برای سرنخ دقیق «دوری کردن» در جدول، پاسخ ثبتشده و مناسبتر تبرا است؛ نه عبارتِ چسبیده و نادرستِ «فاصلهگرفتن». «تبرا» هم از نظر معنای واژه و هم از نظر کاربرد شناختهشده در جدولهای فارسی با این راهنما سازگار است. بااینحال، چون «دوری کردن» چند هممعنی با طولهای متفاوت دارد، تعداد خانهها و حروف تقاطعی تعیین میکنند که همین جواب چهارحرفی در جدول شما منظور بوده است یا گزینهای دیگر.
واژهای عربیتبار در فارسی به معنای بیزاری جستن، دوری کردن و خود را بری و برکنار دانستن. در خانههای جدول بدون حرکت و نشانهٔ تشدید، به صورت «تبرا» نوشته میشود.
چرا «تبرا» پاسخ دقیقتری است؟
رابطهٔ «تبرا» با سرنخ فقط یک شباهت دور نیست. در فارسی، «تبرا کردن» و «تبرا جستن» به معنای بیزاری کردن و دوری جستن به کار رفته است. بنابراین جدولساز میتواند مصدر مرکب را کوتاه کند و جزء اصلی آن، یعنی «تبرا»، را در چهار خانه قرار دهد. این شیوه در جدول رایج است: راهنما به صورت فعلی میآید، اما پاسخ یک مصدر یا واژهٔ اسمیِ هممعناست.
معنای «تبرا» از صرفِ فاصلهٔ مکانی گستردهتر است. وقتی کسی از شخص، رفتار، عقیده یا کاری تبرا میجوید، تنها دور نمیایستد؛ نوعی بیزاری، برائت یا نپذیرفتن پیوند نیز در واژه وجود دارد. به همین دلیل «تبرا» برای سرنخی که «دوری کردن» را در معنای کنارهگرفتن و بیزاریجستن میخواهد، مناسب است؛ اما برای «فاصلهٔ مکانی» پاسخ دقیقی نیست.
املای درست در متن و در خانههای جدول
صورت آوانویسیشدهٔ واژه تَبَرّا است؛ یعنی حرف «ر» با تشدید خوانده میشود. در نوشتار معمول فارسی، حرکتها و تشدید اغلب حذف میشوند و شکل سادهٔ تبرا کاملاً طبیعی است. در جدول کلمات نیز نشانهٔ تشدید خانهٔ جداگانه نمیگیرد، پس پاسخ از چهار حرف تشکیل میشود:
نوشتن «تبرّا» در یک متن آموزشی دقیقتر از نظر نشاندادن تلفظ است، اما در خود شبکه باید همان چهار خانهٔ «ت، ب، ر، ا» پر شود. «تبراء» برای این کاربرد، املای معمولِ فارسیِ جواب جدول نیست و افزودن همزه یا حرف اضافه، طول پاسخ را بیدلیل تغییر میدهد.
«تبرا» با «تبری» چه تفاوتی دارد؟
تبرّی و تبرّا از یک خانوادهاند و هر دو به مفهوم بیزاری و دوری جستن نزدیکاند. «تبرّی» در ترکیبهایی مانند «تبرّی جستن» و در زبان دینی و کلامی بسیار دیده میشود؛ «تبرا» نیز در فارسی به عنوان صورت رایج واژه و در ترکیب «تبرا کردن» به کار میرود. از نظر تعداد خانه، هر دو چهارحرفیاند، اما حرف آخر آنها متفاوت است: «تبرا» با ا و «تبری» با ی پایان مییابد.
برای سرنخ دقیق این صفحه، شواهد کاربردیِ جدول به نفع «تبرا» است. اگر آخرین خانه از تقاطع، «ی» قطعی شده باشد، آنگاه «تبری» میتواند گزینهٔ محتملتری باشد؛ ولی بدون چنین قرینهای، جایگزینکردن خودکار «تبرا» با «تبری» درست نیست.
مقایسه با جوابهای واقعاً مرتبط
تبرا ۴ حرف — پاسخ اصلی
هممعنای مستقیمِ بیزاری جستن و دوری کردن؛ مناسبترین گزینه برای همین سرنخ، بهویژه وقتی الگوی «ت ب ر ا» با تقاطعها جور است.
تجنب ۴ حرف
به معنای دوری گزیدن و اجتناب کردن است. از نظر طول رقیب جدی محسوب میشود، اما باید حروف تقاطعی «ت ج ن ب» را تأیید کنند.
پرهیز ۵ حرف
واژهای روشن و فارسی برای خودداری و دوری است. هنگامی مناسب است که پنج خانه وجود داشته باشد یا راهنما بر خودداری از کاری تأکید کند.
اجتناب ۶ حرف
معادل رسمی و بسیار رایجِ دوری کردن از کار یا چیز نامطلوب. با پاسخ چهارحرفی یکی نیست و فقط در شبکهٔ ششخانهای مطرح میشود.
احتراز ۶ حرف
معنای پرهیز و دوری از خطر یا امر نامطلوب دارد. لحن آن رسمیتر است و معمولاً راهنمای «پرهیز کردن» نیز برایش به کار میرود.
حذر ۳ حرف
بیشتر مفهوم پرهیز همراه با بیم و احتیاط را میرساند. اگر راهنما «دوری و پرهیز» یا «بیم و پرهیز» باشد، احتمال آن بیشتر میشود.
