پرش به محتوای اصلی

دیدار از اماکن متبرکه در جدول

۶ دقیقه مطالعه

دیدار از اماکن متبرکه در جدول

این سرنخ از عبارت‌های روشن و پرتکرار جدول است. اگر پنج خانه دارید، پاسخ دقیق نام عملی است که برای دیدار محترمانه و معنوی از مکان مقدس انجام می‌شود.

پاسخ «دیدار از اماکن متبرکه در جدول» برابر است با زیارت.
زیارت
دیدار و حضور در مکان متبرک با احترام
زیارت
عملزیارت
شخصزائر
مکانزیارتگاه

چرا پاسخ «زیارت» است؟

زیارت در فارسی به معنای دیدار کردن و رفتن به مکان یا نزد شخصی محترم و مقدس است. در کاربرد رایج مذهبی، حضور در حرم، مزار، بقعه یا مکان متبرک با قصد احترام، یادکرد و توجه معنوی را زیارت می‌نامند. بنابراین عبارت «دیدار از اماکن متبرکه» تعریف مستقیم همین واژه است.

زیارت پنج حرف دارد: ز، ی، ا، ر، ت. اگر حرف اول ز، حرف سوم ا یا حرف آخر ت از تقاطع‌ها به دست آمده باشد، پاسخ تقریباً قطعی است. واژه‌های نزدیک مانند زائر و زیارتگاه به شخص و مکان اشاره دارند، نه خود عمل دیدار.

عمل، شخص و مکان را اشتباه نکنید

۵ حرفزیارت

خود عمل دیدار و حضور محترمانه در مکان متبرک؛ پاسخ اصلی این عنوان.

۴ حرفزائر

کسی که به زیارت می‌رود. اگر سرنخ «زیارت‌کننده» باشد، این پاسخ درست است.

۸ حرفزیارتگاه

مکانی که مردم برای زیارت به آن می‌روند؛ اسم مکان است.

۳ حرفحرم

فضا یا محدوده مقدس و محترم؛ یکی از مکان‌های زیارت.

۴ حرفمزار

آرامگاه و محل زیارت؛ در سرنخ‌های «جای زیارت» رایج است.

۴ حرفبقعه

بنایی بر مزار یا مکان مذهبی؛ به خود دیدار گفته نمی‌شود.

یادآور سریع: زیارت «کاری» است که انجام می‌شود، زائر «کسی» است که آن را انجام می‌دهد و زیارتگاه «جایی» است که این دیدار در آن صورت می‌گیرد.

تفاوت زیارت، تشرف و پابوسی

«تشرف» در این بافت به حضور یافتن در مکانی شریف و مقدس گفته می‌شود و لحنی رسمی و احترام‌آمیز دارد. «پابوسی» تعبیری ادبی و عاطفی برای اظهار نهایت ارادت و فروتنی در آستان شخص یا مکان محترم است. هر دو می‌توانند در سرنخ‌های نزدیک به زیارت ظاهر شوند، اما طول و لحن پاسخ فرق دارد.

زیارت

واژه عمومی‌تر و مستقیم‌تر برای دیدار مکان مقدس؛ پنج حرف و پاسخ ذخیره‌شده.

تشرف و پابوسی

تشرف چهار حرف و رسمی‌تر است؛ پابوسی شش حرف و تعبیری کنایی از ارادت است.

اگر سرنخ «مشرف شدن به حرم» باشد، تشرف می‌تواند پاسخ باشد. اگر «دیدار آستان از سر ارادت» یا «بوسیدن آستان» آمده باشد، پابوسی محتمل‌تر است. اما تعریف ساده «دیدار از اماکن متبرکه» به روشنی زیارت را می‌خواهد.

زیارت با طواف و حج چه فرقی دارد؟

طواف به گردیدن پیرامون مکانی معین، به‌ویژه کعبه، گفته می‌شود و چهار حرف دارد. زیارت لزوماً شامل چرخیدن پیرامون بنا نیست؛ محور آن حضور و دیدار محترمانه است. حج نیز نام مجموعه مشخصی از اعمال و مناسک است و فقط دو حرف دارد. زیارت می‌تواند بخشی از یک سفر دینی باشد، اما با کل مناسک حج یکسان نیست.

«عمره» نیز چهار حرف و نام عبادتی با اعمال مشخص است. پس هر سفر یا دیدار مذهبی را نباید خودکار حج یا عمره نامید. طراح جدول معمولاً با کلمات «دور کعبه»، «مناسک مکه» یا «دیدار حرم» مرز این پاسخ‌ها را روشن می‌کند.

روش حل مرحله‌به‌مرحله

نقش پاسخ را تشخیص دهید

سرنخ از عمل دیدار می‌پرسد، نه فرد یا محل؛ پس زیارت بر زائر و زیارتگاه مقدم است.

پنج خانه را کنترل کنید

زیارت پنج حرف دارد. چهار خانه ممکن است زائر، مزار، طواف یا تشرف باشد.

حروف تقاطعی را بنویسید

الگوی «ز ی ا ر ت» با حرف پایانی ت سریعاً از «زائر» جدا می‌شود.

