پرش به محتوای اصلی

گندیدن در جدول

۹ دقیقه مطالعه
پاسخ اصلیتعفن۴ حرف

برای سرنخ «گندیدن» در جدول، دقیق‌ترین و رایج‌ترین پاسخ کوتاه تعفن است. این واژه هم از نظر معنی مستقیماً به گندیدن و بدبو شدن اشاره می‌کند و هم از نظر ساختار، همان صورت فشرده‌ای است که طراحان جدول معمولاً ترجیح می‌دهند. بااین‌حال، پاسخ نهایی همیشه باید با تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی سنجیده شود؛ زیرا «بو گرفتن»، «فساد»، «عفونت»، «نتن» و چند واژه نزدیک نیز در شرایط خاص می‌توانند مطرح شوند.

چرا «تعفن» بهترین جواب است؟

«تعفن» نامِ فرایند بدبو و فاسد شدن است و در کاربرد فارسی، برای گندیدن مواد آلی، خوراک، لاشه، آب مانده یا هر چیزی که بر اثر ماندگی و فساد بوی ناخوش پیدا کند به کار می‌رود. سرنخ جدول نیز به صورت مصدر «گندیدن» آمده است؛ بنابراین واژه‌ای که خودِ عمل یا حالت گندیدگی را برساند، از یک صفت یا نامِ عامل دقیق‌تر است.

انطباق مستقیم: گندیدن ← متعفن شدن ← تعفن. این زنجیره معنایی کوتاه، روشن و بدون نیاز به تفسیر اضافی است.

مزیت دیگر «تعفن» چهارحرفی بودن آن است. طراح جدول برای یک مفهوم نسبتاً بلند، معمولاً معادل کوتاه و فرهنگ‌نامه‌ای انتخاب می‌کند. «تعفن» دقیقاً همین ویژگی را دارد: رسمی است، املای تثبیت‌شده دارد، معنای آن محدود و مرتبط است و در خانه‌های کم جا می‌شود.

تعفن

تشدیدِ تلفظی روی «ف» حرف جداگانه محسوب نمی‌شود؛ پس «تعفن» در جدول چهار خانه می‌گیرد.

پاسخ ذخیره‌شده «بوگرفتن» درست است یا نه؟

«بو گرفتن» از نظر لغوی واقعاً یکی از معنی‌های گندیدن و فاسد شدن است؛ بنابراین نمی‌توان آن را پاسخ بی‌معنی یا کاملاً غلط دانست. اختلاف در اینجاست که سؤال جدول معمولاً دنبال مناسب‌ترین واژه برای تعداد محدودی خانه است، نه هر عبارت مترادف ممکن. عبارت «بو گرفتن» در نوشتار معیار با فاصله نوشته می‌شود و در جدول، اگر فاصله حذف شود، هفت حرف دارد:

بوگرفتن

پس اگر جای پاسخ هفت خانه باشد و حروف تقاطعی با «ب و گ ر ف ت ن» جور دربیاید، بوگرفتن انتخاب معتبری است. اما وقتی تعداد خانه مشخص نیست یا سرنخ به شیوه کلاسیک و کوتاه مطرح شده، «تعفن» اولویت بالاتری دارد. در واقع، مسئله «درست یا غلط» نیست؛ مسئله، درجه تناسب با قالب جدول است.

قاعده کاربردی: «بو گرفتن» را حذف نکنید، ولی آن را جواب پیش‌فرض ندانید. ابتدا چهار خانه بودن «تعفن» را بررسی کنید؛ سپس سراغ عبارت هفت‌حرفی بروید.

گزینه‌ها بر اساس تعداد حروف

تعفن۴ حرف · انتخاب اول

مستقیم‌ترین برابر برای گندیدن، بدبو شدن و گندیدگی است. اگر چهار خانه دارید، این پاسخ را پیش از گزینه‌های دیگر امتحان کنید.

فساد۴ حرف

از نظر معنایی به خراب شدن و تباهی نزدیک است، اما دامنه‌اش از گندیدن گسترده‌تر است. «فساد» می‌تواند درباره خوراک، اخلاق، اداره یا ساختار نیز به کار رود؛ بنابراین نسبت به «تعفن» اختصاصی نیست.

عفونت۵ حرف

در معنای قدیمی‌تر، بدبویی و گندیدگی را هم می‌رساند؛ در فارسی امروز بیشتر معنای پزشکیِ آلودگی میکروبی دارد. برای پنج خانه و به‌ویژه در بافت زخم، چرک یا بیماری گزینه‌ای جدی است.

