برای سرنخ کوتاه و مستقلِ «گسیل»، دقیقترین پاسخ جدولی روانه است. این انتخاب هم از نظر معنی مستقیم درست است، هم در الگوی رایج جدولهای فارسی سابقه دارد و هم با پاسخ پنجحرفی ذخیرهشده سازگار است. «گسیل» در کاربرد عمومی به معنای فرستادن، راهی کردن یا روانه ساختن میآید و «روانه» نزدیکترین معادل فشردهای است که بدون افزودن فعل کمکی در خانههای جدول مینشیند. :contentReference[oaicite:0]{index=0}
چرا «روانه» جواب برتر است؟
صورت سرنخ فقط یک واژه است: «گسیل». وقتی طراح نه زمینه علمی داده، نه عبارت فعلی مانند «گسیل کردن» و نه تعداد خانهای متفاوت، معمولاً انتظار دارد یک مترادف همسطح و کوتاه نوشته شود. «روانه» دقیقاً همین نقش را دارد؛ میتواند معنای «فرستاده و راهیشده» بدهد و در ترکیب «روانه کردن» نیز با معنای فعلیِ گسیل همپوشانی کامل پیدا کند.
مزیت دیگر این پاسخ، تناسب دستوری آن است. «گسیل» در فارسی هم در معنی عملِ فرستادن دیده میشود و هم در جایگاه صفت، به معنای روانه یا فرستاده. بنابراین «روانه» برخلاف بعضی گزینههای دورتر، فقط ترجمهای موضوعی نیست؛ از نظر نقش واژه نیز با سرنخ جور درمیآید. فرهنگهای فارسی برای «گسیل» معانی «روانه کردن»، «فرستادن» و در کاربرد وصفی «روانه، فرستاده» را ثبت کردهاند. :contentReference[oaicite:1]{index=1}
گزینههای محتمل و جایگاه واقعی هرکدام
چند واژه با «گسیل» رابطه معنایی دارند، اما همه برای همین سرنخ به یک اندازه مناسب نیستند. تفاوت اصلی از تعداد خانهها، نقش دستوری و زمینه جمله به دست میآید.
نزدیکترین پاسخ برای سرنخ مستقل «گسیل». هم معنیِ راهی و فرستاده را منتقل میکند و هم صورت رایج حل جدول است.
از مترادفهای معتبر گسیل است، بهویژه برای نامه، پیام، داده یا کالا؛ با این حال در یک سرنخ بیزمینه معمولاً از «روانه» رسمیتر و موضوعیتر است.
بیشتر وقتی مناسب است که چیزی یا کسی به مأموریت، محل خدمت، جبهه، سفر رسمی یا مقصد سازمانی فرستاده شود. برای «گسیل نیرو» گزینهای قوی است.
معنی فعلی و روشنِ «گسیل کردن» است. اگر سرنخ بهصورت مصدر یا عبارت فعلی طرح شده باشد، این پاسخ از نظر دستور زبان طبیعیتر میشود.
در سرنخهایی که «گسیلشده»، «روانه» یا «عازم» مدنظر است میتواند جواب باشد، ولی برای خودِ «گسیل» از پاسخ اصلی کمی تفسیریتر است.
فقط با قرینه علمی جدی میشود؛ مانند گسیل نور، فوتون، پرتو یا انرژی. در چنین بافتی «نشر» یا گاهی «تابش» از معنای عمومی فرستادن دقیقتر است.
اصلاح یک خطای مهم در شمارش حروف
در جدول فارسی، شمارش بر پایه نویسههای نوشتهشده انجام میشود؛ نه بر پایه تعداد هجاها یا شیوه تلفظ. به همین دلیل «ارسال» و «اعزام» هر دو پنجحرفی هستند، نه چهارحرفی. «فرستادن» نیز هفتحرفی است، نه ششحرفی. این نکته در انتخاب پاسخ تعیینکننده است، چون هر سه واژه ممکن است از نظر معنی به ذهن برسند اما فقط با تعداد خانه درست پذیرفتنیاند.
معنی «گسیل» با توجه به بافت سرنخ
«گسیل» یک معنای مرکزی دارد: چیزی یا کسی از مبدأ به سوی مقصد فرستاده میشود. اما نوعِ چیزی که فرستاده میشود، واژه مناسب برای خانههای جدول را تغییر میدهد.
شخص، گروه یا نیرو
برای سرباز، مأمور، نماینده یا گروه، «روانه» و «اعزام» طبیعیاند. اگر سرنخ «گسیل نیرو» باشد، اعزام وزن معنایی بیشتری پیدا میکند.
