پرش به محتوای اصلی

بخش متحرک میز در جدول

۱۲ دقیقه مطالعه
پاسخ درست: «کشو» — سه حرف: ک، ش، و

سرنخ «بخش متحرک میز» یک تعریف کوتاه و مستقیم برای کشو است: محفظه‌ای جعبه‌مانند که در بدنه میز قرار می‌گیرد و با حرکت رو به جلو و عقب باز و بسته می‌شود. در پاسخ‌نامه‌های جدول نیز این عبارت به‌طور مکرر با «کشو» پاسخ داده شده است؛ بنابراین تا وقتی تعداد خانه‌ها سه باشد و حروف تقاطعی خلاف آن را نشان ندهند، پاسخ دیگری هم‌ارز و دقیق‌تر وجود ندارد.

چرا پاسخ «کشو» است؟

در این سرنخ، هر سه جزء عبارت به یک ویژگی مشخص اشاره می‌کنند. «بخش» نشان می‌دهد پاسخ نام یکی از اجزای میز است، نه نام خود میز یا وسیله‌ای مستقل. «متحرک» می‌گوید آن جزء نسبت به بدنه ثابت میز جابه‌جا می‌شود. «میز» نیز دامنه معنا را محدود می‌کند. کشو دقیقاً این سه شرط را هم‌زمان دارد: جزئی از میز است، درون یا زیر صفحه آن جای می‌گیرد و برای دسترسی به محتویاتش بیرون کشیده و دوباره به داخل رانده می‌شود.

پاسخ نهاییکشو
کشو
تعریف فشرده

جعبه یا محفظه روبازی که در میز، کمد یا قفسه جاسازی می‌شود و روی تکیه‌گاه یا ریل به جلو و عقب حرکت می‌کند. این حرکت‌پذیری همان نکته‌ای است که طراح جدول با صفت «متحرک» برجسته کرده است.

عبارت سرنخ از نظر دستوری نیز پاسخ اسمی می‌خواهد. «کشو» اسم یک جزء عینی است و بدون نیاز به افزودن واژه‌ای دیگر، تعریف را کامل می‌کند. گزینه‌هایی مانند «ریل» فقط سازوکار حرکت‌اند و خود بخش اصلی میز نیستند؛ «درب» نیز معمولاً با لولا باز می‌شود و تعریف متعارف این سرنخ را پوشش نمی‌دهد.

تعداد حروف و الگوی خانه‌ها

«کشو» در جدول کلمات متقاطع سه حرف دارد: ک + ش + و. حرکت کوتاه «ـِ» در تلفظ «کِشو» نوشته نمی‌شود و خانه جداگانه‌ای نمی‌گیرد. بنابراین اگر ردیف یا ستون مورد نظر سه خانه دارد، الگوی پاسخ چنین است:

الگوی سه‌خانه‌ای: ک | ش | و
حرف «و» در پایان واژه یک حرف مستقل است؛ هرچند در تلفظ، بخشی از آوای پایانی واژه را می‌سازد.

حروف تقاطعی نیز باید همین ترتیب را تأیید کنند. اگر خانه نخست «ک»، خانه میانی «ش» یا خانه پایانی «و» به دست آمده باشد، احتمال درست بودن پاسخ بسیار زیاد است. اگر شبکه چهار یا پنج خانه نشان می‌دهد، بهتر است ابتدا شماره سرنخ، جهت پاسخ و مرز خانه‌های سیاه را دوباره بررسی کنید؛ زیرا خود عبارت شناخته‌شده «بخش متحرک میز» معمولاً برای جواب سه‌حرفی «کشو» به کار می‌رود.

نکته مهم: طول «کشو» را بر اساس صداها یا هجاها نشمارید. در جدول، معیار تعداد حروف نوشته‌شده است، نه حرکات تلفظی.

املای درست: کشو، نه شکل‌های گسترش‌یافته

شکل معیار و مستقل واژه کشو است. نوشتن حرکت به صورت «کِشو» فقط برای نشان دادن تلفظ در متن آموزشی کاربرد دارد و در خانه‌های جدول نوشته نمی‌شود. همچنین «کشوی» پاسخ مستقل این سرنخ نیست؛ «ی» در ترکیب‌هایی مانند «کشوی میز» برای پیوند اضافه می‌آید. وقتی واژه به‌تنهایی جواب جدول است، همان سه حرف «کشو» کافی است.

