پرش به محتوای اصلی

استنطاق در جدول

۸ دقیقه مطالعه

پاسخ کوتاه جدول

پاسخ‌های «استنطاق در جدول»: بازپرسی، بازجویی

هر دو پاسخ ۷ حرف دارند و به پرسش و بررسی از فرد برای روشن شدن موضوع یا حقیقت اشاره می‌کنند.

اگر در جدول کلمات متقاطع با سرنخ «استنطاق» روبه‌رو شده‌اید، دو جواب رایج آن «بازپرسی» و «بازجویی» است. استنطاق در معنی لغوی و کاربرد عمومی به پرسش کردن و به سخن آوردن برای روشن شدن ماجرا گفته می‌شود. در این راهنما شمارش دقیق هر دو پاسخ، تفاوت کاربردی بازپرسی و بازجویی، فرق آن‌ها با بازرسی و تحقیق و روش انتخاب جواب را بررسی می‌کنیم.

جواب‌های رایج استنطاق در جدول

پاسخ‌های ثبت‌شده برای این عنوان «بازپرسی، بازجویی» هستند. هر دو واژه هفت حرف دارند؛ بنابراین حروف تقاطعی و لحن تعریف اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اگر سرنخ به مقام قضایی و تحقیقات مقدماتی نزدیک باشد، بازپرسی محتمل‌تر است و اگر به پرسش از متهم یا شاهد اشاره کند، بازجویی می‌تواند مناسب باشد.

بازپرسی پرسش و تحقیق رسمی‌تر قضایی ۷ حرف

حروف آن «ب ـ ا ـ ز ـ پ ـ ر ـ س ـ ی» است و به کار و فرایند انجام‌شده از سوی بازپرس نیز گفته می‌شود.

بازجویی پرسش برای روشن شدن موضوع ۷ حرف

حروف آن «ب ـ ا ـ ز ـ ج ـ و ـ ی ـ ی» است و به پرسش از فرد دربارهٔ ماجرا یا اتهام اشاره دارد.

بازپرسی ← ۷ حرف بازجویی ← ۷ حرف استنطاق = پرسش و تحقیق

معنی استنطاق چیست؟

استنطاق واژه‌ای عربی‌ریشه است که در معنای لغوی به «به سخن آوردن» یا «طلب نطق کردن» ارتباط دارد. در فارسی، این واژه بیشتر در متن‌های حقوقی، اداری، تاریخی و ادبی برای پرسش کردن از فرد و گرفتن توضیح یا پاسخ به کار می‌رود.

هدف استنطاق معمولاً روشن شدن یک موضوع، فهمیدن حقیقت یا بررسی اطلاعاتی است که دربارهٔ یک رویداد وجود دارد. به همین دلیل، بازپرسی و بازجویی از نزدیک‌ترین پاسخ‌های آن در جدول محسوب می‌شوند. این واژه به‌تنهایی لزوماً جزئیات یک فرایند حقوقی خاص را تعیین نمی‌کند و باید از متن و تعریف کامل سرنخ کمک گرفت.

نمونه: «قاضی برای روشن شدن ماجرا از شاهد استنطاق کرد.» یعنی از شاهد پرسش کرد تا توضیحات بیشتری به دست آورد.
نکتهٔ واژگانی: استنطاق بیشتر نامِ عملِ پرسش و بازخواست است؛ «بازپرسی» و «بازجویی» دو واژهٔ رایج برای رساندن همین مفهوم در جدول‌اند.