پیام، نامه یا کالا
در این حوزه «ارسال» دقیقتر است. با این حال اگر طراح فقط خودِ «گسیل» را نوشته باشد، «روانه» همچنان پاسخ عمومیتر و کمریسکتر است.
نور، پرتو یا ذره
در زبان علمی، گسیل به آزاد شدن یا بیرونفرستادن انرژی و ذره اشاره میکند؛ بنابراین «نشر» و «تابش» میتوانند پاسخهای وابسته به قرینه باشند. کاربردهایی مانند گسیل پوزیترون و گسیل آلفا نیز همین معنای تخصصی را نشان میدهند. :contentReference[oaicite:2]{index=2}
املای درست و شکلهای نزدیک
املای معیارِ سرنخ گسیل است: «گ» + «س» + «ی» + «ل». پاسخ اصلی نیز روانه نوشته میشود و در آن «و» و «ا» دو حرف جداگانهاند. در جدول نیازی به نیمفاصله یا نشانه اضافی نیست.
«گسیل کردن» و «گسیل داشتن» ترکیبهای فعلیاند؛ بنابراین اگر طراح یکی از این عبارتها را کامل بیاورد، پاسخ باید به عملِ فرستادن اشاره کند. «گسیلشده» نیز یک صورت وصفی است و پاسخهایی مانند «روانه»، «فرستاده» یا «راهی» با آن تناسب بیشتری دارند.
چطور از حروف تقاطعی تصمیم قطعی بگیریم؟
اگر تعداد خانهها پنج است، سه گزینه «روانه»، «ارسال» و «اعزام» از نظر طول برابرند؛ پس حروف تقاطعی و موضوع سرنخ تعیینکننده میشوند. الگوی آغازین هر کدام متفاوت است و معمولاً با یک یا دو حرفِ معلوم، انتخاب قطعی میشود.
اگر پنج خانه دارم ولی حرف اول معلوم نیست
به موضوع سرنخهای اطراف و لحن طراح نگاه کنید. برای یک واژه عمومی و بدون متمم، «روانه» انتخاب نخست است. اگر کنار سرنخ واژگانی مانند نامه، مرسوله، داده یا پیام دیده میشود، «ارسال» محتملتر است؛ برای نیرو، تیم، هیئت یا مأمور، «اعزام» برتری دارد.
اگر فقط سه یا چهار خانه دارم
سه خانه با زمینه علمی میتواند «نشر» باشد. چهار خانه در معنای وصفی میتواند «راهی» باشد؛ اما «تابش» پنج حرف دارد و در چهار خانه جا نمیشود. بنابراین تعداد خانه را با خودِ شکل نوشتاری واژه تطبیق دهید، نه با حدس شنیداری.
اگر سرنخ «گسیل کردن» نوشته شده است
در این حالت پاسخ مصدری مانند «فرستادن» طبیعیتر است؛ مگر اینکه تعداد خانهها کوتاه باشد و طراح فقط جزء معنایی را بخواهد. «روانه کردن» نیز از نظر معنا کاملاً درست است، ولی در جدول معمولاً فاصله حذف میشود و تعداد خانهها باید با کل عبارت سنجیده شود.
نمونههای کاربردی برای تشخیص سریع
در جمله «فرمانده گروهی را به منطقه گسیل کرد»، جایگزین طبیعی «روانه کرد» یا «اعزام کرد» است. در جمله «سامانه داده را گسیل میکند»، «ارسال میکند» روشنتر است. در جمله «اتم فوتون گسیل میکند»، «نشر میدهد» یا «تابش میکند» به زبان علمی نزدیکتر است. این تفاوتها نشان میدهد که پاسخ جدول فقط مترادفبودن نیست؛ باید با موضوع و نقش دستوری نیز همخوان باشد.
برای سرنخ حاضر هیچ متمم یا نشانه تخصصی وجود ندارد. به همین علت پاسخ عمومی، فشرده و جاافتاده بر گزینههای زمینهمند مقدم است. نمونههای منتشرشده از پاسخ جدول نیز «گسیل» را مستقیماً با «روانه» حل کردهاند. :contentReference[oaicite:3]{index=3}
پاسخ نهایی: روانه
این واژه پنج حرف دارد و برای سرنخ مستقل «گسیل» دقیقترین انتخاب است. «ارسال» و «اعزام» نیز پنجحرفیاند، اما معمولاً بهترتیب با پیام و مرسوله، یا نیرو و مأمور تناسب بیشتری دارند؛ «نشر» فقط در بافت علمی جدی میشود.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!