بوگرفتن۷ حرف بدون فاصله

عبارت مترادف و از نظر زبان درست است. تنها زمانی از «تعفن» جلو می‌افتد که طول پاسخ هفت خانه باشد یا چند حرف تقاطعی آن را قطعی کنند.

نتن۳ حرف · واژه قدیمی

به معنی بدبو گشتن، گنده شدن و گندیدگی آمده است. در جدول‌های واژه‌محور و دشوار، برای سه خانه از گزینه‌های قابل اعتناست.

کپک۳ حرف · وابسته به بافت

«کپک» خودِ گندیدن نیست؛ نام نوعی قارچ یا نمودِ فساد مواد غذایی است. فقط وقتی سرنخ یا حروف کناری به نان، پنیر، میوه و کپک‌زدگی اشاره دارند انتخاب مناسبی می‌شود.

مقایسه دقیق واژه‌های نزدیک

تعفن
۴ خانه
خودِ حالت و فرایند گندیدن؛ بیشترین تطابق با سرنخ.
فساد
۴ خانه
تباهی و خراب شدن به معنای عام؛ درست، اما کم‌اختصاص‌تر.
عفونت
۵ خانه
گندیدگی یا آلودگی، به‌خصوص در بافت پزشکی و زخم.
نتن
۳ خانه
واژه‌ای کهن برای بدبو شدن و گندیدگی؛ مناسب جدول‌های دشوار.
عفن
۳ خانه
صفت به معنی گندیده و بدبو؛ برای سرنخ «گندیده» دقیق‌تر از «گندیدن» است.
تفن
۳ خانه
در فرهنگ‌ها بیشتر به معنی «چرک» ثبت شده است؛ پیوند معنایی دارد، اما برابر مستقیم و مطمئنِ «گندیدن» نیست.
پوسیدن
۷ خانه
در برخی بافت‌ها مترادف است، ولی ممکن است فقط تجزیه و فرسودگی را برساند و الزاماً بر بوی بد تأکید نکند.

تفاوت مهم «تعفن» با «تفن»

یکی از اشتباه‌های محتمل هنگام حل این سرنخ، افتادن حرف «ع» و نوشتن «تفن» به جای «تعفن» است. این دو واژه یکسان نیستند. تعفن چهار حرف دارد و به گندیدن و بدبو شدن اشاره می‌کند؛ اما تفن سه حرف دارد و معنای اصلی ثبت‌شده آن «چرک» است. نزدیکیِ چرک، آلودگی و بوی ناخوش ممکن است باعث شود «تفن» در ذهن حل‌کننده مرتبط به نظر برسد، ولی بدون تأیید حروف تقاطعی نباید آن را جایگزین مستقیم «تعفن» کرد.

دام املایی: پاسخ چهارخانه‌ای را «ت ع ف ن» بنویسید. حذف «ع» هم تعداد حروف را تغییر می‌دهد و هم واژه دیگری می‌سازد.

همچنین «تعفن» را نباید پنج‌حرفی شمرد. تشدید در تلفظ «ف» فقط نشانه دو بار ادا شدن آن صامت است و در شمار خانه‌های جدول، یک حرف به حساب می‌آید.

چه زمانی «فساد» جواب مناسب‌تری می‌شود؟

«فساد» و «تعفن» هر دو چهار حرف دارند و همین موضوع می‌تواند تصمیم را دشوار کند. راه تشخیص، توجه به جهت معنایی سرنخ‌های متقاطع و سبک طراح است. اگر فضای سؤال درباره خوراک مانده، بوی بد، لاشه، آب راکد یا ماده آلی باشد، «تعفن» دقیق‌تر است. اگر سرنخ حالت کلیِ تباهی، خرابی یا فاسد شدن را هدف گرفته باشد، «فساد» می‌تواند برنده شود.

  • حرف دوم «ع» باشد: تقریباً به سود تعفن است.
  • حرف دوم «س» باشد: مسیر به سمت فساد می‌رود.
  • قرینه‌ای از بو، لاشه یا ماندگی وجود داشته باشد: تعفن طبیعی‌تر است.
  • قرینه‌ای از تباهی عمومی یا نابسامانی دیده شود: فساد محتمل‌تر می‌شود.

در نبود هرگونه حرف کمکی، اختصاصی بودن معنا معیار بهتری است؛ به همین دلیل «تعفن» انتخاب نخست این سرنخ باقی می‌ماند.

