پرش به محتوای اصلی

پرتگاه کوهستانی در جدول

۵ دقیقه مطالعه

پاسخ: دره

واژه‌ای سه‌حرفی برای فرورفتگی میان ارتفاعات کوهستانی.

درهدَ رِ ه — سه حرف

معنای دقیق پاسخ

دره بخش پایین‌افتاده و کشیده‌ای از زمین است که میان کوه‌ها، تپه‌ها یا دامنه‌های بلند قرار می‌گیرد. دو سوی آن معمولاً شیب‌دار است و کف آن می‌تواند محل عبور رود، جویبار یا رواناب باشد.

در زبان فشردهٔ جدول، عبارت «پرتگاه کوهستانی» تصویرِ پایین‌رفتن تند زمین در فضای کوهستان را می‌سازد و پاسخ رایج سه‌حرفی آن «دره» در نظر گرفته می‌شود.

چرا «دره» با این سرنخ جور درمی‌آید؟

این سرنخ از دو جزء ساخته شده است. «کوهستانی» محیط پاسخ را روشن می‌کند و ذهن را از پرتگاه‌های استعاری یا ساختمان‌های بلند دور نگه می‌دارد. «پرتگاه» نیز به اختلاف ارتفاع و فضای عمیق زیر دامنه اشاره دارد. نقطهٔ مشترک این دو تصویر، عارضه‌ای طبیعی در پایینِ دو سوی مرتفع است: دره.

پرتگاهنشانهٔ عمق، سراشیبی و افت ناگهانی سطح زمین است.
کوهستانیمحدودهٔ معنایی را به عوارض طبیعی میان کوه و دامنه می‌برد.
سه خانهاگر جای پاسخ سه حرف داشته باشد، «دره» از نظر شمار حروف نیز کاملاً منطبق است.

البته در جغرافیای تخصصی، «پرتگاه» و «دره» دقیقاً هم‌معنا نیستند. پرتگاه بیشتر به یک لبه یا دیوارهٔ بسیار پرشیب گفته می‌شود، اما دره کل فضای فرورفته میان ارتفاعات است. صورت سؤالِ جدولی از مجاورت معنایی این دو استفاده می‌کند: کسی که بر لبهٔ شیب کوه می‌ایستد، اغلب دره را زیر پای خود می‌بیند.

نمای ساده ساختمان یک درهدو دامنه کوه در دو طرف و کف دره و مسیر آب در میان آن‌هاکف درهدامنهدامنهمسیر آب

دره فقط یک لبهٔ تند نیست؛ فضای فرورفته‌ای است که دامنه‌ها به سوی کف آن پایین می‌آیند.

صورت واژه و کاربرد آن در فارسی

«دره» در نوشتار بدون نشانهٔ آوایی نوشته می‌شود و تلفظ رایج آن «دَرّه» است. این کلمه سه نویسهٔ «د، ر، ه» دارد. تشدید در خط معمول فارسی نوشته نمی‌شود؛ بنابراین برای جدول نیز همان شکل سادهٔ دره وارد می‌شود، نه شکلی با علامت تشدید یا فاصله.

کاربرد واژه تنها به زمین‌شناسی محدود نیست. در نام بسیاری از مکان‌ها، ترکیب‌هایی مانند «درهٔ سرسبز»، «درهٔ رودخانه‌ای» یا «درهٔ عمیق» دیده می‌شود. در نثر توصیفی نیز دره می‌تواند فضایی خنک، سایه‌دار و دارای آب باشد؛ پس همیشه مفهوم خشکی یا خطر را منتقل نمی‌کند. حس خطر در این سرنخ بیشتر از کلمهٔ «پرتگاه» می‌آید.

نکتهٔ معنایی

اگر جمله بگوید «کوهنورد به لبهٔ پرتگاه نزدیک شد»، منظور خودِ لبه یا شیب سقوط است. اگر بگوید «روستا در دره قرار دارد»، منظور پهنهٔ پایین میان ارتفاعات است. جدول این دو را به سبب پیوند تصویری نزدیکشان کنار هم قرار داده، اما در متن دقیق نباید آن‌ها را در همهٔ جمله‌ها جایگزین یکدیگر کرد.

