پرش به محتوای اصلی

عریض در جدول

۶ دقیقه مطالعه
پاسخ: «پهن»
«پهن» معادل سه‌حرفی و دقیقِ عریض، یعنی دارای عرض زیاد، است.

چرا «پهن» جواب دقیق سرنخ است؟

«عریض» چیزی را وصف می‌کند که فاصله میان دو کناره‌اش زیاد باشد؛ در فارسی روزمره، روشن‌ترین واژه برای چنین ویژگی‌ای «پهن» است. یک خیابان عریض، خیابانی پهن است و یک نوار عریض نیز نواری با پهنای زیاد. این برابری معنایی مستقیم، در کنار کوتاهی جواب، «پهن» را برای سرنخ جدول بسیار مناسب می‌کند.

این پاسخ نقش صفت دارد و درست مانند سرنخ می‌تواند پس از اسم یا پیش از آن بنشیند: «راه پهن»، «لبهٔ پهن» و «پهن‌تر شدن مسیر». بنابراین هم معنی و هم کاربرد دستوریِ دو واژه با یکدیگر هماهنگ است.

پاسخ در سه خانه
پهن
پ + ه + نبدون نیم‌فاصله و نشانهٔ اضافی

تصویر معنایی واژه: عرض، نه طول

برای فهم دقیق «عریض»، باید میان دو بُعد تمایز گذاشت. طول، امتداد یک چیز را از ابتدا تا انتها نشان می‌دهد؛ عرض، فاصلهٔ میان دو سوی آن را بیان می‌کند. وقتی این فاصله زیاد باشد، آن جسم یا فضا «عریض» یا «پهن» خوانده می‌شود. پس دربارهٔ جاده‌ای که از شهری تا شهر دیگر ادامه دارد، «طولانی» به امتداد مسیر اشاره می‌کند؛ اما «پهن» به فاصلهٔ میان دو کنارهٔ همان جاده مربوط است.

نمایش تفاوت عرض و طول در یک مسیر پهنیک مستطیل افقی که پیکان کوتاه عمودی عرض و پیکان بلند افقی طول آن را نشان می‌دهدعرض زیادطول مسیرپهن = دارای عرض زیاد

سه کاربرد نزدیک، با یک هستهٔ مشترک

جسم و شکللبهٔ پهن، تختهٔ پهن یا روبان پهن؛ یعنی فاصلهٔ دو کناره در آن‌ها چشمگیر است.
راه و فضاکوچه یا خیابان پهن، امکان حرکت در عرض بیشتری را فراهم می‌کند و مقابل راه باریک قرار می‌گیرد.
سطح و پوششسایهٔ پهن یا گسترهٔ پهن، بخش بزرگی از سطح را از یک سو تا سوی دیگر می‌پوشاند.

در همهٔ این کاربردها یک مفهوم ثابت باقی می‌ماند: گستردگی از پهلو به پهلو. به همین دلیل «پهن» فقط یک جایگزین فرهنگ‌لغتی نیست؛ در جمله‌های طبیعی فارسی نیز همان تصویری را می‌سازد که «عریض» می‌سازد.

پاسخ‌های نزدیک و مرز معنایی آن‌ها

در جدول‌ها گاهی یک سرنخ می‌تواند بیش از یک مترادف داشته باشد. تعداد خانه‌ها و حروفی که از تقاطع‌ها به دست آمده‌اند تعیین می‌کند کدام مترادف منظور طراح بوده است. با این حال، همهٔ واژه‌های نزدیک به یک اندازه دقیق نیستند.

پهن؛ انتخاب اصلی

سه حرف دارد و بی‌واسطه بر عرض زیاد دلالت می‌کند. هم برای اشیا و هم برای مسیرها طبیعی است. وقتی خانه‌ها سه‌تایی باشند، این پاسخ بر گزینه‌های دیگر برتری روشن دارد.

۳ حرفهم‌معنی مستقیم

فراخ؛ فضای بازتر

«فراخ» چهار حرف دارد و افزون بر پهنا، حس گشایش و جا‌داری می‌دهد؛ مانند اتاق فراخ یا میدان فراخ. اگر الگوی حروف با «ف» آغاز شود و چهار خانه باشد، می‌تواند گزینه‌ای معتبر باشد.

۴ حرفتأکید بر جاداری

گشاد؛ باز یا آزاد

«گشاد» نیز چهار حرف است، اما دامنهٔ دیگری هم دارد: دهانهٔ باز، لباس غیرتنگ یا گرهِ شل. برای «عریض» ممکن است در برخی بافت‌ها پذیرفته شود، ولی همیشه به اندازهٔ «پهن» خنثی و دقیق نیست.

