پرش به محتوای اصلی

گستردن در جدول

۸ دقیقه مطالعه
پاسخ «گستردن» در جدول:بسط

پاسخ قطعی سه‌حرفی و راه تشخیص گزینه‌های نزدیک

برای سرنخِ مستقلِ «گستردن»، پاسخ استاندارد و دقیق بسط است. این واژه سه حرف دارد و در فارسی به معنی گستردن، پهن کردن، وسعت دادن و نیز شرح دادن به کار می‌رود. بنابراین هم از نظر معنایی با سرنخ هماهنگ است و هم با الگوی رایج پاسخ‌های کوتاه در جدول کلمات متقاطع جور درمی‌آید.

پاسخ اصلیبسط
تعداد خانه‌ها۳ حرف
املای درستبا «ط»

چرا «بسط» دقیق‌ترین پاسخ است؟

«گستردن» فعلی متعدی است؛ یعنی کسی یا چیزی را می‌گستراند: سفره را می‌گستراند، موضوع را می‌گستراند یا دامنه کاری را وسیع‌تر می‌کند. «بسط» نیز همین هسته معنایی را دارد: چیزی را بازتر، پهن‌تر، وسیع‌تر یا مفصل‌تر کردن. در زبان امروز بیشتر ترکیب «بسط دادن» شنیده می‌شود، اما در شیوه فشرده جدول‌نویسی، خودِ مصدر یا اسم‌مصدر «بسط» در برابر «گستردن» قرار می‌گیرد.

رابطه این دو واژه فقط یک شباهت دور نیست. «بسط» می‌تواند در چند کاربرد مختلف جای «گسترش دادن» بنشیند: بسط یک نظریه یعنی شرح و توسعه آن، بسط فعالیت یعنی وسیع کردن دامنه فعالیت، و بسط یک عبارت ریاضی یعنی باز کردن و گستراندن اجزای آن. همین گستره کاربرد باعث شده است که طراحان جدول، برای سرنخ کوتاه و بدون قرینه «گستردن»، معمولاً «بسط» را انتخاب کنند.

ب س ط

سه خانه به ترتیب: ب، س، ط

نکته حل سریع: اگر جدول سه خانه دارد و سرنخ فقط «گستردن» است، بدون قرینه اضافی، «بسط» امن‌ترین انتخاب است. حروف تقاطعی معمولاً باید الگوی «ب ـ س ـ ط» را تأیید کنند.

معنی‌های اصلی «بسط» در این سرنخ

معنای مستقیم

پهن و گسترده کردن

در این کاربرد، بسط به باز کردن، گشودن و افزایش پهنا یا دامنه اشاره دارد. این معنا نزدیک‌ترین بخش به خودِ فعل «گستردن» است.

معنای مفهومی

توسعه و وسعت دادن

وقتی موضوعی، فعالیتی یا قلمرویی بزرگ‌تر می‌شود، «بسط دادن» معادل طبیعیِ گسترش دادن و توسعه دادن است.

معنای نوشتاری

شرح و تفصیل دادن

«بسط مطلب» یعنی سخن را باز کردن، جزئیات را افزودن و موضوع را مفصل‌تر توضیح دادن؛ کاربردی رایج در نوشته‌های رسمی و آموزشی.

وابسته به بافت

انتشار و پراکندن

در بعضی بافت‌ها، گستردن به پخش یا رواج دادن نزدیک می‌شود. با این حال، برای سرنخ مطلق سه‌حرفی، «بسط» از «نشر» عمومی‌تر و دقیق‌تر است.

املای درست: «بسط» نه «بست»

پاسخ با حرف «ط» نوشته می‌شود: بسط. نوشتن «بست» با «ت» پاسخ این سرنخ نیست. «بست» ممکن است صورت گذشته فعل «بستن» باشد؛ مانند «در را بست»، یا در کاربردهای اسمی معانی دیگری داشته باشد. بنابراین شباهت آوایی نباید باعث جایگزینی «ت» با «ط» شود.

بسط
گسترش دادن، وسیع کردن، باز کردن یا شرح دادن؛ پاسخ درست این سرنخ.
بست
از خانواده «بستن» یا دارای معانی اسمی دیگر؛ از نظر معنا با «گستردن» تطابق ندارد.

