پرش به محتوای اصلی

بخیه در جدول

۶ دقیقه مطالعه
پاسخ جدول کن پاسخ دوحرفی برای «بخیه»: کن

پاسخ سرنخ «بخیه در جدول» کن است. «کن» در کاربرد قدیمی و خیاطی به نوعی بخیه یا دوخت، گاهی دوخت درشت، گفته می‌شود. این پاسخ دو حرف دارد: ک و ن.

چرا جواب بخیه، کن است؟

«کن» واژه‌ای کوتاه و قدیمی در زبان فارسی است که در برخی فرهنگ‌ها به معنی بخیه یا کوک روی پارچه آمده است. این واژه امروز در گفت‌وگوی روزمره کمتر از «بخیه» و «دوخت» شنیده می‌شود، اما در جدول‌های کلمات متقاطع به دلیل کوتاهی و کاربرد لغت‌نامه‌ای خود دیده می‌شود.

وقتی سرنخ جدول «بخیه» باشد و پاسخ دو خانه بخواهد، کن گزینهٔ مناسب است. حروف تقاطعی باید شکل «ک» در خانهٔ اول و «ن» در خانهٔ دوم را تأیید کنند.

نکتهٔ حل: کن در اینجا فعل امرِ «کردن» یا نام شهر ساحلی فرانسه نیست؛ معنای مورد نظر، بخیه و دوخت در اصطلاح خیاطی است. تعداد دو خانه، این کاربرد را از دیگر معناها جدا می‌کند.

تعداد حروف و املای کن

کن دو حرف دارد: ک و ن. در جدول بدون فاصله نوشته می‌شود و از راست به چپ در دو خانه قرار می‌گیرد. برای ثبت پاسخ، شکل «کن» را بنویسید و آن را با «کَن» از نظر تلفظ در ذهن تفکیک کنید؛ نشانهٔ فتحه معمولاً در خانه‌های جدول نوشته نمی‌شود.

  • پاسخ: کن.
  • تعداد حروف: دو.
  • حروف: ک، ن.
  • معنی در خیاطی: بخیه یا دوخت، گاه دوخت درشت.
  • کاربرد امروز: بیشتر لغت‌نامه‌ای و جدولی.

معنی کن در خیاطی

در کاربرد خیاطی سنتی، کن به بخیه‌ای گفته می‌شود که با سوزن و نخ روی پارچه ایجاد می‌شود. در بعضی منابع، این واژه به کوک یا دوخت درشت نزدیک است. بنابراین معنای آن در محدودهٔ دوختن، پیوند دادن پارچه و ایجاد ردیف بخیه قرار می‌گیرد.

امروزه خیاطان بیشتر از «بخیه»، «کوک» و «دوخت» استفاده می‌کنند، اما واژه‌های مهجور در جدول‌ها همچنان ارزش دارند. طراح برای رسیدن به پاسخ دوحرفی ممکن است از تعریف سادهٔ «بخیه» استفاده کند.

تفاوت کن و بخیه

بخیه واژهٔ رایج و عمومی برای هر دوخت یا حلقهٔ نخ روی پارچه است و در پزشکی نیز برای بستن زخم کاربرد دارد. کن شکل کوتاه‌تر و قدیمی‌تری است که در معنای خیاطی با بخیه ارتباط دارد و در گفت‌وگوی امروز کمتر به کار می‌رود.

مقایسه: «بخیه» واژهٔ آشنای امروزی و پنج‌حرفی است؛ «کن» پاسخ قدیمی و دوحرفی جدول برای همین معنی است. تعداد خانه‌ها انتخاب را مشخص می‌کند.

اگر جدول پنج خانه داشته باشد، خودِ «بخیه» می‌تواند پاسخ باشد؛ اگر دو خانه و حروف ک و ن معلوم باشد، کن پاسخ مورد نظر است. هم‌معنی بودن همیشه به معنی یکسان بودن طول واژه نیست.

تفاوت کن و کوک

کوک معمولاً دوختی درشت و موقت است که برای ثابت نگه داشتن قطعات پارچه پیش از دوخت نهایی زده می‌شود. کن نیز در برخی توضیحات به دوخت یا بخیهٔ درشت نزدیک دانسته می‌شود، اما این دو واژه در کاربرد دقیق همیشه جایگزین کامل هم نیستند.

در حل جدول، اگر سرنخ «بخیه» و پاسخ دوحرفی باشد، کن را بررسی کنید. برای سرنخ «دوخت موقت» یا «بخیهٔ موقت»، کوک پاسخ رایج‌تر و سه‌حرفی است.