۴ حرفوابسته به بافت

وسیع؛ گسترهٔ بزرگ

«وسیع» بیشتر بزرگیِ دامنه یا مساحت را می‌رساند؛ مثل سرزمین وسیع یا دانش وسیع. این واژه الزاماً فقط عرض فیزیکی را نشان نمی‌دهد، پس برای سرنخی که دقیقاً «عریض» است انتخاب ثانویه به شمار می‌آید.

۴ حرفدامنه یا مساحت
نکتهٔ تعیین‌کننده: جواب ذخیره‌شده و دقیق این سرنخ «پهن» است. گزینه‌های دیگر تنها زمانی مطرح می‌شوند که جدول دیگری تعداد خانه یا حروف تقاطعی متفاوتی داشته باشد.

«عریض» در جمله چه چیزی را توصیف می‌کند؟

خیابان عریض: خیابانی که فاصلهٔ میان دو طرف آن زیاد است؛ معادل طبیعی آن «خیابان پهن» است.
حاشیهٔ عریض: نواری با عرض زیاد در کنار صفحه، پارچه یا تصویر؛ «حاشیهٔ پهن» همان معنی را بی‌کم‌وکاست منتقل می‌کند.
صفحه‌نمایش عریض: نمایشگری که نسبت پهنای آن به ارتفاع زیاد است؛ در کاربرد فنی نیز مفهوم اصلی به محور افقی مربوط می‌شود.
لبخند عریض: کاربردی تصویری برای لبخندی که پهنای زیادی از چهره را می‌گیرد؛ «لبخند پهن» در فارسی گفتاری قابل فهم است.

این نمونه‌ها نشان می‌دهند سرنخ تنها به جاده و مکان محدود نیست. هرجا «عرض زیاد» موضوع باشد، از یک جسم ساده تا حالت چهره، پیوند معنایی عریض و پهن برقرار می‌ماند. البته در فارسی معیار، برای برخی ترکیب‌ها یکی از دو صورت رایج‌تر است؛ مثلاً «صفحه‌نمایش عریض» اصطلاح جاافتاده‌تری از «صفحه‌نمایش پهن» است، ولی این تفاوتِ رواج، هم‌معنایی پایه را از بین نمی‌برد.

تقابل‌هایی که معنی را روشن‌تر می‌کنند

«پهن» در برابر «باریک» قرار می‌گیرد. اگر نواری باریک را از دو سویش گسترش دهیم، پهن می‌شود. «عریض» نیز در همین تقابل معنا پیدا می‌کند. در مقابل، «کوتاه» روبه‌روی «بلند» یا «طویل» است و به بُعد دیگری اشاره دارد. بنابراین چیزی می‌تواند هم‌زمان عریض و کوتاه، یا باریک و طولانی باشد؛ این صفت‌ها جای یکدیگر را نمی‌گیرند.

ترکیب شناخته‌شدهٔ «عریض و طویل» هر دو بُعد را کنار هم می‌آورد: عریض از نظر پهنا و طویل از نظر درازا. این عبارت گاهی معنای مجازی هم پیدا می‌کند و برای نوشته، تشکیلات یا فرایندی بسیار مفصل و دامنه‌دار به کار می‌رود. در چنین تعبیر کنایی، ترجمهٔ تک‌تک اجزا همیشه روان نیست؛ اما در سرنخ مستقل «عریض»، همان معنای اصلیِ «پهن» مورد نظر است.

املای جواب و سرنخ

جواب «پهن» با «پ» آغاز می‌شود، «ه» در میانه دارد و به «ن» ختم می‌شود. صورت‌هایی مانند «پحن» یا «پهنّ» نادرست‌اند. خودِ سرنخ «عریض» نیز با «ع» و در پایان با «ض» نوشته می‌شود. شباهت آوایی بعضی حروف فارسی نباید باعث شود آن را با «ز»، «ذ» یا «ظ» بنویسیم.

از نظر ساخت واژه، «پهنا» اسمِ مرتبط با «پهن» است و مقدار عرض را بیان می‌کند؛ «پهنای رود» یعنی عرض رود. «پهن‌تر» صفت تفضیلی و «پهن‌ترین» صفت عالی است. این خانوادهٔ کوچک واژگانی کمک می‌کند رابطهٔ جواب با مفهوم عرض کاملاً روشن شود: چیزی که پهنای بیشتری دارد، پهن‌تر است.

جمع‌بندی معنایی

برای سرنخ «عریض» پاسخ مستقیم پهن است: واژه‌ای سه‌حرفی برای چیزی که عرض زیادی دارد. «فراخ» بر جاداری، «گشاد» بر بازبودن یا تنگ‌نبودن و «وسیع» بر دامنه یا مساحت گسترده نیز دلالت می‌کنند؛ ازاین‌رو آن‌ها فقط پاسخ‌های وابسته به بافت و تعداد خانه‌اند. در این عنوان، پاسخ اصلی و نهایی همان «پهن» باقی می‌ماند.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.