کشو درستاسم مستقل، سه‌حرفی و دقیقاً منطبق با تعریف سرنخ.
کشویصورت پیوندی در ترکیب «کشوی میز»؛ چهار حرف و نامناسب برای پاسخ مستقل.
کشوییصفتی به معنی منسوب به کشو، دارای کشو یا دارای حرکت لغزشی؛ پنج حرف و از نظر نقش دستوری متفاوت.
کشوهاصورت جمع واژه؛ سرنخ مفرد است و پاسخ جمع نمی‌خواهد.

صورت «کِشو» با کسره آغازین، تلفظ رایج واژه را روشن می‌کند، اما در نگارش معمول فارسی اعراب‌گذاری حذف می‌شود. همچنین نباید میان حروف فاصله یا نیم‌فاصله گذاشت. پاسخ جدول یک واژه ساده و پیوسته است.

بررسی گزینه‌های نزدیک و دلیل کنار گذاشتن آن‌ها

برای اطمینان از انتخاب نهایی، چند واژه نزدیک را می‌توان از نظر معنی، طول و کاربرد سنجید. این مقایسه نشان می‌دهد چرا «کشو» صرفاً یک حدس رایج نیست، بلکه دقیق‌ترین پاسخ برای همین صورت سرنخ است.

ریل

ریل قطعه‌ای است که حرکت کشو را هدایت می‌کند. ممکن است ریل نیز دارای اجزای لغزنده باشد، اما در زبان روزمره «بخش متحرک میز» نام محفظه‌ای است که کاربر آن را بیرون می‌کشد، نه نام یراق و سازوکار پنهان زیر آن. «ریل» چهار حرف دارد و از نظر مصداق نیز یک جزء فنی از سامانه کشو است، نه خود بخش متحرکی که وسایل در آن قرار می‌گیرند.

درب

درب کمد یا برخی میزهای تحریر می‌تواند حرکت کند، ولی حرکت آن معمولاً چرخشی و لولایی است. طراحان جدول برای چنین جزئی بیشتر از سرنخ‌هایی مانند «قسمت بازشونده کمد» یا «پوشاننده دهانه» استفاده می‌کنند. افزون بر این، در بسیاری از میزها درب وجود ندارد، اما کشو جزء شناخته‌شده و متعارف میز است.

طبقه یا قفسه

طبقه و قفسه در کاربرد معمول ثابت‌اند. نمونه‌های کشویی و متحرک آن‌ها وجود دارد، اما برای رساندن آن معنا باید صفتی مانند «کشویی» به واژه افزوده شود. خود «طبقه» یا «قفسه» پاسخ مستقیمی برای سرنخ حاضر نیست و از نظر تعداد حروف نیز با الگوی سه‌خانه‌ای سازگار نمی‌شود.

محفظه

«محفظه» از نظر معنای کلی به فضایی برای نگهداری اشیا اشاره می‌کند، اما حرکت‌پذیری را در خود ندارد. هر کشو نوعی محفظه است، ولی هر محفظه کشو نیست. در جدول، پاسخ مناسب باید تا حد امکان با تمام اجزای تعریف هم‌پوشانی داشته باشد؛ از این رو واژه عام‌تر «محفظه» کنار گذاشته می‌شود.

دراور

دراور نام یک قطعه مبلمان دارای چند کشو است، نه نام بخش متحرک میز. این واژه پنج حرف دارد و رابطه‌اش با سرنخ از نوع «وسیله شامل کشو» است، نه «جزء میز». بنابراین حتی در شبکه‌ای پنج‌خانه‌ای نیز جایگزین معنایی درستی برای این سرنخ محسوب نمی‌شود.

صفحه کشویی

برخی میزها صفحه‌ای دارند که بیرون می‌آید؛ مانند سینی صفحه‌کلید یا سطح افزوده میز. با این حال «صفحه کشویی» یک ترکیب وابسته به نوع خاصی از میز است. سرنخ کوتاه و عمومی حاضر به جزء آشناتر و مستقل «کشو» اشاره دارد. تنها اگر تصویر، موضوع جدول یا حروف تقاطعی صریحاً ساختاری ویژه را نشان دهند، می‌توان چنین ترکیبی را بررسی کرد.

دستگیره

دستگیره همراه کشو حرکت می‌کند، اما نام کل بخش متحرک نیست. کار دستگیره فراهم کردن محل گرفتن و کشیدن است و ممکن است روی درب، کمد یا صندوق نیز نصب شود. سرنخ «بخش متحرک میز» جزء کامل و قابل استفاده میز را می‌خواهد، نه قطعه کوچکی که روی آن نصب شده است.

