ـ ج ـ ا ـ م». اگر پنج خانه و حروف تقاطعی هماهنگاند، همین پاسخ را وارد کنید.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!