«عفونت» چرا همیشه جای «گندیدن» نمی‌نشیند؟

«عفونت» از نظر ریشه و کاربرد تاریخی با بدبویی، چرکینی و گندیدگی پیوند دارد و برای پاسخ پنج‌حرفی کاملاً قابل بررسی است. بااین‌حال در زبان امروز، ذهن بیشتر خوانندگان با شنیدن «عفونت» به میکروب، زخم و بیماری می‌رود. بنابراین اگر سرنخ تنها «گندیدن» باشد و چهار خانه در اختیار داشته باشیم، انتخاب «تعفن» هم طبیعی‌تر است و هم از ابهام پزشکی دورتر.

برعکس، در جدولی که سرنخ‌های اطراف آن پزشکی هستند یا چند حرف از پاسخ به شکل «ع ـ و ن ت» درآمده، «عفونت» نه‌تنها ممکن، بلکه احتمالاً پاسخ قطعی است. این تفاوت نشان می‌دهد که معنی واژه به‌تنهایی کافی نیست و بافت جدول نقش تعیین‌کننده دارد.

راهنمای حل با حروف تقاطعی

تعداد خانه‌ها را قطعی کنید.
سه خانه، چهار خانه، پنج خانه و هفت خانه هرکدام مجموعه متفاوتی از جواب‌ها را فعال می‌کنند.
نوع دستوری سرنخ را بسنجید.
«گندیدن» مصدر است؛ پس «تعفن»، «نتن» یا «بو گرفتن» از نظر ساختار به آن نزدیک‌تر از صفت «عفن» هستند.
حرف اول را از تقاطع بگیرید.
«ت» می‌تواند تعفن، «ف» فساد، «ع» عفونت، «ن» نتن و «ب» بوگرفتن را تقویت کند.
بافت معنایی را بررسی کنید.
بو و ماندگی به تعفن، زخم به عفونت، تباهی عام به فساد و نان یا میوه به کپک نزدیک‌تر است.
عبارت‌های چندکلمه‌ای را بدون فاصله بشمارید.
«بو گرفتن» در متن با فاصله نوشته می‌شود، اما معمولاً در جدول به صورت «بوگرفتن» و در هفت خانه قرار می‌گیرد.

چند الگوی سریع برای انتخاب جواب

الگوی «ت ع _ ن»

پاسخ تقریباً قطعی تعفن است. حرف سوم «ف» خواهد بود و واژه کامل می‌شود.

الگوی «ف _ ا د»

به احتمال زیاد فساد است. این پاسخ زمانی مناسب است که طراح معنای عامِ خراب شدن را خواسته باشد.

الگوی «ع ف _ ن ت»

پاسخ عفونت است؛ به‌خصوص اگر سرنخ‌های مجاور حال‌وهوای پزشکی داشته باشند.

الگوی هفت‌خانه‌ای با «بو...»

عبارت بوگرفتن جدی‌ترین گزینه است. فاصله نوشتاری داخل خانه‌های جدول نمی‌آید.

نکته‌های املایی و شمارش حروف

  • تعفن چهار حرف است: ت، ع، ف، ن.
  • عفونت پنج حرف است: ع، ف، و، ن، ت.
  • فساد چهار حرف است: ف، س، ا، د.
  • کپک سه حرف است: ک، پ، ک؛ اما بیشتر نامِ نشانه یا عامل فساد است.
  • بو گرفتن در نوشتار جدا و در جدول معمولاً پیوسته و هفت‌حرفی شمرده می‌شود.
  • متعفن شدن از نظر معنی بسیار دقیق است، ولی برای جدول کوتاه معمولاً بیش از حد بلند است.

در جدول فارسی، حرکت‌ها، تشدید و فاصله میان اجزای عبارت خانه جداگانه نمی‌گیرند. آنچه شمرده می‌شود حروف اصلیِ نوشته‌شده است.

جمع‌بندی مخصوص همین سرنخ

برای عبارت «گندیدن در جدول»، بدون داشتن تعداد خانه‌ها، پاسخ معیار و پیشنهادی تعفن است. «بوگرفتن» از نظر معنایی معتبر است، اما به هفت خانه نیاز دارد و معمولاً پاسخ دوم محسوب می‌شود. در چهار خانه «فساد» رقیب اصلی است؛ در پنج خانه «عفونت» را بررسی کنید؛ و در سه خانه «نتن» از نظر معنایی مستقیم‌تر از «تفن» است. «کپک» نیز فقط در بافت مواد غذایی و کپک‌زدگی قوت می‌گیرد.

انتخاب نهایی: تعفن
املا: ت ع ف ن · تعداد: ۴ حرف · جایگزین وابسته به طول: بوگرفتن

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.