پرش به محتوای اصلی

بسیاری در جدول

۵ دقیقه مطالعه
پاسخ‌های جدول بسی، فراوانی، وفور برای «بسیاری»: بسیِ سه‌حرفی، وفورِ چهارحرفی و فراوانیِ هفت‌حرفی

سرنخ «بسیاری در جدول» سه پاسخ رایج دارد: بسی با سه حرف، وفور با چهار حرف و فراوانی با هفت حرف. هر سه مفهوم زیادی و کثرت را می‌رسانند؛ تعداد خانه‌ها و ساخت جمله انتخاب نهایی را مشخص می‌کند.

چرا بسیاری چند پاسخ دارد؟

«بسیاری» می‌تواند هم به معنی زیاد بودن تعداد و هم به معنی گروه زیادی از افراد یا اشیا باشد. فارسی برای این مفهوم واژه‌های کوتاه و بلند مختلفی دارد و طراح جدول با توجه به شبکه یکی از آن‌ها را انتخاب می‌کند.

اگر سه خانه داشته باشید، بسی پاسخ کوتاه و ادبی است؛ چهار خانه به وفور می‌رسد و هفت خانه با فراوانی پر می‌شود. حروف تقاطعی و نقش دستوری سرنخ نیز به تشخیص کمک می‌کنند.

راهنمای سریع: بسی = ۳ حرف، وفور = ۴ حرف، فراوانی = ۷ حرف. در شمارش فراوانی، هر دو الف را حساب کنید: ف، ر، ا، و، ا، ن، ی.

جواب سه‌حرفی: بسی

بسی واژه‌ای کوتاه و ادبی به معنی بسیار، خیلی و فراوان است. این واژه بیشتر در شعر، نثر ادبی و ترکیب‌های کهن دیده می‌شود و در گفت‌وگوی امروز کاربرد کمتری دارد، اما در جدول‌های کلاسیک بسیار سودمند است.

بسی سه حرف دارد: ب، س و ی. اگر سرنخ به معنی «بسیار» نزدیک باشد یا جدول سه خانه بخواهد، این گزینه مناسب است. وجود ی در پایان آن را از «بس» دوحرفی جدا می‌کند.

  • تعداد حروف: سه.
  • حروف: ب، س، ی.
  • معنی: بسیار، خیلی و فراوان.
  • نوع واژه: قید یا صفت مقدار.
  • لحن: ادبی و کهن‌تر از بسیاری.

جواب چهارحرفی: وفور

وفور به معنی فراوانی، زیادی و سرشار بودن است. این واژه معمولاً برای نعمت، مال، دانش، منابع یا چیزهایی به کار می‌رود که مقدارشان بسیار زیاد است؛ مانند وفور نعمت یا وفور اطلاعات.

وفور چهار حرف دارد: و، ف، و و ر. دو واو در آن دیده می‌شود و حرف نخست آن واو است. اگر جدول چهارخانه باشد و تقاطع‌ها با این الگو هماهنگ شوند، وفور پاسخ مناسب است.

بسی۳ حرف؛ بسیار و فراوان در کاربرد ادبی.
وفور۴ حرف؛ فراوانی و سرشار بودن.
فراوانی۷ حرف؛ حالت یا مقدار زیاد بودن.

جواب هفت‌حرفی: فراوانی

فراوانی اسمِ حالت یا کیفیت فراوان بودن است. این واژه برای زیادیِ یک چیز در یک محیط، جمعیت یا مجموعه به کار می‌رود و در متن‌های آماری و علمی نیز کاربرد دارد.

فراوانی هفت حرف دارد: ف، ر، ا، و، ا، ن، ی. در شمارش آن، دو الف وجود دارد. اگر سرنخ «بسیاری» اسمِ یک وضعیت یا مقدار باشد و هفت خانه در اختیار باشد، فراوانی انتخاب دقیق‌تری است.