در جدول‌های بدون اعراب، تلفظ از روی شکل نوشتاری مشخص نمی‌شود؛ پس باید به معنای سرنخ و حروف متقاطع تکیه کرد. اگر حرف سوم از تقاطع «ط» درآمد، پاسخ کاملاً تثبیت می‌شود. اگر «ت» درآمد، بهتر است پاسخ‌های عمودی یا افقیِ متقاطع دوباره بررسی شوند، زیرا احتمال خطا در یکی از آن‌ها زیاد است.

تفاوت «بسط» و «انبساط»

این دو واژه هم‌خانواده‌اند، اما در جدول نباید یکی را بی‌دلیل جای دیگری نشاند. بسط بیشتر بر عملِ گستردن یا وسعت دادن دلالت دارد، در حالی که انبساط معمولاً حالتِ باز شدن، گسترده شدن یا افزایش ابعاد را می‌رساند. به بیان ساده، بسط به «گستردن» نزدیک است و انبساط به «گسترده شدن».

بسط
۳ حرف؛ مناسب سرنخ «گستردن»، «توسعه دادن»، «شرح دادن» یا گاهی «باز کردن».
انبساط
۶ حرف؛ مناسب سرنخ «گسترده شدن»، «باز شدن»، «افزایش حجم» یا «گشاده‌رویی».
«انبساط» شش حرف دارد: ا، ن، ب، س، ا، ط. فاصله و نیم‌فاصله‌ای در آن نیست که تعداد خانه‌ها را کم کند. پس در یک پاسخ سه‌خانه‌ای یا پنج‌خانه‌ای نمی‌تواند جای «بسط» بنشیند.

گزینه‌های نزدیک؛ چه زمانی پاسخ عوض می‌شود؟

سرنخ‌های جدول همیشه فقط با فرهنگ لغت حل نمی‌شوند؛ تعداد خانه‌ها، حروف تقاطعی و واژه‌های همراه سرنخ نیز تعیین‌کننده‌اند. «گستردن» به‌تنهایی به «بسط» می‌رسد، اما افزودن یک مفعول یا زمینه خاص ممکن است پاسخ دیگری را دقیق‌تر کند.

بسط — ۳ حرف

گزینه نخست برای «گستردن» بدون قید. همچنین برای «شرح دادن»، «وسعت دادن» و «توسعه دادن» در سرنخ‌های کوتاه مناسب است.

نشر — ۳ حرف

وقتی منظور پخش کردن خبر، فکر، نوشته یا پیام باشد محتمل است. برای سرنخ کاملاً عمومی، از نظر دامنه معنا پس از «بسط» قرار می‌گیرد.

اشاعه — ۵ حرف

در بافت رواج دادن، فاش کردن یا پراکندن خبر و عقیده کاربرد دارد. وجود قرینه‌هایی مانند «خبر»، «شایعه»، «فکر» یا «مذهب» این گزینه را تقویت می‌کند.

توسعه — ۵ حرف

برای گسترش دادن دامنه کار، شهر، صنعت، برنامه یا ظرفیت مناسب است؛ اما از نظر ساخت پاسخ، معمولاً معادل «گسترش» است نه بهترین جانشینِ سرنخ مطلق «گستردن».

پهن — ۳ حرف

«پهن» صفت است و به معنی گسترده یا عریض می‌آید. در برابر فعل «گستردن» از نظر نقش دستوری دقیق نیست، مگر طراحی جدول بسیار آزاد باشد یا سرنخ در اصل «گسترده» باشد.

انبساط — ۶ حرف

هم از نظر تعداد خانه و هم از نظر جهت معنا متفاوت است. این واژه بیشتر «گسترده شدن» را می‌رساند، نه عمل مستقیم «گستردن» را.

سرنخ را با مفعولش بخوانید

اگر کنار «گستردن» واژه دیگری آمده باشد، همان واژه تعیین می‌کند کدام شاخه معنایی فعال است. چند نمونه زیر نشان می‌دهد چرا یک پاسخ واحد برای همه ترکیب‌ها مناسب نیست:

