قرار گرفته در جدول

واقع:

مستقر:

در «مستقر»، بخش پایانی با «ق‌ر» نوشته می‌شود، نه «غ‌ر». تشدید تلفظی حرف «ر» نیز در نوشتار معمول فارسی خانه اضافه‌ای ایجاد نمی‌کند.

این دو واژه در سرنخ کوتاه «قرار گرفته» هم‌پوشانی دارند، ولی دامنه کاربردشان یکسان نیست. «واقع» بیشتر رابطه مکانی را بیان می‌کند؛ یعنی چیزی در نقطه، محدوده یا موقعیتی قرار دارد. «مستقر» علاوه بر مکان، نوعی جاافتادگی، دوام یا سامان‌یافتگی را القا می‌کند.

اگر تعداد خانه‌ها مشخص است اما میان چند واژه تردید دارید، حروف حاصل از جواب‌های عمودی یا افقی بهترین داورند:

• «روستا در دامنه کوه واقع شده است.» — تأکید بر موقعیت جغرافیایی.
• «دفتر شرکت در طبقه سوم واقع است.» — بیان محل ساختمان یا واحد.
• «تیم پشتیبانی در مرکز عملیات مستقر شد.» — حضور سازمان‌یافته در محل.
• «دستگاه در گوشه سالن مستقر است.» — جاگیری نسبتاً ثابت و عملیاتی.
• «او به سرپرستی بخش منصوب شد.» — قرار گرفتن در سمت، نه مکان.
• «باغ با دیواری بلند محاط بود.» — احاطه‌شدن از اطراف.