پاسخ رایج سرنخ «دهقان در جدول» کشاورز است. کشاورز کسی است که به کشت، زراعت، باغداری یا تولید محصولات زمین میپردازد و در فارسی امروز یکی از نزدیکترین مترادفهای دهقان به شمار میآید.
چرا جواب دهقان، کشاورز است؟
دهقان در کاربرد امروزی معمولاً به روستاییِ زراعتپیشه یا کسی گفته میشود که روی زمین کار میکند. «کشاورز» نیز دقیقاً به فردی اشاره دارد که با کشت و کار زمین، تولید محصولات گیاهی یا نگهداری از مزرعه سر و کار دارد. به همین دلیل این دو واژه در جدولها اغلب به جای یکدیگر میآیند.
در سرنخهای ادبی و تاریخی، دهقان ممکن است معنی قدیمیترِ مالک زمین، بزرگ روستا یا ایرانی اصیل را هم داشته باشد؛ اما وقتی جدول فقط «دهقان» را میپرسد و پاسخ امروزی میخواهد، کشاورز انتخاب اصلی است.
معنی امروزی دهقان
در زبان امروز، دهقان بیشتر به کشاورز، زارع، برزگر یا روستاییِ مشغول به کار زمین گفته میشود. این فرد ممکن است مالک زمین باشد یا روی زمین شخص دیگری کار کند؛ خودِ واژه همیشه مالکیت را مشخص نمیکند و تمرکز آن بر زندگی روستایی و فعالیت کشاورزی است.
- کشاورز: فردی که به کشت و تولید محصولات زمین میپردازد.
- زارع: کشتکننده، بهویژه در زبان حقوقی و قراردادی.
- برزگر: کارگر یا پیشهورِ زمین که شخم و کشت میکند.
- روستایی: کسی که در روستا زندگی میکند؛ لزوماً کشاورز نیست.
- کشتکار: فردی که کار اصلیاش کشت و پرورش گیاه است.
دهقان در تاریخ ایران
معنی دهقان در دورههای تاریخی با معنی امروزی آن تفاوت داشته است. در ایران باستان و برخی سدههای آغازین پس از اسلام، دهقان به بزرگان محلی، مالکان زمین، خاندانهای اصیل و نگهبانان سنت و تاریخ ایران گفته میشد. این دهقانان ممکن بود نفوذ اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی داشته باشند.
با تغییر ساختارهای اجتماعی و اقتصادی، معنای واژه بهتدریج به روستایی و کشاورز نزدیکتر شد. در متون ادبی، بهویژه روایتهای تاریخی و حماسی، باید از بافت جمله فهمید که دهقان به مالک و بزرگ محلی اشاره دارد یا به زارع و کشاورز. در جدولهای عمومی، پاسخ ذخیرهشدهٔ این کار یعنی کشاورز معیار اصلی است.
ارتباط دهقان و کشاورزی
کشاورزی مجموعهای از فعالیتها مانند آماده کردن خاک، کاشت بذر، آبیاری، مراقبت از محصول و برداشت است. دهقان یا کشاورز ممکن است در کشت گندم، جو، برنج، حبوبات، سبزیجات، باغداری یا دامداری وابسته به زمین فعالیت کند.
واژهٔ کشاورز از دو بخش معناییِ کشت و ورزیدن ساخته شده و به کسی اشاره دارد که زمین را میورزد و به تولید محصول کمک میکند. در زبان رایج امروز، این واژه از دهقان روشنتر و خنثیتر است؛ به همین دلیل پاسخ مناسبی برای حل جدول به شمار میآید.
تفاوت کشاورز، زارع و برزگر
کشاورز واژهای عمومی برای فرد شاغل در کشاورزی است. زارع بیشتر به کشتکننده و بهرهبردار زمین گفته میشود و در قراردادهای زراعی یا حقوقی نیز کاربرد دارد. برزگر واژهای ادبیتر برای کسی است که روی زمین کار میکند و شخم میزند.
روستایی فقط محل زندگی را نشان میدهد و الزاماً شغل فرد را مشخص نمیکند. یک روستایی ممکن است دامدار، صنعتگر، معلم یا کشاورز باشد. این تفاوتها در حل جدول مهماند، زیرا همهٔ واژههای نزدیک در هر جمله جایگزین کامل هم نیستند.
تعداد حروف و شکل نوشتن پاسخ
کشاورز از شش حرف تشکیل شده است: ک، ش، ا، و، ر، ز. واژه را بدون فاصله بنویسید و به شکل درست «کشاورز» وارد کنید. حروف تقاطعی «ش» در خانهٔ دوم و «ز» در پایان میتوانند پاسخ را تأیید کنند.
نباید شکل پاسخ را با «کشاورزی» اشتباه کرد؛ کشاورزی نام حرفه یا حوزهٔ فعالیت است و یک حرف «ی» بیشتر دارد. سرنخ «دهقان» معمولاً نام شخص یا پیشهور را میخواهد، پس کشاورز پاسخ دقیقتری است.
مترادفها و گزینههای جایگزین
اگر تعداد خانهها با کشاورز هماهنگ نبود، گزینههای نزدیک زیر را با معنی سرنخ و حروف تقاطعی مقایسه کنید.
- زارع: چهار حرف؛ کشتکنندهٔ زمین.
- برزگر: شش حرف؛ کشاورز و کارگر زمین.
- دهاتی: پنج حرف؛ روستایی، نه الزاماً کشاورز.
- فلاح: چهار حرف؛ کشاورز یا رستگار، بسته به بافت.
- کشتگر: شش حرف؛ کسی که به کشت میپردازد.
- روستایی: هفت حرف؛ فرد اهل روستا.
- باغبان: هفت حرف؛ کارگر یا پرورشدهندهٔ باغ.
راهنمای حل سرنخ دهقان
ابتدا تعداد خانهها را بشمارید. برای شش خانه، کشاورز و برزگر و کشتگر را در نظر بگیرید. سپس حروف تقاطعی را وارد کنید؛ شروع «ک» و پایان «ز» معمولاً کشاورز را قطعی میکند. اگر چهار خانه داشتید، زارع یا فلاح را بررسی کنید.
اگر سرنخ در یک متن تاریخی یا ادبی آمده باشد، معنی بزرگ محلی یا مالک زمین را نیز در نظر بگیرید. اما در این کار پاسخ ثبتشدهٔ «کشاورز» باید جواب مستقیم باقی بماند و مقاله حول همین معنی امروزی و رایج نوشته شده است.
دهقان و کشاورز در بسیاری از جدولها مترادفاند، اما بافت تاریخی میتواند معنای دهقان را گستردهتر کند.
جمعبندی
«کشاورز» پاسخ شش حرفی و رایج دهقان در معنای امروزی است؛ یعنی فردی که به کشت و کار زمین میپردازد. دهقان در متون تاریخی گاهی مالک و بزرگ محلی بوده است. «زارع»، «برزگر»، «فلاح»، «کشتگر» و «روستایی» گزینههای مرتبطی هستند که باید با تعداد خانهها و بافت سرنخ سنجیده شوند.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!