گستردن سفره: پاسخ طبیعی می‌تواند «انداختن» باشد، چون در فارسی می‌گوییم «سفره انداختن». اگر تعداد خانه‌ها یا حروف تقاطعی با آن سازگار نبود، «پهن کردن» نیز از نظر معنا قابل بررسی است.
گستردن خبر یا شایعه: «نشر»، «اشاعه» یا «پخش» بر حسب تعداد خانه‌ها محتمل‌تر از «بسط» می‌شوند، زیرا تأکید بر انتشار و رواج است.
گستردن یک بحث: «بسط» بسیار دقیق است؛ چون هم توسعه موضوع و هم شرح جزئیات را می‌رساند.
گستردن دامنه فعالیت: «بسط» و «توسعه» هر دو از نظر معنا مناسب‌اند. سه خانه به «بسط» و پنج خانه به «توسعه» جهت می‌دهد.
گستردن فرش یا بساط: «پهن کردن»، «انداختن» یا گاهی «فرش کردن» با توجه به ساختمان جمله و خانه‌ها محتمل‌اند؛ سرنخِ مرکب را نباید مانند واژه مستقل حل کرد.

روش انتخاب پاسخ در چند ثانیه

تعداد خانه‌ها را بشمارید. سه خانه، نخستین نشانه به سود «بسط» است. پنج خانه می‌تواند «اشاعه» یا «توسعه» را مطرح کند و شش خانه «انبساط» یا «گسترش» را وارد بررسی می‌کند.
بافت سرنخ را مشخص کنید. اگر سرنخ فقط «گستردن» است، پاسخ عمومی لازم دارید؛ اگر خبر، سفره، بحث یا فعالیت ذکر شده، معنای تخصصی‌تر را انتخاب کنید.
نقش دستوری را بسنجید. پاسخ باید تا حد امکان با فعل یا مصدر بودن سرنخ هماهنگ باشد. به همین دلیل «پهن» برای «گستردن» ضعیف‌تر از «بسط» است.
حروف تقاطعی را تطبیق دهید. الگوی «ب‌س‌ط» پاسخ را نهایی می‌کند. تعارض در حرف آخر معمولاً نشانه اشتباه املایی «بست» یا خطا در پاسخ متقاطع است.

کاربردهای درست «بسط» در جمله

دیدن واژه در جمله کمک می‌کند رابطه آن با سرنخ بهتر در ذهن بماند. در نمونه‌های زیر، «بسط» هر بار یکی از لایه‌های معنایی گستردن را نشان می‌دهد:

نویسنده برای روشن شدن بحث، مطلب را بسط داد.
شرکت دامنه خدمات خود را بسط داده است.
در ریاضی، عبارت را می‌توان بسط داد و ساده کرد.
برنامه تازه برای بسط همکاری‌ها تدوین شد.

در همه این جمله‌ها، چیزی از حالت محدودتر به حالت بازتر، وسیع‌تر یا مفصل‌تر می‌رود. همین هسته مشترک، علت پیوند مستقیم «بسط» با «گستردن» است.

پرسش‌های پرتکرار درباره این جواب

پاسخ سه‌حرفی گستردن چیست؟

«بسط». این گزینه از نظر معنی، تعداد حروف و کاربرد رایج در جدول، پاسخ اصلی است.

آیا «نشر» هم می‌تواند درست باشد؟

فقط وقتی بافت سرنخ به پخش و انتشار نزدیک باشد؛ مانند گستردن خبر، فکر یا شایعه. برای سرنخ مستقل «گستردن»، «بسط» انتخاب دقیق‌تری است.

چرا «پهن» پاسخ اصلی نیست؟

«پهن» معمولاً صفت است و معنی عریض یا گسترده می‌دهد، در حالی که سرنخ «گستردن» فعل یا مصدر است. از نظر نقش دستوری و معنای دقیق، «بسط» هماهنگ‌تر است.

«بسط» با کدام حرف تمام می‌شود؟

با «ط». نوشتن «بست» نادرست است و واژه را به خانواده معنایی دیگری می‌برد.

«انبساط» چند حرف دارد؟

شش حرف. افزون بر تفاوت تعداد خانه‌ها، معنای آن بیشتر «گسترده شدن» یا «باز شدن» است.

جمع‌بندی کاربردی: برای عنوان و سرنخ دقیق «گستردن در جدول»، پاسخ نهایی بسط است؛ واژه‌ای سه‌حرفی با املای «ب‌س‌ط». تنها زمانی سراغ پاسخ‌هایی مانند «نشر»، «اشاعه»، «توسعه» یا «انداختن» بروید که تعداد خانه‌ها یا واژه‌های همراه سرنخ، معنای خاص‌تری مانند انتشار خبر، توسعه فعالیت یا پهن کردن سفره را نشان دهند.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.