معنای دقیق واژه در بافت میز

کشو معمولاً جعبه‌ای کم‌وبیش روباز است که نمای جلویی آن از بیرون دیده می‌شود و بدنه‌اش در فضای داخلی میز قرار می‌گیرد. با گرفتن دستگیره یا لبه، کشو به سمت کاربر حرکت می‌کند؛ سپس برای بسته شدن به جای نخست بازمی‌گردد. در مدل‌های امروزی این حرکت اغلب روی ریل انجام می‌شود، اما وجود یا نوع ریل در تعریف پایه واژه نقشی تعیین‌کننده ندارد. اصل معنا همان امکان بیرون کشیدن و به داخل برگرداندن محفظه است.

به همین دلیل، صفت «متحرک» در سرنخ اضافه یا تزئینی نیست. این صفت کشو را از اجزای ثابت میز، مانند صفحه اصلی، بدنه، پایه یا کلاف، جدا می‌کند. حتی دستگیره که همراه کشو حرکت می‌کند، پاسخ مناسبی نیست؛ زیرا دستگیره فقط وسیله گرفتن آن است، در حالی که کل بخش جابه‌جاشونده «کشو» نام دارد.

تفاوت «کشو» با «میز کشویی»

«کشو» نام یک جزء است، اما «کشویی» صفت محسوب می‌شود. در ترکیب «میز کشویی»، این صفت ممکن است به میزی دارای کشو یا میزی با بخش‌های لغزنده اشاره کند. چنین ترکیبی نام همان جزء داخلی نیست. سرنخ حاضر نمی‌پرسد «دارای کشو» یا «از نوع لغزنده»؛ بلکه نام خود بخش متحرک میز را می‌خواهد. به همین دلیل پاسخ باید اسم «کشو» باشد، نه صفت «کشویی».

این تمایز در جدول اهمیت زیادی دارد، زیرا تغییر نقش دستوری اغلب با تغییر تعداد حروف همراه است. «کشو» سه حرف و اسم است؛ «کشویی» پنج حرف و صفت است. شباهت ظاهری این دو نباید باعث شود واژه بلندتر را در خانه‌ها وارد کنیم.

کاربرد درست در جمله

دیدن واژه در جمله کمک می‌کند نقش و دامنه معنایی آن روشن شود. در نمونه‌های زیر، «کشو» همواره نام همان محفظه متحرک است:

  • مدادها را در کشوی میز گذاشتم.
  • کشو به‌آرامی روی ریل به جلو آمد.
  • دستگیره کشو شل شده بود، اما خود کشو سالم بود.
  • این میز یک کشو در سمت راست دارد.
  • پس از برداشتن دفتر، کشو را به داخل هل داد.

در جمله «کشوی میز باز است»، حرف «ی» پس از «و» برای ساخت اضافه آمده است. این «ی» جزو صورت پایه پاسخ نیست. همان‌طور که صورت پایه «خانه‌ی ما» واژه «خانه» است، صورت پایه «کشوی میز» نیز «کشو» باقی می‌ماند.

ارتباط معنایی کشو با حرکت کشیدن

برای فارسی‌زبان، ارتباط «کشو» با عمل کشیدن کاملاً قابل‌فهم است: کشو چیزی است که برای باز شدن به بیرون کشیده می‌شود. همین پیوند معنایی باعث می‌شود سرنخ «بخش متحرک میز» طبیعی و روشن باشد. حرکت اصلی کشو لغزشی و رفت‌وبرگشتی است؛ یعنی به بیرون کشیده و سپس به درون رانده می‌شود. این ویژگی آن را از «درب» با حرکت چرخشی و از «صفحه» یا «پایه» ثابت متمایز می‌کند.

در حل جدول لازم نیست درباره ساخت تاریخی واژه یا نقش دقیق اجزای آن حدس بزنیم. نکته قطعی این است که نام تثبیت‌شده این بخش در فارسی امروز «کشو» است و تعریف فرهنگ‌های فارسی نیز بر محفظه داخل میز یا کمد و قابلیت بیرون کشیدن آن تأکید دارد.

آیا «کشو» همیشه بخشی از میز است؟

کشو فقط در میز دیده نمی‌شود و ممکن است در کمد، کابینت، فایل اداری، تخت یا قطعات دیگر مبلمان نیز به کار رود. با این حال، عمومی بودن کاربرد واژه از دقت پاسخ کم نمی‌کند. سرنخ با افزودن واژه «میز» فقط یکی از جایگاه‌های آشنای کشو را مشخص کرده است. همان واژه در عبارت‌های «کشوی کمد» و «کشوی کابینت» نیز به همان نوع محفظه متحرک اشاره دارد.

