پرش به محتوای اصلی

اشاره به نزدیک در جدول

۹ دقیقه مطالعه
پاسخ‌های جدول برای «اشاره به نزدیک در جدول» این، اینان این ۳ حرف و اینان ۵ حرف دارد؛ انتخاب به مفرد یا جمع‌بودن اشاره بستگی دارد.

برای سرنخ «اشاره به نزدیک در جدول»، پاسخ‌های ذخیره‌شده این و اینان هستند. «این» برای اشاره به یک فرد، چیز یا مفهوم نزدیک به کار می‌رود و سه حرف دارد. «اینان» شکل جمع و ادبیِ آن برای اشاره به اشخاص یا جانداران نزدیک است و پنج حرف دارد.

چرا دو پاسخ برای اشاره به نزدیک وجود دارد؟

در فارسی، واژه‌های اشاره هم فاصله را نشان می‌دهند و هم گاهی تعداد یا نوع مرجع را مشخص می‌کنند. «این» برای مفرد نزدیک است و می‌تواند پیش از اسم بیاید یا به‌تنهایی جای اسم بنشیند. «اینان» برای چند شخص نزدیک است و بیشتر در نثر رسمی و ادبی دیده می‌شود.

اگر جدول سه خانه داشته باشد، این پاسخ طبیعی است. اگر پنج خانه داشته باشد و سرنخ به جمع اشخاص نزدیک اشاره کند، اینان مناسب است. حروف تقاطعی و جملهٔ کاملِ سرنخ کمک می‌کنند مفرد و جمع را از هم جدا کنیم.

راهنمای سریع خانه‌ها: اشارهٔ مفرد نزدیک، ۳ حرف = این؛ اشارهٔ جمعِ اشخاص نزدیک، ۵ حرف = اینان.

معنی دقیق «این»

این واژه برای اشاره به چیزی یا کسی نزدیک به گوینده یا در محدودهٔ توجه او به کار می‌رود. «این کتاب»، «این خانه» و «این دوست» نمونه‌هایی هستند که این پیش از اسم آمده و آن را مشخص می‌کند. در این کاربرد، «این» صفت اشاره است.

اگر «این» به‌تنهایی در جمله نقش اسم بگیرد، ضمیر اشاره است: «این را بردار»، «این خوب است» یا «این همان چیزی است که می‌خواستم». بنابراین یک واژه می‌تواند با توجه به جایگاهش در جمله، صفت اشاره یا ضمیر اشاره باشد.

این به‌عنوان صفت اشارهپیش از اسم می‌آید: این کتاب، این کودک، این راه.
این به‌عنوان ضمیر اشارهجانشین اسم می‌شود: این را می‌خواهم، این بهتر است.
فاصلهمعمولاً به چیزی نزدیک یا در دسترس توجه گوینده اشاره می‌کند.

معنی و کاربرد «اینان»

اینان ضمیر اشارهٔ جمع برای اشخاص نزدیک است. جملهٔ «اینان دوستان من هستند» یعنی این افراد نزدیک یا حاضر، دوستان گوینده‌اند. این واژه نسبت به «این‌ها» رسمی‌تر و ادبی‌تر به نظر می‌رسد و بیشتر برای انسان‌ها یا جانداران به کار می‌رود.

اینان پنج حرف دارد: ا، ی، ن، ا، ن. در جدول، آن را با «این» اشتباه نکنید؛ الف و نون پایانی نشانهٔ جمع در این شکل‌اند. اگر سرنخ به چند فرد نزدیک اشاره کند و پنج خانه در اختیار باشد، اینان پاسخ مناسب است.

نکتهٔ کاربردی: اینان معمولاً برای اشخاص است؛ برای اشارهٔ جمع به اشیا در زبان روزمره «این‌ها» طبیعی‌تر است، هرچند کاربرد زبان می‌تواند انعطاف‌پذیر باشد.

تفاوت این با اینان

تفاوت اصلی، مفرد و جمع بودن است. «این» می‌تواند به یک شخص یا شیء اشاره کند؛ «اینان» به چند شخص یا جاندار. «این» سه حرف و «اینان» پنج حرف دارد. در جملهٔ «این آمد»، یک نفر یا چیز مورد اشاره است؛ در «اینان آمدند»، چند نفر یا جاندار.