ابا ۳ حرف
در جدولها برای راهنمای «پرهیز و دوری کردن» دیده میشود. «ابا کردن» همچنین معنای سر باز زدن دارد؛ پس با سرنخ کوتاهِ حاضر یکی گرفته نمیشود مگر تقاطعها آن را تحمیل کنند.
ابتعاد ۶ حرف
به معنای دور شدن و فاصله گرفتن است و بیشتر بر دوری یا فاصله تأکید دارد تا بیزاری. واژهای ادبی و کمکاربردتر در گفتار روزمره است.
چرا «فاصله گرفتن» پاسخ همارز نیست؟
«فاصله گرفتن» از نظر معنای عمومی میتواند توضیحی برای دوری کردن باشد، اما به عنوان جواب این مدخل سه ایراد دارد. نخست، یک عبارت دوواژهای است، نه واژهٔ کوتاهِ ثبتشده برای سرنخ. دوم، با حذف فاصله ده حرف دارد و به چهار خانهٔ «تبرا» نمیخورد. سوم، بار معنایی آن معمولاً خنثی یا مکانی است؛ در حالی که «تبرا» اغلب بیزاری و برائت را نیز میرساند.
شکل «فاصلهگرفتن» نیز از نظر املایی درست نیست. در متن فارسی باید «فاصله گرفتن» با فاصله نوشته شود. فقط داخل شبکهٔ جدول است که فاصلهٔ میان واژهها خانهای اشغال نمیکند؛ این قراردادِ شبکه نباید به املای متن توضیحی منتقل شود.
سرنخ دقیق چه نوع دوریای را میخواهد؟
«تبرا» و گاهی «تبری» مناسبترند؛ زیرا مفهوم برائت و نپذیرفتن پیوند را نیز دارند.
«پرهیز»، «اجتناب»، «احتراز» یا «تجنب» بر اساس طول خانهها محتملتر میشوند.
واژههایی مانند «ابتعاد»، «فاصله» یا «کنارهگیری» از نظر بافت به سرنخ نزدیکترند.
عنوان «دوری کردن در جدول» بهتنهایی متمم را نشان نمیدهد؛ یعنی نمیدانیم دوری از شخص است، از خطر است، از گناه است یا صرفاً فاصلهٔ مکانی. همین ابهام باعث میشود تعداد خانهها اهمیت زیادی پیدا کند. با وجود این، برای مدخلی که پاسخ ذخیرهشدهٔ آن «تبرا» بوده، اصلاح درست حذف گزینهٔ نامعتبر «فاصلهگرفتن» و نگهداشتن «تبرا» به عنوان جواب اصلی است.
کاربرد واژه در جمله
یعنی شخص آن رفتار را نمیپذیرد و خود را از آن دور و بری میداند.
یعنی از وابستگی یا همراهی با آن شخص یا گروه اعلام بیزاری و دوری کردن.
در بافت مذهبی، واژه معمولاً معنای بیزاری و دوری از دشمنان و ناپسندان را با بار اعتقادی پررنگتری بیان میکند.
این کاربردها نشان میدهند که «تبرا» صرفاً هممعنیِ «چند قدم دورتر شدن» نیست. اگر سرنخ جدول از یک جملهٔ ادبی یا مذهبی گرفته شده باشد، احتمال «تبرا» بیشتر میشود. در مقابل، اگر جمله دربارهٔ فاصلهگرفتن فیزیکی از یک محل باشد، باید گزینههای مکانی را جدیتر سنجید.
تطبیق با حروف تقاطعی
- الگوی کامل
- اگر چهار خانه دارید و الگو «ت ـ ر ا» است، «تبرا» تقریباً قطعی است و خانهٔ دوم باید «ب» باشد.
- حرف آخر
- پایان «ا» از «تبرا» پشتیبانی میکند؛ پایان «ی» احتمال «تبری» را بالا میبرد.
- حرف دوم
- اگر حرف دوم «ج» باشد، «تجنب» را بررسی کنید؛ «تجنب» نیز چهار حرف دارد اما ساختار آن «ت ج ن ب» است.
- طول متفاوت
- سه خانه میتواند «حذر» یا «ابا» را مطرح کند؛ پنج خانه «پرهیز» و شش خانه «اجتناب»، «احتراز» یا «ابتعاد» را.
- معنای تقاطع
- وقتی فقط یک حرف ناسازگار است، پاسخ متقاطع همان خانه را هم بازبینی کنید؛ اما چند ناسازگاری معمولاً نشان میدهد مترادف دیگری منظور بوده است.
صورت نهایی پیشنهادی برای این مدخل
در کادر پاسخ باید فقط تبرا نمایش داده شود. در توضیح میتوان صورت آوایی «تَبَرّا»، معنی «بیزاری و دوری جستن» و تفاوت آن با «تبری»، «تجنب»، «پرهیز» و «اجتناب» را آورد. آوردن «فاصله گرفتن» صرفاً به عنوان توضیح معناییِ دورتر و با املای درست ممکن است، اما نباید در کنار «تبرا» به شکل یک جواب مستقل و قطعی نمایش داده شود.
پاسخ منتخب: تبرا
چهار حرف: ت + ب + ر + ا. تلفظ دقیق «تَبَرّا» است و معنی آن در این سرنخ «بیزاری جستن و دوری کردن» است. گزینههای دیگر فقط زمانی جایگزین میشوند که تعداد خانهها یا حروف تقاطعی با «تبرا» سازگار نباشد.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!