شمارش حروف بازپرسی و بازجویی

هر دو پاسخ هفت حرف دارند، اما حروف میانی آن‌ها متفاوت است. این تفاوت در تقاطع‌ها پاسخ را مشخص می‌کند:

بازپرسی: ب ـ ا ـ ز ـ پ ـ ر ـ س ـ ی؛ هفت حرف، با «پ» در جایگاه چهارم.
بازجویی: ب ـ ا ـ ز ـ ج ـ و ـ ی ـ ی؛ هفت حرف، با «ج» در جایگاه چهارم و دو ی در پایان.
استنطاق: ا ـ س ـ ت ـ ن ـ ط ـ ا ـ ق؛ خودِ واژه نیز هفت حرف دارد.
حرف تقاطعی را تطبیق دهید. اگر خانهٔ چهارم پ باشد، بازپرسی و اگر ج باشد، بازجویی مناسب‌تر است.

یکی از خطاهای رایج، شمردن بازجویی به‌صورت شش حرف است؛ یای پایانیِ آن دو بار نوشته می‌شود و هر دو ی در شمارش می‌آیند. شکل درست «ب ـ ا ـ ز ـ ج ـ و ـ ی ـ ی» است.

تفاوت بازپرسی و بازجویی

این دو واژه در زبان عمومی گاهی مترادف‌اند، اما در کاربرد حقوقی و اداری می‌توان تفاوتی میان آن‌ها دید. بازپرسی معمولاً به فرایند رسمی تحقیق مقدماتی نزد بازپرس یا مقام قضایی گفته می‌شود. بازجویی بیشتر به عمل پرسش و پاسخ از متهم، شاهد یا فرد مرتبط برای روشن شدن جزئیات اشاره دارد.

بازپرسی

رسمی‌تر و وابسته به فرایند قضایی؛ هم نام عملِ بازپرس و هم نام مرحلهٔ تحقیق به کار می‌رود.

بازجویی

تمرکز بر پرسش و پاسخ و گرفتن توضیح از فرد دربارهٔ یک رویداد، اتهام یا اطلاعات مبهم دارد.

در جدول‌های عمومی ممکن است این مرزبندی دقیق رعایت نشود و هر دو پاسخ برای «استنطاق» بیایند. بنابراین اگر متن سرنخ فقط یک واژه است، طول پاسخ و حروف تقاطعی از تفاوت رسمی مهم‌تر می‌شوند.

قاعدهٔ انتخاب: بازپرسی و بازجویی هر دو ۷ حرف‌اند؛ پس به حروف چهارم تا هفتم نگاه کنید، نه فقط تعداد خانه‌ها.

تفاوت بازرسی و تحقیق با استنطاق

«بازرسی» و «تحقیق» با استنطاق ارتباط دارند، اما دقیقاً یک معنی ندارند. بازرسی بیشتر به بررسی و وارسی یک مکان، وسیله، سند یا عملکرد اشاره می‌کند و الزاماً گفت‌وگو با یک فرد نیست. تحقیق واژه‌ای عام‌تر برای گردآوری اطلاعات و بررسی یک موضوع است و می‌تواند علمی، اداری یا قضایی باشد.

  • استنطاق: پرسش کردن و به سخن آوردن برای روشن شدن موضوع.
  • بازپرسی: تحقیق رسمی‌تر قضایی که با مقام بازپرس پیوند دارد.
  • بازجویی: پرسش و پاسخ از فرد برای کشف جزئیات یا حقیقت ماجرا.
  • بازرسی: وارسی و کنترل مکان، شیء، سند یا عملکرد.
  • تحقیق: بررسی و گردآوری اطلاعات در معنای گسترده.
«بازرسی از محل انجام شد» به وارسی مکان اشاره دارد؛ «از شاهد بازجویی شد» به پرسش از یک فرد مربوط است.

کاربرد بازپرسی در جمله

بازپرسی در متن‌های خبری و حقوقی برای اشاره به روند بررسی اولیهٔ پرونده و پرسش رسمی از اشخاص مرتبط با یک موضوع به کار می‌رود. این واژه با «بازپرس» هم‌خانواده است و در ترکیب‌هایی مانند «جلسهٔ بازپرسی» یا «فرایند بازپرسی» دیده می‌شود.

«جلسهٔ بازپرسی برای بررسی اظهارات طرفین برگزار شد.»
«بازپرسی پرونده با جمع‌آوری توضیحات و اسناد ادامه یافت.»

