چاپلوسی در جدول

اولتملق — برابر مستقیم و استاندارد چاپلوسی.

دوممجیز — به‌ویژه در مفهوم «مجیز کسی را گفتن».

ادبیتصلف — تملق گفتن؛ گاهی «لاف زدن» هم معنی می‌دهد.

بسیار کهنشفرا — چرب‌زبانی و چاپلوسی؛ فقط با الگوی حروف روشن.

دقیقتبصبص — تملق و چاپلوسی؛ در اصل تصویری از دم‌جنباندن برای جلب نظر.

نزدیکسالوس — بیشتر به ریا و ظاهرنمایی اشاره دارد و پاسخ درجه‌دو است.

رسمیمداهنه — چاپلوسی و چرب‌زبانی؛ گاهی سازش‌کاری یا حق‌پوشی.

قدیمیخوشامد — در کاربرد کهن تملق؛ در فارسی امروز بیشتر یادآور استقبال.

کهنلوسانه — چاپلوسی با گفتار خوش و فروتنیِ فریبنده.

املای درستآشمالی — تملق، خوشامدگویی و چرب‌زبانی.

محاوره‌ایموسموس — مجیزگویی و خوش‌خدمتی؛ معمولاً در «موس‌موس کردن».

تصویریدملابه — لابه و تملق برای منفعت؛ «دُم‌لابه» هم نوشته می‌شود.

مستقیمچاپلوسی — وقتی طراح خود واژه را به‌عنوان جواب تعریف‌محور می‌خواهد.

نزدیککرنشگری — رفتار خاضعانه؛ از نظر معنایی از تملق دورتر است.

رایجچرب‌زبانی — سخن نرم برای جلب رضایت، اغلب با بار منفی.

دقیقمجیزگویی — تعریف اغراق‌آمیز برای خوشایند دیگری.

دقیقتملق‌گویی — صورت روشن و توضیحی همان مفهوم.

عامیانهکاسه‌لیسی — تعبیر تحقیرآمیز برای جدول‌های غیررسمی.

۹ حرفخودشیرینی — جلب محبوبیت؛ همیشه دقیقاً برابر تملق نیست.

۹ حرفمداهنه‌گری — عمل یا خصلت مداهنه‌کردن.

۹ حرفپاچه‌خواری — عامیانه و تند.

۱۰ حرفخوشامدگویی — در بافت قدیمی چاپلوسی؛ امروز غالباً استقبال.

۱۰ حرفزبان‌به‌مزدی — سخن‌گفتن برای منفعت و خوشایند دیگری.