پرش به محتوای اصلی

غمخواری در جدول

۶ دقیقه مطالعه
پاسخ: همدردی
معادل شش‌حرفی و دقیق «غمخواری» در جدول است.

اگر سرنخ فقط «غمخواری» باشد، همدردی مستقیم‌ترین انتخاب است؛ زیرا در فرهنگ‌های فارسی، همدردی با واژه‌هایی مانند غمخواری، دلسوزی، غمگساری، دلجویی و دلداری توضیح داده شده است. پاسخ ذخیره‌شده برای این سرنخ نیز همین واژه است و از نظر معنا و تعداد حروف کاملاً با آن سازگار است.

معنای فشرده: توجه و واکنش عاطفی به درد یا اندوه دیگری و نشان‌دادن اینکه او در رنج خود تنها نیست.

املای معیار امروز «همدردی» به‌صورت پیوسته است. در بعضی فرهنگ‌های قدیمی‌تر صورت «هم دردی» هم دیده می‌شود، اما برای خانه‌های جدول و در نوشتار امروزی همان شکل پیوسته مناسب‌تر است.

چیدمان پاسخ در خانه‌ها

همدردی
۶ نویسه در املای پیوسته

در شمارش خانه‌های جدول، هر حرف یک خانه می‌گیرد و نیم‌فاصله‌ای در این واژه وجود ندارد.

چرا «همدردی» دقیقاً به سرنخ می‌خورد؟

ساخت واژه، معنای آن را روشن می‌کند: «هم» مفهوم همراهی و اشتراک را می‌رساند، «درد» رنج و اندوه را نشان می‌دهد و «ی» از این ترکیب یک اسمِ حالت می‌سازد. بنابراین همدردی یعنی حالتِ همراه‌شدن با درد دیگری. «غمخواری» نیز از غم و خوار به معنای غم‌خوار ساخته شده و به دوست حقیقی، دلسوز و کسی اشاره دارد که در اندوه دیگری شریک می‌شود. این همپوشانی معنایی سبب شده است که همدردی پاسخ طبیعی این سرنخ باشد.

رابطه معنایی غمخواری و همدردی اندوه یک فرد با توجه و همراهی فرد دیگر به همدردی و دلگرمی می‌رسد. اندوه دیگری توجه و همراهی همدردیصورتِ غمخواری ابراز حمایت دلگرمی

نمودار بالا یک تفاوت مهم را هم نشان می‌دهد: همدردی خودِ اندوه نیست، بلکه پاسخی انسانی به اندوه است. شخص همدرد ممکن است همان حادثه را تجربه نکرده باشد، اما رنج طرف مقابل را جدی می‌گیرد و با کلام، حضور یا کمک خود به آن واکنش نشان می‌دهد.

مرز پاسخ با واژه‌های نزدیک

چند کلمه در قلمرو معنایی غمخواری قرار می‌گیرند، اما همه در هر جدول جای «همدردی» را نمی‌گیرند. تفاوت ظریف آن‌ها می‌تواند هنگام تطبیق با حروف تقاطعی تعیین‌کننده باشد.

پاسخ اصلی

همدردی

شریک‌شدن عاطفی در رنج و ابراز نگرانی برای دیگری؛ نزدیک‌ترین برابر عمومی و امروزیِ غمخواری.

جایگزین نزدیک

دلسوزی

بر مهربانی و متأثرشدن از وضعیت دشوار دیگری تأکید دارد. در سرنخ‌هایی مانند «شفقت» یا «رقّت قلب» نیز ممکن است پاسخ باشد.

لحن ادبی

غمگساری

همراهی با اندوهگین و کوشیدن برای سبک‌کردن غم او را تداعی می‌کند. این صورت در متون ادبی برجسته‌تر از گفت‌وگوی روزمره است.

یاری عملی

مواسات

تنها احساس تأثر نیست؛ می‌تواند سهیم‌کردن دیگری در مال و امکانات یا یاری عملی به فرد گرفتار را نیز برساند.

مهرورزی

شفقت

مهربانی آمیخته با دل‌سوزی نسبت به رنج یک انسان یا موجود دیگر است و گاهی رنگ اخلاقی یا دینی پررنگ‌تری دارد.

پس از اندوه

تسلی

بیشتر به آرام‌کردن و کاهش اندوه اشاره دارد؛ یعنی نتیجه یا کنشی که ممکن است از همدردی برخیزد، نه دقیقاً خود آن حالت.

همدردی با همدلی یکی نیست

شباهت ظاهری این دو واژه گاهی باعث اشتباه می‌شود. در همدردی، فرد برای رنج دیگری متأثر می‌شود و نگرانی خود را نشان می‌دهد؛ اما در همدلی، محور اصلی فهم تجربه از زاویه دید همان فرد است. به بیان ساده، همدردی می‌گوید «از ناراحتی تو متأثرم» و همدلی می‌کوشد بفهمد «این وضعیت برای تو چه احساسی دارد».

