برای سرنخ «درشت گوی» در جدولی که پاسخ آن ۹ خانه دارد، جواب دقیق و جاافتاده شدیداللحن است. این ترکیب هم درباره سخن، نامه یا بیانیه به کار میرود و هم میتواند صفتِ شخصی باشد که با لحنی تند، خشن و زننده حرف میزند؛ بنابراین از نظر دستوری و معنایی با خودِ «درشتگوی» همپوشانی مستقیم دارد.
چرا پاسخ اصلی «شدیداللحن» است؟
«درشتگوی» به کسی گفته میشود که نرم و ملایم سخن نمیگوید و کلامش تند، خشن یا آزارنده است. «شدیداللحن» نیز دقیقاً همین ویژگی را بیان میکند: شخص یا نوشتهای که لحن تند و زننده دارد. در فارسی میتوان گفت «منتقدی شدیداللحن»، «سخنرانی شدیداللحن» یا «نامهای شدیداللحن». پس این واژه فقط صفتِ خودِ لحن نیست؛ بهصورت طبیعی برای گوینده، نویسنده، موضع یا سخن نیز به کار میرود.
در حل جدول، مهم است که میان «هممعنایی دقیق» و «نزدیکی موضوعی» فرق بگذاریم. واژههایی مانند «هتاک» و «فحاش» به دشنام و بیحرمتی صریح نزدیکترند، اما «درشتگو» همیشه الزاماً فحشدهنده نیست؛ ممکن است فقط تند، گزنده و خشن حرف بزند. به همین دلیل، وقتی تعداد خانهها با ۹ حرف سازگار است، «شدیداللحن» از گزینههای کوتاهتر دقیقتر و مطمئنتر است.
تعداد حروف و چینش در خانههای جدول
پاسخ «شدیداللحن» در جدول بدون فاصله نوشته میشود و ۹ حرف دارد. تشدید در شمارش خانهها حرف جداگانهای ایجاد نمیکند و «ال» میانی نیز جزئی از خود ترکیب است.
الگوی تقاطعی پاسخ چنین است: ش ـ د ـ ی ـ د ـ ا ـ ل ـ ل ـ ح ـ ن. اگر از جوابهای عمودی یا افقی، حرف نخست «ش»، حرف پنجم «ا» یا پایان «حن» به دست آمده باشد، احتمال درست بودن «شدیداللحن» بسیار بالا میرود.
املای درست پاسخ
شکل استاندارد و مناسب برای درج در جدول شدیداللحن است؛ یعنی یکپارچه و بدون فاصله. صورتهای «شدید الحن» یا «شدیداللحن» نیز ممکن است در نوشتههای مختلف دیده شوند، اما در خانههای جدول فاصله و نیمفاصله جایی ندارند و همه آنها با همان توالی ۹ حرفی وارد میشوند.
در خودِ سرنخ نیز «درشتگو» و «درشتگوی» هر دو دیده میشوند. «درشتگو» صورت رایجترِ صفت است و «درشتگوی» نیز در کاربردهای لغوی و جدولنویسی به همان مفهومِ درشتگوینده یا کسی که سخن تند میگوید اشاره میکند. وجود یا نبود نیمفاصله در عبارت سرنخ، پاسخ را تغییر نمیدهد.
گزینههای محتمل بر اساس تعداد خانهها
اگر جدول شما دقیقاً همین سرنخ را دارد اما تعداد خانهها ۹ نیست، باید سراغ مترادفهای کوتاهتر بروید. گزینه مناسب را همیشه با حروف تقاطعی کنترل کنید؛ زیرا همه مترادفها شدت و کاربرد یکسان ندارند.
بهترین پاسخ برای این سرنخ در ساختار ۹ خانهای؛ تند و زننده در گفتار یا نوشتار.
کسی که ناسزا میگوید؛ از نظر معنایی مستقیم است، اما بر دشنامگویی تأکید بیشتری دارد.