  • تعداد حروف: هفت.
  • حروف: ف، ر، ا، و، ا، ن، ی.
  • معنی: زیادی، کثرت و فراوان بودن.
  • نوع واژه: اسمِ کیفیت یا حالت.
  • کاربرد علمی: میزان تکرار یا بسامد یک پدیده.

تفاوت بسی و فراوانی

بسی بیشتر نقش قید یا صفت مقدار دارد و می‌تواند شدت یک ویژگی یا تعداد زیاد را بیان کند؛ مانند «بسی زیبا» در زبان ادبی. فراوانی اسم است و خودِ حالت زیاد بودن را نام می‌برد؛ مانند «فراوانی بارش» یا «فراوانی منابع».

این تفاوت دستوری در جدول مهم است. سرنخ «بسیاری» که به یک اسم یا حالت اشاره کند، با فراوانی هماهنگ‌تر است؛ اما طراح ممکن است صرفاً هم‌معنی کوتاه بسی را بخواهد.

تفاوت وفور و فراوانی

وفور و فراوانی هر دو اسم و مترادف نزدیک‌اند. وفور در ترکیب‌هایی مانند وفور نعمت یا وفور مال لحن ادبی و رسمی دارد و معمولاً به سرشار بودن اشاره می‌کند. فراوانی کاربرد عمومی‌تر و علمی‌تری دارد و می‌تواند میزان وقوع یا تعداد را هم بیان کند.

تفاوت اصلی برای جدول تعداد حروف است: وفور چهار حرف و فراوانی هفت حرف دارد. اگر تقاطع‌ها یک گزینه را رد کنند، دیگری را با الگوی مناسب امتحان کنید.

فراوانی در آمار و علم

در آمار، فراوانی تعداد دفعات رخ دادن یک مقدار یا رویداد در مجموعهٔ داده‌هاست. برای مثال، اگر یک عدد در فهرست چند بار تکرار شود، تعداد تکرار آن فراوانی آن مقدار نامیده می‌شود. این کاربرد علمی با مفهوم کلی «بسیاری» ارتباط دارد، اما دقیق‌تر است.

در علوم دیگر نیز فراوانی می‌تواند به میزان وقوع، تعداد یا تراکم یک پدیده اشاره کند. با این حال، پاسخ جدول بر اساس سرنخ عمومی و اندازهٔ خانه‌ها انتخاب می‌شود.

واژه‌های نزدیک و متضاد

کثرت، فزونی، زیادی، غزارت، وفور و انبوهی از واژه‌های نزدیک به بسیاری هستند. در برابر آن‌ها کمی، اندکی، قلت و نایابی قرار می‌گیرند. هر کلمه طول و کاربرد خود را دارد و الزاماً پاسخ همین سرنخ نیست.

  • کثرت: زیاد بودن تعداد.
  • فزونی: افزایش و بیشتر شدن.
  • انبوهی: جمعیت یا حجم بسیار زیاد.
  • قلت: کمی و اندک بودن.
  • نایابی: کم‌یاب بودن و فراوان نبودن.

راهنمای تشخیص در جدول

ابتدا خانه‌ها را بشمارید: سه خانه بسی، چهار خانه وفور و هفت خانه فراوانی. سپس به حرف آغازین توجه کنید؛ بسی با ب، وفور با و و فراوانی با ف آغاز می‌شود. حروف پایانی و تقاطع‌های عمودی نیز انتخاب را قطعی می‌کنند.

هر سه پاسخ در این کار ذخیره شده‌اند؛ بنابراین اگر طول شبکه معلوم نیست، آن‌ها را بر اساس تعداد خانه و نقش دستوری سرنخ مقایسه کنید.

جمع‌بندی

بسیاری در جدول = بسی / وفور / فراوانی
بسی پاسخ سه‌حرفی و ادبی برای بسیار و فراوان، وفور پاسخ چهارحرفی برای سرشار بودن و فراوانی پاسخ هفت‌حرفی برای حالت یا مقدار زیاد بودن است. حروف فراوانی ف، ر، ا، و، ا، ن، ی هستند و دو الف دارد. تعداد خانه‌ها پاسخ نهایی را مشخص می‌کند.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.