ترمز کشتی در جدول
سرنخ «ترمز کشتی» در جدول کلمات متقاطع به وسیلهای اشاره دارد که کشتی را در آب ثابت نگه میدارد. پاسخ شناختهشده این سرنخ لنگر است. لنگر با زنجیر یا طناب به کشتی وصل میشود و با قرار گرفتن در بستر آب، حرکت شناور را محدود میکند.
لنگر وسیلهای سنگین و معمولاً فلزی است که برای متوقف کردن یا ثابت نگه داشتن کشتی و قایق در آب به کار میرود.
لنگر چیست؟
لنگر ابزاری است که از یک بدنه سنگین، بازوها یا پنجهها و زنجیر یا طناب تشکیل میشود. وقتی لنگر در آب انداخته میشود، پنجههای آن در بستر دریا، رودخانه یا بندر گیر میکنند و نیروی کشش کشتی را تحمل میکنند. به این ترتیب شناور در یک محدوده مشخص باقی میماند.
لنگر برای توقف کامل مانند ترمز چرخ خودرو عمل نمیکند، بلکه کشتی را نسبت به آب و بستر آن ثابت نگه میدارد. با توجه به باد، موج، عمق آب و وزن شناور، نوع و اندازه لنگر انتخاب میشود. همین نقش در جدول به صورت ساده «ترمز کشتی» بیان شده است.
چرا جواب «لنگر» است؟
کشتی برای توقف در بندر، محل لنگرگاه یا هنگام انتظار در دریا به وسیلهای نیاز دارد که آن را از حرکت آزاد بازدارد. لنگر همین وظیفه را انجام میدهد و در زبان عمومی به عنوان ترمز کشتی شناخته میشود. به همین دلیل، سرنخ کوتاه «ترمز کشتی» در جدول به لنگر میرسد.
واژه «لنگر» پنج حرف دارد و در جدولهای فارسی از پاسخهای بسیار رایج است. ممکن است حلکننده ابتدا «زنجیر» یا «طناب» را تصور کند، اما اینها وسیله اتصال یا نگهداریاند و خود ابزار توقف کشتی نیستند. حروف تقاطعی معمولاً لنگر را مشخص میکنند.
اجزای اصلی لنگر
- بدنه یا ساقه: بخش اصلی که نیرو را از زنجیر به پنجهها منتقل میکند.
- پنجهها: بخشهایی که در بستر آب فرو میروند یا گیر میکنند.
- تاج: بخش پایینی یا محل اتصال اجزای لنگر که در جهتگیری آن نقش دارد.
- زنجیر لنگر: اتصال سنگین میان لنگر و کشتی که طول و وزن آن اهمیت دارد.
- قلاب و تجهیزات مهار: ابزارهایی برای جمع کردن، نگهداری و کنترل لنگر روی کشتی.
شکل و جزئیات لنگرها با توجه به کاربرد متفاوت است. لنگرهای کشتیهای بزرگ، قایقهای تفریحی و شناورهای کاری از نظر اندازه و طراحی یکسان نیستند، اما اصل کار همه آنها ایجاد گیرش در بستر و محدود کردن حرکت شناور است.
لنگر انداختن
«لنگر انداختن» یعنی لنگر را از کشتی به آب فرستادن تا شناور در محل مشخصی توقف کند. پس از انتخاب محل مناسب، خدمه لنگر را پایین میفرستند و اجازه میدهند پنجهها در بستر قرار بگیرند. سپس با کنترل زنجیر و موقعیت کشتی، از استقرار درست آن اطمینان پیدا میکنند.
لنگر انداختن نیازمند توجه به عمق، جنس بستر، سرعت باد، موج، جریان و فاصله از دیگر شناورهاست. در بندرها و لنگرگاههای شلوغ، هر کشتی باید فضای کافی برای چرخش احتمالی خود داشته باشد. این عملیات در ظاهر ساده است، اما برای ایمنی کشتی اهمیت زیادی دارد.
برداشتن لنگر
برای حرکت دوباره کشتی، لنگر باید از بستر جدا و به روی عرشه یا محل نگهداری بازگردانده شود. این کار را «بالا کشیدن لنگر» یا «جمع کردن لنگر» میگویند. تجهیزات مکانیکی مانند وینچ و زنجیر به خدمه کمک میکنند لنگر سنگین را به آرامی بالا بیاورند.
اگر لنگر در بستر گیر کرده باشد، جدا کردن آن نیازمند مانور مناسب کشتی یا تغییر جهت کشش است. لنگر پس از بیرون آمدن از آب در جای خود مهار میشود تا در هنگام حرکت به بدنه یا تجهیزات دیگر آسیب نرساند.