کلمات راهنما را بخوانید

دیدار، مکان متبرک و حرم به زیارت؛ شخص زیارت‌کننده به زائر؛ و جای زیارت به زیارتگاه می‌رسد.

پاسخ‌های نزدیک با شمارش دقیق

  • حج، ۲ حرف: مجموعه مناسک مشخص در مکه.
  • حرم، ۳ حرف: مکان مقدس و محترم.
  • بقعه، ۴ حرف: بنای زیارتی یا آرامگاهی.
  • زائر، ۴ حرف: فرد زیارت‌کننده.
  • مزار، ۴ حرف: آرامگاه و محل زیارت.
  • طواف، ۴ حرف: گردیدن پیرامون کعبه یا مکان معین.
  • تشرف، ۴ حرف: مشرف شدن و حضور احترام‌آمیز.
  • عمره، ۴ حرف: عبادتی با مناسک معین.
  • زیارت، ۵ حرف: پاسخ اصلی دیدار از اماکن متبرکه.
  • پابوسی، ۶ حرف: تعبیر ادبی برای اظهار ارادت در آستان.
  • زیارات، ۶ حرف: جمع زیارت در کاربرد عربی‌مآب.
  • زیارتگاه، ۸ حرف: محل انجام زیارت.

ترکیب‌های رایج مرتبط

سفر زیارتیزیارت حرمزیارت مزارزیارتگاهزیارت‌نامهزائر حرمتشرفپابوسیاماکن متبرکه

«زیارت‌نامه» متنی است که در پیوند با زیارت خوانده می‌شود و خود عمل دیدار نیست. «سفر زیارتی» نیز کل سفر را توصیف می‌کند، در حالی که زیارت می‌تواند یکی از هدف‌ها یا بخش‌های آن باشد. این تفاوت‌ها در سرنخ‌های شرح‌دار به کار می‌آیند.

نمونه سرنخ و جواب

دیدار از اماکن متبرکه، پنج حرف: زیارت
زیارت‌کننده، چهار حرف: زائر
جای زیارت، هشت حرف: زیارتگاه
آرامگاه زیارتی، چهار حرف: مزار
مکان مقدس، سه حرف: حرم
گردیدن دور کعبه، چهار حرف: طواف
مشرف شدن، چهار حرف: تشرف

معنای عمومی‌تر زیارت

ریشه کاربرد زیارت بر دیدار و قصد حضور دلالت دارد و همیشه محدود به ساختمان یا مکان نیست. در ادبیات می‌توان از زیارت شخص محترم یا بزرگ نیز سخن گفت. بااین‌حال، در فارسی امروز و در سرنخ حاضر، پیوند آن با اماکن مقدس و متبرک بسیار روشن است.

همین گستره معنایی باعث می‌شود «دیدار» گاهی مترادف ساده زیارت باشد، اما هر دیداری زیارت نیست. عنصر احترام، تعظیم و جایگاه ویژه شخص یا مکان، معنای زیارت را از ملاقات عادی جدا می‌کند.

اشتباه‌های رایج

×
نوشتن زائر به جای زیارت

زائر شخص است؛ سرنخ درباره خود عمل دیدار می‌پرسد.

×
شش‌حرفی شمردن تشرف

تشرف چهار حرف دارد: ت، ش، ر، ف.

×
یکی دانستن زیارت و طواف

طواف عمل چرخیدن است، در حالی که زیارت مفهوم عمومی حضور و دیدار دارد.

×
انتخاب حرم برای پنج خانه

حرم سه حرف است و نام مکان، نه عمل دیدار.

پرسش‌های کوتاه

جواب دیدار از اماکن متبرکه در جدول چیست؟

پاسخ اصلی «زیارت» است.

زیارت چند حرف دارد؟

پنج حرف: ز، ی، ا، ر و ت.

فردی که زیارت می‌کند چه نام دارد؟

«زائر»؛ این واژه چهار حرف دارد.

محل زیارت چه نام دارد؟

زیارتگاه، حرم، مزار یا بقعه؛ نوع سرنخ و تعداد خانه‌ها تعیین‌کننده است.

جمع‌بندی نهایی

برای «دیدار از اماکن متبرکه در جدول»، پاسخ زیارت را بنویسید. این کلمه پنج حرف دارد. زائر نام شخص، زیارتگاه نام مکان، طواف عمل چرخیدن و حج مجموعه‌ای از مناسک است؛ بنابراین هیچ‌یک جای پاسخ مستقیم این سرنخ را نمی‌گیرد مگر عبارت یا تعداد خانه‌ها تغییر کند.

سوال دیگری دارید؟

سوال، پیشنهاد یا هر نکته‌ای دارید برای ما پیام بفرستید؛ بررسی می‌کنیم.

نظرات

هنوز نظری ثبت نشده است

اولین نفری باشید که نظر می‌دهد!

تازه‌ترین مطالب

همه مطالب

پیشنهاد مطالعه

چند جواب تصادفی از آرشیو آزادیاب، شاید این‌ها هم به کارتان بیاید.