از نظر سبک نیز اینان رسمی‌تر و ادبی‌تر است. در گفتار روزمره معمولاً می‌گوییم «این‌ها آمدند»، اما در متن رسمی یا ادبی «اینان آمدند» کاملاً طبیعی است. جدول‌ها به هر دو شکل نیاز دارند، زیرا تعداد خانه‌ها و سطح زبانی سرنخ متفاوت است.

تفاوت این و این‌ها

این‌ها نیز ضمیر اشارهٔ جمع نزدیک است و برای اشخاص و اشیا به کار می‌رود: «این‌ها کتاب‌های من هستند» یا «این‌ها دوستانم هستند». در نوشتار رسمی، این‌ها با نیم‌فاصله نوشته می‌شود. در جدول معمولاً نشانهٔ فاصله یا نیم‌فاصله خانهٔ جداگانه نیست و حروف اصلی ا، ی، ن، ه، ا شمرده می‌شوند.

اینان بیشتر انسانی و ادبی است، اما این‌ها عمومی‌تر و محاوره‌ای‌تر. اگر سرنخ «اشاره به نزدیک» به صورت کلی و پاسخ پنج‌حرفی باشد، اینان پاسخ ذخیره‌شدهٔ این job است؛ در جدول دیگری ممکن است این‌ها نیز جواب شود.

صفت اشاره و ضمیر اشاره

برای تشخیص صفت و ضمیر اشاره، به وجود اسم بعد از واژه نگاه کنید. اگر واژهٔ اشاره پیش از اسم بیاید و آن را مشخص کند، صفت اشاره نام دارد؛ اگر خودش جای اسم بنشیند، ضمیر اشاره است.

  • صفت اشاره: این خانه بزرگ است؛ «این» اسم خانه را مشخص می‌کند.
  • ضمیر اشاره: این بزرگ است؛ «این» به‌تنهایی جانشین یک اسم شده است.
  • ضمیر جمع: اینان آمدند؛ «اینان» نهاد جمله و جانشین چند شخص است.
  • مفعول: این را بگیر؛ «این» با نشانهٔ را نقش مفعولی دارد.

در آموزش دستور زبان، «این» را هم صفت اشاره و هم ضمیر اشاره می‌نامند؛ این نام‌گذاری به نقش آن در جمله بستگی دارد. برای حل جدول، معنای «اشاره به نزدیک» و تعداد حروف معمولاً مهم‌تر از این تقسیم‌بندی است.

اشاره به دور: آن و آنان

در برابر «این» برای نزدیک، «آن» برای اشاره به دور به کار می‌رود. «آن کتاب» یعنی کتابی دورتر از گوینده یا جدا از موقعیت فعلی. «آنان» نیز شکل جمعِ رسمی و ادبی برای اشاره به اشخاص دور است و چهار حرف دارد.

این تقابل به حل سرنخ‌های مشابه کمک می‌کند: نزدیک و مفرد = این؛ نزدیک و جمع اشخاص = اینان؛ دور و مفرد = آن؛ دور و جمع اشخاص = آنان. «آن‌ها» نیز برای جمع دور، هم اشخاص و هم اشیا، کاربرد عمومی‌تری دارد.

ایناشاره به مفرد نزدیک؛ سه حرف.
ایناناشاره به جمع اشخاص نزدیک؛ پنج حرف.
آناشاره به مفرد دور؛ دو حرف.
آناناشاره به جمع اشخاص دور؛ چهار حرف.

تفاوت چنین و چنان با این و آن

«چنین» و «چنان» بیشتر به نوع، حالت یا کیفیت اشاره می‌کنند، نه فقط فاصلهٔ مکانی. چنین یعنی این‌گونه و چنان یعنی آن‌گونه. «چنین رفتاری درست نیست» دربارهٔ نوع رفتار سخن می‌گوید؛ «چنان رفتاری» به رفتاری اشاره می‌کند که پیش‌تر یا در فاصله‌ای دیگر توصیف شده است.

چنین چهار حرف دارد و چنان نیز چهار حرف. اگر سرنخ «اشاره به این‌گونه» باشد، چنین مناسب است؛ اگر «اشاره به نزدیک» و سه خانه باشد، این پاسخ دقیق‌تری است. این تمایز به‌خصوص در جدول‌های دستور زبان اهمیت دارد.