پاسخ‌های نزدیک، اما نه همسان

تعداد خانه‌ها و نوع بیان سرنخ تعیین می‌کند که آیا واژه‌ای نزدیک می‌تواند پاسخ باشد یا نه. برای همین، گزینه‌های زیر را باید با احتیاط سنجید؛ هیچ‌کدام در سرنخ حاضر به اندازهٔ پاسخ ثبت‌شدهٔ «دره» مستقیم نیست.

پاسخ اصلی

دره

فرورفتگی میان کوه‌ها یا تپه‌ها؛ کوتاه، سه‌حرفی و سازگار با پاسخ ثبت‌شده.

عمیق‌تر و باریک‌تر

ژرف‌دره

دره‌ای بسیار عمیق با دیواره‌های تند. اگر سرنخ بر ژرفا تأکید کند و خانه‌های بیشتری داشته باشد، این ترکیب دقیق‌تر است.

راه باریک طبیعی

تنگه

گذرگاه باریک میان کوه‌ها یا خشکی باریک میان آب‌ها. عنصر اصلی آن تنگیِ مسیر است، نه صرفاً پایین‌افتادگی زمین.

ادبی و استعاری

ورطه

گودال یا پرتگاه هولناک و نیز موقعیت بسیار خطرناک؛ برای سرنخ‌هایی با لحن ادبی مانند «مهلکه» یا «پرتگاه نابودی» مناسب‌تر است.

«گودال» هم به بخش فرورفتهٔ زمین اشاره می‌کند، ولی الزاماً میان کوه‌ها شکل نمی‌گیرد و مقیاس آن می‌تواند بسیار کوچک باشد. «نشیب» نیز جهت رو به پایین یا سرازیری را می‌رساند، نه فضای محصور میان دو ارتفاع. به همین دلیل این دو کلمه بدون قرینهٔ بیشتر جایگزین خوبی برای «دره» نیستند.

سه تصویر برای به‌خاطر سپردن تفاوت‌ها

۱

لبه را می‌بینیم: صخره ناگهان قطع می‌شود و پایین آن سقوط تندی وجود دارد؛ این تصویر به «پرتگاه» نزدیک است.

۲

فضای میان دو سو را می‌بینیم: دو دامنه پایین می‌آیند و در بخش میانی به کف می‌رسند؛ این همان «دره» است.

۳

گذرگاه باریک را می‌بینیم: دیواره‌ها به هم نزدیک‌اند و راه عبور محدود شده است؛ در چنین توصیفی «تنگه» می‌تواند انتخاب دقیق‌تری باشد.

دره چگونه شکل می‌گیرد؟

بسیاری از دره‌ها در زمانی طولانی بر اثر فرسایش آب پدید آمده‌اند. رود یا سیلاب، مواد سطح زمین را جابه‌جا می‌کند و مسیر خود را به‌تدریج پایین‌تر می‌برد. در مناطق یخچالی، حرکت تودهٔ یخ نیز می‌تواند فضای پهن و عمیقی میان ارتفاعات بسازد. شکل نهایی دره به جنس سنگ، شیب زمین، آب‌وهوا و مدت فرسایش وابسته است.

این زمینهٔ طبیعی توضیح می‌دهد چرا در توصیف دره واژه‌هایی مانند «کف»، «دامنه»، «رود» و «شیب» زیاد دیده می‌شوند. کف دره پایین‌ترین بخش آن است؛ دامنه‌ها دو سوی مرتفع‌ترند؛ و آب اغلب آسان‌ترین مسیر، یعنی بخش پایین، را دنبال می‌کند. پس پاسخ جدول تنها یک مترادف قراردادی نیست و به تصویری روشن از ناهمواری کوهستان اشاره دارد.

جمع‌بندی سرنخ

برای عبارت داده‌شده، شکل کوتاه و پذیرفته‌شدهٔ پاسخ دره است. سه حرف آن به ترتیب «د»، «ر» و «ه» نوشته می‌شوند. معنای اصلی‌اش فضای پایین‌افتاده میان کوه‌ها و بلندی‌هاست و پیوندش با «پرتگاه کوهستانی» از عمق، شیب و قرار گرفتن در پایین دامنه‌ها می‌آید.

انتخاب نهایی: دره

اگر تعداد خانه‌ها سه است، همین پاسخ را وارد کنید. فقط در سرنخی با تعداد حروف متفاوت یا تأکید مشخص بر باریکی، ژرفا یا زبان ادبی باید گزینه‌هایی مانند «تنگه»، «ژرف‌دره» یا «ورطه» را دوباره بررسی کرد.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.