پرش به محتوای اصلی

اجازه در جدول

۶ دقیقه مطالعه

سرنخ «اجازه» در جدول کلمات متقاطع چند پاسخ کوتاه و فرهنگ‌نامه‌ای دارد. سه گزینه ثبت‌شده این مورد «رخصت»، «بار» و «اذن» هستند؛ تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی مشخص می‌کند کدام‌یک در شبکه شما بنشیند.

پاسخ‌های احتمالی در جدول:
رخصت، بار، اذن
رخصت: ۵ حرف | بار: ۳ حرف | اذن: ۳ حرف
رخصت: اجازه و مرخصیاذن: اجازه رسمیبار: در ترکیب بار دادنانتخاب نهایی: با تقاطع‌ها

جواب «اجازه در جدول» چیست؟

برای سرنخ «اجازه» سه جواب اصلی در فهرست این جدول وجود دارد: رخصت، بار و اذن. هر سه با مفهوم اجازه ارتباط دارند، اما کاربرد و تعداد حروفشان متفاوت است. اگر پنج خانه داشته باشید، رخصت گزینه روشن‌تری است؛ برای سه خانه، اذن یا بار را با حروف تقاطعی جدا کنید.

در زبان رسمی، «اذن» و «رخصت» مترادف مستقیم اجازه‌اند. «بار» به‌تنهایی بیشتر معنی وزن یا دفعه دارد، اما در ترکیب «بار دادن» به معنی اجازه دادن و راه دادن است؛ مانند «او را بار دادند» یعنی به او اجازه ورود یا حضور دادند.

نکته: این سرنخ بدون تعداد خانه پاسخ یکتا ندارد. پاسخ ذخیره‌شده هر سه گزینه را تأیید کرده است؛ طول و حروف شبکه معیار نهایی انتخاب هستند.

معنی رخصت

رخصت یعنی اجازه، اذن یا اجازه رفتن و مرخص شدن. در عبارت «رخصت خواستن»، منظور اجازه گرفتن است. این واژه در متن‌های ادبی و رسمی رایج است و گاهی با بدرود و خداحافظی نیز همراه می‌شود؛ مانند «با رخصت شما می‌روم».

رخصت: واژه پنج‌حرفی برای اجازه، اذن و گاهی مرخصی یا اجازه رفتن.

اگر سرنخ «اجازه» و جواب پنج‌خانه باشد، رخصت یکی از محتمل‌ترین پاسخ‌هاست. «رخصت» در برابر «ممنوعیت» یا «منع» قرار می‌گیرد و می‌تواند هم به اجازه انجام کار و هم اجازه ترک مکان اشاره داشته باشد.

معنی اذن

اذن واژه‌ای عربی‌ریشه و کوتاه به معنی اجازه، رضایت یا مجوز انجام کار است. در متون رسمی، دینی و حقوقی ترکیب‌هایی مانند «با اذن او»، «اذن ورود» و «اذن ولی» دیده می‌شود. اذن سه حرف دارد و برای جدول‌های سه‌خانه‌ای مناسب است.

اذن با «اذان» اشتباه نشود. اذان اعلام وقت نماز است، اما اذن به معنی اجازه است. اگر حروف تقاطعی حرف «ذ» را نشان دهند، اذن از «بار» قابل تشخیص می‌شود.

معنی بار در «بار دادن»

بار در معنی‌های معمول خود می‌تواند وزن، دفعه، میوه یا محموله باشد، اما در متون قدیمی و ادبی ترکیب «بار دادن» معنای اجازه دادن یا پذیرفتن دارد. «بار یافتن» نیز به معنی اجازه حضور یافتن، به‌ویژه در پیشگاه پادشاه یا شخص بزرگ، به کار رفته است.

به همین دلیل «بار» به‌عنوان پاسخ سه‌حرفی اجازه در برخی جدول‌ها دیده می‌شود. این کاربرد امروزیِ روزمره نیست و بیشتر رنگ ادبی یا تاریخی دارد، اما از نظر فرهنگ‌نامه‌ای قابل قبول است. اگر خانه سوم جواب «ر» یا «ب» را نشان دهد، انتخاب بین اذن و بار روشن می‌شود.

مقایسه سه پاسخ

رخصت

۵ حرف؛ اجازه، مرخصی یا اجازه رفتن. مناسب پاسخ‌های ادبی و رسمی.

اذن

۳ حرف؛ اجازه یا رضایت، به‌خصوص در ترکیب‌های رسمی مانند اذن ورود.

