ضائع در جدول

اگر در جدول کلمات با سرنخ «ضائع» روبه‌رو شده‌اید، پاسخ رایج و مناسب آن فاسد است. در فارسی، شکل رایج‌تر این واژه «ضایع» است و به معنی تباه، خراب، از بین‌رفته، هدررفته یا بی‌فایده به کار می‌رود. فاسد هم در همین حوزه معنایی قرار دارد و برای جدول چهارحرفی گزینه‌ای دقیق است.

پاسخ «ضائع» در جدول چیست؟

پاسخ اصلی برای ضائع در جدول، فاسد است. «ضائع» شکل عربی‌تر واژه‌ای است که در فارسی بیشتر به صورت «ضایع» نوشته می‌شود. ضایع یعنی چیزی که تباه شده، از بین رفته، بی‌فایده شده یا به هدر رفته است. «فاسد» هم یعنی تباه، خراب، گندیده، باطل یا بی‌اثر.

اگر جدول شما چهار خانه دارد، «فاسد» با سرنخ ضائع بسیار هماهنگ است. البته بسته به حروف تقاطعی، گزینه‌هایی مانند تباه، خراب، باطل یا ضایع هم ممکن است مطرح شوند.

ضائع یا ضایع؛ کدام درست‌تر است؟

در فارسی امروز، املای رایج و معمول این واژه «ضایع» است. شکل «ضائع» بیشتر به رسم‌الخط عربی نزدیک است و در متن‌های فارسی کمتر دیده می‌شود. با این حال در جدول‌ها ممکن است طراح عمداً شکل عربی یا قدیمی‌تر را بیاورد تا پاسخ را به سمت یک مترادف فارسی یا عربی ببرد.

پس اگر عنوان یا سرنخ جدول «ضائع» باشد، منظور همان «ضایع» است: تباه‌شده، هدررفته، خراب یا فاسد. پاسخ مورد انتظار نیز می‌تواند «فاسد» باشد، مخصوصاً وقتی خانه‌ها چهار تاست.

فاسد یعنی چه؟

«فاسد» به معنی تباه، خراب، پوسیده، گندیده، باطل یا بی‌اثر است. این واژه هم درباره چیزهای مادی به کار می‌رود، مثل غذای فاسد، و هم درباره امور غیرمادی، مثل فکر فاسد یا کار فاسد. در جدول، فاسد اغلب در کنار واژه‌هایی مثل ضایع، تباه، خراب و باطل می‌آید.

از نظر معنایی، وقتی چیزی ضایع شده باشد، می‌توان گفت ارزش یا کارایی خود را از دست داده است. همین حالت در بسیاری از موارد با «فاسد» یا «تباه» بیان می‌شود. به همین دلیل فاسد پاسخ مناسبی برای ضائع است.

تعداد حروف فاسد در جدول

«فاسد» چهار حرف دارد: ف، ا، س، د. اگر جدول شما چهار خانه دارد و سرنخ «ضائع» یا «ضایع» است، این پاسخ را با حروف تقاطعی بررسی کنید. حرف اول «ف» و حرف آخر «د» است. اگر حرف سوم «س» باشد، پاسخ تقریباً قطعی می‌شود.

اگر حروف جدول با فاسد هماهنگ نبود، به دیگر چهارحرفی‌ها نگاه کنید: تباه، خراب، باطل و ضایع. اگر سه خانه دارید، هدر یا تلف ممکن است مطرح شود. اگر پنج خانه دارید، نابود گزینه نزدیک‌تری است.

پاسخ‌های جایگزین برای ضائع در جدول

سرنخ ضائع یا ضایع می‌تواند چند پاسخ نزدیک داشته باشد. انتخاب نهایی به تعداد خانه‌ها و حروف تقاطعی بستگی دارد.

تفاوت ضایع، فاسد و تباه

«ضایع» بیشتر بر هدر رفتن، بی‌فایده شدن یا از بین رفتن ارزش چیزی تأکید دارد. «فاسد» معمولاً بر خرابی، پوسیدگی، فساد یا بی‌اعتباری دلالت می‌کند. «تباه» واژه‌ای عمومی‌تر است و هم معنی فاسد، خراب و نابودشده می‌دهد. در حل جدول، این تفاوت‌ها معمولاً ظریف‌اند و طراح از آن‌ها به عنوان مترادف استفاده می‌کند.

برای نمونه، غذای خراب می‌تواند فاسد باشد؛ فرصت از دست رفته می‌تواند ضایع باشد؛ و کاری که به نتیجه بد برسد، تباه شده است. با این حال در جدول‌های کوتاه، هر سه واژه در یک خانواده معنایی قرار می‌گیرند.

معنی محاوره‌ای ضایع

در فارسی محاوره، «ضایع» گاهی به معنی خجالت‌آور، لو رفته یا بدجور آشکار شده هم به کار می‌رود؛ مثلاً می‌گویند «ضایع شد» یعنی آبرویش رفت یا ماجرا خراب شد. اما در جدول‌های لغوی و رسمی، معمولاً همان معنای اصلی‌تر یعنی تباه، هدررفته، خراب و فاسد منظور است.

بنابراین اگر در جدول سرنخ «ضائع» یا «ضایع» آمده، به معنای محاوره‌ای کمتر توجه کنید و اول سراغ مترادف‌های لغوی مانند فاسد، تباه، خراب، هدر و تلف بروید.

چگونه جواب درست را انتخاب کنیم؟

اول تعداد خانه‌ها را بشمارید. چهار خانه یعنی «فاسد»، «تباه»، «خراب»، «باطل» یا «ضایع» می‌تواند مطرح باشد. اگر حرف اول «ف» باشد، فاسد بهترین گزینه است. اگر حرف اول «ت» باشد، تباه یا تلف را بررسی کنید. اگر حرف آخر «ر» باشد، هدر یا خراب ممکن است مطرح شود.

دوم، به لحن سرنخ دقت کنید. اگر سرنخ «ضائع» با املای عربی آمده، طراح احتمالاً دنبال یک مترادف رسمی‌تر مانند فاسد است. اگر سرنخ «ضایع و فاسد» باشد، پاسخ ممکن است «تباه» باشد. اگر سرنخ «ضایع و تباه» باشد، «هدر» هم گزینه شناخته‌شده‌ای است.

جمع‌بندی

برای سرنخ ضائع در جدول، پاسخ اصلی فاسد است. شکل رایج فارسی این واژه «ضایع» است و به معنی تباه، خراب، هدررفته و بی‌فایده به کار می‌رود. اگر پاسخ چهارحرفی می‌خواهید، فاسد را اول امتحان کنید و سپس تباه، خراب، باطل و ضایع را با حروف تقاطعی بسنجید.