پرش به محتوای اصلی

قرن در جدول

۶ دقیقه مطالعه

پاسخ: صده، سده

برای جواب سه‌حرفی و املای معیار، «سده» انتخاب دقیق‌تر است.

سرنخ «قرن» معمولاً به یک بازهٔ صدساله اشاره دارد. برابر فارسی و کوتاه آن «سده» است؛ واژه‌ای سه‌حرفی که هم از نظر معنا با سرنخ جور درمی‌آید و هم در جدول‌های کلمات متقاطع بسیار کاربرد دارد. صورت «صده» نیز در برخی فهرست‌های پاسخ و نوشته‌های غیررسمی دیده می‌شود و به همین علت در پاسخ ذخیره‌شده کنار «سده» آمده است، اما اگر جدول فقط یک انتخاب بخواهد، نوشتن «سده» با سین توصیه می‌شود.

پاسخ اصلی
سده

اسمِ یک دورهٔ کامل شامل صد سال؛ برابر فارسی «قرن» در معنای زمانی.

۳ حرففارسیجمع: سده‌ها
نمونهٔ کاربرد

سدهٔ چهاردهم خورشیدی همان بازه‌ای است که از سال ۱۳۰۱ آغاز می‌شود و در پایان ۱۴۰۰ تمام می‌شود.

در نوشته‌های تاریخی، «در سدهٔ پنجم» و «در قرن پنجم» از نظر اشاره به دورهٔ زمانی هم‌معنا هستند.

چرا «سده» دقیقاً با سرنخ قرن جور است؟

جزء معنایی اصلی در این سرنخ عدد صد است. یک دهه ده سال دارد و یک سده صد سال؛ بنابراین «سده» نام واحدی زمانی است که ده دهه را در بر می‌گیرد. این هم‌ارزی روشن باعث می‌شود طراح جدول بتواند تنها با واژهٔ «قرن» به پاسخ کوتاه «سده» برسد، بی‌آنکه توضیح دیگری لازم باشد.

«قرن» واژه‌ای عربی است که در فارسی امروز، وقتی کنار شماره، تاریخ یا رویداد تاریخی می‌آید، معمولاً همان دورهٔ صدساله را می‌رساند: قرن بیستم، قرن چهارم هجری یا آغاز قرن جدید. «سده» در همین بافت‌ها جانشین مستقیم آن است: سدهٔ بیستم، سدهٔ چهارم هجری و آغاز سدهٔ جدید.

ساختار زمانی یک سدهیک سده برابر صد سال و شامل ده دهه استسده = قرن = ۱۰۰ سالسال ۱سال ۱۰۰۱۰ دههٔ ده‌ساله

سده یا صده؛ کدام املا را وارد کنیم؟

در پاسخ ذخیره‌شده هر دو صورت «صده» و «سده» ثبت شده‌اند، پس هر دو برای بازشناسی جواب این سرنخ اهمیت دارند. با این حال، در نثر معیار و فرهنگ‌های فارسی، واژهٔ زمانی «سده» با حرف «س» نوشته می‌شود. این واژه از «سد/صد» به معنای عدد صد و پسوند «ـه» ساخته شده و در فارسی تثبیت شده است. همین املا را در ترکیب‌هایی مانند «سدهٔ میانه»، «سدهٔ پنجم» و «چند سده» می‌بینیم.

نکتهٔ املایی: اگر خانه‌های متقاطع هنوز حرف نخست را مشخص نکرده‌اند، «س» را برای پاسخ معیار در نظر بگیرید. «صده» ممکن است در بانک‌های قدیمی جواب یا بر پایهٔ ظاهر واژهٔ «صد» درج شده باشد، اما صورت پذیرفته‌تر برای مفهوم قرن «سده» است.

این تفاوت املایی نباید با تلفظ اشتباه گرفته شود. مقصود هر دو صورت در این سرنخ یک دورهٔ صدساله است، نه عدد صد به‌تنهایی. از سوی دیگر «سده» معنای مشهور دیگری هم دارد: نام جشن باستانی سده. وجود آن معنای فرهنگی، املای «سده» را در زبان فارسی پررنگ‌تر کرده است، هرچند در این صفحه فقط معنای زمانی آن مورد نظر است.

جواب‌های جایگزین و مرز معنایی آن‌ها

تعداد خانه‌ها و حروفی که از تقاطع‌ها به دست آمده‌اند تعیین می‌کنند آیا طراح معنای مستقیم «صد سال» را خواسته یا یکی از معناهای گسترده‌تر «قرن» را. جایگزین‌ها هم‌ارز مطلق یکدیگر نیستند و هر کدام در بافت مشخصی مناسب‌اند.

سده

پاسخ سه‌حرفی، فارسی و دقیق برای دورهٔ صدساله. در اغلب جدول‌ها نخستین انتخاب است.

مئه

واژه‌ای عربی به معنای «صد» که در جدول‌های واژه‌محور و قدیمی دیده می‌شود. این جواب نیز سه حرف دارد، اما در گفتار امروزی رایج نیست.