بار

۳ حرف؛ در ترکیب بار دادن یعنی اجازه دادن یا راه دادن.

هر سه پاسخ از نظر فرهنگ لغت قابل بررسی‌اند، اما سرنخ‌های جدول معمولاً با طول و تقاطع‌ها ابهام را حل می‌کنند. اگر جدول چهار خانه داشته باشد، احتمالاً باید دنبال پاسخ دیگری مانند جواز یا رخصت با شکل متفاوت بگردید؛ پاسخ‌های این فهرست برای طول‌های مشخص خودشان کاربرد دارند.

تفاوت اجازه، جواز و مجوز

اجازه واژه عمومی و رایج است. جواز معمولاً به حق یا سند اجازه انجام کاری گفته می‌شود و مجوز شکل رسمی‌تر و اداری‌تر آن است. اذن و رخصت نیز مترادف‌های ادبی یا رسمی‌تر اجازه‌اند. «بار» در این معنی وابسته به ترکیب بار دادن است.

این تفاوت‌ها در حل جدول اهمیت دارد. اگر سرنخ «اجازه‌نامه» باشد، مجوز یا جواز مناسب‌تر است؛ اگر «اذن» یا «رخصت» را بخواهد، پاسخ همان واژه است. برای سرنخ کلی اجازه، باید طول خانه‌ها و حروف تقاطع را جدی گرفت.

روش سریع انتخاب پاسخ

  1. تعداد خانه‌ها را بشمارید؛ پنج خانه به رخصت و سه خانه به اذن یا بار نزدیک است.
  2. لحن سرنخ را بررسی کنید؛ متن رسمی و ادبی با رخصت یا اذن سازگارتر است.
  3. اگر ترکیب یا سرنخ تاریخی از «بار یافتن» سخن گفت، بار را در نظر بگیرید.
  4. حروف تقاطعی به‌خصوص ر، خ، ذ و ب را بررسی کنید.
  5. پاسخ را با املای درست و بدون فاصله در شبکه وارد کنید.

حل‌کننده نباید صرفاً اولین مترادفی را که به ذهنش می‌رسد بنویسد. سرنخ‌های کوتاه ممکن است چند پاسخ واژه‌نامه‌ای داشته باشند. ابتدا طول، سپس معنای دقیق و در پایان حروف مشترک، ترتیب مطمئن تصمیم‌گیری است.

اجازه در کاربردهای روزمره

اجازه ممکن است برای ورود، خروج، انجام کار، استفاده از وسیله یا بیان نظر داده شود. در فارسی روزمره می‌گوییم «اجازه می‌دهی وارد شوم؟» و در زبان رسمی‌تر «با اذن شما» یا «با رخصت شما» به کار می‌بریم. بار دادن نیز در متون قدیمی‌تر برای پذیرفتن شخص و اجازه حضور به کار می‌رفته است.

اذن ورود

مجوز وارد شدن به مکان یا حضور نزد فردی.

رخصت رفتن

اجازه ترک مکان یا خداحافظی.

بار دادن

راه دادن یا اجازه حضور دادن در کاربرد ادبی و تاریخی.

پرسش‌های متداول

کدام جواب برای اجازه درست است؟

رخصت، اذن و بار هر سه در فهرست این سرنخ ثبت شده‌اند. طول خانه‌ها و حروف تقاطعی جواب نهایی را مشخص می‌کنند.

رخصت چند حرف دارد؟

رخصت پنج حرف دارد: ر، خ، ص، ت. در برخی شیوه‌های شمارش، نشانه‌های نوشتاری باید با خانه‌های جدول همان منبع تطبیق داده شوند.

اذن و بار چند حرف دارند؟

هر دو سه حرف دارند. حرف دوم اذن «ذ» و حرف دوم بار «ا» است؛ تقاطع‌ها به‌سادگی آن‌ها را جدا می‌کند.

آیا بار همیشه یعنی اجازه؟

خیر. بار معنی‌های زیادی دارد، اما در ترکیب «بار دادن» به معنی راه دادن و اجازه دادن است و از این راه پاسخ جدول می‌شود.

جمع‌بندی

برای سرنخ «اجازه در جدول» گزینه‌های رخصت، اذن و بار را بررسی کنید. رخصت پنج حرفی و مترادف مستقیم اجازه است؛ اذن سه حرفی و واژه‌ای رسمی برای اجازه است؛ بار نیز در ترکیب «بار دادن» همین مفهوم را می‌رساند. با توجه به تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی، پاسخ مناسب شبکه را انتخاب کنید.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.