پرش به محتوای اصلی

پیشینه در جدول

۶ دقیقه مطالعه

پیشینه در جدول

سرنخ «پیشینه» در جدول به گذشته ثبت‌شده، تجربه یا تاریخ قبلی یک شخص و موضوع اشاره می‌کند. پاسخ رایج آن پنج خانه دارد.

پاسخ اصلی «پیشینه در جدول» برابر است با سابقه.
سابقه
گذشته، تجربه و اطلاعات پیشین
سابقه

چرا پاسخ «سابقه» است؟

سابقه به معنای پیشینه، اعمال و رویدادهای گذشته یا تجربه‌ای است که پیش‌تر شکل گرفته. در فارسی روزمره و اداری، این دو واژه به‌راحتی جای یکدیگر می‌نشینند: سابقه کاری همان پیشینه کاری و سابقه یک موضوع همان پیشینه آن است.

سابقه پنج حرف دارد: س، ا، ب، ق، ه. وجود «ق» در خانه چهارم نشانه بسیار خوبی برای تأیید جواب است. اگر تقاطع‌ها الگوی «سا ـ قه» را بسازند، پاسخ قطعی خواهد بود.

گذشته
رخدادها و تجربه‌ها
سابقه
آنچه از گذشته ثبت یا شناخته شده
امروز
مبنای ارزیابی کنونی

سابقه در چه زمینه‌هایی به کار می‌رود؟

کاریتجربه شغلی و مدت خدمت
تحصیلیمسیر آموزشی و نتایج پیشین
پزشکیبیماری‌ها، درمان‌ها و وضعیت قبلی

سابقه فقط یک گذشته دور نیست. ممکن است درباره تجربه کاری فرد، روند تحصیل، پرونده پزشکی، عملکرد ورزشی، رفتار حقوقی یا تاریخ فعالیت یک سازمان سخن بگوییم. در هر مورد، بخشی از گذشته که برای شناخت وضعیت امروز اهمیت دارد «سابقه» نامیده می‌شود.

کلید معنایی: گذشته وقتی به‌صورت تجربه، پرونده یا اطلاعات قابل ارزیابی مطرح شود، «سابقه» است.

تفاوت سابقه با واژه‌های نزدیک

۶ حرفگذشته

زمان سپری‌شده یا رویدادهای قبل؛ از سابقه عمومی‌تر است.

۷ حرفتاریخچه

شرح روند شکل‌گیری و دگرگونی یک موضوع، سازمان، دانش یا پدیده.

۴ حرفقدمت

میزان دیرینگی و کهنگی؛ برای بنا، رسم یا اثر تاریخی کاربرد دارد.

۷ حرفپیشینگی

حالت یا میزان پیشین بودن؛ واژه‌ای رسمی‌تر و کم‌کاربردتر.

۴ حرفسابق

صفت به معنی پیشین و قبلی؛ مانند مدیر سابق. خود پیشینه نیست.

۳ حرفسلف

فرد یا نسل پیشین، به‌ویژه کسی که قبلاً در یک جایگاه بوده است.

۵ حرفسوابق

جمع سابقه؛ مجموعه اطلاعات و تجربه‌های پیشین.

۶ حرفپیشینه

خود واژه سرنخ؛ شکل فارسی و هم‌معنای سابقه.

سابقه و تاریخچه یکی نیستند

تاریخچه معمولاً روایت فشرده‌ای از آغاز و تحول یک موضوع است؛ برای نمونه تاریخچه یک دانشگاه، اختراع یا ورزش. سابقه بیشتر بر آنچه قبلاً رخ داده یا تجربه و پرونده موجود تمرکز دارد؛ مانند سابقه همکاری یک فرد یا سابقه خرابی دستگاه.

اگر سرنخ «سرگذشت کوتاه یک سازمان» باشد، تاریخچه مناسب‌تر است. اگر «تجربه پیشین» یا «پیشینه فرد» آمده باشد، سابقه دقیق‌تر خواهد بود. تعداد حروف نیز تفاوت روشن دارد: سابقه پنج و تاریخچه هفت حرف.

سابقه و قدمت چه فرقی دارند؟

قدمت درباره سن و دیرینگی است. بنایی ممکن است قدمت هزارساله داشته باشد. سابقه درباره تاریخ فعالیت یا تجربه است؛ یک مجموعه می‌تواند بیست سال سابقه کار داشته باشد. هر دو به گذشته مربوط‌اند، اما قدمت «چقدر قدیمی» و سابقه «چه تجربه یا تاریخ قبلی» را بیان می‌کند.