همدردی: واکنش به رنجممکن است با پیام تسلیت، دلجویی، حضور در کنار فرد یا پیشنهاد کمک آشکار شود.
همدلی: ورود به منظر دیگریبا شنیدن بی‌قضاوت و تلاش برای درک احساس و تجربه شخص از درون موقعیت پیوند دارد.

پس اگر طراح جدول «غمخواری» را نوشته باشد، همدردی انتخاب قوی‌تری از همدلی است. «همدلی» معمولاً برای سرنخ‌هایی چون «درک احساس دیگری»، «هم‌حسی» یا «خود را جای دیگری گذاشتن» مناسب‌تر خواهد بود.

کاربرد طبیعی واژه در جمله

شناخت کاربرد، اطمینان از پاسخ را بیشتر می‌کند. «همدردی» اغلب با فعل‌های «کردن»، «نشان‌دادن» و «ابرازکردن» می‌آید و در موقعیت‌های سوگ، بیماری، حادثه یا هر تجربه دشوار به کار می‌رود.

دوستانش با او همدردی کردند. در این جمله، حضور عاطفی و شریک‌شدن در اندوه برجسته است.
پیام همدردی خانواده‌ها رسید. این ترکیب به بیان تأسف و حمایت پس از یک اتفاق ناگوار اشاره دارد.
همدردی او فقط در حد کلام نماند. جمله نشان می‌دهد که این احساس می‌تواند به یاری و رفتار حمایتگرانه برسد.

ترکیب‌های رایجی مانند «ابراز همدردی»، «پیام همدردی»، «همدردی صمیمانه» و «همدردی با بازماندگان» نیز همان پیوند مستقیم با غمخواری را حفظ می‌کنند. در مقابل، «تسلیت» معمولاً به موقعیت مرگ و سوگواری محدودتر است، در حالی که همدردی در برابر بیماری، شکست، زیان یا گرفتاری‌های دیگر هم طبیعی است.

نکته املایی و شمارش حروف

همدردی از شش حرف تشکیل می‌شود: ه، م، د، ر، د، ی. گاهی در توصیف‌های غیررسمی تعداد خانه‌ها نادرست نوشته می‌شود؛ معیار قابل اعتماد، خودِ رشته حروف و تقاطع‌های جدول است. اگر پاسخ شش‌خانه‌ای باشد و حروف موجود با این ترتیب جور شوند، «همدردی» بدون فاصله یا نیم‌فاصله وارد می‌شود.

دو حرف «د» در پاسخ وجود دارد: یکی پس از «هم» و دیگری پس از «ر». این تکرار هنگام پرکردن خانه‌ها مهم است. صورت‌هایی مانند «هم دردی» بازتاب شیوه فاصله‌گذاری قدیمی‌اند و برای یک پاسخ پیوسته، خانه جداگانه‌ای به فاصله اختصاص داده نمی‌شود.

اگر تعداد خانه‌ها متفاوت بود

خود سرنخ، پاسخ اصلی را روشن می‌کند؛ بااین‌حال جدول کلمات گاهی از مترادف‌ها بر پایه تعداد خانه و حروف تقاطعی بهره می‌برد. ترتیب بررسی منطقی چنین است:

۱

برای شش خانه، ابتدا همدردی را بیازمایید؛ هم پاسخ ثبت‌شده است و هم برابر صریح فرهنگ‌های فارسی.

۲

اگر حروف تقاطعی با «د» و «س» آغازین سازگارند، دلسوزی می‌تواند مقصود طراح باشد، هرچند سایه معنایی آن کمی متفاوت است.

۳

در جدول‌هایی با زبان ادبی، غمگساری یا مواسات محتمل‌اند؛ اولی بر همراهی و زدودن غم و دومی بر همراهیِ آمیخته با یاری تأکید می‌کند.

۴

تسلی را زمانی در نظر بگیرید که سرنخ به آرامش‌بخشی یا دلداری اشاره کند، نه صرفاً شریک‌شدن در غم.

این گزینه‌ها پاسخ اصلی را تغییر نمی‌دهند؛ فقط توضیح می‌دهند چرا ممکن است در جدولی با تعداد خانه یا حروف ازپیش‌پرشده متفاوت، واژه دیگری دیده شود. برای عنوان حاضر، انتخاب نهایی همان «همدردی» است.

جمع‌بندی واژه: غمخواری یعنی شریک‌شدن در اندوه و نشان‌دادن توجه و دلسوزی. برابر مستقیم و امروزی آن در این جدول «همدردی» است؛ واژه‌ای شش‌حرفی با املای پیوسته که نباید با «همدلی» اشتباه شود.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.