کاربرد اشاره در گفتار و نوشتار

واژه‌های اشاره به گوینده کمک می‌کنند بدون تکرار نام، شخص یا چیز مورد نظر را مشخص کند. در گفت‌وگوی حضوری، فاصلهٔ واقعی مهم است؛ در متن، اشاره می‌تواند به چیزی در جملهٔ قبل یا موضوعی در ذهن نویسنده مربوط شود. «این موضوع» معمولاً به مطلب نزدیک در متن و «آن موضوع» به مطلبی دورتر یا قبلی اشاره می‌کند.

در فارسی، این و آن می‌توانند پیش از اسم بیایند و آن را معین کنند. جمع‌سازی نیز با اینان، آنان، این‌ها و آن‌ها صورت می‌گیرد. لحن رسمی، نوع مرجع و تعداد اشخاص یا اشیا در انتخاب شکل مناسب اثر دارند.

تعداد حروف پاسخ‌ها

پاسخ‌های ذخیره‌شدهٔ این job به شکل زیر شمارش می‌شوند:

  1. این: ۳ حرف؛ ا، ی، ن.
  2. اینان: ۵ حرف؛ ا، ی، ن، ا، ن.

حرکت‌ها، فاصله‌ها و نشانه‌های دستوری در شمارش حروف جدول وارد نمی‌شوند. «اینان» به صورت یک واژهٔ پیوسته نوشته می‌شود.

پاسخ‌های جایگزین برای اشاره به نزدیک

در جدول‌های دیگر، با توجه به صورت دقیق سرنخ، گزینه‌های زیر نیز ممکن است مطرح شوند:

  • این‌ها: پنج حرف در شمارش حروف اصلی؛ جمع نزدیک برای اشخاص و اشیا.
  • همین: چهار حرف؛ اشارهٔ تأکیدی به همین چیز یا فرد نزدیک.
  • اینجا: پنج حرف؛ اشاره به مکان نزدیک، نه شخص یا شیء.
  • اینجان: شش حرف؛ شکل کمتر رایج برای افراد حاضر در اینجا.
  • چنین: چهار حرف؛ اشاره به این‌گونه یا این کیفیت.

اگر سرنخ مفرد باشد، این؛ اگر جمع اشخاص و پنج خانه باشد، اینان؛ اگر جمع عمومی و محاوره‌ای باشد، این‌ها؛ و اگر اشارهٔ تأکیدی باشد، همین ممکن است مناسب‌تر باشد.

چطور پاسخ را در جدول پیدا کنیم؟

ابتدا تعداد خانه‌ها را بشمارید و مفرد یا جمع بودن سرنخ را مشخص کنید. سه خانه و اشاره به یک مورد نزدیک به «این» می‌رسد. پنج خانه و اشاره به چند شخص نزدیک به «اینان» می‌رسد. سپس حروف تقاطعی را بررسی کنید: ا، ی، ن برای این و ا، ی، ن، ا، ن برای اینان.

اگر سرنخ فقط «اشاره به نزدیک» باشد، ممکن است بانک پاسخ‌ها هر دو شکل را نگه دارد. جمله یا تعریف کامل معمولاً نشان می‌دهد که منظور مفرد است یا جمع. در نبود جمله، تعداد خانه‌ها راهنمای اصلی خواهد بود.

جمع‌بندی حل جدول: اشاره به نزدیکِ مفرد = این؛ اشاره به نزدیکِ جمعِ اشخاص = اینان. آن و آنان شکل‌های متناظر برای اشاره به دور هستند.

پرسش‌های متداول

اشاره به نزدیک در جدول چه جوابی دارد؟

پاسخ‌های ذخیره‌شده «این» و «اینان» هستند؛ این برای مفرد و اینان برای جمع اشخاص نزدیک.

این چند حرف دارد؟

سه حرف: ا، ی و ن.

اینان چند حرف دارد؟

پنج حرف: ا، ی، ن، ا و ن.

فرق اینان و این‌ها چیست؟

هر دو به جمع نزدیک اشاره می‌کنند؛ اینان رسمی‌تر و بیشتر برای اشخاص است، این‌ها عمومی‌تر و برای اشخاص و اشیا به کار می‌رود.

در نتیجه، برای سرنخ «اشاره به نزدیک در جدول» تعداد خانه و مفرد یا جمع بودن مرجع را بررسی کنید: این سه‌حرفی و اینان پنج‌حرفی است.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.