این مثال‌ها صرفاً کاربرد زبانی واژه را نشان می‌دهند و جایگزین راهنمایی حقوقی دربارهٔ پروندهٔ واقعی نیستند.

کاربرد بازجویی در جمله

بازجویی بیشتر بر پرسش‌های پی‌درپی و دریافت پاسخ از فرد تمرکز دارد. در گفتار عمومی، ممکن است دربارهٔ پرسش از شاهد، متهم یا حتی کسی که اطلاعاتی دربارهٔ یک رویداد دارد استفاده شود.

«بازجویی از شاهد به روشن شدن زمان حادثه کمک کرد.»
«بازجوئیِ طولانی خستگی ایجاد کرد.» شکل املایی معیار در جدول و نوشتار امروز «بازجویی» با دو ی پایانی است.

اگر سرنخ جدول «پرسش از متهم» یا «سؤال و جواب از مظنون» باشد، بازجویی از نظر معنایی نزدیک‌تر است؛ اگر «عمل بازپرس» یا «تحقیق قضایی» باشد، بازپرسی گزینهٔ مناسب‌تری است.

روش مرحله‌به‌مرحلهٔ حل استنطاق

طول پاسخ را بشمارید. بازپرسی و بازجویی هر دو هفت حرف دارند، پس تنها طول کافی نیست.
حرف چهارم را پیدا کنید. پ به بازپرسی و ج به بازجویی اشاره می‌کند.
حروف پایانی را بررسی کنید. بازپرسی با «سی» و بازجویی با «ویی» تمام می‌شود.
لحن و تعریف را بسنجید. مقام قضایی و تحقیق مقدماتی به بازپرسی، و پرسش از فرد به بازجویی نزدیک‌تر است.
املای پاسخ را کنترل کنید. در بازجویی، دو ی پایانی حذف نمی‌شود و در بازپرسی، ترتیب پ، ر، س، ی حفظ می‌شود.

اگر هیچ حرف تقاطعی ندارید، هر دو گزینه را در ذهن داشته باشید و از کلمات عمودی کمک بگیرید. در جدول‌های آنلاین، چند خانهٔ مشترک معمولاً برای تشخیص پ و ج یا پایان «سی» و «ویی» کافی است.

اشتباه‌های املایی رایج

  • شمردن بازجویی به‌صورت شش حرف و حذف یکی از دو ی پایانی؛ شکل درست هفت حرف دارد.
  • نوشتن «بازپرسی» با ب و ا و ز درست، اما جابه‌جا کردن پ و ر در بخش میانی.
  • اشتباه گرفتن بازجویی با بازرسی؛ جویی بر پرسش و بازرسی بر وارسی دلالت دارد.
  • نوشتن «استنتاق» یا «اصتنطاق»؛ املای درست استنطاق با ط است.
  • انتخاب پاسخ فقط از روی شباهت معنی، بدون بررسی حروف چهارم و پایان واژه.
یادآوری سریع: هر دو پاسخ هفت حرف‌اند؛ پ در جایگاه چهارم یعنی بازپرسی، ج در جایگاه چهارم و دو ی پایانی یعنی بازجویی.

جمع‌بندی پاسخ استنطاق در جدول

پاسخ‌ها: بازپرسی، بازجویی.

شمارش: هر دو ۷ حرف؛ بازپرسی = ب ا ز پ ر س ی، بازجویی = ب ا ز ج و ی ی.

معنی مشترک: پرسش و بررسی از فرد برای روشن شدن موضوع یا حقیقت.

بازپرسی لحن رسمی‌تر و قضایی‌تری دارد و بازجویی بر عمل پرسش و پاسخ تمرکز می‌کند. برای انتخاب جواب «استنطاق در جدول»، ابتدا حروف تقاطعی، سپس تعریف کامل و در پایان املای دقیق را بررسی کنید.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.