تفاوت کن و دوخت

دوخت نام عمومی فرایند وصل کردن پارچه یا مواد با نخ و سوزن است و می‌تواند دستی یا ماشینی باشد. کن به یک بخیه یا نوعی دوخت اشاره می‌کند و از نظر طول، برای جدول‌های کوتاه مناسب‌تر است.

  • کن: دو حرف؛ واژهٔ قدیمی برای بخیه یا دوخت.
  • کوک: سه حرف؛ دوخت درشت، معمولاً موقت.
  • دوخت: چهار حرف؛ نام کلی عمل یا نتیجهٔ خیاطی.
  • بخیه: پنج حرف؛ واژهٔ رایج برای دوخت و بستن زخم.

کن در پزشکی و خیاطی

بخیه در پزشکی به دوختن محل برش یا زخم گفته می‌شود، اما کن در پاسخ این جدول معنای پزشکی مشخصی ندارد و به کاربرد خیاطی و پارچه مربوط است. اگر سرنخ «نخ جراحی» یا «دوخت زخم» باشد، پاسخ‌های دیگری مانند بخیه یا سوزن مطرح می‌شوند.

این تفکیک برای جلوگیری از اشتباه مفید است: واژهٔ سرنخ فقط «بخیه» است و با پاسخ کوتاه کن، معنای لغوی خیاطی را هدف می‌گیرد؛ حروف تقاطعی نیز این حدس را قطعی می‌کنند.

معنی‌های دیگر واژهٔ کن

کن واژه‌ای هم‌نویس با چند معنی دیگر است. در جملهٔ «این کار را کن»، کن فعل امر از «کردن» است. کن همچنین نام محله و رودخانه‌ای در تهران است. این معناها ارتباطی با بخیه ندارند و باید با توجه به سرنخ از کاربرد خیاطی جدا شوند.

«کن» در نام جشنوارهٔ فیلم کن نیز دیده می‌شود؛ این نام از شهر Cannes فرانسه می‌آید و در جدول ممکن است سرنخ جداگانه‌ای مانند «جشنوارهٔ سینمایی فرانسه» داشته باشد. برای سرنخ «بخیه»، کاربرد واژهٔ فارسیِ خیاطی مد نظر است.

تلفظ و نشانه‌گذاری

در معنای بخیه، کن معمولاً با فتحهٔ کاف یعنی «کَن» خوانده می‌شود. در متن معمولی حرکت‌گذاری انجام نمی‌شود و همان دو حرف ک و ن نوشته می‌شود. جدول‌ها نیز معمولاً حرکت‌ها را وارد خانه نمی‌کنند؛ بنابراین پاسخ نوشتاری فقط «کن» است.

به تفاوت «کن» با «کَن» در شکل نوشتاری جدول توجه کنید: فتحه علامت تلفظ است، نه حرف مستقل. تعداد خانه‌ها همچنان دو باقی می‌ماند.

چطور پاسخ را در جدول پیدا کنیم؟

ابتدا تعداد خانه‌ها را بشمارید. برای دو خانه، حرف اول ک و حرف دوم ن را امتحان کنید. سپس معنی سرنخ را بررسی کنید: بخیه در حوزهٔ خیاطی با کن سازگار است. اگر حرف اول یا دوم از تقاطع متفاوت بود، گزینه‌های کوتاه دیگری مانند کوک را با طول جدول مقایسه کنید.

در پاسخ‌های مهجور، حروف متقاطع اهمیت بیشتری دارند. اگر یکی از خانه‌ها «ک» و دیگری «ن» باشد، کن از نظر معنی و ساخت پاسخ کامل می‌شود. آن را با «کن» در ترکیب‌های دیگر یا نام خاص اشتباه نگیرید.

خطاهای رایج

یکی از خطاها نوشتن «کوک» در دو خانه است؛ کوک سه حرف دارد. خطای دیگر انتخاب «بخیه» در حالی است که شبکه فقط دو خانه دارد. همچنین نباید کن را به دلیل آشنایی بیشتر، فقط به معنای فعل «انجام بده» تفسیر کرد؛ سرنخ موضوع کاربرد را مشخص می‌کند.

در این مقاله، «کن» پاسخ دوحرفیِ بخیه در معنای خیاطی و واژه‌ای لغت‌نامه‌ای است. برای نام شهر یا فعل امر، باید سرنخ متفاوتی وجود داشته باشد.

جمع‌بندی

بخیه در جدول = کن
کن واژه‌ای دوحرفی و قدیمی در معنای بخیه یا دوخت، به‌ویژه دوخت درشت، است. «بخیه» واژهٔ رایج‌تر، «کوک» دوخت موقت و «دوخت» نام عمومی فرایند خیاطی است. در این سرنخ، با توجه به معنی و دو خانه، پاسخ درست کن است.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.