بخل و خست در جدول

چرا شح جواب بخل و خست است؟

شح در زبان عربی و فارسی ادبی به معنای بخل ورزیدن، خسیس بودن و خودداری شدید از بخشش است. در بسیاری از توضیح های لغوی، شح از بخل شدیدتر دانسته می شود؛ یعنی بخلی که با حرص، آزمندی و سخت گیری همراه است.

سرنخ «بخل و خست» دو واژه نزدیک را کنار هم آورده است. بخل یعنی ندادن و بخشش نکردن؛ خست یعنی خسیسی و سخت خرج کردن. واژه کوتاه و جدولی که هر دو معنا را پوشش می دهد، «شح» است.

شح چند حرف دارد؟

«شح» دو حرف دارد: ش، ح. اگر در لغت نامه یا متن دینی با شکل «شُحّ» دیده شود، تشدید و حرکت ها در جدول حساب نمی شوند. بنابراین در جدول کلمات، این پاسخ به صورت دو خانه ای نوشته می شود.

اگر جدول سه خانه داشت، ممکن است طراح خود واژه «بخل» یا «خست» را بخواهد. اگر چهار یا پنج خانه داشت، امساک، زفتی یا لئامت را بررسی کنید. اما برای این عنوان، پاسخ اصلی و ذخیره شده همان شح است.

تفاوت شح با بخل و خست

پس اگر سرنخ «بخل»، «خست»، «ناخن خشکی»، «زفتی» یا «امساک» باشد و جواب دو خانه بخواهد، شح گزینه مهمی است. اگر تعداد خانه ها بیشتر باشد، باید واژه های فارسی تر یا توضیحی تر را بررسی کرد.

گزینه ها بر اساس تعداد حروف

امساک همیشه بخل است؟

امساک یعنی خودداری کردن و نگه داشتن. این واژه همیشه به اندازه بخل بار منفی ندارد. گاهی امساک یعنی پرهیز، خویشتن داری یا صرفه جویی. اما وقتی در کنار بخل، خست و زفتی بیاید، معنای ناخن خشکی و خرج نکردن پیدا می کند.

شح از امساک شدیدتر است، چون معمولاً با حرص و آزمندی همراه است. برای همین، اگر سرنخ فقط «خودداری» باشد، امساک مناسب تر است؛ اما اگر سرنخ «بخل و خست» باشد، شح کوتاه تر و دقیق تر است.

چطور جواب را قطعی کنیم؟

اول تعداد خانه ها را بشمارید. اگر دو خانه است، شح دقیقاً با آن جور می شود. اگر حرف اول «ش» باشد یا حرف دوم «ح»، پاسخ تقریباً قطعی است. اگر سه خانه بود، بخل یا خست را بررسی کنید.

اگر سرنخ از «ناخن خشکی»، «زفتی»، «لئامت» یا «تنگ چشمی» حرف می زند، باز هم شح می تواند در پاسخ های کوتاه مطرح شود. اما برای این عنوان، جواب ذخیره شده و مستقیم همان شح است.

گزینه های نزدیک در یک نگاه

جمع بندی