دوره / دوران / عهد

وقتی «قرن» به معنای روزگار یا برههٔ تاریخی باشد، این جواب‌های عمومی‌تر ممکن‌اند. طول آن‌ها به‌ترتیب چهار، پنج و سه حرف است.

شاخ

یکی از معناهای لغوی دیگر «قَرن» در عربی است. تنها زمانی مناسب است که سرنخ بر معنی غیرزمانی یا چندمعنایی تکیه داشته باشد.

«نسل» نیز گاهی به معنای مردم هم‌زمان با یکدیگر به مفهوم کهن قرن نزدیک می‌شود، اما نسل الزاماً صد سال طول نمی‌کشد؛ از این رو برای سرنخ سادهٔ «قرن» پاسخ ثانویه است، نه جانشین نخست «سده». همچنین «قرون» جواب مفرد قرن نیست؛ این واژه جمع عربی قرن است و بیشتر در ترکیب «قرون وسطی» دیده می‌شود.

شمارش سده‌ها چگونه انجام می‌شود؟

شمارهٔ یک سده معمولاً یک واحد از رقم صدگان سال بیشتر است، مگر آنکه سال دقیقاً به دو صفر ختم شود. علت این است که گاه‌شماری رایج از سال یک آغاز شده و سال صفر ندارد. بنابراین سدهٔ نخست سال‌های ۱ تا ۱۰۰ را پوشش می‌دهد، سدهٔ دوم از ۱۰۱ تا ۲۰۰ ادامه دارد و همین الگو تکرار می‌شود.

سدهٔ نخستسال ۱ تا ۱۰۰
سدهٔ چهاردهمسال ۱۳۰۱ تا ۱۴۰۰
سدهٔ پانزدهمسال ۱۴۰۱ تا ۱۵۰۰

برای نمونه، سال ۱۳۷۵ در سدهٔ چهاردهم خورشیدی قرار دارد، زیرا بازهٔ آن سده از ۱۳۰۱ شروع شده است. در مقابل، خود سال ۱۴۰۰ آخرین سال سدهٔ چهاردهم است، نه نخستین سال سدهٔ پانزدهم. این ظرافت تاریخی معنای «دورهٔ کامل صدساله» را بهتر نشان می‌دهد.

کاربرد درست در جمله و ترکیب

«این بنا در سدهٔ هشتم هجری ساخته شد.»

«در دو سده گذشته، شیوه‌های ارتباطی دگرگون شده‌اند.»

«پایان یک سده لزوماً با پایان یک دورهٔ فرهنگی هم‌زمان نیست.»

در ترکیب با عدد ترتیبی، اضافهٔ فارسی میان دو جزء می‌آید: «سدهٔ بیستم»، نه «سده بیست». جمع طبیعی آن «سده‌ها» است. همچنین صفت «سده‌ای» می‌تواند چیزی را وابسته به یک سده یا دارای عمر صدساله معرفی کند، هرچند در زبان روزمره ترکیب «صدساله» روان‌تر است.

باید میان «سده» و «صدساله» نیز فرق گذاشت. «سده» نام یک واحد یا بازهٔ تقویمی است؛ اما «صدساله» صفتی برای سن یا مدت است، مانند «درخت صدساله» یا «قرارداد صدساله». در جدول، اگر سرنخ تنها «قرن» باشد، صورت اسمی «سده» دقیق‌تر از صفت «صدساله» است.

تفاوت سده با دهه، هزاره و عصر

«دهه» بازه‌ای ده‌ساله و یک‌دهم سده است. «هزاره» هزار سال یا ده سده را در بر می‌گیرد. «عصر» برخلاف این دو اندازهٔ ثابت ندارد؛ عصر ممکن است با یک تحول سیاسی، هنری یا فناورانه تعریف شود و چند دهه یا چند سده ادامه یابد. همین اندازهٔ دقیق صدساله ویژگی‌ای است که «سده» را به پاسخ مستقیم قرن تبدیل می‌کند.

واژهٔ «قرن» نیز همیشه در همهٔ متن‌ها صرفاً عددی نیست. عبارتی مانند «قرن فناوری» می‌تواند نامی نمادین برای یک دوران باشد. در چنین کاربردی «دوران» از نظر لحن مناسب است، ولی در تاریخ‌گذاری—برای مثال «قرن نوزدهم میلادی»—برابر روشن و بی‌ابهام همان «سدهٔ نوزدهم میلادی» است.

جمع‌بندی واژه: برای سرنخ زمانی «قرن» جواب کوتاه و معیار سده است. پاسخ ثبت‌شده «صده، سده» هر دو صورت دیده‌شده را حفظ می‌کند؛ با این حال حرف نخستِ پیشنهادی در املای رسمی «س» است. «مئه» فقط جایگزینی کم‌کاربرد و جدولی است و واژه‌هایی چون «دوره»، «عهد» یا «شاخ» زمانی درست‌اند که تعداد خانه‌ها یا معنای خاص سرنخ آن‌ها را تأیید کند.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.