از سوی دیگر، هر میز الزاماً کشو ندارد. سرنخ نمی‌گوید کشو جزء ضروری همه میزهاست؛ فقط نام بخشی را می‌خواهد که در میزهای دارای محفظه متحرک دیده می‌شود. در تعریف‌های جدولی، اشاره به نمونه رایج کافی است و لزومی ندارد ویژگی مورد نظر در تمام مدل‌های یک وسیله وجود داشته باشد.

اگر حروف تقاطعی ناسازگار بود چه چیزی را بررسی کنیم؟

ناسازگاری یک حرف معمولاً به معنای غلط بودن «کشو» نیست؛ زیرا شواهد معنایی و پاسخ‌های ثبت‌شده برای این سرنخ بسیار روشن‌اند. پیش از کنار گذاشتن جواب، این موارد را به ترتیب کنترل کنید:

  1. جهت ورود پاسخ: ممکن است شماره سرنخ افقی را با عمودی اشتباه گرفته باشید.
  2. مرز خانه‌ها: یک خانه سیاه یا جداکننده کم‌رنگ گاهی طول پاسخ را متفاوت نشان می‌دهد.
  3. جواب متقاطع: واژه‌ای که حرف ناسازگار را ساخته شاید خودش اشتباه یا دارای املای دیگری باشد.
  4. صورت پایه: «کشوی» یا «کشویی» را به جای «کشو» وارد نکنید؛ سرنخ اسم مفرد و مستقل می‌خواهد.
  5. ترتیب حروف: در رابط‌های چپ‌به‌راست ممکن است نمایش خانه‌های فارسی گیج‌کننده باشد؛ ترتیب درست از راست به چپ ک، ش، و است.
  6. نسخه جدول: در بعضی اپ‌ها یا چاپ‌ها جابه‌جایی شماره یا خطای تایپی رخ می‌دهد؛ معنی روشن سرنخ را قربانی یک تقاطع مشکوک نکنید.

اگر پس از این بررسی‌ها شبکه واقعاً بیش از سه خانه دارد و چند حرف قطعی با «کشو» نمی‌خواند، احتمال دارد سرنخ نمایش‌داده‌شده ناقص باشد، شماره آن جابه‌جا شده باشد یا به نوع خاصی از میز اشاره کند. در آن وضعیت باید خود شبکه و حروف قطعی را دوباره ارزیابی کرد، نه اینکه بی‌دلیل واژه‌ای دور مانند «قفسه» را جایگزین کرد.

چرا جواب جمع یا ترکیبی مناسب نیست؟

ساخت سرنخ مفرد است: «بخش متحرک»، نه «بخش‌های متحرک». به همین دلیل «کشوها» از نظر شمار دستوری با سرنخ هماهنگ نیست. همچنین عبارت‌هایی مانند «کشوی میز» یا «جعبه کشویی» توضیح همان مفهوم‌اند، اما پاسخ جدول باید تا حد ممکن کوتاه‌ترین نام مستقل مصداق باشد. «کشو» بدون وابسته نیز معنای کامل دارد و به‌تنهایی قابل ثبت است.

واژه‌های مرکب تنها زمانی مطرح می‌شوند که تعداد خانه‌ها، موضوع ویژه جدول یا عبارت دقیق سرنخ آن‌ها را ضروری کند. در اینجا هیچ نشانه‌ای برای افزودن «میز»، «جعبه»، «ریل» یا «صفحه» وجود ندارد. کوتاهی پاسخ بخشی از دقت آن است، نه نشانه ناقص بودن آن.

پاسخ کوتاه برای ثبت در جدول

برای وارد کردن جواب، فقط بنویسید: کشو. گیومه، اعراب، فاصله، نیم‌فاصله یا «ی» اضافه لازم نیست. ترتیب حروف از راست به چپ «ک، ش، و» است. این پاسخ هم از نظر تعریف لغوی، هم از نظر کاربرد روزمره، هم از نظر تعداد حروف و هم بر اساس کاربرد رایج در جدول‌های فارسی با سرنخ تطابق دارد.

جمع‌بندی دقیق: «بخش متحرک میز» در جدول کلمات متقاطع کشو است. پاسخ سه حرف دارد و صورت درست آن «کشو» نوشته می‌شود. «کشوی»، «کشویی»، «ریل»، «درب»، «طبقه»، «دستگیره» و «دراور» یا از نظر نقش و معنی متفاوت‌اند یا طول نامناسبی دارند؛ بنابراین برای صورت رایج این سرنخ، گزینه اصلی و معتبر دیگری در کنار «کشو» مطرح نیست.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.