فردی که کلمات زشت و توهینآمیز به زبان میآورد؛ پاسخ رایج برای خانههای ششتایی.
نزدیک به بددهان و ناسزاگو؛ در جدولها با تقاطعهای «ز» و «ب» از بددهان جدا میشود.
کسی که تند سخن میگوید؛ از نظر لحن به سرنخ نزدیک است و الزاماً فحاش نیست.
بیپروا و بیادب؛ گاهی پاسخ جایگزین است، ولی دقیقاً بر شیوه سخن گفتن دلالت ندارد.
بدزبان و پردهدر؛ برای سرنخهایی با معنای توهینکننده یا حرمتشکن مناسبتر است.
دشنامدهنده؛ معنایش از «درشتگو» صریحتر و محدودتر به فحش و ناسزا است.
واژهای کهن برای درشتگوی و سختآواز؛ در جدولهای ادبی و دشوار دیده میشود.
واژهای بسیار کمکاربرد و قدیمی برای ملامتگر و درشتگوی؛ فقط با تقاطع قطعی انتخاب شود.
تفاوت «شدیداللحن» با هتاک، فحاش و بددهان
این تفاوتها نشان میدهد که نمیتوان بدون دیدن تعداد خانهها، «هتاک» یا «فحاش» را پاسخ قطعی دانست. اگر شبکه ۹ خانه دارد، «شدیداللحن» هم از نظر شمار حروف و هم از نظر معنی برتری دارد. اگر شبکه چهارخانهای باشد، آنگاه تقاطعها میان «هتاک»، «فحاش» و در جدولهای دشوار «مذوح» تصمیم میگیرند.
روش سریع انتخاب پاسخ از روی تقاطعها
کاربرد واژه در جمله
برای روشن شدن دامنه کاربرد، به این تفاوت توجه کنید: در جمله «سخنگو بیانیهای شدیداللحن منتشر کرد»، صفت برای بیانیه آمده است؛ در جمله «او منتقدی شدیداللحن بود»، همان صفت برای شخص به کار رفته است. در هر دو حالت، محور معنا تندی و زنندگیِ بیان است.
«درشتگو» نیز معمولاً وصفِ شخص است: «مردی درشتگو که با اطرافیان نرم سخن نمیگفت.» بنابراین رابطه این دو واژه روشن است: یکی ساخت فارسیِ توصیفی دارد و دیگری ترکیبی جاافتاده است که همان ویژگی را با تأکید بر لحن بیان میکند.
پرسشهای رایج
آیا «شدیداللحن» واقعاً میتواند صفتِ گوینده باشد؟
بله. این صفت هم برای گفتار و نوشته و هم برای شخص به کار میرود. «سیاستمدار شدیداللحن»، «منتقد شدیداللحن» و «نامه شدیداللحن» همگی ساختهای درست و طبیعیاند.
چرا «هتاک» همیشه جواب اول نیست؟
هتاک معنای حرمتشکن و بدزبان دارد و معمولاً از «درشتگو» شدیدتر است. افزون بر این، چهار حرف دارد؛ پس فقط وقتی تعداد خانهها و تقاطعها اجازه دهند انتخاب مناسبی است.
«بددهان» پنج حرف است یا شش حرف؟
شش حرف است: ب، د، د، ه، ا، ن. دو حرف «د» جداگانه در دو خانه قرار میگیرند. اشتباه در شمردن حروف تکراری یکی از علتهای انتخاب پاسخ نادرست در جدول است.
آیا فاصله در «شدید اللحن» یک خانه میگیرد؟
خیر. فاصله و نیمفاصله در جدول خانه ندارند. پاسخ به صورت پیوسته و با ۹ حرف «شدیداللحن» نوشته میشود.
اگر پاسخ سه حرفی باشد چه گزینهای داریم؟
«عتل» گزینهای کهن و ادبی به معنی درشتگوی و سختآواز است. چون در گفتار امروز رایج نیست، باید حتماً با حروف تقاطعی تأیید شود.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!