کاربردهای مهم سابقه

  • سابقه کاری: مدت و نوع فعالیت‌های شغلی گذشته.
  • سابقه تحصیلی: اطلاعات دوره‌ها، نمرات و دستاوردهای آموزشی.
  • سابقه پزشکی: بیماری‌ها، حساسیت‌ها، جراحی‌ها و درمان‌های قبلی.
  • سابقه ورزشی: مسابقه‌ها، رکوردها و تجربه حضور در تیم‌ها.
  • سابقه فعالیت: مدت و کیفیت کار یک سازمان یا فرد در یک حوزه.
  • سابقه ذهنی: اطلاعات و تجربه قبلی که برداشت امروز را شکل می‌دهد.

روش سریع حل سرنخ

پنج خانه را کنترل کنید

سابقه پنج حرف و پاسخ اصلی است. سوابق نیز پنج حرف دارد، پس مفرد یا جمع را ببینید.

حرف ق را پیدا کنید

ق در خانه چهارم، سابقه را از گزینه‌هایی مانند گذشته جدا می‌کند.

نقش واژه را تشخیص دهید

پیشینه اسم است؛ «پیشین» یا «سابق» صفت‌اند و پاسخ متفاوتی می‌خواهند.

بافت تخصصی را بخوانید

کاری، تحصیلی و پزشکی همگی با سابقه ترکیب طبیعی می‌سازند.

مفرد و جمع

«سابقه» مفرد و «سوابق» جمع آن است. هر دو پنج حرف دارند، بنابراین شمارش به‌تنهایی آن‌ها را جدا نمی‌کند. اگر سرنخ «پیشینه‌ها»، «کارنامه‌های قبلی» یا «اطلاعات گذشته» به صورت جمع باشد، سوابق محتمل است. اگر سرنخ تک‌واژه‌ای «پیشینه» باشد، سابقه درست است.

دام جدولی: سابقه و سوابق هر دو پنج‌حرفی‌اند. حرف دوم و چهارم را از تقاطع کنترل کنید: سابقه «ا» و «ق» دارد، سوابق «و» و «ب».

ترکیب‌های رایج

سابقه کارسابقه خدمتسابقه تحصیلسابقه پزشکیسابقه بیماریسابقه فعالیتخوش‌سابقهبدسابقهبی‌سابقهسابقه‌دار

«بی‌سابقه» به چیزی گفته می‌شود که نمونه یا پیشینه مشابه نداشته باشد. «خوش‌سابقه» و «بدسابقه» نیز کیفیت پیشینه فرد یا مجموعه را توصیف می‌کنند. این مشتق‌ها در جدول‌های دشوارتر می‌توانند سرنخ‌های جدا بسازند.

نمونه سرنخ و جواب

پیشینه، پنج حرف: سابقه
پیشینه‌ها، پنج حرف: سوابق
قبلی، چهار حرف: سابق
دیرینگی، چهار حرف: قدمت
زمان سپری‌شده، شش حرف: گذشته
شرح روند شکل‌گیری، هفت حرف: تاریخچه
فرد پیشین، سه حرف: سلف

املای سابقه

سابقه با «ق» نوشته می‌شود: س ا ب ق ه. شکل «سابغه» غلط است. ق و غ در تلفظ بسیاری از فارسی‌زبانان نزدیک شده‌اند، اما در نوشتار و خانه‌های جدول جایگزین یکدیگر نیستند. ه پایانی نیز یک حرف کامل و خانه پنجم است.

اشتباه‌های رایج

×
نوشتن سوابق برای سرنخ مفرد

سرنخ «پیشینه» مفرد است و پاسخ «سابقه» می‌خواهد.

×
نوشتن با غ

املای صحیح سابقه با ق در خانه چهارم است.

×
یکی دانستن قدمت و سابقه

قدمت میزان کهنگی است؛ سابقه تجربه یا اطلاعات گذشته.

×
جایگزینی سابق با سابقه

سابق صفت به معنی قبلی است و سابقه اسم به معنی پیشینه.

پرسش‌های کوتاه

جواب پیشینه در جدول چیست؟

پاسخ اصلی «سابقه» است.

سابقه چند حرف دارد؟

پنج حرف: س، ا، ب، ق و ه.

جمع سابقه چیست؟

سوابق؛ این واژه نیز پنج حرف دارد.

فرق سابقه و تاریخچه چیست؟

سابقه بر تجربه یا پرونده قبلی تمرکز دارد؛ تاریخچه روند شکل‌گیری و تحول را شرح می‌دهد.

جمع‌بندی نهایی

برای «پیشینه در جدول»، پاسخ سابقه را بنویسید. این واژه پنج حرف دارد و به تجربه، پرونده یا اطلاعات گذشته اشاره می‌کند. سوابق جمع آن، سابق صفتِ قبلی، قدمت میزان دیرینگی و تاریخچه شرح روند شکل‌گیری است.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.