تفاوت لنگر با ترمز زمینی
ترمز خودرو با ایجاد اصطکاک میان لنت و چرخ، حرکت وسیله را کم یا متوقف میکند. لنگر چنین سازوکاری ندارد و روی چرخ یا موتور اثر نمیگذارد. لنگر با گیر کردن در بستر آب و ایجاد کشش مخالف، شناور را در جای خود نگه میدارد.
با این حال، از نظر کارکرد عمومی، هر دو ابزار حرکت را محدود میکنند. به همین دلیل در زبان جدول، لنگر را «ترمز کشتی» مینامند. این تعبیر ساده و استعاری است و نباید آن را با سامانههای فنی کاهش سرعت موتور یا پروانه اشتباه گرفت.
انواع لنگر
در دریانوردی لنگرهای گوناگونی با شکل و کاربرد متفاوت وجود دارد. برخی برای بسترهای شنی و گِلی مناسباند و برخی در بستر سنگی یا شرایط موجی عملکرد بهتری دارند. اندازه لنگر باید با وزن، طول و نوع کشتی سازگار باشد.
لنگرهای مدرن معمولاً طوری طراحی میشوند که با کشیده شدن زنجیر، پنجههای آنها در بستر فرو برود. لنگرهای سنتی نیز از سنگ، چوب یا قطعات فلزی سنگین ساخته میشدند و شکلهای سادهتری داشتند. نام نوع لنگر برای جدولهای تخصصی مهم است، اما پاسخ عمومی «ترمز کشتی» همان لنگر است.
لنگرگاه و بندر
لنگرگاه محدودهای از آب است که کشتیها میتوانند در آن لنگر بیندازند. این محدوده باید از نظر عمق، جریان، باد و فاصله از مسیر کشتیها مناسب باشد. بندر نیز ممکن است بخشهایی برای پهلوگیری مستقیم و بخشهایی برای لنگر انداختن داشته باشد.
کشتی همیشه هنگام توقف به اسکله نمیچسبد. گاهی به دلیل انتظار برای ورود، بارگیری، تغییر خدمه یا شرایط جوی در لنگرگاه میماند. در چنین موقعیتی، لنگر وسیله اصلی حفظ موقعیت کشتی است.
معنای مجازی لنگر
لنگر در زبان فارسی معنای مجازی نیز پیدا کرده است. «لنگرگاه امن» میتواند نماد جای آرام و مطمئن باشد و «لنگر انداختن» درباره انسان یا گروهی به معنای مستقر شدن در یک مکان به کار میرود. همچنین فردی که به دیگری ثبات و حمایت میدهد، گاهی به صورت استعاری لنگر نامیده میشود.
در ادبیات، لنگر میتواند نماد آرامش در طوفان، ثبات در برابر مشکلات و پیدا کردن تکیهگاه باشد. اگر سرنخ جدول «وسیله توقف کشتی» یا «ترمز کشتی» باشد، معنای حقیقی مورد نظر است؛ ولی در سرنخهای ادبی، کاربرد مجازی آن نیز باید در نظر گرفته شود.
راهنمای حل سرنخ ترمز کشتی
برای حل این سرنخ، ابتدا به وسیلهای فکر کنید که کشتی را هنگام توقف ثابت نگه میدارد. سپس تعداد خانهها را بشمارید. لنگر پنج حرف دارد و به صورت ل، ن، گ، ر نوشته میشود. حرف اول «ل» و حرف پایانی «ر» به تأیید پاسخ کمک میکنند.
- ترمز کشتی را به مفهوم ثابت نگه داشتن شناور تبدیل کنید.
- لنگر را به عنوان پاسخ اصلی در نظر بگیرید.
- تعداد پنج خانه و حروف تقاطعی را بررسی کنید.
- لنگر را با زنجیر، طناب و سکان اشتباه نگیرید.
- در صورت متفاوت بودن سرنخ، واژههایی مانند مهار یا لنگرگاه را فقط بر اساس تعریف بسنجید.
لنگرگاه محل توقف است، نه خود وسیله؛ زنجیر رابط میان لنگر و کشتی است و سکان برای تغییر مسیر به کار میرود. این مقایسه کمک میکند پاسخ دقیق سرنخ را انتخاب کنید.
جمعبندی
جواب «ترمز کشتی در جدول» لنگر است. لنگر وسیلهای سنگین است که با زنجیر به کشتی متصل میشود و با گیر کردن در بستر آب، حرکت شناور را محدود میکند. لنگر انداختن برای توقف و تثبیت کشتی در دریا و بندر انجام میشود.
پس هنگام دیدن این سرنخ، ابتدا «لنگر» را در پنج خانه وارد کنید و حروف تقاطعی را بررسی نمایید. اگر تعریف یا طول پاسخ متفاوت بود، میان لنگر، زنجیر، مهار و لنگرگاه بر اساس معنای دقیق انتخاب کنید.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
اولین نفری باشید که نظر میدهد!